ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2019

ΤΟ «ΤΖΑΜΠΑ» ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΦΟΡΟ ΤΩΝ…ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟ












Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης




Το θέμα ήρθε στην επικαιρότητα καθώς τουρκικά δημοσιεύματα που ζητούν την μεταφορά της αμερικανικής βάσης του Ιντζιρλίκ, ανεπιθύμητη πια στην Τουρκία.

Την έχουν πει «αεροπλανοφόρο της Μεσογείου», την έχουν χαρακτηρίσει σαν την πιο σπουδαία αμερικανική βάση των ΗΠΑ στο εξωτερικό, ήταν η κυριότερη βάση των αμερικανικών επιχειρήσεων στο Ιράκ ακόμα και στον πολέμιο του Αφγανιστάν. Παρ’ όλα αυτά τα ελληνικά κέρδη από αυτή την βάση είναι σχεδόν μηδενικά καθώς κάποιοι Έλληνες πολιτικοί, που κατά σύμπτωση έχουν παραβρεθεί στις συνεδριάσεις της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, με καθαρά μειοδοτικές συμφωνίες την έχουν ουσιαστικά παραδώσει άνευ ανταλλαγμάτων στους Αμερικανούς.

Χαρακτηριστικό της αξίας της βάσης αυτής, είναι ότι πριν από λίγο καιρό είχε δημοσιευτεί σε τουρκικές εφημερίδες ότι οι Αμερικανοί σκοπεύουν να αντικαταστήσουν την βάση του Ιντζιρλίκ στην νοτιοανατολική Τουρκία που οι Τούρκοι την προβάλλουν σαν υψίστης στρατηγικής σημασίας με την βάση της Σούδας.

Η ιστορία αυτής της βάσης αρχίζει από το 1947 όταν άρχισαν να συζητούνται και να υπογράφονται οι πρώτες ελληνοαμερικανικές συμβάσεις αμυντικής συνεργασίας. Η ιδέα χρησιμοποίησης της Σούδας σχηματίστηκε το 1950 ενώ η έναρξη δε εργασιών διαμόρφωσης της βάσεως έγινε μετά δύο έτη. Μετά την ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, (18/2/1952), τον Οκτωβρίου του 1953 είχε γίνει η πρώτη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας για την δημιουργία βάση στην περιοχή της Σούδας

Μετά τη μεταπολίτευση του 1974 κυριάρχησαν τα συνθήματα έξω οι βάσεις, αλλά… παρέμειναν μόνο συνθήματα. Επί πρωθυπουργίας Ανδρέα Παπανδρέου έγιναν διαπραγματεύσεις για τη σύναψη συμφωνίας το πώς θα συνεχιζόταν το καθεστώς των βάσεων στην Ελλάδα, για να έρθει ο επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη τότε υπουργός Εξωτερικών, Α. Σαμαράς να οριστικοποιήσει την παραμονή μιας μόνο βάσεως, αυτής της Σούδας, με τον νόμο 1893/90 ΦΕΚ 106/6-8-90 τεύχος πρώτο. Η γενική συμφωνία που διέπει το καθεστώς της βάσης της Σούδας είναι η «Μutual Defence Cooperation Αgreement» που υπεγράφη το 1990, όταν υπουργός Εξωτερικών ήταν ο μετέπειτα μνημονιακός πρωθυπουργός κ. Αντ. Σαμαράς. και ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης ως τότε υπουργός Αμυνας της ΝΔ. Από την πλευρά των ΗΠΑ την συμφωνία υπέγραψαν ο Ντικ Τσένεϊ, μετέπειτα αντιπρόεδρος του Μπους τζούνιορ, και τότε υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ και ο Μάικλ Σωτήρχος, τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα.

Στις 13 Ιούνη 2001 υπογράφτηκε στις Βρυξέλλες από τους υπουργούς Εξωτερικών, Ελλάδας και ΗΠΑ, Γ. Παπανδρέου και Κ. Πάουελ, στα πλαίσια της ετήσιας ανανέωσης παραμονής των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα, συμπληρωματική συμφωνία με τον τίτλο «Συνολική Τεχνική Συμφωνία μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και ΗΠΑ», που ήρθε προς κύρωση στη Βουλή από την κυβέρνηση. Στη συνέχεια η αρχική σύμβαση ανανεώθηκε με μιαν άλλη που ισχύει μέχρι σήμερα, την CTA (Comprehensive Technical Arrangement) που κυρώθηκε στη Βουλή επί υφυπουργίας στο ΥΠΕΞ κ. Α. Λοβέρδου τον Ιούλιο 2003. Σε αυτή την συμφωνία συμπεριελήφθησαν όλες οι από το 1947 διμερείς συμβάσεις, συμφωνίες, διακοινώσεις, επιστολές, παραρτήματα, πρωτόκολλα, με ακαταλαβίστικους και διφορούμενους όρους, που αν χρειάζονταν θα εφαρμοσθούν αιφνιδιαστικά όταν προέκυπτε τέτοια ανάγκη. Σε πρόσφατη επίσκεψη μας στην περιοχή αντιληφθήκαμε ότι είναι ουσιαστικά υπό ξένη κατοχή και κανείς δεν μπορεί να πλησιάσει άνευ ειδικής αδείας.

Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή και εδικά στην ανατολική Μεσόγειο τα πέντε τελευταία χρόνια, δηλαδή όσα χρόνια η Ελλάδα έχει παραδώσει την εθνική της κυριαρχία με τα προδοσία των μνημονίων, έχουν αναβιβάσει την γεωπολιτική αξία της βάσης σε ύψιστα επίπεδα. Ο ανταγωνισμός ΝΑΤΟ- Ρωσίας, η εμφάνιση της Κίνας στην περιοχή, μια σειρά τοπικών διενέξεων όπως ο εμφύλιος της Συρίας και του Ιράκ, η κατάσταση στην Λιβύη, στην Αίγυπτο, το Κυπριακό, το μεσανατολικό πρόβλημα αλλά κυρίως το τεράστιο ζήτημα των ενεργειακών αγωγών, προσέδωσαν τεράστια αξία στην χρήση της βάσης της Σούδας.

Σε όλα αυτά πιο ήταν το αντίτιμο που κέρδισε η χώρα μας από την αμερικανική χρήση της βάσης αυτής ;  
Επιτέλους ποτέ θα μπορέσουμε να κυβερνήσουμε εμείς οι ίδιοι τον τόπο μας και να αξιοποιήσουμε την τεράστια γεωπολιτική του αξία ; 
Ως πότε μειοδότες και ανεύθυνοι, συχνά ακόμα και ανθέλληνες πολιτικοί, θα κυβερνούν μειοδοτικά αυτή την χώρα ;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2019

Προ των Πυλών η Ιδιωτικοποίηση του Ασκληπιείου & Λοιπών Νοσοκομείων - Στην Αιχμή του Δόρατος Ε52

Ο Δημήτρης Καζάκης, Πρόεδρος του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου και ο Κώστας Βενετσάνος, εκδότης της εφημερίδας Εβδόμη, στην 33η εκπομπή Στην Αιχμή του Δόρατος.

Θέματα της εκπομπής είναι η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και των νοσοκομείων της χώρας, με πρώτο το Ασκληπιείο Βούλας.


Ανοιχτή Συζήτηση Δημοκρατικών - Πατριωτικών Δυνάμεων με Ε.ΠΑ.Μ., ΑΚΚΕΛ & ΔΗΚΚΙ - 15 Ιουλ 19

Το Αγροτικό Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδας, το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο, το ΔΗΚΚΙ, το Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας και όλες οι φίλιες πολιτικές δυνάμεις και σχηματισμοί που έδωσαν από κοινού την εκλογική μάχη της 7ης Ιουλίου, κάλεσαν όσες δημοκρατικές, πατριωτικές δυνάμεις και ανεξάρτητα πρόσωπα ενδιαφέρονται για το πλάτεμα και το βάθεμα της Συμμαχίας σε ανοιχτή δημόσια συζήτηση την Δευτέρα 15 Ιουλίου ώρα  18:00  στο POLIS ART CAFE, οδός Πεσμαζόγλου 5 στην Αθήνα.


Για μία τριλογία της Δημοκρατίας


Αποτέλεσμα εικόνας για hellenic parliament

















Του Ηλία Φιλιππίδη



1. Τα δεδομένα της εποχής μας

Με την κοινωνιολογική μας πείρα έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι τα δεδομένα που αφορούν τον Ελληνισμό, είναι:

1.1
 Η Ελλάδα έχει εισέλθει σε μία εσχατολογική φάση γενικευμένης παρακμής, οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής και αξιακής, με λογικό επακόλουθο τον υποβιβασμό της χώρας μας σε αναλώσιμο χώρο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

1.2
 Στον διεθνή χώρο επικρατεί ο απόλυτος ανταγωνισμός, όλοι εναντίον όλων. Στην Ε.Ε. επικρατεί σύγχυση και ένταση σε δύο άξονες: α) μεταξύ χωρών του Βορρά και του Νότου και β) μεταξύ των δυνάμεων της παγκοσμιοποιήσεως και του εθνοκεντρισμού. Δεν υπάρχουν συμμαχίες, υπάρχουν μόνο συμφέροντα. Εξάλλου το ΝΑΤΟ ουδέποτε πήρε το μέρος της Ελλάδας, πάντα λειτουργούσε ως σύμμαχος της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας.

1.3
 Ο 21ος αιώνας ξεκίνησε με μία μεγάλη αντίφαση. Από τη μία έχουμε την τεράστια ανάπτυξη των γνώσεων, των επιστημών, της επικοινωνίας καθώς και την εξέλιξη της θεσμικής λειτουργίας των ανεπτυγμένων τουλάχιστον κοινωνιών, ενώ από την άλλη παρατηρούμε τη φαλκίδευση της δημοκρατίας, την αποστροφή μεγάλου μέρους των πολιτών έναντι της πολιτικής και επίσης την εμφάνιση μη δημοκρατικών κομμάτων σε όλα σχεδόν τα ευρωπαϊκά κράτη.

1.4
 Η αυτονόμηση, η ανεξέλεγκτη λειτουργία και η υπερδιόγκωση (φούσκα) της άυλης οικονομίας, η οποία εξελίσσεται σε έναν παρασιτικό γίγαντα, ο οποίος επιστρέφει και καταβροχθίζει (εξαγοράζει) κερδοφόρες μονάδες της πραγματικής οικονομίας και των ΜΜΕ.

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2019

Που αποσκοπεί η κυβέρνηση της ΝΔ με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου;




ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΜΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΠΑΜ


Αμέσως μετά την ορκωμοσία της, η νέα κυβέρνηση προχωρά ταχύτατα στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Ταυτόχρονα, με την επέμβαση της αστυνομίας και την εκκένωση του ΑΠΘ από παρεισφρέοντα άτομα παραβατικής συμπεριφοράς, η νέα κυβέρνηση εμφανίζεται να «λύνει», (εντελώς επιφανειακά) προβλήματα υπαρκτά δημόσιας τάξης, που σκόπιμα έχουν καλλιεργηθεί και γίνει ανεκτά, ώστε να θολώσουν την κρίση των πολιτών. Με εντυπωσιακές κινήσεις, που γνωρίζει ότι έχουν εκ των προτέρων την αποδοχή της πλατιάς κοινής γνώμης, επιχειρεί να δώσει την εντύπωση ότι η αποκατάσταση της τάξης και της νομιμότητας, θα επιτευχθεί μέσω του ισχυρού αστυνομικού κράτους καταστολής που ετοιμάζει.

Στην πραγματικότητα, για την τήρηση της τάξης και της νομιμότητας στους χώρους των ακαδημαϊκων ιδρυμάτων δεν είναι καθόλου απαραίτητη η κατάργηση του ασύλου, καθώς αρκεί η εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας. Με τον μέχρι τώρα ισχύοντα νόμο «Επέμβαση δημόσιας δύναμης σε χώρους των ΑΕΙ επιτρέπεται αυτεπαγγέλτως σε περιπτώσεις κακουργημάτων, καθώς και εγκλημάτων κατά της ζωής και ύστερα από απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση.» (Ν.4485/2017 στο άρθρο 3 § 2)

Το πανεπιστημιακό ή ακαδημαϊκό άσυλο ( Ν. 3549/2007 & N.4485/2017) προστατεύει την ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και διδασκαλία, καθώς και την ελεύθερη έκφραση και διακίνηση ιδεών μέσα σε πανεπιστημιακούς χώρους. Κατοχυρώνει τις ακαδημαϊκές ελευθερίες για την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας έναντι όποιου επιχειρεί να το καταλύσει. Τα παλαιότερα χρόνια την ευθύνη για την προστασία του πανεπιστημιακού ασύλου την είχε η ίδια η πανεπιστημιακή κοινότητα και ιδιαίτερα το φοιτητικό κίνημα.

Εδώ και αρκετά χρόνια παρατηρούμε να καλλιεργείται μεθοδευμένα η σύγχυση ότι πανεπιστημιακό άσυλο και ασυδοσία στους πανεπιστημιακούς χώρους ταυτίζονται. Η αδράνεια της πανεπιστημιακής κοινότητας και των πρυτανικών αρχών σε ό,τι αφορά την προστασία του ασύλου δεν στερείται πολιτικών σκοπιμοτήτων και ιδιοτελών στοχεύσεων! Το ίδιο ισχύει και για την ίδια την εγκληματική συμπεριφορά στους πανεπιστημιακούς χώρους! «Το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο και τα δυο το πρόσωπο», λέει ο σοφός λαός μας! Η εσκεμμένη μη εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας ενέτεινε σκόπιμα αυτή την ασυδοσία προκειμένου να γίνει αποδεκτή από την κοινή γνώμη η φίμωση και κατ’ επέκταση η ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης ιδεών και απόψεων στον πανεπιστημιακό χώρο.

Πανεπιστημιακό άσυλο δεν σήμαινε ποτέ και δεν μπορεί να σημαίνει προστασία της εγκληματικότητας στο χώρο των πανεπιστημίων, ούτε από τον χώρο των πανεπιστημίων! Η ασυδοσία και η εγκληματική δράση, που τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε με συνεχώς αυξητικές τάσεις να λαμβάνει χώρα στα πανεπιστήμια, ακυρώνει και καταλύει κάθε έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου. Ανοίγει τον δρόμο στην κατάργηση της προστασίας των ακαδημαϊκών ελευθεριών. Συμβαδίζει με την όλο και μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση του δικαιώματος στη γνώση, στην έρευνα και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Είναι άραγε τυχαίο, πως όσο περισσότερο συνδεόταν η τριτοβάθμια εκπαίδευση με τις δυνάμεις της «αγοράς» και τα συμφέροντά τους, τόσο απαξιωνόταν και η έννοια «πανεπιστημιακό άσυλο»; Ή μήπως διευκολύνεται έτσι η ολοκληρωτική άλωση των πανεπιστημίων από τις δυνάμεις της αγοράς;

Το πανεπιστημιακό άσυλο αποτελεί ένα κεκτημένο δημοκρατικό δικαίωμα της πανεπιστημιακής και ακαδημαϊκής κοινότητας για να αποτρέπεται η φίμωση της γνώμης, να προασπίζεται η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών ως απαραίτητη προϋπόθεση για την προώθηση της έρευνας, της ίδιας της κοινωνικής προόδου! Δεν είναι περιττό σε συνθήκες δημοκρατίας, όπως ισχυρίζονται όσοι το πολεμούν ψαρεύοντας στα θολά νερά της άγνοιας! Αντίθετα,μετατρέπεται σε πουκάμισο αδειανό ή καταργείται, μόνο σε συνθήκες κατάλυσης της συνταγματικής τάξης… Όπως το επιχειρεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Η συστηματική και μεθοδευμένη πορεία από την απαξία στην ακύρωση και τέλος στην νομοθετική κατάργησή του, συνιστά ένα ακόμα βίαιο χτύπημα στα δημοκρατικά, κυριαρχικά δικαιώματα του λαού μας. Για τον νεοφιλελευθερισμό η «Δημοκρατία» ταυτίζεται με την Αγορά κι ό,τι αντιτίθεται σε αυτό το δόγμα, προτάσσοντας τις ανάγκες της κοινωνίας, θα πρέπει να εξαλειφθεί. Η νεοεκλεχθείσα κυβέρνηση της ΝΔ, συνεχίζει τις –αλλεπάλληλες από το 2010- συνταγματικές εκτροπές, στις οποίες άλλοτε ως κυβέρνηση κι άλλοτε ως αντιπολίτευση μεγαλούργησε. Με συνέπεια και σταθερότητα -που κανείς δεν μπορεί να της αμφισβητήσει- κατάφορα πλήττει και αυτά τα τυπικά τελευταία απομεινάρια δημοκρατικών ελευθεριών. Την ίδια στιγμή συγκαλύπτει τις συνταγματικές εκτροπές αφήνοντας στο απυρόβλητο τη βουλευτική ασυλία, όπως και όλες τις ασυλίες των λεγόμενων «ανεξάρτητων αρχών» που λυμαίνονται τη χώρα υπό τις εντολές της Ε.Ε. και των Θεσμών.

Η αυταρχικότητα που αποπνέει η νεοσυσταθείσα διακυβέρνηση της ΝΔ, επιβεβαιώνεται και στο πρώτο προεδρικό της διάταγμα που αφορά τη σύσταση του νέου «υπερυπουργείου» Προστασίας του Πολίτη, στο οποίο εκχωρούνται βασικοί τομείς του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Τα νέα αυτά μέτρα προοιωνίζουν την τιμωρητική -απέναντι στο λαό- διάθεση ενός αυταρχικού κράτους. Προοιωνίζουν την κατάλυση κάθε δημοκρατικού φερετζέ, κάθε φύλλου συκής. Σύντομα θα καταστεί σαφές πως, η κατοχή της χώρας από τις δυνάμεις των χρηματαγορών, η κυριαρχία του άκρατου νεοφιλελευθερισμού είναι αδύνατη χωρίς ισχυρό και αυταρχικό κράτος. Χωρίς τη σιδηρά πυγμή του κράτους το καθεστώς της χρεοκρατίας δεν μπορεί να σταθεί, να υπάρξει!

Το ΕΠΑΜ καταδικάζει τα αντιδημοκρατικά αυτά μέτρα, καταδικάζει κάθε μέτρο καταστολής εναντίον του λαού, εναντίον της ελευθερίας της γνώμης. Κανένα κοινωνικό πρόβλημα δεν λύθηκε ποτέ με αστυνομικά μέτρα, καμία παθογένεια του δημοκρατικού πολιτεύματος δεν θεραπεύτηκε ποτέ με αντιδημοκρατικές μεθόδους!

Ο μόνος δρόμος για την επίλυση των προβλημάτων είναι η πάλη του λαού για την απελευθέρωση της χώρας από τα δεσμά της σύχρονης κατοχής, για την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της συνταγματικής νομιμότητας στη χώρα μας.

Αθήνα, 11 Ιουλίου 2019
ΕΠΑΜ-ΤΟΜΕΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ


Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

Κάλεσμα της Συμμαχίας: Συνάντηση-ανοιχτή συζήτηση στο Polis Art Cafe, Δευτέρα 15/7 και ώρα 18:00

για σενα που ξερεις οτι ειμαστε υπο κατοχη, 

για σενα που βαρεθηκες να ζεις με δανεικα, 

για σενα που βαρεθηκες να πληρωνεις ξανα και ξανα το ΔΙΚΟ σου σπιτι,  

για σενα που τοριξες στους δοσιλογους αλλα καταλαβες οτι τελικα εκανες μ..κια, 

για σενα που θελεις την ελευθερια της πατριδας...


Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2019

Κυβέρνηση ξεπουλήματος και εμφυλίου πολέμου.








Η κυβέρνηση που σχημάτισε ο κ. Μητσοτάκης είναι η πιο εμφανώς διαπλεκόμενη με συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα εντός και εκτός χώρας.  
Δεν υπάρχει σχεδόν κανένας από τους πολυάριθμους νεοδιορισθέντες υπουργούς και υφυπουργούς που να μην συνδέεται με συγκεκριμένα επιχειρηματικά κυκλώματα. Δεν έχει παρά να διαβάσει κανείς τα βιογραφικά τους.

Το 40% του υπουργικού σχήματος δεν έχει ασχοληθεί με την ενεργό πολιτική, παρά μόνο με ύποπτα κυκλώματα της αγοράς από την εποχή του σκανδάλου του χρηματιστηρίου, αλλά και των σκανδάλων Σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Το 70% των υπουργών και υφυπουργών εκπροσωπεί οργανωμένα ιδιωτικά συμφέροντα, τα οποία χρηματοδότησαν την πιο πολυδάπανη προεκλογική εκστρατεία της μεταπολίτευσης.

Οι περισσότεροι παραπροϊόντα της χρηματοοικονομικής και των ΜΒΑ, ανίκανοι να αντιληφθούν ακόμη και την έννοια του δημόσιου, ή του κοινωνικού συμφέροντος. Γι' αυτό και η κυβέρνηση τους εμφανίζει ως τεχνοκράτες, δηλαδή αγύρτες εξαρτώμενους από αρπακτικά της αγοράς. Όπως ήταν πάντα οι τεχνοκράτες.

Είναι φανερό πώς η νέα κυβέρνηση θα δώσει έμφαση στις ιδιωτικοποιήσεις, όπως ονομάζεται η πολιτική επί μνημονίων του γενικού ξεπουλήματος της χώρας. Σχεδόν σ’ όλα τα υπουργεία και τις κρίσιμες θέσεις βρίσκονται πλέον άνθρωποι των εταιρειών, που λυμαίνονται κρατικό ταμείο και χώρα επί δεκαετίες. Πρόκειται για εταιρικά συμφέροντα που ενδιαφέρονται για μερίδια από τη λεία της γενικής εκποίησης.

Έως και η ΕΥΠ ιδιωτικοποιήθηκε μιας και την θέση του επικεφαλής του «βαθέως κράτους» αναμένεται να αναλάβει – σύμφωνα με πληροφορίες – ο κ. Παναγιώτης Κοντολέων, διευθυντικό στέλεχος μεγάλων ελληνικών εταιρειών security, με συνεργασία με την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα και με ενδιαφέρον στα ζητήματα ασφαλείας στη Μέση Ανατολή. Ο κ. Κοντολέων είναι επιλογή του περιβάλλοντος του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη.

Η επιλογή του κ. Χρυσοχοΐδη στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης (κατ' ευφημισμό Προστασίας του Πολίτη) σε συνδυασμό με την ανάληψη της ΕΥΠ από άνθρωπο των εταιρειών παροχής υπηρεσιών ασφαλείας, υποδηλώνει ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται για μεγάλες αναμετρήσεις με την κοινωνία. Εκτός από το γεγονός ότι παρέδωσε την ΕΥΠ στους Αμερικανούς για τις επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης που ετοιμάζουν σε Βαλκάνια, Κύπρο, Τουρκία και Μέση Ανατολή.
Ο Χρυσοχοΐδης εκτός από άνθρωπος των Αμερικανών, είναι κι εκείνος που επί της υπουργίας του στο ίδιο υπουργείο φρόντισε να οργανωθεί η διασύνδεση της ΧΑ με την αστυνομία, έτσι ώστε η νεοναζιστική οργάνωση να κάνει την εμφάνισή της στις γειτονιές της Αθήνας με την μορφή ταγμάτων εφόδου εναντίον μεταναστών. Και με τις κάμερες να την ακολουθούν κατά πόδα στις επιχειρήσεις τους στην Αχαρνών και αλλού.

Ο Χρυσοχοϊδης που έχει μείνει ονομαστός για την ομολογία του ότι δεν διάβασε το πρώτο μνημόνιο γιατί είχε πιο σπουδαία πράγματα να κάνει, είναι ο ιδανικός υπουργός για να αντιμετωπίσει δυναμικά την κοινωνική διαμαρτυρία λόγω της αγριότητας της επερχόμενης κυβερνητικής πολιτικής. Είναι ο ιδανικός άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Δεν έχει κανένα ηθικό ενδοιασμό να χύσει ακόμη κι αίμα αθώων πολιτών προκειμένου να προστατευθεί το καθεστώς κατοχής.
Ας μην ξεχνάμε ούτε στιγμή ότι ο κ. Χρυσοχοίδης ήταν τουλάχιστον ο πολιτικά υπεύθυνος της τραγωδίας της Μαρφίν στις 5 Μαίου 2010 κατά τη διάρκεια της πρώτης μαζικής διαδήλωσης κατά του πρώτου μνημονίου. Μια τραγωδία που ορθά χαρακτηρίστηκε ως πολιτική προβοκάτσια με αθώα θύματα προκειμένου να τρομοκρατηθεί ο μέσος πολίτης και να αναχαιτιστεί η κλιμάκωση των λαϊκών κινητοποιήσεων.

Η προβοκάτσια λοιπόν της Μαρφίν υπήρξε η ταφόπλακα της πολιτικής σταδιοδρομίας του κ. Χρυσοχοΐδη και δικαιολογημένα. Τώρα ο κ. Μητσοτάκης τον έβγαλε από την ναφθαλίνη για να αντιμετωπίσει την αναμενόμενη κοινωνική οργή με τον τρόπο που ξέρει.
Ο συνδυασμός μάλιστα του κ. Πικραμμένου ως αντιπροέδρου της κυβέρνησης, ο οποίος έχει αναλάβει χρέη πειθαναγκασμού του δικαστικού σώματος στις εντολές άνωθεν και κυρίως έξωθεν, είναι ο ιδανικός για να νομιμοποιηθεί ακόμη και η πιο αιματηρή καταστολή.

Ο κ. Πικραμμένος αποδείχθηκε ο πιο κατάλληλος για να δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα και να νομιμοποιεί ακόμη και τις πιο μεγάλες παρανομίες της δωσιλογικής εκτελεστικής εξουσίας. Μπορεί να δικαιολογήσει ακόμη και την ολοκληρωτική κατάλυση του Συντάγματος στο όνομα ενός απόλυτα επινοημένου – δικής του αποκλειστικά επινόησης – αναγκαστικού δικαίου, που στο όνομα της «κρίσης» δεν αναγνωρίζει κανένα κυριαρχικό και πολιτικό δικαίωμα των Ελλήνων πολιτών στη χώρα τους.

Αυτό έπραξε ως πρόεδρος του ΣτΕ και είναι ο μόνος δικαστικός παγκόσμια, ο οποίος με μόνο προηγούμενο κάποια εντελώς άσχετα βασιλικά διατάγματα του εμφυλίου πολέμου δικαιολόγησε τη νομιμότητα του πρώτου μνημονίου! Κανείς άλλος δικαστής παγκόσμια δεν τόλμησε να δικαιολογήσει την καταπάτηση του Συντάγματος της χώρας του στο όνομα της δημοσιονομικής δυσπραγίας και της αναγωγής των συμφερόντων των δανειστών πάνω από το δημόσιο συμφέρον και τα συμφέροντα των πολιτών.

Αυτός λοιπόν ο πρώην ανώτατος δικαστικός, που έχει με το σπαθί του κερδίσει χειρότερη φήμη από τον πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Κόλλια, ο οποίος πλαστογράφησε τα βασιλικά διατάγματα κήρυξης κατάστασης πολιορκίας ώστε να νομιμοποιήσει την επιβολή της χούντας στις 21 Απριλίου 1967, είναι ο ιδανικός για μια αδίστακτη, κατοχική και απόλυτα διαπλεκόμενη κυβέρνηση. Ιδίως για μια κυβέρνηση η οποία φαίνεται έτοιμη να σπείρει τον τρόμο και το αίμα στους δρόμους της Αθήνας κι όχι μόνο προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εξαγριωμένη κοινωνία από τις πολιτικές της στα εσωτερικά, αλλά και τα εθνικά ζητήματα.

Αν στο μείγμα προσθέσουμε και τον εν λόγω κύριο που πρόκειται να αναλάβει επικεφαλής της ΕΥΠ, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι η τρομοκρατία δια της οργανωμένης προβοκάτσιας εναντίον του ελληνικού λαού θα κυριαρχήσει στην εσωτερική πολιτική της νέας κυβέρνησης. Άλλωστε ο κ. Κοντολέων δεν έχει σχέσεις απλά με εταιρείες security, αλλά με τους μεγαλύτερους διεθνείς ομίλους μισθοφορικών υπηρεσιών στα πεδία μαχών των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Όπως π.χ. είναι ο όμιλος Group 4. Ο καθένας μπορεί να φανταστεί γιατί τοποθετήθηκε επικεφαλής του «βαθέως κράτους».

Καλώς τα δεχθήκαμε λοιπόν και ετοιμαστείτε όχι μόνο για τα χειρότερα, αλλά για αναμετρήσεις στους δρόμους αν θέλουμε να περισώσουμε έστω και μια σπιθαμή από την πατρίδα μας, από τα ελάχιστα πια δικαιώματά μας, γιατί αυτή η κυβέρνηση ως εντολοδόχος ξένων και ντόπιων συμφερόντων δεν πρόκειται να αφήσει λίθο επί λίθου. Το πρόγραμμά της είναι να ολοκληρώσει ταχύτατα το πρόγραμμα εκποίησης της χώρας και ακρωτηριασμού της εθνικής της υπόστασης με τον πιο δραστικό τρόπο. Να συνεχίσει δηλαδή από εκεί που σταμάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ με μεγαλύτερη ταχύτητα και με πιο δραστικά μέτρα. Πριν καν προλάβει ο κόσμος να αντιληφθεί τι του συνέβη.  


http://dimitriskazakis.blogspot.com/2019/07/blog-post_10.html

Τρίτη, 9 Ιουλίου 2019

Ο ''ΣΤΑΒΛΟΣ'' - (του Νίκου Ι. Καραβέλου)




Δικηγόρος - Συγγραφέας 
nkaravelos@gmail.com

Δικαιολογημένη η πικρία του αγαπητού φίλου και σπουδαίου ελληνιστή, συγγραφέα και κινηματογραφιστή Πέδρο Ολάγια (Pedro Olalla), Ισπανού, μα τόσο Έλληνα, στον οποίο τόσα οφείλουμε, για το αποτέλεσμα των εκλογών της 7/7/2019!

Και δεν μιλώ για την ελίτ της χώρας, που διακρινόταν πάντα για την αγραμματοσύνη, την ένεκα αυτής ασέβεια και την συμπλεγματική ευρωδουλοφροσύνη της.

Ούτε για τις οικονομικές συμμορίες που την διαφεντεύουν, ούτε για την αγελαία συναυτουργία πολλών πανεπιστημιακών και άλλων φοβισμένων "δασκάλων" που εκπνέουν τοξικά στο μυαλό των παιδιών μας.

Ούτε μιλώ για τους "πνευματικούς" κάστορες της τέχνης ή τα "ταγάρια" της λογοτεχνίας που παριστάνουν τους "ταγούς", που εκλαμβάνουν τον αφαλό τους σαν την υδρόγειο σφαίρα..

Μιλώ για αυτούς που πιστεύουν ακόμα στην Ιστορία της πατρίδας μας.. που ξέρουν πως η γη μας έχει ακόμα αίμα ξεραμένο από μάχες αξιοπρέπειας, από αγώνες κατά του τάχα ανέφικτου, από εκατόμβες αγάπης κι επανάστασης.

Που δεν ξεχνούν!

Που την ψήφο τους δεν την ρίχνουν στα σκυλιά, που γρυλίζουν στα έδρανα του κοινοβουλίου, αποσπώντας κάποιο ξεροκόμματο, αλλά σε εκείνους που πασχίζουν να τους ξεστραβώσουν.. Έστω κι αν ξέρουν πως δεν θα πάνε τελικά στο κοινοβούλιο αυτοί. Αλλά οι άλλοι οι στραβωτήδες (και σταυρωτήδες).

Προτιμούν τους άλλους, εκείνους που καλλωπίζουν την αμάθειά τους, καθώς μοιάζουν μεταξύ τους ως αναλόγως ή εξ ίσου αμαθείς.

Παρά ταύτα, ο Λαός (τι έννοια!) παραμένει, ανά τους αιώνες, σοφός!

Αλλιώς, θα ήταν αστείο να ορκιζόμαστε εν ονόματί του, καθώς και να εκδίδουν οι δικαστές τις αποφάσεις τους εν ονόματι μιας ανύπαρκτης έννοιας!

Απόδειξη δε της σοφίας του είναι και τούτο:

Ενώ ο καθένας κυνηγάει με τις κλωτσιές τον σκιτζή γιατρό, τον χασοδίκη δικηγόρο, τον άσχετο υδραυλικό ή τον σαπιοχασάπη, κ.ο.κ, αντιθέτως ανεβάζει κάθε 3 ή 4 χρόνια, με επευφημίες, στους επτά ουρανούς, τον οποιοδήποτε γελοίο, απατεώνα ή βαλτό, που, ενώ απέτυχε παταγωδώς στη ζωή ή στην πολιτική, έχει το θράσος να ζητάει ξανά και ξανά την ψήφο του. Τον κάθε εκ πεποιθήσεως άεργο, για να "σιάξει", λέει, την εργασία στη χώρα.

Βρε, μπας και είχε δίκιο εκείνος ο μέγας μα αψύς Κρόμγουελ, εκείνος που είχε το θάρρος να τοποθετήσει στην πύλη του Κοινοβουλίου της Αγγλίας, που εξυπηρετούσε δουλικά τους τότε ισχυρούς, και σε μέρος εμφανές, μια ταμπέλα με την ένδειξη: "ΣΤΑΒΛΟΣ";;;

Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2019

Η ταυτότητα του εκλογικού αποτελέσματος.






Χάρις στον Τσίπρα, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά εν συνόλω, η ΝΔ βγήκε από τις εκλογές πιο ισχυρή παρά ποτέ. Χάρις στον Τσίπρα, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά εν συνόλω, η ΝΔ απέκτησε όχι μόνο αυτοδυναμία για πρώτη φορά εν μέσω τέτοιας κατάρρευσης, αλλά και σχεδόν απόλυτο έλεγχο σε επίπεδο Δήμων και Περιφερειών.

Ποτέ πριν κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης η ΝΔ δεν είχε τέτοια πολιτική ισχύ. Ξεπερνά σε έλεγχο του κράτους ακόμη και την εποχή της ΕΡΕ. Κατ’ ουσία έχουμε την αναβίωση του «κράτους της δεξιάς», όπως το γνώρισε ο ελληνικός λαός από την εποχή του εμφυλίου.

Μόνο που αυτή τη φορά δεν οφείλεται στα όπλα των ταγματαλητών και συμμάχων, αλλά στον Τσίπρα, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά εν συνόλω. Κι έτσι δίνεται η ευκαιρία στον Μητσοτάκη να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της παράταξής του προς τους ξένους δυνάστες για τον εθνικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας, που δεν μπόρεσε να υλοποιήσει τότε, επί εποχής δόγματος Τρούμαν. Παρά την αλληλοσφαγή και το ματοκύλισμα του ελληνικού λαού.

Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ κράτησε τις εκλογικές του δυνάμεις, έτσι ώστε να επανέλθουμε σ' εκείνη την εποχή του ασύδοτου και απόλυτα διεφθαρμένου δικομματισμού που μας οδήγησε στη χειρότερη χρεοκοπία της χώρας. Πάνω από το 70% του εκλογικού σώματος συσπειρώθηκε στο ανανεωμένο δικομματισμό. Είμαστε η μοναδική χώρα της Ευρώπης που κινείται με τους παραδοσιακούς όρους του δικομματισμού με τα ίδια κόμματα βρικόλακες που μας οδήγησαν στην «αφρικανοποίηση» της Ελλάδας.

Πρόκειται για έναν δικομματισμό που διαθέτει όχι μόνο απόλυτη κοινοβουλευτική κυριαρχία, αλλά και πολύ χρήσιμες κομματικές εφεδρείες. Το ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ) αποτελεί την πολιτική εφεδρεία πρώτης γραμμής. Το ΚΚΕ κράτησε τα ποσοστά στα οποία αρκείται εδώ και δεκαετίες έτσι ώστε να επιβιώνει η κομματική γραφειοκρατία, με αντάλλαγμα την ρητή εγγύηση ότι δεν θα τεθεί επ’ ουδενί ζήτημα κατοχής και υποτέλειας της Ελλάδας κι επομένως ζήτημα εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Με το αζημίωτο πάντα.

Ταυτόχρονα είχαμε την αντικατάσταση της ρημαγμένης ΧΑ με τον Βελόπουλο, ο οποίος προορίζεται να λειτουργήσει ως βαλβίδα εκτόνωσης της ακροδεξιάς διαμαρτυρίας εκείνου του τμήματος της «κοινής γνώμης» που μπερδεύει την εθνικοφροσύνη με τον πατριωτισμό. Ο κ. Βελόπουλος συνιστά τον αναγκαίο πλωτήρα ασφαλείας για όλες τις άτιμες συμφωνίες εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων από την κυβέρνηση της ΝΔ, που έχει ήδη προετοιμάσει ο Τσίπρας με υποβολέα την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Στο κοινοβούλιο εισήλθε και το κόμμα ειδικού σκοπού του κ. Βαρουφάκη. Και λέμε κόμμα ειδικού σκοπού, διότι δημιουργήθηκε και στηρίχθηκε από τα πιο αρπακτικά συμφέροντα των υπερεθνικών χρηματαγορών, τα οποία επενδύουν στην κατάρρευση του ευρώ με όρους ασύδοτης κερδοσκοπίας σε βάρος του. Τα ίδια συμφέροντα που φρόντισαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 να τσακίσουν το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Φίδι, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για το ευρώ και την επικράτηση του ευρωπαϊκού τραπεζικού καρτέλ με επικεφαλής την ΕΚΤ.
Εύκολα μπορεί να αφορίσει την μετεκλογική κατάσταση της Ελλάδας, όπως το κάνουν ήδη πολλοί: Οι Έλληνες είναι άξιοι της τύχης τους!

Είμαστε όντως άξιοι της τύχης μας;
Σε ανάλογες περιστάσεις όπου μια ολόκληρη χώρα υπονομεύεται και υποβαθμίζεται επί δεκαετίες μέχρις ότου οδηγηθεί στην πιο απόλυτη χρεοκοπία, όπου κυριαρχεί μια πρωτοφανής πόλωση πλούτου και φτώχειας, τότε βγαίνουν στην επιφάνεια τα χειρότερα κοινωνικά ένστικτα. Οι συμπεριφορές πολώνονται σε τέτοιο βαθμό ώστε η αποσύνθεση της κοινωνίας οδηγεί σ’ έναν εσωτερικό διχασμό.

Από τη μια σε αδίστακτα αρπακτικά κάθε είδους, χωρίς ηθικές αναστολές και όρια. Κι από την άλλη σε επαίτες, σε ζήτουλες, σε εξαθλιωμένους ψυχή τε και σώματι, που ξέρουν μόνο να προσαρτώνται στους ισχυρούς για την επιβίωσή τους.

Ο ταξικός αυτός διαχωρισμός που χαρακτηρίζει κοινωνίες που πεθαίνουν, που χάνουν την εσωτερική τους συνοχή και τη δύναμη να προχωρήσουν μπροστά μέσα από αγώνες για μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά αιτήματα, τον βλέπουμε να κυριαρχεί σ’ όλες τις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Κι όχι μόνο.

Πρόκειται για έναν ταξικό διαχωρισμό σε χώρες όπου διαιωνίζεται η ισοπέδωση και η καταστροφή από τους πρώην αποικιοκράτες. Χωρίς να τους επιτρέπεται έστω και για διάστημα μιας γενιάς να συγκροτήσουν έθνος και να αποκτήσει εθνική συνείδηση ο λαός τους για να πάνε μπροστά.
Ο Φραντς Φανόν έγραφε το 1961 για την εθνική συγκρότηση των χωρών που απελευθερώνονταν από τον αποικιακό ζυγό: «Αντί να είναι η συντονισμένη αποκρυστάλλωση των ενδότερων φιλοδοξιών του λαού, αντί να είναι το πιο απτό, άμεσο προϊόν της λαϊκής κινητοποίησης, η εθνική συνείδηση δεν είναι παρά ένα ακατέργαστο, άδειο, εύθραυστο κέλυφος. Οι ρωγμές σε αυτό εξηγούν πόσο εύκολο είναι για τις νέες ανεξάρτητες χώρες να μετατραπούν από έθνος σε εθνοτική ομάδα και από κράτος σε φυλή - μια παλινδρόμηση που είναι τρομερά επιζήμια και επιζήμια για την ανάπτυξη του έθνους και της εθνικής ενότητας.» (Frantz Fanon, The wretched of the earth. New York: Grove Press, 2004, 97.)

Στην κατάσταση αυτή της εθνικής συνείδησης οδηγήθηκε κι ο ελληνικός λαός τις προηγούμενες δεκαετίες μέσα από τη συστηματική υποβάθμιση της Ελλάδας στο διεθνή καταμερισμό εργασίας. Με την στρατηγική επιλογή της αφομοίωσης από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Με τελικό αποτέλεσμα την χρεοκοπία ολόκληρου του ελληνικού καπιταλισμού, όπου η υποβάθμιση μετατράπηκε σε καθολική κατάρρευση. Κι έτσι η κοινωνική σύνθεση της χρεοκοπημένης Ελλάδας προσιδιάζει πια στην κατάσταση που περιγράφει ο Φανόν.

Η μόνη ουσιώδης διαφορά βρίσκεται στο γεγονός ότι οι εν ζωή γενιές της Ελλάδας, χωρίς εθνική συνείδηση, χωρίς εθνική συνοχή και ενότητα, κανιβαλίζουν τα επιτεύγματα και τις κατακτήσεις των προηγούμενων γενιών Ελλήνων. Ζουν με την εγκληματική ψευδαίσθηση ότι διαφέρουν από τους λαούς της ολοκληρωτικά κατεστραμμένης Αφρικής, γιατί καπηλεύονται με τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο το βιός και την εθνική επικράτεια που κατάκτησαν οι εθνικοί και οι κοινωνικές αγώνες των προηγούμενων γενιών.

Είναι σίγουρο ότι οι δυνάστες της χώρας θα αποθρασυνθούν. Ήδη σήμερα 8 Ιουλίου το Eurogroup σε μια επίδειξη δύναμης απέναντι στην Ελλάδα θέτει νέες μνημονιακές απαιτήσεις. Απαιτήσεις που έχει ήδη υπογράψει ο Τσακαλώτος και θα εφαρμόσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Τι κάνεις απέναντι σ’ όλα αυτά. Για όποιον δεν διαθέτει ίχνος εθνικής συνείδησης η απάντηση είναι εύκολη. Είναι σίγουρο ότι θα αναζητήσει καταφύγιο στους κομματικούς μηχανισμούς του καθεστώτος κατοχής. Θα βαφτεί με τα κομματικά χρώματα της ντροπής για να τον αποδεχθούν στο κοπάδι των αμνοεριφίων επί σφαγή και θα γίνει βασιλικότερος του βασιλέως.

Για όσους όμως στρατεύονται στην εθνική και κοινωνική απελευθέρωση της Ελλάδας, η απάντηση είναι εξίσου εύκολη. Συνεχίζουν τον αγώνα. Διδασκόμαστε από τις ήττες, μαθαίνουμε από τα λάθη μας, δυναμώνουμε τις συμμαχίες μας, το άνοιγμά μας στην κοινωνία και βαδίζουμε μπροστά.
Άλλωστε από την ιστορία γνωρίζουμε ότι η τιμή δεν ανήκει στους νικητές άτιμων αναμετρήσεων, αλλά ανήκει πάντα σ’ όσους διάλεξαν να φυλάγουν Θερμοπύλες. Κι όπως έλεγε ο ποιητής:

Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κι οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.


http://dimitriskazakis.blogspot.com/2019/07/blog-post_79.html#more

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2019

Οι Θέσεις Του Ε.ΠΑ.Μ. – Α.Κ.Κ.ΕΛ. ΓΙΑ: ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ, ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ/ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ .





Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ. – Α.Κ.Κ.ΕΛ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι μια συμφωνία που είναι ενάντια στα εθνικά συμφέροντα της χώρας, δεν λύνει το πρόβλημα αλλά αντίθετα κινδυνεύει να το μεταλλάξει σε θρυαλλίδα για όλα τα Βαλκάνια.
Από την πρώτη στιγμή το Ε.ΠΑ.Μ. στάθηκε απέναντι σε αυτή την συμφωνία για τους εξής λόγους:

 Καταρχήν δεν αναγνωρίζουμε στα βόρεια σύνορα μας κανένα υβριδικό κρατίδιο που περιέχει τον όρο Μακεδονία.

 Είμαστε αντίθετοι στην δημιουργία κρατιδίων που δημιουργούνται από την διάλυση κυρίαρχων και ανεξάρτητων κρατών (Γιουγκοσλαβία).

 Με τη συνθήκη των Πρεσπών επανακαθορίζεται η συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913, που καθόρισε τα σύνορα στην περιοχή των Βαλκανίων (Βαλκανική Συνεννόηση).

 Είμαστε ενάντια σε οποιαδήποτε συμφωνία προέρχεται από ξένα κέντρα, όπως την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή.

 Είναι αδιανόητο να υπάρχει διεπιστημονική επιτροπή Ελλάδας – Σκοπίων, που θα καθορίσει ποια μνημεία ανήκουν στην Ελληνική ή στην Σκοπιανή πλευρά ή τι θα διδάσκεται στα σχολεία.

 Η συνθήκη των Πρεσπών καταπατά το Διεθνές, αλλά και το Εθνικό Δίκαιο. Πρέπει να ακυρωθεί άμεσα, προκειμένου να μην ζήσουμε νέα εθνική τραγωδία.

Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ. – Α.Κ.Κ.ΕΛ. ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ/ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

 Είμαστε ενάντια στην μετανάστευση, αλλά όχι στον μετανάστη. Ο μετανάστης στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αποτελεί θύμα, όπως και ο πρόσφυγας.

 Είμαστε ενάντια στην λογική των ανοιχτών συνόρων. Ανοιχτά σύνορα θέλουν οι αγορές, οι ιμπεριαλιστές και οι ΜΚΟ. Τα σύνορα της χώρας πρέπει να είναι ελεγχόμενα από τις εθνικές αρχές και όχι από την FRONTEX και το ΝΑΤΟ.

 Τα HOT SPOT πρέπει να κλείσουν άμεσα. Οι συνθήκες διαβίωσης είναι τριτοκοσμικές. Πρέπει να δημιουργηθούν κέντρα πρόληψης και περίθαλψης και στο συντομότερο χρονικό διάστημα ο πρόσφυγας και ο μετανάστης να παίρνει τα κατάλληλα έγγραφα και να προωθηθεί όπου θέλει.

 Για να συμβεί κάτι τέτοιο πρέπει να καταργηθεί η συμφωνία ΕΕ και Τουρκίας που θέλει την χώρα μας ως αποθήκη ψυχών και εγκλωβισμού γενικότερα. Πρέπει να καταργηθεί και το Δουβλίνο II.

 Στην περίπτωση που κάποιος εισέρχεται παράνομα στη χώρα πρέπει να ταυτοποιείται, να παρέχεται φροντίδα εφόσον χρειάζεται (ειδικά σε μικρά παιδιά και γυναίκες). Σκοπός είναι να αντληθούν στοιχεία για το κύκλωμα λαθρομετανάστευσης και δουλεμπορίας. Σ αυτό το κύκλωμα υπάρχουν και Έλληνες και Τούρκοι που πρέπει να οδηγούνται στη φυλακή.

 Πρέπει να παρθούν μέτρα διοικητικά και οικονομικά προς το κράτος – δουλέμπορος που είναι η Τουρκία. Αυτό θα κόψει σε μεγάλο βαθμό την μεταναστευτική ροή.

Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ. – Α.Κ.Κ.ΕΛ. ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Το δημογραφικό πρόβλημα στην χώρα θα έπρεπε να αποτελεί κανονικά το νούμερο ένα θέμα. Χωρίς νέους, χωρίς γεννήσεις δεν υπάρχει προοπτική και μέλλον σε αυτήν τη χώρα. Από την απαρχή των μνημονίων συντελείται ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ στην πατρίδα μας. Υπάρχει φυσική μείωση του πληθυσμού άνω των 350.000 τα τελευταία 10 χρόνια.

Για εμάς το θέμα είναι κορυφαίο και γι’ αυτό υπάρχει και η στήριξη του Προέδρου και μελών της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ) στο ψηφοδέλτιο αυτό.
Τα άμεσα μέτρα εφαρμογής που προτείνουμε προκειμένου να αναχαιτιστεί η ραγδαία μείωση του πληθυσμού είναι τα εξής:

 Παροχή εφάπαξ 5.000 ευρώ για κάθε οικογένεια που ζει κάτω από όριο της φτώχειας.

 Παροχή σε όλες τις οικογένειες με ανήλικα τέκνα, από 0 έως 18 ετών, μηνιαίου επιδόματος 300 ευρώ για κάθε ανήλικο τέκνο.

 Απαλλαγή από τη φορολογία εισοδήματος κάθε οικογένειας που έχει περισσότερα από 2 παιδιά.

Παράλληλα η οικογένεια θα ενισχυθεί και με επιπλέον μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα, όπως:

 Τη θεμελίωση ενός αληθινά δημόσιου δωρεάν συστήματος υγείας και παιδείας, στο οποίο όλοι οι πολίτες θα έχουν πρόσβαση σύμφωνα με τις ανάγκες τους και ανεξάρτητα της οικονομικής τους επιφάνειας. 

Ο Δ. Καζάκης στο Ράδιο Νεάπολις - 3 Ιουλ 2019, ή τι σημαινει " ΠΡΑΞΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΕΝΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ".!!

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2019

Πώς μπορούμε αύριο το πρωί, αν το αποφασίσουμε, να αλλάξουμε Ρότα;






Θαυμάστε προεκλογικά προγράμματα. Και μάλιστα εν μέσω της μεγαλύτερης οικονομικής καταστροφής, που έχει υποστεί η Ελλάδα από την εποχή της χρεοκοπίας του 1894, της κοινωνικής κατάρρευσης και γενοκτονίας του ελληνικού λαού. Μειώσεις φόρων (αν το επιτρέψουν οι δανειστές), αυξήσεις μισθών και συντάξεων… κάπου στο απώτερο μέλλον.

Αγριοραδίκια και μαντζούνια για παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας (μαζί με τις επιστολές του Ιησού, βοήθειά μας…), κοκ. Και για το συμφέρον των σύγχρονων αρπακτικών τύπου Χάμπρο, ένα νέο Σκριπ με βαρουφάκεια γοητεία. Κουβέντα, όμως, τσιμουδιά για το χρέος και το καθεστώς κατοχής της Ελλάδας.

Υπάρχουν βέβαια κι εκείνοι που κατεβαίνουν στις εκλογές για να λύσουν άλλα προβλήματα, όπως π.χ. είναι η «ενότητα της Αριστεράς». Προσέξτε, με «Α» πάντα κεφαλαίο, όπως οφείλουν οι πιστοί να αποτυπώνουν την πίστη τους στα Θεία. Η «ενότητα της Αριστεράς» είναι μια επινόηση της μεταπολίτευσης, όπως ακριβώς και η «ενότητα των θρησκειών». Ίδιου ακριβώς περιεχομένου με ίδιες ταξικές και ιδεολογικές αφετηρίες.
Ας αφήσουμε όμως τους πιστούς στην αναζήτηση της τυφλής πίστης, του δικού τους Ισλάμ, κι ας ασχοληθούμε με την πραγματικότητα. Και κυρίως ας ασχοληθούμε με τον τρόπο που μπορεί να ξεκινήσει η ανάκαμψη της χώρας.

Ξεχάστε όλους αυτούς τους σαλτιμπάγκους της πολιτικής που σας τάζουν λαγούς με πετραχήλια, μειώσεις φόρων, αυξήσεις εισοδήματος, θέσεις εργασίας και επενδύσεις υπό καθεστώς πρωτογενών πλεονασμάτων και δουλοπαροικίας του χρέους. Μας θεωρούν όλους ηλίθιους. Ας μην τους κάνουμε την χάρη.

Πώς μπορεί να ανακάμψει μια χώρα σαν την Ελλάδα από μια τέτοια πρωτοφανή στα ιστορικά χρονικά υποβάθμιση της οικονομίας και της κοινωνίας της; Για να μπορέσει να ξεκινήσει η ανάκαμψη χρειάζεται μια ισχυρή ώθηση η οικονομία και η κοινωνία. Όχι σε βάθος τετραετίας, αλλά από το πρώτο κιόλας 24ωρο.

Όποιος λέει κάτι διαφορετικό, να ξέρετε, είτε δεν ξέρει τι λέει κι άρα είναι επικίνδυνος, είτε διατελεί σε διατεταγμένη υπηρεσία κι επομένως είναι διπλά επικίνδυνος.
Αν δεν δοθεί άμεσα, εδώ και τώρα, από το πρώτο κιόλας 24ωρο εισόδημα στα νοικοκυριά και κυρίως σ’ εκείνα που έχουν καταδικαστεί στην ανεργία, την ανέχεια, την αναδουλειά και σε δουλειές του ποδαριού, είναι αδύνατον να αρχίσει η ανάκαμψη της οικονομίας και της κοινωνίας.
Πώς θα γίνει αυτό;

• Με άμεση καταβολή εφάπαξ βασικού εισοδήματος ύψους 5.000 ευρώ, σε κάθε φορολογούμενο που δηλώνει φορολογητέο εισόδημα κάτω του μέσου.

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2019

Η εκούσια Αυτοχειρία και Αυτοδιάλυση της Αριστεράς













του Γιώργου Γιαγκίδη,   
Υποψήφιου Βουλευτή Δράμας στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 με τον εκλογικό συνδυασμό Ε.ΠΑ.Μ – Α.Κ.Κ.ΕΛ

Στη σημερινή εποχή που πεθαίνουμε σαν χώρα, δεν αρμόζουν στα λόγια μας ούτε φιοριτούρες ούτε κορδελάκια και η κριτική μας θα πρέπει να είναι αμείλικτη, προκειμένου να ανοίξει ο μεγάλος δρόμος της ανατροπής και παλιγγενεσίας της πατρίδας μας Ελλάδας.
Η αριστερά στην Ελλάδα, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο φυσικά, αποφάσισε να μεταλλαχθεί και να αυτοδιαλυθεί, κάτι το οποίο έγινε πασιφανές στις παρούσες Ευρωεκλογές, ωστόσο θα επικεντρωθώ σχετικά λακωνικά στο ελληνικό φάσμα της, δια των κύριων εκπροσώπων της. 

  1. ΚΚΕ: Απαρχή το ιστορικό ελληνικό κόμμα της κομμουνιστικής αριστεράς, το οποίο μεταπολιτευτικά και ειδικά μετά τη συνεργασία ντροπής με τη Ν.Δ το 1989, αποφάσισε να αποτελέσει έναν κόμμα-μουσείο της ιστορίας του.
Ειδικά με την πτώση του σταλινισμού και την έφοδο μιας ρεβεζιονιστικής κομμουνιστικής γενιάς, αλλά και την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, υπέστη πολιτική κατακρήμνιση, με κυριότερη την αδυναμία παραγωγής ριζοσπαστικού πολιτικού λόγου. Καμία επαφή πλέον με τα λαϊκά στρώματα, με μοναδικό μέλημα την κομματική αργομισθία μέσω βουλής και ευρωβουλής, με παράλληλες ύποπτες και ανίερες χρηματοδοτήσεις από τράπεζες και ολιγάρχες, φτάνοντας στο σημείο μέχρι και της απόλυσης εργαζόμενων (κλείσιμο σταθμού 902 το 2013), παρ’όλες τις χρηματοδοτήσεις.
Ο ρόλος του ειδικά την εποχή των μνημονίων είναι πολιτικά εξαιρετικά κολάσιμος και όχι μόνο, όταν σημεία και τέρατα περνούν από τη Βουλή με την τραγική του σιωπηρή συνηγορία, όπως τα μνημόνια και η συμφωνία των Πρεσπών, όταν όφειλε το πατριωτικό καθήκον, δηλαδή παραίτηση και κάλεσμα σε αγώνα «μέχρι να φύγουν», όταν ζούμε σε μια κατάσταση κατοχής που αρνείται να αναγνωρίσει, με απόλυτη παράδοση της Εθνικής Κυριαρχίας. Παράλληλα συνεχίζει να σπέρνει το χάος στα συνδικάτα τα οποία έχει διαλύσει σημαντικά, όπως επίσης και τα πανεπιστήμια, δημιουργώντας άβουλα φοιτητικά πολιτικά όντα-σκλάβους.
Αποτελεί το πιο οργανωμένο κομμάτι της Αριστεράς στην Ελλάδα μακράν, ωστόσο περισσότερο με όρους επιχείρησης, παρά με κοινωνικοπολιτικούς.

Σημαντικά Σημεία: Η υπεράσπιση της βουλής από τους αγανακτισμένους το 2011 με τα ΚΝΑΤ και ο διαλυτικός ρόλος στο Μέτωπο του ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα, εκεί που μπορούσε να ηγηθεί και να προκαλέσει κυριολεκτικά την επανάσταση.


  1. Λαϊκή Ενότητα: Προήλθε από τους «αντάρτες» του ΣΥΡΙΖΑ μετά την «κωλοτούμπα» της παλλαϊκής απόφασης για ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα του 2015, που επισφραγίστηκε με το 3ο και απεχθέστερο Μνημόνιο.
Η ΛΑ.Ε αποτέλεσε ένα πολιτικό τέκνο μιας βραδυκίνητης και ύποπτης απόφασης για ρήξη (όταν ήδη από τη Συμφωνία του Φεβρουαρίου 2015 και τη φασιστική-εσχατοπροδωτική παραβίαση της δεσμευτικής λαϊκής ετυμηγορίας, αποφάσισε το αξέχαστο «Στηρίζω την Κυβέρνηση, μα δεν ψηφίζω»), μόνο μόλις ανακοινώθηκε η παραίτηση της 1ης κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α και η υποχρεωτική ανάγκη για εκλογές με λίστα και όχι με σταυρό προτίμησης.
Ηδη δυστυχώς αυτή η πρωτοβουλία απέτυχε, πληρώνοντας την απόλυτη εσωτερική διχόνοια ανάμεσα σε συνιστώσες, όπως ΑΡΑΝ, ΔΕΑ και Αριστερό Ρεύμα, πάνω σε κρίσιμα ζητήματα, όπως το εθνικό νόμισμα και ακόμα χειρότερα τη Συμφωνία των Πρεσπών, για την οποία ποτέ δεν κατορθώθηκε να δημοσιευτεί μια συγκεκριμένη θέση. Διότι η αριστερά δεν συνειδητοποίησε ποτέ το ότι ένα μοντέλο αθροίσματος συνιστωσών, είναι μοιραίο να οδηγεί στη πολυδιάσπαση και τη δυσκολία κοινής πολιτικής απόφασης, ωθώντας στη διάλυση. Ισως όμως το ζήτημα που οδηγεί τη ΛΑ.Ε περισσότερο κοντά στην προοπτική αυτοδιάλυσης, ήταν η έλλειψη ταύτισης με μια αληθινά πατριωτική πολιτική, έστω και εξ αριστερών, κάτι που αντιμετωπίστηκε ως εθνικιστική και φασιστική τάση εντός της, πράγματα τα οποία ομολόγησε ο τέως Γ. Γραμματέας της ΛΑ.Ε κατά την ειλικρινή και τίμια παραίτηση του μετά τις Ευρωεκλογές του 2019.

Εδώ να σημειώσουμε τη «διαστροφή» όπου το σύνολο των συνιστωσών και ο σκληρός πυρήνας της ΛΑ.Ε, δείχνουν με το δάκτυλο της «πατριωτική» της κατεύθυνση και τάση ως αιτία της ήττας, κοιτώντας ουσιαστικά προς τον εθνομηδενισμό, όπως διαβάζουμε στην αποτίμηση του αποτελέσματος των Ευρωεκλογών από τη ΔΕΑ και το άρθρο ΄΄Ριζοσπαστική Αριστερά: η ώρα της επανίδρυσης΄΄ των Κ. Λαπαβίτσα& Σ. Κουβελάκη, βάζοντας μάλλον ταφόπλακα στην πολιτική οργάνωση.

Σημαντικά Σημεία: Η κύρια συνιστώσα της ΔΕΑ (διάσπαση του ΣΕΚ) με τις εγκληματικές απόψεις για την Ουκρανία-Συρία στις πρόσφατες μαύρες εξελίξεις, όπως και τα εργαλεία της, το ΚΑΡ (ΜΚΟ – Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό) και Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών (ΜΚΟ). Επίσης η ανικανότητα κοινής πολιτικής απόφασης για τη Συμφωνία των Πρεσπών και η Στήριξη σε βρώμικες δράσεις όπως η Κατάληψη στο CityPlaza.


  1. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣY.Α: Ένα κόμμα της που τοποθετείται «αριστερότερα» της αριστεράς, το οποίο γεννήθηκε κυρίως από το ΝΑΡ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΣΕΚ και άλλες οργανώσεις το 2009, με οργανωτική δομή συνιστωσών.
Η κύρια προβληματική του κόμματος έγκειται ακριβώς στις συνιστώσες, όταν το ΣΕΚ και η εργαλειακή οργάνωση του ΚΕΕΡΦΑ, που συνολικά ηγείται ο περιβόητος Πέτρος Κωνσταντίνου της Ιμπεριαλιστικής Αριστεράς, στηρίζουν μια πολιτική «Ανοικτών Συνόρων», άρα και τη λαθρομετανάστευση-εμπόριο ψυχών και τα ιμπεριαλιστικά πραξικοπήματα, όπως αυτό κατά της νόμιμης Κυβέρνησης Ασαντ στη Συρία, με τον Εμφύλιο στη χώρα που έφτασε ουσιαστικά στο τέλος του.
H ΑΝΤΑΡΣΥΑ αδιαμφισβήτητα αποτελεί το πιο ακανθώδες ζήτημα της ελληνικής αριστεράς, εμπεριέχοντας εντός της όλες τις παθογένειες της πολιτικής αυτής στάσης, με ΜΚΟ, ύποπτα συμφέροντα, χρηματοδότες, σχέσεις με το δίκτυο OpenSociety του Τζ. Σόρος, υποστήριξη στο φαρμάκι των «Ανοικτών Συνόρων» και η δημιουργία ενός εμφυλιοπολεμικού κλίματος, ακόμα και εντός των κόλπων της αριστεράς. Ακόμα εκπροσωπεί δυναμικότερα και λεγόμενη Ροζ Αριστερά, όταν επιδίδεται σε ένα στυγνό προοδευτισμό και εκπροσώπηση των τάχα συμφερόντων κοινωνικών μικροομάδων, εντείνοντας τελικά το ήδη υπάρχον κοινωνικό πρόβλημα και διχάζοντας τους λαϊκούς αγώνες.
Θα λέγαμε πως είναι η απόλυτη σημαία της λεγόμενης «Ιμπεριαλιστικής Αριστεράς», αυτής της στάσης δηλαδή που στηρίζει όλες τις ιμπεριαλιστικές θηριωδίες, αλλά με τρόπο αριστερό, όντας σε όλα ένας εφεδρικός ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Δεν ξεχνάμε άλλωστε την ξεκάθαρη υποστήριξη των συμφερόντων Ερντογάν-Τουρκίας, με την πρόσφατη ανακοίνωση του ΝΑΡ (25/3/2019).
Σημαντικά Σημεία: Η Υποστήριξη του ΣΕΚ στην Υποψηφιότητα Δούρου φέτος για την Περιφέρεια Αττικής, τα «μέλια» για την εκλογή ΣΥ.ΡΙΖ.Α το 2015, η όλη ταύτιση με τα συμφέροντα Τζ. Σόρος και η στα όρια του «troll» προεκλογική αφίσα του ΝΑΡ με το ασυγκράτητο εμφυλιοπολεμικό κλίμα.


  1. ΜέΡΑ25:   Εδώ η αναφορά οφείλει να είναι συνοπτική, καθώς έχουμε να κάνουμε με ένα κόμμα που δεν εντάσσεται σε ό,τι που εννοούμε «αριστερά» παραδοσιακά και περισσότερο έχουμε να κάνουμε με ένα αριστερότερο «Ποτάμι».
Ένα πολιτικό τέκνο που ήδη απέτυχε στο σχεδιασμό του ως Πανευρωπαϊκό Κόμμα, καθώς καταποντίστηκε στις ευρωεκλογές και κυρίως στη Γερμανία που συμμετείχε, ενώ στην Ελλάδα τα αποτελέσματα ήσαν θερμότερα με την πρωτοφανή διαφήμιση από τα ΜΜΕ, ενός τάχα αντισυστημικού μορφώματος, όπως ευαγγελίζεται πως αποτελεί. Κύριο κομμάτι στην πολιτική του είναι θα λέγαμε μια νεοφιλελεύθερη πολιτική «χαμηλών λιπαρών» με στήριξη στο Διπλό Νόμισμα, την περιορισμένη Διαγραφή Χρέους και την Ελάφρυνση των καταδυναστευμένων της Οικονομικής Κρίσης.
Ηδη οι προσωπικότητες που συμμετέχουν είναι εξαιρετικά ετερόκλητες, όταν ειδικά βλέπουμε τον Ψαραντώνη δίπλα στην Πάολα Ρεβενιώτη και το Νάσο Θεοδωρίδη δίπλα στο μετανοημένο σκιτσογράφο του Ποντικιού, Στάθη. Η κριτική πρέπει κυρίως να κινηθεί ως προς τον Γ. Βαρουφάκη, όταν έχουμε να κάνουμε με ένα απόλυτα προσωποπαγές κόμμα.
Τον «αντιμνημονιακό» Βαρουφάκη του «70% καλού μνημονίου και 30% κακού» ή του περιβόητου «Θα εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας προς τους Δανειστές στο διηνεκές», όταν παράλληλα υφάρπαξαν τα ταμειακά διαθέσιμα του Δημοσίου του 2015 υπέρ της δόσης στο ΔΝΤ, υπογράφοντας την κατάπτυστη Συμφωνία του Φεβρουαρίου και το 3ο Μνημόνιο, στα οποία πρωτοστάτησε ο Ιδρυτής του ΜέΡΑ25.

Σημαντικά Σημεία: Οι σχέσεις του Γ. Βαρουφάκη με τον Κιμ Γκλεν και η αμέριστη «φιλία» του με την Έλενα Παναρίτη, το «κολλητιλίκι» με τον Νόρμαν Λάντον του Τζ. Σόρος & Rothschild, οι κατά καιρό δηλώσεις του και η ταύτιση του με τα κερδοσκοπικά συμφέροντα, το «light» αντιμνημόνιο, η άρνηση λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους, η απόλυτη ένδεια συγκεκριμένου πολιτικού λόγου και προγράμματος, και το πάθος του για το Διπλό-Παράλληλο Νόμισμα.

Συμπέρασμα:
Η αριστερά στην Ελλάδα βρίσκεται στο έσχατο όριο της αυτοδιάλυσης. Η βαθύτερη αιτία είναι η εμμονική άρνηση κτισίματος ενός πατριωτικού αριστερού προφίλ (απορρίπτοντας στην ουσία ό,τι θεμελίωσε το Ε.Α.Μ κατά την Εθνική Αντίσταση), φτάνοντας μάλιστα σε σημείο να εξισώνει τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό έως και το φασισμό. Άλλες αιτίες είναι η μεσοβέζικη, θολή και αντιλαϊκή πολιτική σε ζητήματα όπως η οικονομία, με ένα εντονότατο αριστερό»light» νεοφιλελεύθερο προφίλ, αλλά και η παρουσία της στη διεθνή πολιτική με την τρομακτική μορφή της ιμπεριαλιστικής-ΝΑΤΟϊκήςαριστεράς, όπως επίσης τα κοινωνικά ζητήματα (ΛΟΑΤ) και άλλα σοβαρά θέματα τύπου «Ανοικτά Σύνορα», με όλα αυτά συνολικά να συνηγορούν στο να απευθύνεται κατ’επιλογήν σε ένα 10% περίπου του εκλογικού σώματος.

Μια αριστερά εξ ΗΠΑ, όπου σημασία δεν έχει ο πολιτικός λόγος και η επαναστατική δράση αλλά οι λέξεις με την πολιτική ορθότητα, να συρρέει στο χώρο, ενοχοποιώντας με «λευκή τρομοκρατία» την γλώσσα και την ορολογία, όπου όλοι φοβούνται μην ξεστομίσουν κάτι που έχει τεθεί στη σχετική μαύρη λίστα.
Στην Ελλάδα πλέον, την κυρίαρχη κομματική ιδεολογία θα λέγαμε πως αποτελεί ο Νεοφιλελευθερισμός, ο οποίος σήμερα έχει καταφέρει να υπερυψωθεί πάνω από το παραδοσιακό δίπολο αριστεράς-δεξιάς, με τη συζήτηση να περιορίζεται μονάχα στο πρόσημο που θα του δοθεί, δηλ. το προοδευτικό ή συντηρητικό, κάτω από τον ακραιφνή καπιταλιστικό ήλιο.
Τον ελληνικό λαό απαξιώνουν να του μιλούν στη γλώσσα του, γιατί αυτή προϋποθέτει πατριωτικά προτάγματα τα οποία η ελληνική αριστερά έχει προ πολλού απεμπολήσει από την ατζέντα της, λησμονώντας πως ο διεθνισμός και πατριωτισμός είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος.
Προσωπική εκτίμηση είναι πως η Αριστερά στην Ελλάδα, δεν θα παρουσιάσει τη διάθεση να επαναθεμελιώσει την πολιτική της στα ανώτερα ζητήματα, όπως αδυνατεί αυτά τα κρίσιμα 9 μνημονιακά χρόνια της γενοκτονίας της πατρίδας και του λαού μας, οδηγώντας εαυτήν στην απόλυτη καταστροφή.

Κάτι που ίσως είναι θεμιτό προκειμένου να διαλυθούν όλες οι ιδεολογικές αγκυλώσεις και ψευδαισθήσεις, προκειμένου να κτίσουμε ένα νέο Εθνικοαπελευθερωτικό Πατριωτικό Μέτωπο Δημοκρατίας και Εθνικής Κυριαρχίας, κάτι που κατανοούμε την απόλυτη αποτυχία σοβαρών συνεργασιών κατά τα μνημόνια στους αριστερούς και όχι μόνο, κόλπους.
Ετσι λοιπόν, ίσως αυτό χρειάζεται η αριστερά για να διασωθεί, δηλ. να διαλυθεί και να επαναθεμελιωθεί από τη βάση. Ωστόσο, ο λαός περισσότερο από όλα, χρειάζεται το Μέτωπο, κάτι που αφορά τόσο αριστερούς όσο και συντηρητικούς.

Καλούς Αγώνες, Καλή Λευτεριά στο Λαό και την Πατρίδα.

Σημείωση: Τόνοι μελανιού έχουν χυθεί για το δοσιλογικό και προδωτικό ΣΥΡΙΖΑ, επομένως αναφορά δεν χρειάζεται πλέον ως προς αυτόν. Τέλος, η Πλεύση Ελευθερίας δεν αυτοεντάσσεται στον αριστερό χώρο και κριτική πρέπει να γίνει σε αυτήν, κυρίως για την «αυτοκρατορική» της άποψη στην πολιτική και την προσπάθεια να μη δημιουργηθεί μέτωπο με κάθε μέσο, αλλά και για την περίοδο εντός ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Γιώργος Γιαγκίδης είναι BSc Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, μέλος Ε.ΠΑ.Μ Τ.Ο. Θεσσαλονίκης, Υποψήφιος Βουλευτής Δράμας με τον εκλογικό συνδυασμό Ε.ΠΑ.Μ – Α.Κ.Κ.ΕΛ



Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2019

Νέο Μνημόνιο Αποφάσισαν στις 15 Ιουνίου. Θα τους Αφήσουμε; (Κεντρικό Προεκλογικό Σποτ ΕΠΑΜ - ΑΚΚΕΛ)

Εσύ ακόμα νομίζεις ότι βγήκαμε από τα μνημόνια; Στις 15 Ιουνίου το Eurogroup αποφάσισε νέα μνημονιακά μέτρα. Το 2010 το χρέος ήταν στο 129% του ΑΕΠ.  
Σήμερα μετά από μέτρα και μνημόνια άνευ προηγουμένου είναι στο 192% και αυξάνεται!  
Πού πήγαν οι θυσίες όλων μας; 
Τώρα ζητούν ξανά από εσένα μια λευκή επιταγή. Θα τους τη δώσεις; 

Μην αλλάζεις μόνο τους πολιτικούς. Άλλαξε την πολιτική. 
Μπες μαζί μας στη Βουλή, για την αξιοπρέπειά μας. 
Ψήφισε ΕΠΑΜ - ΑΚΚΕΛ.


Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2019

Η Επόμενη Κίνηση Είναι στα Χέρια σου: ΕΠΑΜ

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο συμμετέχει στις εθνικές εκλογές σε κοινό ψηφοδέλτιο με το ΑΚΚΕΛ. Όντας αποκλεισμένοι από όλα τα κεντρικά ΜΜΕ, το ΕΠΑΜ βασίζεται σε εσάς, τους φίλους του, προκειμένου να διαδωθεί η μοναδική φωνή ενάντια στη κατοχή της πατρίδας μας! Κοινοποιήστε τα βίντεο, μιλήστε σε φίλους και γνωστούς προκειμένου η επόμενη Βουλή να μην εκτελέσει το συμβόλαιο θανάτου της Χώρας μας.


Αυτός ο τόπος ανήκει μόνο στα παιδιά του! 
 Τούτες τις μέρες όλοι σαν ενωμένοι από καιρό να ανατρέψουμε την κατοχή που μας επέβαλαν!
Είναι το δίκαιο, ιερό και ανεκπλήρωτο μας χρέος προς την πατρίδα, τον λαό και τον εαυτό μας!

Μέχρι τη νίκη αδέρφια, πρέπει να το πιστέψουμε!


Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

Ας μιλήσουμε επιτέλους με ανοιχτά χαρτιά…








Τελευταία έχουν βγει όλοι και μιλάνε για συνεργασίες. Όλοι, ή σχεδόν όλοι εμφανίζονται ότι ήταν ή είναι υπέρ των συνεργασιών. Εκτός βέβαια του κ. Βαρουφάκη, ο οποίος έχει αναλάβει να μας οδηγήσει στο διπλό κατοχικό νόμισμα – παράλληλο σύστημα συναλλαγών, το λέει ο ίδιος για να θολώσει τα νερά – προκειμένου και τυπικά να μην διαφέρουμε σε τίποτε από την Ζιμπάμπουε.

Άλλωστε γι’ αυτό δέχθηκε να γίνει υπουργός οικονομικών. Ο στόχος του ήταν να οδηγήσει στη «λύση» των φίλων του (Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, Γκλεν Κιμ, κοκ) και των αρπακτικών που αντιπροσωπεύουν. Στη «λύση» του διπλού νομίσματος. Άλλωστε, η Ελλάδα για τον Ευρωπαίο Βαρουφάκη βρίσκεται περίπου στο ίδιο πολιτικό μήκος και πλάτος με την Ζιμπάμπουε.
Είναι απολύτως λογικό λοιπόν να μην θέλει συνεργασίες. Πώς θα κάνει τις βρομοδουλειές του για τα αρπακτικά που εκπροσωπεί, αν δεν λειτουργεί στα πλαίσια ενός απόλυτα μοναρχικού κόμματος;

Ποιοι θέλουν τη συνεργασία;
Όλοι οι άλλοι όμως του λεγόμενου «αντιμνημονιακού» χώρου εμφανίζονται με κροκοδείλια δάκρυα για την συνεργασία. Μέχρι και η κ. Κωνσταντοπούλου, η οποία στις 4 του μηνός εμφανίστηκε στα Παραπολιτικά να ισχυρίζεται ότι από το 2017 πάσχιζε για τις συνεργασίες, αλλά δυστυχώς δεν βρήκε πουθενά ανταπόκριση! Δεν γνωρίζω από τι πάσχει η κ. Κωνσταντοπούλου, αλλά το σίγουρο είναι ένα: δεν πάσχει από αλήθεια. Δεν νομίζω ότι γνωρίζει καν το νόημα της λέξης.
Από την άλλη, εμφανίστηκε στον κ. Αυτιά το σαββατοκύριακο και είπε το εξής αμίμητο: Μιας και δεν θέλω να βρεθώ στη δυσάρεστη θέση να απολογούμαι γιατί εμπιστεύθηκα κάποιον σαν τον Τσίπρα, σας δηλώνω ότι δεν πρόκειται να συνεργαστώ με κανέναν! Μόνο όταν πάσχεις από το γνωστό σύνδρομο του αυτοκρατορικού μεγαλείου, μπορείς να ισχυρίζεσαι τέτοιες ανοησίες.

Η κ. Κωνσταντοπούλου προέδρευε της Βουλής όταν ανατράπηκε πραξικοπηματικά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015. Το πραξικόπημα αυτό – όπως γνωρίζει άριστα η ίδια ως νομικός – ισοδυναμεί με το πραξικόπημα του Κωνσταντίνου Κόλλια, οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της χούντας από τον Απρίλιο έως τον Δεκέμβριο του 1967, πλαστογραφώντας τα βασιλικά διατάγματα που δήθεν νομιμοποιούσαν το πραξικόπημα. Μόνο τα άρματα μάχης του Παττακού έλειπαν.

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2019

Σύμπραξη ΑΚΚΕΛ & ΕΠΑΜ και Κοινή Κάθοδος στις Εκλογές!

Ο Δημήτρης Καζάκης, Πρόεδρος του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου και ο Βάκης Τσιομπανίδης, Πρόεδρος του Αγροτικού Κτηνοτροφικού Κόμματος Ελλάδας (ΑΚΚΕΛ), ανακοινώνουν την σύμπραξη των δύο κομμάτων και την κοινή κάθοδο στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Ανακοινώνουν επίσης, πως την ερχόμενη εβδομάδα θα υπάρξει κοινό κάλεσμα προς όλες τις δυνάμεις που θέλουν να συμπαραταχθούν στο κοινό μέτωπο.