ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Το δικαίωμα να μην καταβάλει ο πολίτης τους φόρους.








Κυριολεκτικά έχουν οργιάσει με τη λεγόμενη φοροδιαφυγή. Εμφανίζουν τα αυξημένα χρέη προς την εφορία (ΑΑΔΕ) και εν χορώ καταλήγουν στο αναπόφευκτο και – κατ’ αυτούς – αδιαμφισβήτητο γεγονός της αυξημένης φοροδιαφυγής. Και η φοροδιαφυγή εξ ορισμού ισούται με έγκλημα καθοσιώσεως.

Από τους μεγαλοδημοσιογράφους, που έφτιαξαν περιουσίες με μαύρες αμοιβές και άλλα τυχερά κάτω από το τραπέζι, έως τους λεγόμενους «ειδικούς» να ξέρετε ένα πράγμα. Όποτε ακούτε κάποιον να καταριέται την μάστιγα της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα και να της χρεώνει την κατάντια μας σήμερα, είτε πρόκειται για «αλαφροΐσκιωτο» - όπως λέει ο λαός μας – αλλού πατά κι αλλού βρίσκεται, είτε για διατεταγμένη υπηρεσία.

Πληροφορούμαι ότι μεγαλοδημοσιογράφοι έχουν κλείσει συμφωνίες με την ΑΑΔΕ. Η συμφωνία προβλέπει να βγαίνουν λάβροι καταγγέλλοντας την φοροδιαφυγή του μικρομεσαίου, του εμποράκου, του μεροκαματιάρη, δίνοντας μάλιστα συγχαρητήρια για τους εξοντωτικούς ελέγχους εναντίον των απλών πολιτών και η ΑΑΔΕ με τη σειρά της θα κάνει τα στραβά μάτια για τις δικές τους υποθέσεις εκατομμυρίων ευρώ σε μαύρο χρήμα. Όποτε λοιπόν ακούτε μεγαλοδημοσιογράφο να μαίνεται εναντίον της φοροδιαφυγής μ’ αυτόν τον τρόπο, να ξέρετε ότι κατά πάσα πιθανότητα κρύβεται συμφωνία παρασκηνίου με την ΑΑΔΕ.

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

Δ.Καζάκης στον ALPHA : «Κύριε Χαν, τα σύνορά μας χαράχτηκαν με ΑΙΜΑ»

- 00:30,
Νέο Πολυνομοσχέδιο το οποίο ψηφίσθηκε πρόσφατα από την Βουλή, το αποίο αποτελεί
ουσιαστικά τέταρτο Μνημόνιο και επικυρώθηκε έχοντας ως αντιπερισπασμό πρόταση
μομφής της αξιωματικής αντιπολίτευσης προς την κυβέρνηση, δήθεν για την
συμφωνία της κυβέρνησης σχετικά με το Σκοπιανό, ώστε να μην αντιληφθεί για άλλη
μια φορά ο Ελληνικός Λαός το τελευταίο έγκλημα που συντελέστηκε εις βάρος του.

- 02:30, Όλες
οι κυβερνήσεις, ολόκληρη την Μνημονιακή περίοδο μέχρι σήμερα, έχουν περάσει
μόνο σχέδια Μνημονίων από την Βουλή και όχι τις κανονικές συμβάσεις, ενώ
επιπλέον η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, πρόσφατα με πόρισμά της
επισημαίνει πως δεν είναι δυνατόν να έχει ισχύ νόμου κάτι που περνάει ως σχέδιο
Σύμβασης. Επομένως τα Μνημόνια και οι Δανειακές Συμβάσεις που έχουν ψηφισθεί ως
σχέδια, είναι απλά παράνομα και άκυρα.

 - 06:50,
Η όλη ουσία της προσπάθειας και του αγώνα Πολιτικών Δυνάμεων όπως το Ε.ΠΑ.Μ. είναι να
γίνουν οι κατάλληλες κινήσεις ώστε να σωθεί επιτέλους η Χώρα και ο Λαός της.
Στο πνεύμα αυτό επισημαίνεται πως δεν είναι δυνατόν το Συμβούλιο Επικρατείας να
κρίνει ζητήματα που αφορούν σημαντικά θέματα γι' αυτήν την Χώρα, όπως η
εξωτερική πολιτική και το θέμα των συνόρων. Για τέτοιου επιπέδου σημαντικά
ζητήματα, ο μοναδικός υπεύθυνος να δίνει την τελική κατεύθυνση για επίλυσή
τους, είναι μονάχα ο Ελληνικός Λαός.

- 10:50,
Σκοπιανό ζήτημα, συμφωνία για το όνομα του κρατιδίου, πίσω από το οποίο
κρύβεται ο κίνδυνος αναθεώρησης των Εθνικών Αγώνων διαχρονικά και στο βάθος των
αιώνων με σκληρές και αιματηρές αναματρήσεις, κάτι το οποίο ισχύει και σε
γενικό βαθμό, σε όλα τα Βαλκάνια.

- 13:00,
Διπλωματικό επεισόδιο πρόσφατα μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας, για εντελώς ανεξήγητο
λόγο, με αόριστες δικαολογίες και χωρίς επίσημη ανακοίνωση από την Ελληνική
πλευρά, σίγουρα με εξωτερική εντολή, την ίδια ώρα που η Τουρκία στο Αγαίο
κυριολεκτικά κάνει ό,τι επιθυμεί.

19:00,
Ο εκβιασμός εναντίον της Ελλάδας είναι τόσο αποτελεσματικός, για τον λόγο ότι το
κρατικό ταμείο πλέον στο σύνολό του βρίσκεται στα χέρια των δανειστών μέσω της
Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, επομένως αναλόγως τα δεδομένα που έχουν ανά
πάσα στιγμή στα χέρια τους μέσω των αξιολογήσεων της Ελληνικής κατάστασης,
παίρνουν εκείνοι όλες τις αποφάσεις για αποιαδήποτε χρηματοδότηση, δίνοντας
εντολή να εκταμιευθεί το αντίστοιχο ποσό, μέσω της Α.Α.Δ.Ε.

- 23:00,
Επόμενες εκλογές, πότε είναι πιθανότερο να γίνουν, δυνάμεις των κομμάτων ειδκά
των δυο επικεφαλής όπως είναι οι συνθήκες στην Χώρα σήμερα και ενδεχόμενα
σενάρια για τις μελλοντικές εντολές που ίσως δώσουν ουσιαστικά οι δανειστές ανάλογα
τα συμφέροντά τους.


Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Μας επιβάλουν να γίνουμε χώρα προσφύγων και μεταναστών παντός τύπου!















Μετά την τελευταία σύνοδο κορυφής για το μεταναστευτικό, ακολούθησε μια περίοδος κρίσης στη Γερμανία μεταξύ του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος και του Χριστιανοκοινωνικού  κόμματος της Βαυαρίας, αλλά και μεταξύ της Καγκελαρίου Μέρκελ και του υπουργού Εσωτερικών Ζεεχόφερ του  Χριστιανοκοινωνικού κόμματος, για το θέμα της λαθρομετανάστευσης και το άσυλο στη Γερμανία.
Οι διαπραγματεύσεις ήταν σκληρές και όχι για το θεαθήναι και απείλησαν ακόμη και την πτώση της κυβέρνησης Συνασπισμού, που απετράπη με σοβαρές υποχωρήσεις της Μέρκελ. 

Τι ακριβώς συμφωνήθηκε μεταξύ των δυο; 
Πως οι συμφωνίες θα πραγματοποιηθούν; 
Ποιοι τελικά θα πληρώσουν το «μάρμαρο»; 
Η Ελλάδα που παίζει στη συμφωνία των δύο της Γερμανίας;

Περισσότερο συγκεκριμένα συμφωνήθηκαν:

*Να δημιουργηθούν κλειστοί χώροι κράτησης για όσους αιτούνται άσυλο, ώστε να μπορεί να διεκπεραιώνεται γρήγορα η γραφειοκρατική εργασία εξέτασης του φακέλου για τον κάθε ένα αιτούντα και να απελαύνονται άμεσα όσοι δεν δικαιούνται άσυλο.
*Να απελαύνονται πίσω στην Ελλάδα και την Ιταλία, όσοι μετανάστες εισήλθαν στην Επικράτεια της Ευρώπης δια μέσου των δύο αυτών χωρών, αλλά είχε  υποβληθεί η αίτηση ασύλου στις χώρες αυτές.

Με τις παραπάνω συμφωνίες των δύο Γερμανών αξιωματούχων, αποφασίστηκε  να λύσουν το δικό τους πρόβλημα στην πλάτη των δύο πιο επιβαρυμένων χωρών, αφού από τη γεωγραφική τους θέση είναι χώρες εισόδου. Και αυτό το έκαναν  χωρίς  να λάβουν καθόλου υπόψη τους το θέμα αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών της ΕΕ, ούτε τις προτάσεις της Ευρωπαϊκός Επιτροπής, επαναφέροντας κατά τον πλέον αισχρό τρόπο, πλήρως τις προβλέψεις του Κανονισμού του Δουβλίνου.

Και για να φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη μας, τι ακριβώς προβλέπει ο Κανονισμός του Δουβλίνου;

Ο Κανονισμός προβλέπει ότι: εάν ένας παράνομος μετανάστης εισέλθει σε μια χώρα της Ευρώπης και καταθέσει στη χώρα αυτή αίτηση ασύλου, αλλά στη συνέχεια εγκαταλείψει τη χώρα και μεταβεί σε άλλη Ευρωπαϊκή, τότε η τελευταία έχει δικαίωμα, αν φυσικά δεν τον θέλει να τον κρατήσει, να τον στείλει και πάλι πίσω στη χώρα που είχε υποβάλει αίτηση ασύλου.

Αυτόν τον κατάπτυστο Κανονισμό, που φορτώνει όλο το βάρος ή αν προτιμάτε  το κύριο βάρος της παράνομης μετανάστευσης στις χώρες εισόδου, αποδέχθηκε  και υπέγραψε, το τότε εθελόδουλο δίδυμο Κ. Σημίτη και Γ. Παπανδρέου, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.

Με τα χρόνια όμως η εφαρμογή του Κανονισμού αυτού είχε ατονήσει, πολύ μιλούσαν ακόμη και για κατάργησή του,  ειδικά μετά την μεγάλη μεταναστευτική κρίση και το άνοιγμα των συνόρων στη Γερμανία,  μετά και το ανοικτό κάλεσμα σε μετανάστες από την  Καγκελάριο Μέρκελ.

Όμως τρία χρόνια μετά, το κλίμα στη Γερμανία άλλαξε , ειδικά μετά την άνοδο του αντιμεταναστευτικού Εναλλακτικού κόμματος, που στις τελευταίες εκλογές κατέκτησε το 13% και αύξησε τις πιέσεις του ακόμη και στα συστημικά κόμματα εξουσίας. Έτσι το μεταναστευτικό έγινε κυρίαρχο στην εσωτερική πολιτική της Γερμανίας.

Το ίδιο χρονικό διάστημα,  τι ακριβώς γίνεται σε άλλα κράτη της Ευρώπης;

Ξεκινώντας από τη Σουηδία, μία κατ εξοχή χώρα  που υπερηφανευόταν ότι αποτελεί την «ανθρωπιστική υπερδύναμη», που πρωτοστατεί μάλιστα σε πολιτικές υποδοχής προσφύγων και μεταναστών, καθώς επίσης και ως η χώρα που προάγει την  «πολυπολιτισμική κοινωνία»,τελευταία βλέπει τα πράγματα διαφορετικά και έκανε επιτόπια στροφή 180 μοιρών.  Ξαφνικά αποφάσισε και αυτή να κλείσει πλήρως τα σύνορά της σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Οι χώρες της Μεσευρώπης (Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία, Πολωνία) στη Σύνοδο κορυφής έμειναν αμετακίνητες  στις θέσεις που είχαν και δεν δέχθηκαν καμία απολύτως ανακατανομή προσφύγων και μεταναστών, για να ανακουφιστούν έστω και λίγο οι χώρες πρώτης εισόδου, Ελλάδα και Ιταλία.

Η Ιταλία, μετά την αλλαγή εξουσίας και την άνοδο του αντιμεταναστευτικού μετώπου, έκανε ομοίως στροφή στην πολιτική της. Κατήγγειλε την παράνομη μετανάστευση και την εξ αυτής επαίσχυντη εμπορία και απαγόρευσε τις διάφορες ΜΚΟ να αποβιβάζουν λαθρομετανάστες στα Ιταλικά λιμάνια.

Ενώ λοιπόν όλη η Ευρώπη ανησυχεί και παίρνει μέτρα για τη λαθρομετανάστευση , η Ελλάδα το ίδιο διάστημα κατά τον πλέον περίεργο και συνάμα παράδοξο τρόπο, ακολουθεί εντελώς αντίθετη πορεία και πολιτική. Και αυτό το κάνει επικαλούμενη ανθρωπιστικές και δήθεν διεθνιστικές αρχές, άλλα και τα άλλα θολά ιδεολογήματα περί ανοικτών συνόρων!

Στην ουσία τι ακριβώς κάνει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ(άσχετα αν οι τελευταίοι, κάνουν το ..κορόιδο);

Αναλαμβάνει να παίξει το ρόλο του υπέρμαχου  των ανοικτών συνόρων στην Ευρώπη και να γίνει η πρωταγωνίστρια χώρα λαθρομετανάστευσης. Και πότε το κάνει αυτό; Όταν η Ελλάδα βρίσκεται εκ των πραγμάτων στην πιο δύσκολή αλλά και ευάλωτη θέση και αντιμετωπίζει πέραν των άλλων οικονομικών μεγάλων θεμάτων και έντονο πρόβλημα εθνικής ασφάλειας!

Τι θα έπρεπε να είχε κάνει η ελληνική κυβέρνηση, αν δρούσε με βάση τα εθνικά συμφέροντα της;

Φυσιολογικά θα έπρεπε να είχε απορρίψει οποιαδήποτε Ιδέα επαναπροώθησης στην Ελλάδα προσφύγων και μεταναστών από τη Γερμανία και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως και την πλήρη απόρριψη του απαράδεκτου Κανονισμού του Δουβλίνου 

Αντί όμως για τη λήψη αυτών  των βασικών θεμάτων άμεσης προτεραιότητας, τι ακριβώς έκανε ο  κ. Τσίπρας;

Έσπευσε να «φιλήσει» ακόμη μία φορά το χέρι της μαντάμ Μέρκελ και να της δώσει τη στήριξή του και εξ αυτού να δηλώσει στη συνέχεια η Καγκελάριος,  ότι είναι έτοιμη να δεχθεί  την επαναπροώθηση προσφύγων από τη Γερμανία στην Ελλάδα. Βέβαια την ακριβή συμφωνία δεν την έχουμε δει ακόμη, αφού επίκειται λεπτομερής συζήτηση, ως λέγεται Τσίπρα, Μέρκελ και αντιπροσώπων τους. Όμως τα βασικά νέα, έσπευσε να τα ανακοινώσει η Καγκελάριος.

Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά στην πράξη;

Σημαίνουν  ότι η σκληρή στάση της πολιτικής των άλλων Ευρωπαϊκών κρατών και η επίσημη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για  εγκατάλειψη της όποιας ιδέας υπήρχε για μετεγκατάσταση από την Ελλάδα και Ιταλία προσφύγων και μεταναστών  και αναδιανομής τους σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, τελικά θα εγκλωβίσουν στην Ελλάδα όσους εισέρχονται παράνομα σε αυτήν. Έτσι αυτό που θα γίνει θα είναι, ο εποικισμός της χώρας μας με λαθρομετανάστες, που αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει σε αλλαγή πληθυσμού και μάλιστα θα έχει και την Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.

Η Ευρώπη, ξεκινώντας από τη Γερμανία, αλλά και οι περισσότερες  χώρες, επιδιώκουν τη μόνιμη εγκατάσταση προσφύγων  και  μεταναστών  στην Ελλάδα. Και για να μην υπάρχει καμία απολύτως ψευδαίσθηση, αυτό είναι και το νόημα των προγραμμάτων «Ήλιος» και «Εστία», που ανέλαβε με απερισκεψία ή με πλήρη γνώση να εφαρμόσει το υπουργείο Μεταναστευτικής πολιτικής,  σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Και για αυτό η τελευταία, έχει αναλάβει και παίζει εντελώς προκλητικό ρόλο για τον εποικισμό της χώρας με παράνομους μετανάστες.

Τι πρέπει να γίνει;

Αν θέλουμε να σταματήσει αυτή η τραγωδία που εξελίσσεται στη χώρα μας, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να απορριφθεί εδώ και τώρα η κάθε συμφωνία με τη Γερμανία και να εγκαταλειφτεί άμεσα η πολιτική των ανοικτών συνόρων, που οδηγεί  στην εθνική αλλοτρίωση της πατρίδας μας.

Πως  μπορούν όμως να γίνουν αυτά στο πλαίσιο της ΕΕ και μάλιστα με κυβερνήσεις που υπηρετούν ξένα συμφέροντα;  Μην έχουμε ψευδαισθήσεις.  Αυτά μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο με πατριωτική δημοκρατική κυβέρνηση, που πριν από όλα θα φέρει την αποκατάσταση της Εθνικής κυριαρχίας και θα λειτουργήσει πραγματικά με όρους Διεθνούς Δικαίου αλλά και πλήρους δημοκρατικής νομιμότητας.


Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

Ποιο είναι το κυρίαρχο πρόβλημα της πατρίδας μας σήμερα;









Η ισότιμη συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, απαντούν οι απάτριδες δοσίλογοι της δεξιάς και της αριστεράς. Τα λεγόμενα εθνικά θέματα με πρώτο το «μακεδονικό», απαντούν οι εθνικιστές της ακροδεξιάς και της αριστεράς. 

Και οι δυο λογικές θεμελιώνονται στην άρνηση της δημοκρατίας. Δηλαδή στην άρνηση ακόμη και να αναγνωρίσουν ότι κυρίαρχο πρόβλημα της πατρίδας σήμερα είναι το καθεστώς κατοχής, εκποίησης και εθνικού ακρωτηριασμού της Ελλάδας μέσα από την επίσημη δουλοπαροικία του χρέους που έχει επιβληθεί στη χώρα εδώ και 8 χρόνια. Κι αυτό θεμελιώνεται στο γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι αρνούνται στην πράξη το δικαίωμα της εθνικής αυτοδιάθεσης του ελληνικού λαού.

Είναι τυχαίο πού οι δοσίλογοι και οι εθνικιστές επέλεξαν το ίδιο πεδίο αναμέτρησης; Όχι το καθεστώς κατοχής, αλλά την ονοματοθεσία των Σκοπίων. Κι έτσι έστησαν ένα παιχνίδι win-win για τους μεγάλους επικυρίαρχους.
Είναι τυχαίο που τόσο οι δοσίλογοι, όσο και οι εθνικιστές απέφυγαν όπως ο διάολος το λιβάνι να θέσουν την αντιπαράθεση για τα Σκόπια στη βάση των δημοκρατικών κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού; Είναι τυχαίο που κανένας τους δεν αναφέρθηκε στις διεθνείς συμβάσεις και συνθήκες που καθορίζουν τα σύνορα στα Βαλκάνια από την εποχή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου 1913;

Από την εποχή του Κίρο Γκλιγκόροφ η ίδρυση του κράτους των Σκοπίων θεμελιώθηκε στην καταγγελία της Συνθήκης του Βουκουρεστίου του 1913. Σύμφωνα με τα μεγάλα αφεντικά των Σκοπίων, η Συνθήκη του Βουκουρεστίου επικύρωσε τον διαμελισμό της άλλοτε ενιαίας Μακεδονίας σε τρία τμήματα, το ελληνικό, το σερβικό και το βουλγαρικό. Η Μακεδονία υποτίθεται ότι πριν τους Βαλκανικούς πολέμους ήταν ενιαία με ενιαίο και κυρίαρχο το Μακεδονικό πληθυσμό, ο οποίος ήθελε την αυτονομία της.

Όμως οι κακοί Έλληνες, οι κακοί Σέρβοι και οι κακοί Βούλγαροι ενέργησαν ως κατακτητές της Μακεδονίας και την διαμέλισαν αναμεταξύ τους. Κι επομένως η ίδρυση της «Μακεδονίας» των Σκοπίων δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η απαρχή της αποκατάστασης του εθνικού διαμελισμού της άλλοτε ενιαίας Μακεδονίας από τους Βαλκανικούς πολέμους.
Σ’ αυτό βρίσκεται και το κεντρικό πρόβλημα με τη συμφωνία των Πρεσπών. Με την αναγνώριση της Μακεδονικής ταυτότητας στα Σκόπια, αναγνωρίζεται και η συγκεκριμένη ερμηνεία της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, που θέλει την Ελλάδα, τη Σερβία και τη Βουλγαρία ώς κατακτητές της πάλαι ποτέ ενιαίας Μακεδονίας. Η «βόρεια Μακεδονία» δεν είναι παρά ένα κομμάτι αυτής της παλιάς ενιαίας Μακεδονίας, η οποία είναι η πρώτη που απελευθερώθηκε από τον ζυγό του κατακτητή. Κι επομένως ανοίγει ο δρόμος για την απελευθέρωση και των άλλων γεωγραφικών διαμερισμάτων της κατακτημένης Μακεδονίας.

Συνεπώς, το πρώτο και βασικό πρόβλημα με το Σκοπιανό δεν είναι το πώς εννοεί ο καθένας τη Μακεδονία. Ούτε ποιο θα είναι το όνομα των Σκοπίων. Το πρώτο και βασικό είναι αν θα προασπιστούμε το ενιαίο και αδιαίρετο της ελληνικής επικράτειας με βάση τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913 και όπως αυτή επικυρώθηκε μεταπολεμικά από τη Συνδιάσκεψη του Σαν Φραντσίσκο το 1946.

Μπορεί να τεθεί ένα τέτοιο θέμα σε δημοψήφισμα; Μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση, μέσω δημοψηφίσματος, το διεθνές καθεστώς που διέπει τα σύνορα της χώρας; Ούτε κατά διάνοια.
Όποιος ζητά κάτι τέτοιο, είτε δεν ξέρει τι του γίνεται, είτε θέλει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για την πατρίδα μας.

Μην ξεχνάμε ότι δεν υπάρχει κανένας καλύτερος τρόπος κατοχύρωσης στην πράξη μιας εθνικής μειονότητας στο έδαφός μιας χώρας από το δημοψήφισμα. Με ένα απλό δημοψήφισμα μπορεί να κατοχυρωθεί η οργανωμένη πολιτική έκφραση μιας εθνικής μειονότητας. Ακόμη κι αν εκφραστεί με ένα ελάχιστο ποσοστό.

Όποιος θεωρεί ότι το όνομα των Σκοπίων είναι το πιο σπουδαίο ζήτημα, είναι σίγουρο ότι πάσχει από εθνικιστική μυωπία, η οποία δεν έχει τίποτε να κάνει με τον δημοκρατικό πατριωτισμό του λαού. Αντίθετα ο πατριωτισμός του λαού ξεκινά με την προάσπιση των δικαίων του και των δικαιωμάτων του, όπως αυτά έχουν κατακτηθεί στην πράξη μέσα από διεθνείς συμβάσεις, που απηχούν τους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες του και καθορίζουν το ενιαίο και αδιαίρετο της εθνικής του επικράτειας.

Κι αυτά δεν μπαίνουν στη ζυγαριά κανενός δημοψηφίσματος. Είναι αναπαλλοτρίωτα δίκαια και δικαιώματα που κατοχυρώνουν τον σκληρό πυρήνα της εθνικής αυτοδιάθεσης του λαού μας στην πατρίδα του.

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

Ε.ΠΑ.Μ. - Ο Σπ.Στάλιας στον ομογενειακό σταθμό Hellas FM της Νέας Υόρκης...

- 5:10, Η
Ελλάδα ουσιαστικά μέσω όλης αυτής της διαδικασίας των Μνημονίων και των
Δανειακών Συμβάσεων, οδηγήθηκε βίαια μέσα σε μια κατάσταση παραγωγής
πλεονασμάτων έως το 2060, το οποίο πρακτικά σημαίνει πως εάν ο δημόσιος τομέας
έχει συνεχώς πλεόνασμα, τότε ο ιδιωτικός τομέας έχει έλλειμμα διαρκώς, αφού η
εξίσωση αυτή δεν αλλάζει με τίποτα και ποτέ. 

 12:00, Από
την στιγμή που η Ελλάδα βγει στις λεγόμενες Αγορές, ό,τι και να γίνει, όποια
και να είναι η εξέλιξη για την Χώρα άλλο επιπρόσθετο πρόγραμμα, δεν πρόκειται
να υπάρξει ότιδήποτε κι εάν επακολουθήσει.

- 15:40, Στην
Ε.Ε. η λιτότητα είναι η βάση για να διατηρηθεί η αξία του ευρώ σταθερή, το κάθε
κράτος-μέλος ακολουθεί ακριβώς την ίδια πρακτικήκαι ουσιαστικά όλοι είναι
εναντίον όλων, αφού το καθένα ξεχωριστά μέσα από το ευρωσύστημα, εξαναγκάζεται
για να επιβιώσει να είναι ανταγωνιστικό έναντι όλων των υπολοίπων.

- 20:00,
Ειδικά στην Ελλάδα, η χρήση του ευρώ δεν εξυπηρετεί κανέναν επαγγελματικό κλάδο,
ούτε στον παραγωγικό, ούτε στον εμπορικό τομέα και η κατοχική κυβέρνηση, απλά
εξαπατά και παραπλανεί τον Ελληνικό Λαό. Την λύση τελικά για την Χώρα, έπειτα
απ' όλα αυτά τα χρόνια σκληρής λιτότητας πρόκειται να την δώσει ο ίδιος ο
Ελληνικός Λαός, αποφασίζοντας την μετάβαση σε Νέο Εθνικό Νόμισμα, αποβάλλοντας
προηγουμένως τον φόβο που του έχει επιβάλλει η επίσημη κατοχική προπαγάνδα.

- 24:30, Μετά
την μετάβαση στο Νέο Εθνικό Νόμισμα, η αμέσως επόμενη κίνηση μιας Πατριωτικής
Δημοκρατικής κυβέρνησης, πρόκειται να είναι η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους
του χρέους της Χώρας, το ποσό δηλαδή εκείνο που είναι παράνομο και το υπόλοιπο
να το διαπραγματευθεί. 

 28:40, Με το
νέο Πολυνομοσχέδιο που ψηφίσθηκε πρόσφατα στην Βουλή, ουσιαστική μετατοπίστηκαν
και μεταφέρθηκαν τα χρέη και όλα τα οικονομικά βάρη της Χώρας μέχρι σήμερα,
στις επόμενες γενιές, οι οποίες καλούνται από τώρα να λύσουν το πρόβλημα της
Χώρας στο μέλλον, εάν δεν δοθεί άμεσα δραστική και αποτελεσματική λύση. 

- 31:00, Κατά
πόσο υπάρχει στον λεγόμενο Αντιμνημονιακό χώρο, η προοπτική για την ιδανική
λύση και το κατάλληλο άτομο ή το σύνολο εκείνο που είναι δυνατόν να την
παρουσιάσει στον Ελληνικό Λαό και να γίνει αποδεκτή από την συντριπτική του
πλειοψηφία, ώστε ο ίδιος να δώσει την εντολή για την τελική σωτηρία της Χώρας.



Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018

Ανένδοτος Αγώνας του Ελληνικού Λαού Κατά της Συμφωνίας των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – ΖΑΕΦ


















Στις  θεμελιώδεις Αρχές και στους Πολιτειακούς  Θεσμούς κατά τις του Συντάγματος, μεταξύ άλλων είναι  και το Δημοψήφισμα ( άρθρο 44 παρ.2 του Σ,  Θεμελιώδης Αρχή του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, η Λαϊκή Κυριαρχία ).  

Τα δημοψηφίσματα αυτά προβλέπονται για κρίσιμα εθνικά θέματα μετά από πρόταση του Υπ. Σ. και απόφαση με απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών και έκδοση Π.Δ  που προσυπογράφεται και από τον Πρόεδρο της Βουλής (μετά την προσθήκη της παρ 3 με το ψήφισμα της 6ης Μαρτίου 1986, στο άρθρο 35 του Συντάγματος) .
Κατά συνέπεια θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όσον αφορά την εφαρμογή των διατάξεων του Συντάγματος, πολύ περισσότερο όταν το Σύνταγμα, προκειμένου για την έκδοση Π.Δ για Δημοψήφισμα, αναφέρεται σε «Εθνικά Θέματα». Θα πρέπει να επισημανθεί λοιπόν ότι για την Ελλάδα και το λαό της δεν αποτελεί εθνικό Θέμα η επιθυμία τρίτων χωρών να δώσουν κάποιο όνομα στα Σκόπια και για το οποίο οφείλει ο Λαός να πάρει θέση επ’ αυτού.

Πέραν τούτων θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι στο πλαίσιο μιας διεθνούς διαπραγμάτευσης, η Ελλάδα κλήθηκε σ’ αυτή, δια της Πολιτικής της Ηγεσίας να συμφωνήσει η να διαφωνήσει για ποιο όνομα θα δοθεί σε Τρίτη Χώρα και όχι μόνο την αναγνώρισε με το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», αλλά και με εθνότητα και γλώσσα Μακεδονική, ως ένα άλλο έθνος.

Εμείς ως Λαός αντιστεκόμαστε στην λάθος και αντεθνική διαχείριση αυτού προβλήματος! Στο να μην παραχαραχθεί δηλαδή η Ιστορία και να μην σφετερισθεί πολιτισμική περιουσία του Ελληνισμού από τρίτους, με βλαβερές συνέπειες για τη χώρα μας σ’ αυτή τη διαπραγμάτευση και στην όποια συμφωνία. Κατά συνέπεια δεν έχει κανένα λόγο ο Ελληνικός Λαός να κάνει εθνικό του θέμα το ανύπαρκτο γι’ αυτόν θέμα με Δημοψήφισμα αν το όνομα θα είναι Χ ή Ψ στο τρίτο κράτος. Εξάλλου, τούτο θα ήταν Πολιτική Μωρία, να ζητήσεις τη ψήφο του Ελληνικού Λαού, αφ’ ενός για ένα ανύπαρκτο γι’ αυτόν θέμα, και αφετέρου για ένα ακόμα λόγο, διότι τον  διχάζεις έστω στο μικρό ποσοστό υπέρ, που μπορεί να προκύψει στο αποτέλεσμα άνευ λόγου, και για το ότι εκ των προτέρων γνωρίζεις τη βούληση της  Πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού. Επισημαίνεται, ότι  κανείς Λαός δεν  μπορεί να πάει κόντρα στα συμφέροντα της χώρας του. Έτσι Δημοψήφισμα για το όνομα Μακεδονία ή σύνθετο, θα καλείτο ο Ελληνικός Λαός να ψηφίσει για το αυτονόητο, αν οφείλει να υπερασπιστεί δηλαδή το συμφέρον της Ελλάδος; Και φυσικά καταλήγει να είναι και «γραφικός» εν τη εννοία και τη ουσία!!

Κατά την ανωτέρω λογική λοιπόν είναι ακόμα πιο πολύ επικίνδυνη Πρόταση για Δημοψήφισμα, για τέτοιου είδους θέματα όπως το ανύπαρκτο για την Ελλάδα θέμα του ονόματος, όταν γνωρίζουμε ότι διεθνής βούληση συμφερόντων τρίτων και μόνον υφίσταται, προκειμένου να ικανοποιήσουν τα συμφέροντά τους δια της υποταγής της Ελλάδος στις λογικές τους.  Επομένως οφείλουμε να μην πέσουμε στην παγίδα αυτή και να το κάνουμε δικό μας, ως  θέμα μετρήσιμης διαφοράς των ίδιων των Ελλήνων, αν θα δοθεί το όνομα Χ ή Ψ στο τρίτο κράτος.

Οι θέσεις αυτές όσο και αν φαίνονται Πατριωτικές δεν είναι, γιατί  κουβαλούν μέσα τους, δια της εθνικής Ιδέας ως «Μεγάλης» δήθεν, εθνικές συμφορές. Το μόνο που μπορεί να τεθεί στην κρίση του Λαού είναι αν αποδέχεται ή όχι  την ίδια τη σύμβαση αυτή καθ’ αυτή ως κυβερνητική πράξη των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, διμερή συμφωνία! Αυτό είναι πράγματι άλλο θέμα γιατί αυτή καθαυτή η Κυβερνητική πράξη και η τύχη της καθίσταται όντως εθνικό θέμα!!
Επισημαίνεται άλλωστε, ότι η διμερής σύμβαση Αθηνών -Σκοπίων δεν επιφέρει έννομα αποτελέσματα αν δεν επικυρωθεί και μάλιστα ένεκα μείζονος εθνικού συμφέροντος  κατά τις διατάξεις του άρθρου 28 παρ 2 του Συντάγματος. Το μείζον εθνικό συμφέρον επομένως έγκειται ότι αυτή θα έχει επιπτώσεις στην Ελλάδα και στον Ελληνισμό γενικά, ενώ θα  καθορίσει και την πορεία των εθνικών θεμάτων (Η συμφωνία παράδοσης του ονόματος Μακεδονία στα Σκόπια, Μέγα Εθνικό έγκλημα).

Για το λόγο αυτό και επειδή η συμφωνία ως άνω και μόνο, παρίσταται πράγματι ως θέμα μείζονος εθνικού ενδιαφέροντος, δεν αρκεί ούτε η κοινοβουλευτική διαδικασία όπου προβλέπεται  αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 της Βουλής (βλ. Ψήφισμα  Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας17.6.2018)  και καθίσταται αναγκαίο να πάρει θέση ο Λαός. Επειδή η ίδια η συμφωνία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ -ΖΑΕΦ  εγκαθιστά   εθνικό θέμα, μείζονος εθνικού ενδιαφέροντος, σ’ αυτό και μόνο απαιτείται να αποφανθεί ο Ελληνικός Λαός.
Περί ποίου δηλαδή θα  ερωτηθεί;

Αν  αποδέχεται   αυτή τη συμφωνία  με ΝΑΙ ή ΟΧΙ για να αναλάβει σε κάθε περίπτωση και τις συνέπειες είτε του ΝΑΙ είτε του ΟΧΙ.
Σε αυτόν τον Ανένδοτο Αγώνα του ελληνικού Λαού επομένως, εντάσσεται και η απαίτησή του Λαού για  ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ! μη κύρωσης της Συμφωνίας της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ – Σκοπίων, ως μείζων εθνικό  θέμα για τους Έλληνες και την Ελλάδα, όπου  ο μόνος αρμόδιος να αποφανθεί είναι ο Κυρίαρχος και Πανυπερμέγιστος Ελληνικός Λαός, πριν καν έλθει για κύρωση στη Βουλή των Ελλήνων.

*Ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος είναι Καθηγητής Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και ΣτΕ, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ.

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Ε.ΠΑ.Μ.- Πως στήθηκε η ΑΠΑΤΗ για την δήθεν διάσωση της Ελλάδας - E-ROI, 26 Ιουν 2018 ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ

@ 30:00, Η απίστευτη κοροϊδία και γελοιότητα με την δήθεν διάσωση της Χώρας, συνεχίζεται αδιάκοπα.  
Αδιανόητες καταστάσεις και εξωπραγματικά γεγονότα αντιμετωπίζει και ανέχεται όλα αυτά τα λεγόμενα Μνημονιακά χρόνια ο Ελληνικός Λαός, με προγράμματα και ρυθμίσεις που στις λεπτομέρειές τους, πρώτη φορά εφαρμόζονται Παγκοσμίως, με κύρια στοιχεία να έχουν διαστρεβλωθεί προκλητικά εις βάρος της Ελλάδας, όχι μονάχα τα οικονομικά μεγέθη αλλά και οι βασικές έννοιες της λογικής και της παιδείας, με μόνο στόχο να διασωθεί το ευρωπαϊκό και κατ' επέκταση το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα.

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Η συμφωνία παράδοσης του ονόματος Μακεδονία στα Σκόπια, Μέγα Εθνικό έγκλημα











Από την Κυβέρνηση  των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στις Πρέσπες (17 /6/2018), με την υπογραφή  συμφωνίας  εκχώρησης του ονόματος Μακεδονία στο κράτος των Σκοπίων, ως «Βόρεια Μακεδονία», με εθνότητα και  γλώσσα «Μακεδονική», πραγματώθηκε μέγα  εθνικό έγκλημα σε βάρος της Χώρας, του Λαού και του Έθνους, παγκόσμια ντροπή των Ελλήνων.

Το Όνομα «δηλωτικόν της ουσίας εστί» (Πλάτων). Έτσι Ελλάδα και Μακεδονία είναι έννοιες της αυτής ουσίας, ομοούσιες  και όχι όμοιες. Τούτο σημαίνει ότι «οι Λαοί των Σκοπίων (Σλάβοι, Αλβανοί, Ορθόδοξοι, Μωαμεθανοί κ.λ.π.) της Τιτοκρατικής ένστολης  δήθεν μακεδονικής εθνότητας  δεν είναι ούτε ελληνικοί ούτε μακεδονικοί και οφείλουν να μας πουν εκείνοι ως Σλάβοι τίνος πολιτισμού παιδιά είναι;, (Γ Φαράντος. Σύγχρονο και επίκ. Γράμμα Τευχ. 14, 1994 ). Είναι απορίας άξιο πως Έλληνες πολιτικοί θεωρούν ότι υπηρετούν το Εθνικό συμφέρον, όταν σε Απόφαση του ανωτάτου Δικαστηρίου της Χώρας (Ά. Π. 1448/ 2009, Δ. Πολ. Ολ. και με εισήγηση της τ. Πρωθυπουργού και συμβούλου του νυν πρωθυπουργού, Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, στην από 11/12/2008 έκθεσή της, εισηγήθηκε την απόρριψη της από 22/6/2007 αίτησης αναίρεσης κατά της 243/2005 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας), τονίζεται ότι: « Μακεδόνες κατά την εθνικότητα δεν υπάρχουν και ούτε μπορούν να «δημιουργηθούν», στα πλαίσια του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού των κατοίκων της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας[…]» «Πριν από το 1944 «Μακεδονία» ως σλαβικό κράτος και «Μακεδονικό Έθνος», ως ιδιαίτερη εθνότητα ήταν έννοιες παντελώς άγνωστες […]».[…], δεν υπάρχει Μακεδονικό Έθνος και κατά συνέπεια, μακεδονικός πολιτισμός και μακεδονική γλώσσα «MAKEDONCKI»».
Η απόφαση αυτή του Αρείου Πάγου μπορεί να μη δεσμεύει τη κυβέρνηση για τις διεθνείς σχέσεις, αλλά όταν η εκτελεστική εξουσία οφείλει να εφαρμόζει τις δικαστικές αποφάσεις, κατά τη διαπραγμάτευση όφειλε να αποτελεί οδηγό στη συζήτηση των ιδιαίτερων πτυχών του Μακεδονικού ζητήματος όπως είναι το όνομα, εθνότητα και γλώσσα. Έπρεπε δε, ληφθεί σοβαρώς υπόψη γιατί κατά τον πιο άριστο τρόπο εμφανίζει τα επιχειρήματα εξυπηρέτησης του μείζονος εθνικού  συμφέροντος και αποφυγή των αρνητικών συνεπειών για τη χώρα από την ύπαρξη μιας τέτοιας συμφωνίας με χαρακτηριστικά διεθνούς σύμβασης. Τούτο πέραν των άλλων αποτελεί και μέγα πρόβλημα για τη Δημοκρατία κατά το Σύνταγμα (Άρθρο 28 παρ.2 &3)  καθότι  διαπράττεται ιδιωνύμως σφετερισμός της Λαϊκής Κυριαρχίας. Σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 120 του Συντάγματος σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος», ενώ  η τήρηση του σύμφωνα παρ 4 του άρθρου 120 «[..]επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».

Η εφαρμογή μιας τέτοιας συμφωνίας έχει πολύ μεγάλες και απροσδιόριστες συνέπειες  σε βάθος χρόνου, σε βάρος της γεωγραφικής υποστάσεως της χώρας (όπως άρθρο 13 περί περίκλειστου κράτους εφαρμογή σύμβασης ΟΗΕ και δίκαιο της θάλασσας σε συνδυασμό με το άρθρο  και 18 της συμφωνίας), το οποίο άλλωστε απεργάζονται οι ξένοι υποβολείς κυρίως Γερμανοί και Αμερικάνοι. Στο άρθρο 2 της συμφωνίας αναφέρεται ότι: η Ελλάδα πρώτο μέρος της συμφωνίας «συμφωνεί να μην αντιταχθεί στην υποψηφιότητα ή την ένταξη του δευτέρου μέρους (δηλαδή των Σκοπίων) υπό το όνομα και τις ορολογίες του άρθρου 1(3)  (δηλαδή ως Βόρεια Μακεδονία), σε διεθνείς οργανισμούς[…]»,  όπως είναι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, και με υποχρέωση κύρωσης της εισδοχής (άρθρο 2,παρ3). Επισημαίνεται όμως τοιουτοτρόπως ακυρώνεται το μοναδικό όπλο που έχει  Ελλάδα, η δυνατότητα Veto, για είσοδο των Σκοπίων σε διεθνείς οργανισμούς από την υπογραφή της.
Σε συσχέτιση με  τα ανωτέρω, η Προηγηθείσα υπερψήφιση  του Σχεδίου του 4ου Μνημονίου (συνέχεια και τροποποιήσεις της δανειακής συμβάσεως του 2015) για την Δ΄ αξιολόγηση, επίσης έγινε έξω από κάθε λαϊκή βούληση και μπήκε έτσι η θηλιά στον ελληνικό λαό μέχρι το 2060. Με αυτή επικυρώθηκε η υποθήκευση της χώρας μέχρι το 2099 και εξασφαλίστηκε ο μηχανισμός αρπαγής της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας μέσω της «Ελληνικής» Εταιρίας Συμμετοχών και Περιουσίας (Ε.Ε.ΣΥ.Π.) ή αλλιώς Υπερταμείου (Άρθρο 109)[1]. Με τον μηχανισμό  αυτό  δηλαδή θα μπορεί  να  εφαρμοστεί το σχέδιο της διαχείριση των βαλκανικών κρατών, μετά  και την αναγνώριση του κατά μοναδικό τρόπο Μακεδονικού έθνους  εκ του μη  όντος, με απρόοπτες και ανιστόρητες αρνητικές συνέπειες για την ακεραιότητα τη χώρας και το μέλλον της. Ήδη άρχισαν τα όργανα, το  γνωστό « Ουράνιο τόξο»,  μεταξύ άλλων  τονίζει, ότι: «Ενεργούμε ως Έλληνες πολίτες που επιδιώκουν μέσω των μειονοτικών δικαιωμάτων που μας στερεί το ελληνικό κράτος, να συμβάλλουμε στον εκδημοκρατισμό του. Ένα από τα βασικά, αν όχι το βασικότερο βήμα, είναι η ειλικρινής και πλήρης- άνευ αστερίσκων και κωμικοτραγικών δηλώσεων- αναγνώριση της σύγχρονης μακεδονικής εθνικής ταυτότητας. Μόνο τότε θα μπορέσει η χώρα μας να γίνει μια ευρωπαϊκή δημοκρατία».
Ο Λαός όμως δεν τρώει κουτόχορτο πια!! έχει κατανοήσει απόλυτα πως τόσο η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όσο και το όλο  πολιτικό σύστημα εξουσίας δρα έξω και πέρα από τη δική του Βούληση.

Γι’ αυτό λόγο αυτό ο Αγώνας του Λαού οφείλει να είναι Ανένδοτος και διαρκής  προς άπασας τας κατευθύνσεις.
[1]ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ
ΑΝΑΡΤΗΤΕΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ
ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ
«Διατάξεις για την ολοκλήρωση της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων – Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022 και λοιπές διατάξεις»
 ………………

Ι. Γενικά
Το υπό συζήτηση και ψήφιση νομοσχέδιο, το οποίο χαρακτηρίσθηκε από την Κυβέρνηση ως επείγον, αποτελείται, όπως διαμορφώθηκε κατά την επεξεργασία του από τις Διαρκείς Επιτροπές Οικονομικών Υποθέσεων, Παραγωγής και Εμπορίου, Κοινωνικών Υποθέσεων, Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης από 126 άρθρα, διαρθρώνεται δε σε δεκατρία (13) Τμήματα.
……..

  1. Επί του άρθρου 109
Με την προτεινόμενη παράγραφο 1 παρέχεται εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών, ως εκπρόσωπο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ως εκπρόσωπό της Τράπεζας της Ελλάδος, στον Διευθύνοντα Σύμβουλο και στον Αναπληρωτή Διευθύνοντα Σύμβουλο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας («ΤΧΣ»), ως εκπροσώπους του ΤΧΣ, και στον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου και στον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ («ΕΕΣΥΠ»), ως εκπροσώπους της ΕΕΣΥΠ, να υπογράψουν σύμβαση, διά της οποίας, αφενός η ΕΕΣΥΠ προσχωρεί στην από 19.8.2015 Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, και της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Τράπεζας της Ελλάδος και του ΤΧΣ, αφετέρου δε τροποποιείται η ως άνω, από 19.8.2015, Σύμβαση. Περαιτέρω, με την προτεινόμενη παράγραφο 2 «κυρώνεται το (…) σχέδιο» της ως άνω, προς υπογραφή, «Σύμβασης προσχώρησης και τροποποίησης της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (τροποποιητική Σύμβαση)».

Παρατηρείται ότι νομοθετική κύρωση σύμβασης, ώστε αυτή να αποκτήσει ισχύ νόμου ως προς τους όρους της που τυχόν αποκλίνουν από τις ισχύουσες διατάξεις ή που θέτουν απρόσωπους κανόνες που δεσμεύουν τρίτους, νοείται μόνο εφόσον η σύμβαση έχει νομίμως υπογραφεί από τα συμβαλλόμενα μέρη. Συνεπώς, κατά νομική ακριβολογία, δεν νοείται κύρωση σχεδίου σύμβασης, δηλαδή κειμένου το οποίο δεν έχει υπογραφεί από τα συμβαλλόμενα μέρη, παρά μόνο έγκριση της Βουλής, ώστε τα εξουσιοδοτούμενα πρόσωπα να υπογράψουν σύμβαση με το παρατιθέμενο στην προτεινόμενη διάταξη περιεχόμενου.

  1. Επί του άρθρου 110
….
βασικότερο βήμα, είναι η ειλικρινής και πλήρης- άνευ αστερίσκων και κωμικοτραγικών δηλώσεων- αναγνώριση της σύγχρονης μακεδονικής εθνικής ταυτότητας. Μόνο τότε θα μπορέσει η χώρα μας να γίνει μια ευρωπαϊκή δημοκρατία».

Ο Λαός όμως δεν τρώει κουτόχορτο πια!! έχει κατανοήσει απόλυτα πως τόσο η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όσο και το όλο  πολιτικό σύστημα εξουσίας δρα έξω και πέρα από τη δική του Βούληση.
Γι’ αυτό λόγο αυτό ο Αγώνας του Λαού οφείλει να είναι Ανένδοτος και διαρκής  προς άπασας τας κατευθύνσεις.

Ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος είναι Καθηγητής Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και ΣτΕ, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ.


Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

Απλά υπογράφηκε στις 17-6-2018 μία διεθνής συμφωνία μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και ΠΓΔΜ, η οποία για να μας δεσμεύει απαιτείται να κυρωθεί και να επικυρωθεί











Είναι γνωστό ότι στις 17-6-2018 υπογράφτηκε από τους κυβερνητικούς εκπροσώπους μία Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της ΠΓΔΜ καθώς και του Μάθιου Νίμιτς, ως μάρτυρα σύμφωνα με τις αποφάσεις Συμβουλίου Ασφαλείας 817/1993 και 845/1993.

Πρώτον ας διαβάσουμε τι υπεγράφη στις 17-6-2018 σύμφωνα με τον Τίτλο, που έχει η Συμφωνία «Τελική Συμφωνία για την επίλυση των διαφορών, οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις Συμβουλίου Ασφαλείας 817/1993 και 845/1993, τη Λήξη της ενδιάμεσης συμφωνίας του 1995 και την εδραίωση εταιρικής στρατηγικής σχέσης μεταξύ των μερών».
Στην Αγγλική γλώσσα αναφέρεται ως «Agreement-Final Agreement for the Settlement of the differences as described in the United Nations Security Council Resolutions 817/1993 και 845/1993….».

Σύμφωνα λοιπόν με τον τίτλο της Συμφωνίας, υπογράφηκε στις 17-6-2017, μία διμερής-διεθνής συμφωνία  για την επίλυση των διαφορών, οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817(1993) και 845(1993),
για τη λήξη της ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και για την εδραίωση στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των μερών στους τομείς άμυνας, αστυνομίας, διασυνοριακής συνεργασίας κοινωνικής, πολιτικής, οικονομίας (υποδομές, επενδύσεις, τουρισμός, εμπόριο), ενέργειας (αγωγοί, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, βιομηχανία, γεωργία, αλιεία) περιβάλλοντος, εκπαίδευσης, επιστήμης, πολιτισμού, έρευνας, τεχνολογίας, υγείας, μεταφορών, καθώς και πολιτική συνεργασία στο πλαίσιο διεθνών και περιφερειακών οργανισμών.

Ειδικότερα
Πρώτον υπογράφτηκε μία Συμφωνία μεταξύ δύο μερών, το πρώτο μέρος είναι η Ελληνική Δημοκρατία  και το δεύτερο μέρος είναι  αυτό το κράτος, που έγινε δεκτό ως κράτος-μέλος των Ηνωμένων Εθνών με την απόφαση 47/225 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών (βλ. Α/RES /47/225-8/4/1993). Αυτή η απόφαση 47/225 περιλαμβάνει ότι «κάνει δεκτή την αίτηση του κράτους, που περιέχεται στο έγγραφο A/47/876-S/25147, να καταστεί μέλος των Ηνωμένων Εθνών , αυτό το κράτος θα αναφέρεται προσωρινά  για όλους τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών  ως ΠΓΔΜ()έως ότου επέλθει επίλυση της διαφοράς, που δημιουργήθηκε σχετικά με το όνομα αυτού του κράτους».
Δηλαδή τα δύο μέρη-κράτη, που υπέγραψαν αυτή τη Συμφωνία της 17-6-2018 είναι η Ελληνική Δημοκρατία  και η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, σύμφωνα με την ανωτέρω ρητά αναφερομένη απόφαση 47/225.
Απλά σε αυτή τη Συμφωνία αντί να αναφέρουν το όνομα του δεύτερου συμβαλλόμενου κράτους, επιλέγουν να αναφέρουν τον αριθμό της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών όπως αυτό έχει γίνει δεκτό από το 1993 ως μέλος των Ηνωμένων Εθνών.

Γεννάται το ερώτημα γιατί επιλέγουν να αναφέρουν το όνομα του δευτέρου συμβαλλομένου κράτους με αυτό τον περιφραστικό τρόπο; Γιατί δεν αναφέρονται ούτε στο τίτλο ούτε στο προοίμιο αυτής της Συμφωνίας στα ονόματα και των δύο κρατών, που συμβάλλονται ως ανεξάρτητα κράτη- υποκείμενα του διεθνούς δικαίου, όπως περιλαμβάνουν όλες οι διεθνείς συμφωνίες; Θέλουν να αποκρύψουν  τα συμβαλλόμενα κράτη Ελλάδα και ΠΓΔΜ την ισχύουσα ονομασία του δευτέρου μέρους, δηλαδή ΠΓΔΜ κατά τον ΟΗΕ, που έχουν υποχρέωση να συμπεριλάβουν σε αυτή τη Διεθνή Συμφωνία;
Είναι γνωστό ότι οι διεθνείς συμφωνίες, που έχει συνομολογήσει η Ελλάδα με όλα τα άλλα κράτη, πλην  της από 13-9-1995 ενδιάμεσης διεθνούς συμφωνίας και της από 17-6-1995 Συμφωνίας με το κράτος της ΠΓΔΜ, περιλαμβάνουν ρητά τα ονόματα των συμβαλλομένων κρατών.  Εισάγεται νέα διεθνής πρακτική συνάψεως διεθνών συμφωνιών;
Δεύτερον αυτή η Συμφωνία είναι μία Διεθνής Συμφωνία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Προοιμίου και του άρθρου 2 της Σύμβασης της Βιέννης περί του δικαίου των Συνθηκών(1969), διότι συνομολογήθηκε γραπτά μεταξύ δύο κρατών για την επίλυση διαφοράς ως μέσου ειρηνικής συνύπαρξης και καλής γειτονίας.
Απαιτείται δε επικύρωση αυτής της  έγγραφης διεθνούς συμφωνίας από το αρμόδιο όργανο του κάθε συμβαλλόμενου κράτους, ανεξάρτητα της ειδικής ονομασίας ως Συμφωνία< Agreement>, που αναφέρεται στο αγγλικό κείμενο. Θεωρούμε ότι δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρισθεί απλά <Συμφωνία> (Agreement)κατά την αμερικανική πρακτική ή <Συμφωνία απλοποιημένου τύπου> και να εξαιρεθεί της προϋπόθεσης της κύρωσης και επικύρωσης.

Η κύρωση και επικύρωση αποτελεί επιταγή για την ισχύ μίας διεθνούς συμφωνίας-συνθήκης τόσο των κανόνων του ελληνικού Συντάγματος όσο και του διεθνούς δικαίου, συμβατικού και εθιμικού.
Σύμφωνα με το ελληνικό Σύνταγμα, άρθρα 28 και 36, απαιτείται  η νομοθετική κύρωση και η επικύρωση της διεθνούς συμφωνίας ως αποτέλεσμα διεθνών διαπραγματεύσεων για να ισχύσει και για να εφαρμοσθεί. Δηλαδή απαιτείται κύρωση, από την Ελληνική Βουλή, το αρμόδιο όργανο για την ισχύ και την εκτέλεση της συμφωνίας στην ελληνική έννομη τάξη, την εφαρμογή των διατάξεων της από τα εσωτερικά πολιτειακά όργανα και ιδιαίτερα τα δικαστήρια καθώς και για τη διεθνή δέσμευση του ελληνικού κράτους, διότι σε αντίθετη περίπτωση δεν γεννιέται ευθύνη του ελληνικού κράτους και των Ελλήνων. Παράλληλα η σύμπραξη της ελληνικής Βουλής υπαγορεύεται  ως μέσο ασκήσεως ελέγχου από το αντιπροσωπευτικό σώμα για την εξωτερική πολιτική , για την ανάληψη διεθνών συμβατικών δεσμεύσεων της χώρας. Επιπρόσθετα ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας επικυρώνει τις διεθνείς συνθήκες, εφόσον περιέχει παραχωρήσεις υπέρ της ΠΓΔΜ όπως με τις διατάξεις για πρόσβαση στο Αιγαίο και επιβαρύνει ατομικά τους Έλληνες όπως με τις διατάξεις για την οικονομία π.χ. αλιεία, γεωργία κλπ.
Κατά το διεθνές δίκαιο απαιτείται η επικύρωσηανταλλαγή και κατάθεση επικυρώσεων. Η επικύρωση είναι μία διεθνής πράξη, αποτελεί δήλωση μονομερή της πολιτειακής βούλησης κάθε συμβαλλόμενου κράτους για την εκτέλεση της συμφωνίας με καλή πίστη. Έτσι συνάπτεται νομικός δεσμός, δηλαδή με τη σύμπτωση των πολιτειακών βουλήσεων των συμβαλλομένων κρατών Ελλάδας και ΠΓΔΜ. Επίσης απαιτείται η μεταξύ των συμβαλλομένων μερών ανταλλαγή των πράξεων επικυρώσεως.

Η σύνταξη και η υπογραφή μόνον της από 17-6-2018  διεθνούς Συμφωνίας  δεν έχει νομική ισχύ, είναι κυβερνητικές πράξεις με τις οποίες εξαγγέλλεται η θέληση των συμβαλλομένων μερών-κρατών, η δε επικύρωση είναι πράξη με την οποία επιβεβαιώνεται από την αρμόδια αρχή η με αυτό τον τρόπο εκφρασθείσα θέληση για να δοθεί νομική ισχύς>(βλ.Κ.Ευσταθιάδης, ΔΔ, Σ.283,Απόφαση Διεθνούς Δικαστηρίου για την Υπόθεση Αμπατιέλου,καθηγητής και διεθνής δικαστής Basdevant).
Άλλωστε στο άρθρο 1 παράγραφος 4α και β προβλέπεται ότι <το δεύτερο Μέρος δηλαδή η ΠΓΔΜ θα καταθέσει τη Συμφωνία για κύρωση στο Κοινοβούλιο του και θα γνωστοποιήσει στο Δεύτερο Μέρος, δηλαδή στην Ελλάδα, ότι το Κοινοβούλιο του έχει κυρώσει τη Συμφωνία>. Επίσης  σύμφωνα με το άρθρο 119 του Συντάγματος της ΠΓΔΜ, αυτή η Συμφωνία αφού κυρωθεί από το Κοινοβούλιο,  θα πρέπει να επικυρωθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της ΠΓΔΜ στο όνομα της χώρας του.

Σε αυτή τη Συμφωνία αναφέρεται, στο άρθρο 1 παράγραφος 4ζ, ότι
<το Πρώτο Μέρος(δηλαδή η Ελλάδα) θα κυρώσει τη Συμφωνία, μόλις το δεύτερο μέρος-η ΠΓΔΜ προβεί στις συνταγματικές τροποποιήσεις  και σε όλες τις εσωτερικές νομικές διαδικασίες, προκειμένου να τεθεί σε ισχύ η παρούσα Συμφωνία>.
Άλλωστε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας στο ελληνικό Κοινοβούλιο υποστήριξε ότι για να ισχύσει αυτή ή Συμφωνία απαιτείται να έλθει για κύρωση στο ελληνικό Κοινοβούλιο και ότι όταν έλθει στο ελληνικό Κοινοβούλιο δεν θα την ψηφίσει και έτσι θα παραμείνει συνεπής στη πολιτική του δέσμευση ότι δεν θα συμφωνήσει το γειτονικό κράτος να έχει ονομασία με τον όρο Μακεδονία.
Όμως γιατί ο κ. Μητσοτάκης υποστήριξε ότι αυτή η Συμφωνία εφόσον υπογραφεί είναι δεσμευτική και είναι πολύ δύσκολο να μην την εφαρμόσει ; Ο κ. Μητσοτάκης δεν γνωρίζει ή δεν φρόντισε να μάθει ή δεν θέλει να μάθει τι προβλέπει το ελληνικό Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο για την έγκυρη σύναψη και ισχύ των διεθνών Συμφωνιών στην εσωτερική και στη διεθνή έννομη τάξη; Άλλωστε ο κ. Λεβέντης έκανε γνωστό στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ότι ζήτησε με σχετική επιστολή του προς τον κ. Μητσοτάκη να του απαντήσει έγγραφα ότι θα  δεσμευθεί να μην εφαρμόσει αυτή τη Συμφωνία.
Συνεπώς απαιτείται  για να ισχύσει αυτή η Συμφωνία στην εσωτερική έννομη τάξη
να κυρωθεί από το Κοινοβούλιο των δύο συμβαλλομένων κρατών, Ελλάδα και ΠΓΔΜ, και να επικυρωθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κάθε κράτους  καθώς και να ανταλλαγούν οι πράξεις επικυρώσεως των δύο συμβαλλομένων κρατών.
Τρίτον η ευθύνη – υποχρέωση δημιουργείται για να αποκαλείται στην εσωτερική έννομη τάξη ως «Δημοκρατία Βόρειας Μακεδονίας» από της κυρώσεως, επικυρώσεως και ανταλλαγής των κυρώσεων.
Αφετέρου δε στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, η υποχρέωση να ονομάζεται «Δημοκρατία Βόρειας Μακεδονίας» υφίσταται από της καταχωρήσεως και δημοσιεύσεως της στα Ηνωμένα Έθνη.

Αυτή Συμφωνία απαιτείται να καταχωρηθεί στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών και να δημοσιευθεί από αυτή τη Γραμματεία, διότι αλλιώς δεν μπορεί κανένα συμβαλλόμενο κράτος των Ηνωμένων Εθνών  να την επικαλεσθεί ενώπιον οιουδήποτε οργάνου των Ηνωμένων Εθνών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Άλλωστε οι διατάξεις του άρθρου 20 (10) αυτής της Συμφωνίας προβλέπουν την υποχρέωση Πρωτοκόλλησης της, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, όπως για κάθε Συμφωνία.
Συνεπώς μέχρι της καταχωρήσεως και δημοσιεύσεως αυτής της Συμφωνίας από τη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών ισχύει σε κάθε όργανο των Ηνωμένων Εθνών η προσωρινή ονομασία ΠΓΔΜ αυτού του κράτους με την οποία έγινε δεκτό ως κράτος μέλος των  Ηνωμένων Εθνών, σύμφωνα με την απόφαση 47/225 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

Τέταρτον αυτή η Συμφωνία  δεν είναι και δεν μπορεί να είναι συμφωνία αναγνώρισης του γειτονικού κράτους. Όπως αναφέρει και ο τίτλος αυτής της Συμφωνίας είναι Τελική Συμφωνία για την επίλυση της διαφοράς, κατά τις Αποφάσεις 817(1993) της 7-4-1993 και 845(1993)της 18-6-1993 του , σχετικά με το ζήτημα της ονομασίας του ως κράτος-μέλος των ΗΕ.(βλ. S/ RES/817(1993).
Ποιό είναι λοιπόν το περιεχόμενο αυτών των Αποφάσεων;
Η Απόφαση 817 /7-4-1993 Συμβουλίου Ασφαλείας ΟΗΕ περιλαμβάνει ότι «εξετάζοντας την αποδοχή της αίτησης της ΠΓΔΜ να γίνει μέλος των ΗΕ, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, σημείωσε ότι δημιουργήθηκε διαφορά για το όνομα του κράτουςπου χρειάζεται να λυθεί με σκοπό τη διατήρηση της ειρήνης και τις σχέσεις καλής γειτονίας στη περιοχή. Πιέζει τα κράτη να συνεχίζουν να συνεργάζονται με τους υπεύθυνους της Επιτροπής για τη διεθνή διάσκεψη για την πρώην Γιουγκοσλαβία  με σκοπό να καταλήξουν σε συμφωνία για τη διαφορά τους. Συστήνει στη ΓΣ να κάνει δεκτή την αίτηση αυτού του κράτους να καταστεί μέλος των ΗΕ , πού αυτό το κράτος θα αναφέρεται προσωρινά  για όλους τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών ως «FYROM» έως ότου επέλθει επίλυση της διαφοράς, που δημιουργήθηκε σχετικά με το όνομα αυτού του κράτους».

Η δε απόφαση 845 /18-6-1993 Συμβουλίου Ασφαλείας αναφέρει <έχοντας υπόψη την 817(1993) της 7-4-1993, την έκθεση του Γενικού Γραμματέα  Ηνωμένων Εθνών, που υποβλήθηκε σε συνέχεια της 817(1993) μαζί με τη δήλωση της κυβέρνησης της Ελλάδας και την επιστολή του Προέδρου της ΠΓΔΜ με ημερομηνία 27 και 29 Μαΐου 1993 αντίστοιχα (βλ. έγγραφο S 25855 and Add. 1 and 2) συνιστά στα μέλη ως βάση για την επίλυση της διαφοράς τους τις προτάσεις, που περιλαμβάνονται στο παράρτημα 5 της έκθεσης του Γενικού Γραμματέα  Ηνωμένων Εθνών. Πιέζει δε τα μέλη για ταχεία επίλυση των εκκρεμών διαφορών τους υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα Ηνωμένων Εθνών. (βλ. S/ RES/845(1993)).

Αυτή η Συμφωνία, που υπογράφηκε στις 17-6-2018,περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων, στο άρθρο 1 ότι <έγιναν αμοιβαίως αποδεκτά και συμφωνήθηκαν α) το επίσημο όνομα του Δευτέρου Μέρους θα είναι <Δημοκρατία Βόρειας Μακεδονίας> το οποίο θα είναι το συνταγματικό όνομα του Δευτέρου Μέρους και θα χρησιμοποιείται erga omnes όπως προβλέπεται στη παρούσα Συμφωνία. Το σύντομο όνομα  του Δευτέρου Μέρους θα είναι «Βόρεια Μακεδονία».
Η αναγνώριση ενός κράτους είναι μονομερής πράξη εθνικής κυριαρχίας, είναι ζήτημα που ανήκει στη αποκλειστική εσωτερική αρμοδιότητα-δικαιοδοσία  των κυρίαρχων κρατών. Άλλωστε ήδη έχει αναγνωρισθεί αυτό το γειτονικό κράτος ως ανεξάρτητο κράτος από την Ελλάδα από το 1993,στα πλαίσια των Ηνωμένων Εθνών, όταν έγινε δεκτό ως κράτος μέλος των  Ηνωμένων Εθνών, σύμφωνα με την απόφαση 47/225 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Παράλληλα στην από 13-9-1995 ενδιάμεση διεθνή συμφωνία, που δεν κυρώθηκε ποτέ από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και που δεν αναφέρεται το όνομα των συμβαλλομένων κρατών, αλλά< ο… ως εκπρόσωπος το πρώτου συμβαλλόμενου κράτος  και ο …ως εκπρόσωπος του δεύτερου συμβαλλομένου κράτους δηλώνουν και συμφωνούν…,  το πρώτο συμβαλλόμενο αναγνωρίζει το δεύτερο συμβαλλόμενο  ως κυρίαρχο ανεξάρτητο κράτος με τη προσωρινή ονομασία,  που αναφέρεται σε επιστολή του πρώτου συμβαλλόμενου κράτους με ημερομηνία ίδια με αυτή της παρούσας Ενδιάμεσης Συμφωνίας>.

Τα Ηνωμένα Έθνη δεν έχουν δικαίωμα να επέμβουν <σε ζητήματα που ανήκουν ουσιαστικά στην εσωτερική δικαιοδοσία οιουδήποτε κράτους> κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφος 7 του ΧΗΕ, όπως είναι η εσωτερική δικαιοδοσία αναγνώρισης κράτους.
Η επέμβαση των Ηνωμένων Εθνών αφορά  την επίλυση των διαφορών, οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις Συμβουλίου Ασφαλείας 817/1993 και 845/1993, δηλαδή στην ονομασία αυτού του κράτους για την εισδοχή του στα ΗΕ.
Συνεπώς το Συμβούλιο Ασφαλείας απεφάσισε ότι έχει αρμοδιότητα να επέμβει για την επίλυση της διαφοράς για το όνομα του γειτονικού κράτους ως κράτους – μέλους των ΗΕ <για να διαφυλαχθεί η ειρήνη και οι σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ των κρατών στη περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας και υποστηρίζοντας τη σταθερότητα  στην ΠΓΔΜ > (βλ. Απόφαση Συμβουλίου Ασφαλείας S/ RES/847(1993), 847 /30-6-1993)

Απ’ όλα όσα παραπάνω αναλύσαμε προκύπτει ότι αυτή η Συμφωνία, που υπογράφτηκε στις 17-6-2018 στις Πρέσπες , θα ισχύσει και θα εφαρμοσθεί στην ελληνική έννομη τάξη και στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών εφόσον υπάρξουν οι αναφερόμενες τυπικές προϋποθέσεις(διαδικασία) εγκύρου σύναψης διεθνών συνθηκών κατά το Σύνταγμα της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ καθώς και τους κανόνες του συμβατικού και εθιμικού διεθνούς δικαίου.
Επίσης υπάρχει και το ερώτημα εάν υφίστανται και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις έγκυρης σύναψης αυτής της διεθνούς Συμφωνίας, ιδιαίτερα σχετικά με την ύπαρξη ελεύθερης συμβατικής θέλησης των αρμοδίων κυβερνητικών οργάνων, δηλαδή έλλειψη άσκησης πίεσης άλλων κρατών για τη συνομολόγηση αυτής της Συμφωνίας.

Ο ελληνικός Λαός έχει το δικαίωμα  να συνεχίσει χωρίς φόβο να υπερασπίζεται το δικαίωμα και την υποχρέωση  να μην ισχύσει και να μην εφαρμοσθεί αυτή η διεθνής Συμφωνία, που υπογράφηκε στις 17-6-2018, εάν δεν υφίστανται οι απαιτούμενες ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις εγκύρου συνάψεως της. Σε αυτή τη Συμφωνία, τόσο στο πρώτο όσο και στο δεύτερο μέρος της, διακυβεύονται εθνικά συμφέροντα και ανθρώπινα, ατομικά δικαιώματα-συμφέροντα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού με αόριστες και αντιφατικές διατάξεις.

Η Δρ Κέρη Π.Μαυρομμάτη είναι διδάκτωρ Διεθνούς Δικαίου, Δικηγόρος, μέλος του Ε.ΠΑ.Μ. Βόλου


Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Ε.ΠΑ.Μ.: Ο νομικός Φ.Σ.Μαζαράκης στο Ράδιο ΠΑΛΜΟΣ 104,2 FM Καρδίτσας - (οταν φωναζουμε οτι ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ.)!!

Το έθνος μου είναι πολύ μικρό δια να διαπράξει τόσον μεγάλη ατιμίαν…










Αυτό απάντησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στον Γερμανό πρέσβη όταν το 1915 του ζήτησε η Ελλάδα να διαρρήξει τη συνθήκη με την Σερβία. Η Γερμανία του Κάιζερ εκείνη την εποχή είχε ταχθεί υπέρ της «αυτονομίας της Μακεδονίας». 

Και ο Βενιζέλος ήξερε πολύ καλά ότι αν η Ελλάδα προδώσει τη Σερβία θα χάσει ότι είχε κερδίσει στους Βαλκανικούς πολέμους.

Οι αντίπαλοί του και κυρίως οι οπαδοί της ξενοκίνητης και ξενόδουλης μοναρχίας, ήταν έξαλλοι που ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός έδινε προτεραιότητα στις σχέσεις με τη Σερβία έναντι των αιτημάτων μιας κραταιάς αυτοκρατορίας. Πού ακούστηκε η Ελλάδα να προτάσσει τις σχέσεις της με ένα έθνος που προορίζεται να γίνει τροφή για τα κανόνια των μεγάλων αυτοκρατοριών της εποχής. Πού ακούστηκε η Ελλάδα να ασκεί δική της διεθνή πολιτική χωρίς να έχει προσαρτηθεί στο άρμα των Μεγάλων Δυνάμεων.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήξερε ότι ο μόνος τρόπος για να περιφρουρήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στην Ήπειρο, την Μακεδονία και τη Θράκη ήταν πρώτα και κύρια μέσα από την τήρηση των συμμαχικών της υποχρεώσεων έναντι της Σερβίας. Κι αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Σερβίας σε όλα τα εδάφη που διεκδικούσαν οι κεντρικές αυτοκρατορίες (Αυστρία και Γερμανία). Συμπεριλαμβανομένων και της περιοχής του Κοσόβου, των Σκοπίων, αλλά και της περιοχής της παλιάς Οθωμανικής Μακεδονίας, που η Συνθήκη του Βουκουρεστίου 1913 είχε κατοχυρώσει υπό την κυριαρχία της Σερβίας.

Στην ελληνική Βουλή της εποχής, απατώντας ο Ελευθέριος Βενιζέλος σ’ όσους διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι η πολιτική του υπέρ της Σερβίας εκθέτει την Ελλάδα στις Μεγάλες Δυνάμεις, έλεγε ότι «…εάν μεγάλα και ισχυρά Κράτη δύνανται και να παραβλέπουν κατά τας περιστάσεις τας εκ των συνθηκών υποχρεώσεις, ο κίνδυνος δι’ αυτά εντεύθεν είναι μικρός. Υπάρχει ισχύς μεγάλη, η οποία ίσως αναπληροί την ηθικήν δύναμιν, αλλά δια Κράτη μικρά, όπως η Ελλάς,… η αθέτησις συμμαχικών υποχρεώσεων θ’ απετέλει δια το Κράτος ατίμωσιν, της οποίας η Ελλάς ως εξ όλης της Ιστορίας της δεν ήτο αξία, ατίμωσιν δε η οποία θα καθίστα το Κράτος τούτο ανίκανον του λοιπού να εκτελέση την ιστορικήν του σταδιοδρομίαν.» (Βίβλος του Ελευθερίου Βενιζέλου, τομ. 6ος, Αθήναι, 1979, σ. 107).

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

2010 ▹ Καζάκης (ΕΠΑΜ): Εξήγηση της κρίσης & τί πρέπει να γίνει ( απο τοτε ταλεγε )

Παιδιά το ξεφτιλίσατε. Κακό θέατρο μεταξύ γελοίων κομπάρσων το Σκοπιανό. Το λόγο τώρα τον έχει ο λαός!


Δημήτρης Κυπριώτης










Από εκεί το πήγαν, από εδώ το έφεραν, κατόρθωσαν οι γελοίοι και ατάλαντοι κομπάρσοι, που παριστάνουν τους πρωθυπουργούς και υπουργούς των Εξωτερικών, να φέρουν σε πέρας την αποστολή που τους ανέθεσαν οι πρωταγωνιστές Η.Π.Α για ΝΑΤΟ και ΕΕ της Γερμανίας. Αυτή είναι η αλήθεια, αλλά «και  εσύ λαέ βασανισμένε μην ξεχνάς τον Ωρωπό»!

Αφού έπρηξαν και τους δύο λαούς, για το δήθεν τηλεφώνημα του ενός προς στον άλλο, ανάλογα που πέταγαν τη μπάλα κάθε φορά, μην τυχόν ξεχάσουμε και τη φιλαθλοποίηση της πολιτικής,  τελικά ως δια μαγείας και λίγο πριν κλείσει η Ελληνική Βουλή, σιγά μην ίδρωνε τώρα το αφτί του Αλέξη για αυτήν και τους κατοίκους της, αφού τους  έχει όλους στο τσεπάκι του, ξαφνικά βγήκε γκριζαρισμένος καπνός που αύριο φυσικά θα γίνει κατάλευκος!!

Και να σου τώρα τα επινίκια των Τσίπρα-Κοτζιά, αφού κατόρθωσαν να δώσουν στο πιάτο το όνομα της Μακεδονίας, αλλά  και ότι άλλο είχε ο κατάλογος που προσκόμισαν  οι Σκοπιανοί, με την υπαγόρευση των ξένων προστατών. Και επειδή οι Σκοπιανοί ήταν από χρόνια οι δύσκολοι παίκτες, τελικά το εύκολο θα ήταν να υποχωρήσει ο ενδοτικότερος, που  τυχαίνει και δηλώνει «αριστερός». Κάπως έτσι θα γραφτεί το τέλος μιας ακόμη «σκληρής διαπραγμάτευσης».

Ο Ελληνικός λαός επειδή όλα αυτά τα χρόνια, έχει μάθει πολύ καλά τι σημαίνει "σκληρή διαπραγμάτευση",  από όλες τις μνημονιακές- εθελόδουλες κυβερνήσεις και ιδιαίτερα από  την εποχή Βαρουφάκη και εντεύθεν, ας βγει και ας πανηγυρίσει ακόμη μία φορά, αφού μετά το Δημοψήφισμα και  την οικονομική ευμάρεια που ακολούθησε μέχρι σήμερα η κυβέρνηση Τσίπρα –Καμένου, μας προετοιμάζει τώρα να υποδεχθούμε με  Εθνική υπερηφάνεια,   και τη λύση του μεγάλου Εθνικού μας θέματος, αυτό  της ονομασίας των Σκοπίων, που κανένας μέχρι σήμερα δεν έλυσε!

Βέβαια για αύριο ο κ. Καμένος έχει καλέσει τους δημοσιογράφους, για να δώσει βαρύνουσα συνέντευξη. Προφανώς ή ίσως να πρόκειται να ανακοινώσει τηναποχώρηση των ΑΝΕΛ  από την συγκυβέρνηση, αφού ο συνεταίρος του «κλείνει» το Μακεδονικό, στραπατσάροντας την κόκκινη γραμμή του κόμματός του ! Λέτε να συμβεί κάτι τέτοιο και να το γράψουν στα ρεκόρ του βιβλίου Γκίνες του 2018;

Όλα λοιπόν είναι έτοιμα και καλά προετοιμασμένα και δείχνουν, ότι μετά τις παλινωδίες και τα πάμπολλα και κοπιαστικά θα λέγαμε ταξίδια του κ. Κοτζιά και του ομολόγου του Δημητρώφ, και αφού έχυσαν πολύ ιδρώτα να διαβάζουν και να ξαναδιαβάζουν τις οδηγίες του γηραιού Νίμιτς, αυτός και αν δεν έριξε ιδρώτα, με το αζημίωτο φυσικά, αλλά να μην μπορούν να τις εμπεδώσουν. Και για αυτό ανέλαβε φροντιστήριο πότε η κ. Μέρκελ και πότε ο επί των Εξωτερικών υπουργός της και πότε ο ΓΓ του ΝΑΤΟ και άλλοτε ο ΥΠΕΞ των Η.Π.Α. Τελικά όμως  φαίνεται ότι το φροντιστήριο απέδωσε για τα καλά και τα παιδιά θα προβιβαστούν, από κομπάρσοι σε ηθοποιούς β΄ ρόλου.

Βέβαια υπάρχουν και μερικά τεχνικά προβληματάκια. Όπως για παράδειγμα, ότι ο χρόνος δεν φτάνει μέχρι τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, για να τακτοποιήσουν Σύνταγμα, αλυτρωτικά θέματα και κάτι άλλα. Αλλά τι είναι αυτά  μπροστά στο όνομα; Βέβαια και αυτοί οι Βούλγαροι τι σου είναι, την τελευταία στιγμή να θέσουν veto για το «Άνω Μακεδονία;». Ε, τι είναι αυτό, εκεί θα τα χαλάσει η Ελληνική κυβέρνηση. Ότι θέλουν τα Σκόπια. «Βόρεια Μακεδονία» και πάει και το παλιάμπελο. Μια ζωή που είναι να βγει, ας βγει μια ώρα αρχύτερα.

Βέβαια η ονομασία θα έχει χαρακτήρα ERGA OMNES, δηλαδή για κάθε χρήση και οι συνταγματικές αλλαγές που λέγαμε και για τις οποίες θα δεσμευτούν τα Σκόπια θα γίνουν. Πότε; Ε καλά χρειάζονται λίγο χρόνο. Πόσο ρε παιδιά θέλετε; 16-18 μήνες! Πολύ ωραία αναφώνησαν με χαρά οι δικοί μας. Μας βγάζετε και εμάς από μια δύσκολη θέση , δεν χρειάζεται να φέρουμε για ψήφιση στη Βουλή τίποτα. Αυτό θα έρθει όταν θα έχετε ολοκληρώσει τις δεσμεύσεις σας, αλλά εμείς  τηρούμε τη συμφωνία και δίνουμε το  οκ στα Σκόπια,  να ξεκινήσουν ενταξιακές  διαπραγματεύσεις με το καλό στην ΕΕ, με χρονικό ορίζοντα το 2025!!!!! Και φυσικά άμεσα στο ΝΑΤΟ, στην προσεχή Σύνοδο του Ιουλίου!!

Να λοιπόν που και ο κ. Καμένος δεν είναι ανάγκη να βιαστεί ούτε να παραιτηθεί, ούτε να ψηφίσει κάτι. Επομένως, ούτε γάτα ούτε ζημιά ή μάλλον, μεγάλη ζημιά για την Ελλάδα μας. Εκτός; Εκτός και αν ο λαός αποφασίσει,  όχι ένα συλλαλητήριο στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου, ειδικά τώρα που  δεν θα φέρουν στη Βουλή για ψήφιση απολύτως τίποτα, αλλά μία μεγάλη κατασκήνωση μέχρι τις 8 Ιουλίου και μέχρις ότου  να αναγκαστεί αυτή η κυβέρνηση να φύγει και να προχωρήσει ο τόπος σε εκλογές. Γιατί αν περιμένει ο κόσμος οι εντός της Βουλής αντιπολιτευτικές δυνάμεις να κάνουν κάτι, π.χ να αποχωρήσουν από τη Βουλή και να αναγκαστεί ο Τσίπρας να πάει σε εκλογές, ματαιοπονεί!! 

Το μόνο που μένει και είναι δοκιμασμένο,  είναι αυτό που το έκανε   ο Ελληνικός  λαός   και έδιωξε τις κυβερνήσεις του ΓΑΠ, του Σαμαρο-Βενιζέλου και του Παπαδήμου, με τις τεράστιες συγκεντρώσεις των πλατειών. Γιατί να μην  μπορέσει να το κάνει και τώρα που έχει μπροστά του  την χειρότερη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος;  Είναι στο χέρι του!

Εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας και του εθνικού χώρου στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.
















Νέα σειρά σχεδίων τροποποιημένων συμβάσεων ξεκινά να υπογράφει η κυβέρνηση με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ), προκειμένου να συνεχιστεί και να βαθύνει το μνημονιακό καθεστώς κατοχής και εκποίησης της πατρίδας μας.  

Το σχέδιο της πρώτης στη σειρά νέας τροποποιημένης δανειακής σύμβασης, που πρόκειται να υπογράψει η κυβέρνηση περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο που αφορά στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022 και πρόκειται να κυρωθεί εντός της εβδομάδος από την Βουλή.

Η νέα αυτή τροποποίηση της δανειακής σύμβασης με τον ΕΜΣ, έχει σαν αντικείμενο την ενσωμάτωση στα αντισυμβαλλόμενα μέρη και της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας, γνωστή ως «υπερταμείο». Σκοπός αυτής της ενέργειας είναι να τεθεί υπό τον έλεγχο του ΕΜΣ ολόκληρη η ακίνητη και κινητή περιουσία του ελληνικού δημοσίου. Με τον τρόπο αυτό η περιουσία του ελληνικού δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων και των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ως πρόσωπο του διεθνούς δικαίου – δηλαδή η συγκρότηση του εθνικού χώρου και η εδαφική επικράτεια – να είναι σε θέση να εκποιηθεί προς όφελος των δανειστών.

Πάλι η Βουλή καλείται να κυρώσει σχέδιο
Το νέο αυτό σχέδιο δανειακής σύμβασης περιλαμβάνεται στο άρθρο 109 του πολυνομοσχεδίου με τίτλο: «Παροχή εξουσιοδοτήσεων και έγκριση σχεδίου τροποποιητικής σύμβασης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 ν. 4336/2015».

Προσέξτε τον τίτλο γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία. Η ελληνική βουλή, όσο παρωδία κι αν έχει καταντήσει, δεν καλείται να κυρώσει ή να εγκρίνει την τροποποιητική σύμβαση, αλλά αφενός να παράσχει εξουσιοδοτήσεις – θα δούμε σε ποιους – και αφετέρου να εγκρίνει μόνο και αποκλειστικά το «σχέδιο» της τροποποιητικής σύμβασης.
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η ελληνική βουλή, αυτός ο καραγκιόζ μπερντές των δανειστών, θα εγκρίνει «σχέδιο» τροποποιητικής σύμβασης για να δώσει την εξουσιοδότηση να υπογράψουν άλλοι ύστερα την πραγματική, την αληθινή σύμβαση. Εν αγνοία της βουλής και του ελληνικού λαού.
Είναι το ίδιο με το να σας καλέσει μια τράπεζα να αποδεχθείτε ένα «σχέδιο» δανειακής σύμβασης, το οποίο θα συγκεκριμενοποιηθεί και θα υπογραφεί από κάποιον άλλο, έναν υπάλληλό της – τον οποίο θα σας κάνει τη χάρη να τον επιλέξετε εσείς – τον οποίο εξουσιοδοτείται να αποδεχθεί οτιδήποτε αυτός κρίνει σε βάρος σας. Και μάλιστα εν αγνοία σας. Δηλαδή χωρίς καν να σας ενημερώσει.
Είναι το ίδιο με το να έρθει κάποιος να σας ζητήσει να εγκρίνεται ένα σχέδιο δανειακής σύμβασης, η οποία δίνει εν λευκώ το δικαίωμα σε τρίτους να αποφασίσουν αυτοί τι θα εκποιήσουν από την περιουσία, το εισόδημα, το νοικοκυριό σας και πότε. Κι εσείς θα μάθετε το τι και το πότε μόνο όταν θα εκτελεστεί η εκποίηση.

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018

Ανοιχτή ομιλία-συζήτηση Χολαργός, Δευτέρα 11 Ιουνίου 2018, ώρα 18:30 μμ Αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη», του Δήμου Χολαργού – Παπάγου Περικλέους 55, Χολαργός

Επείγουσα η αποτροπή διαμελισμού της Ελλάδας.

Η μήνυση του Ε.ΠΑ.Μ. επί εσχάτη προδοσία
Ομιλητές:

Δημήτρης Καζάκης, Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ

Φώτιος – Σπυρίδων Μαζαράκης, Δρ. Νομικής – Δικηγόρος, επικεφαλής του Τομέα Δικαιοσύνης του Ε.ΠΑ.Μ.

Δευτέρα 11 Ιουνίου 2018, ώρα 18:30 μμ

Αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη», του Δήμου Χολαργού – Παπάγου

Περικλέους 55,   Χολαργός

Ε.ΠΑ.Μ. - Ο Δ.Παναγιωτόπουλος στον ΣΠΟΡ news 90,1 - 8 Ιουν 2018 (τι καταστροφη εχει υποστει η χωρα απο αυτο το "νομισμα" που λεγεται ευρω "

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

Όταν η Ελλάδα δεν είναι ελληνική, αλλά θέλουμε τη Μακεδονία ελληνική












Ξεσκιζόμαστε στην Ελλάδα να φωνάζουμε πως η Μακεδονία είναι ελληνική, αλλά ξεχνάμε το βασικό πρόβλημα και καταντάμε τουλάχιστον αφελείς:
Η Ελλάδα δεν είναι πια ελληνική, παρά μια αποικία της κατοχής των ξένων δανειστών και ιμπεριαλιστών, με μια εσάνς ντόπιας ελίτ. Ξεχνάμε αυτό που το θεωρούμε αναγκαίο κακό, το πως στην Ελλάδα από το Καστελόριζο του 2010, το σύνταγμα και η εθνική κυριαρχία καταλύθηκε με ένα άρθρο του 1ου μνημονίου για να πάρουν σειρά τα επόμενα.

Η εθνική πολιτική πήγε περίπατο, μαζί με την εθνική κυριαρχία, σε αυτό τον οχετό γενοκτονίας κατά των Ελλήνων:

Οι έννοιες αντιστράφηκαν σε αυτή την έντεχνη σύγχυση ιδεών. Το εθνικό νόμισμα σε παγκόσμια πρωτοτυπία έγινε κουσούρι, η συνταγματικότητα περιττή, η διαφθορά πρωτάθλημα για τα κόμματα με τρόπαιο την εξουσία και η υποτέλεια στους ξένους λαχείο εξαγοράσιμο για «εθνική ασφάλεια», μέσα σε ένα ευρύτατο ολετήρα της σκέψης.

Ελα που όμως όλα αυτά οδηγούν παραμόνο στο γκρεμό.
Δεν βλέπουμε τα παραδείγματα εθνικής ανεξαρτησίας: Toυρκία, Νορβηγία, Ισλανδία κ.α.
Η προσφάτως πάμπτωχη Τουρκία, πλέον διδάσκει παραδείγματα εθνικής πολιτικής και ανεξαρτησίας, έχοντας πλέον ένα από τα κορυφαία ΑΕΠ και ανάπτυξη παγκοσμίως.

Αν ο λαός μας όμως φοβάται τη ρήξη που μόνη της οδηγεί στην εθνική ανεξαρτησία, τότε μονόδρομος η εξαφάνιση του ελληνικού λαού και η παραμονή μονάχα ενός Ελληνισμού ως ιδέα και όχι σάρκα, όπως μέσα στα βάθη της τουρκοκρατίας και ρωμαιοκρατίας.
Ελεύθεροι λαοί σε ελεύθερες πατρίδες!

Η φωτογραφία παραπάνω έχει πρωταγωνιστή τον Ζ. Κ. Γιούνκερ που χαίρεται πως δεν πληρώνει σε δραχμές σε μια ελληνική ταβέρνα, μαζί με τον Ελληνα σκλάβο του, σε μια «διαφημιστική καμπάνια» της Frankfurter Allgemeine Zeitung, με μεγαδόση «μενουμευρωπαϊκής» προπαγάνδας της γενοκτονίας μας.


Ο Γιώργος Γιαγκίδης είναι BSc διατροφολόγος και μέλος του Ε.ΠΑ.Μ. Ανατολικής Θεσσαλονίκης