ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Οι κατασχέσεις δολοφονούν συμπολίτες μας - Ήρθε η ώρα να κόψουμε το ύπουλο χέρι της Κατοχής...



Μετά από επτά χρόνια δουλοπρέπειας, ψεύδους και εθνοκτόνων δολοφονικών πολιτικών, όλα δείχνουν πως η σαρωτική λαίλαπα που καταστρέφει τη χώρα, κλιμακώνει την πιο δόλια όσο και αποκρουστική της επίθεση σε βάρος της Ελληνικής κοινωνίας...





Η βιομηχανία των κατοχικών κατασχέσεων που έχει στηθεί – και η οποία δουλεύει παράλληλα με το ανελέητο πλιάτσικο στη δημόσια περιουσία- ή θα αποτελέσει την ταφόπλακα του λαού μας ή θα καταστεί η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι της οργής για τον γενικευμένο ξεσηκωμό, που θ ανατρέψει την κατοχή και τα ανδρείκελά της, και θα καθίσει τους πολιτικούς σαράφηδες στο εδώλιο της ενοχής με στόχο τη παραδειγματική τους τιμωρία.

Με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές να έχουν ξεπεράσει ήδη τα 97 δις στην εφορία και να αγγίζουν τα 17 δις στα ασφαλιστικά ταμεία, όχι μονάχα δεν ιδρώνει κανένα αυτί για τα ολέθρια αδιέξοδα στα οποία σπρώχνουν την κοινωνία οι πολιτικές της αδίστακτης υπερφορολόγησης, αλλά σύμφωνα με τα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), μόνο στο πρώτο δίμηνο του έτους επιβλήθηκαν μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης σε 33.933 φορολογουμένους με οφειλές άνω των 500 ευρώ.

Πέρυσι, στο σύνολο του έτους είχαν πραγματοποιηθεί 140.000 κατασχέσεις. Αυτό σημαίνει ότι εάν διατηρηθεί ο ρυθμός του πρώτου διμήνου του 2017, τότε οι συνολικές κατασχέσεις θα ξεπεράσουν εκείνες του 2016, και ενδεχομένως να είναι και υψηλότερες έως και 45%.

Αυτό το έγκλημα, επιχειρήθηκε να πλασαριστεί ως μέτρο αναγκαίο και δίκαιο, σε μια προσπάθεια να συναντήσει την κοινωνική αποδοχή, και να καταστήσει την κοινωνία συνένοχο στη δολοφονία της.

Επιχειρήθηκε επίσης να πλασαριστεί, ως ένα από τα μέτρα που θα μπορούσαν να ανατρέψουν την ανεξέλεγκτη πορεία στην Άβυσσο και να βάλουν τον τόπο μας σε μια άλλη πορεία.

Είναι ψεύτες…
Και η κραυγαλέα επιβεβαίωση του ψεύδους τους, έρχεται δια χειλέων και πάλι της ΕΛΣΤΑΤ. Σύμφωνα λοιπόν με την ΕΛΣΤΑΤ, το χρέος αυξήθηκε κατά περίπου 3,2 δις €. Και μάλιστα αυτή η αύξηση, έρχεται σε μια στιγμή που η Ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης των 6,9 δις €.

Αυτό το πλεόνασμα μαμούθ, το βαμμένο στο αίμα της Ελληνικής κοινωνίας, όχι μονάχα δε συνέβαλε ούτε κατά ένα ευρώ στη μείωση του Δημοσίου χρέους – αφού στη συντριπτική του πλειοψηφία προορίζεται για να συγκαλύψει εγκληματικές ευθύνες για τα πλιατσικολογημένα αποθεματικά ταμείων και δημοσίων οργανισμών που χρησιμοποιήθηκαν για την καταβολή προγενέστερων δόσεων τις περιόδους της «επαναδιαπραγματευτικής μαγκιάς» - αλλά παγιοποιεί τη μηνιαία προσαύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών των πολιτών κατά 1 δις τουλάχιστον.

Έτσι πρακτικά, το φορτίο του κατοχικού χρέους εκτός από τις πλάτες της κοινωνίας στο σύνολό της στις οποίες έχει φορτωθεί αντικειμενικά, μεταβιβάζεται σταδιακά και στους υπερχρεωμένους πολίτες ονομαστικά, τους οποίους η δολοφονική φορολογική πολιτική καθιστά με τρόπο αυθαίρετο εγγυητές έναντι των δανειστών, με την προσωπική τους περιουσία να υποθηκεύεται, και την οποία αναλαμβάνουν οι κατοχικοί μηχανισμοί στη συνέχεια να εκποιήσουν.

Πρόκειται για ένα βρώμικο σχέδιο με το ελληνικό πολιτικό προσωπικό να καθίσταται συνένοχο σε έγκλημα πραγματικής εθνοκτονίας.

Πρόκειται για μια συντονισμένη εγκληματική επιχείρηση, η οποία δεν μπορεί να συνεχίσει να γίνεται αποδεκτή.
Πρόκειται για μια επιχείρηση που δημεύει…
Έχουμε απέναντί μας ένα αδίστακτο απόσπασμα δημίων που δολοφονεί…
Πρόκειται για την πιο δόλια επιχείρηση που στήθηκε ποτέ σε βάρος ενός λαού από κατοχικούς δυνάστες με θλιβερό συνένοχο το προσκυνημένο και αμετανόητο πολιτικό προσωπικό, που νέμεται την πολιτική εξουσία στον τόπο.

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017







του Δ. Καζακη.

Ποιό είναι φυσιολογικό και φερέγγυο κράτος;
Φυσιολογικό και φερέγγυο είναι το κράτος που βγαίνει για να δανειστεί από τις αγορές. Τάδε έφη ο κ. Χρυσόγονος. Μάλιστα σε μια ρελάνς είπε επίσης: «Η Ελλάδα βρίσκεται αντικειμενικά σχετικά κοντά στην επάνοδό της στις αγορές, στην ανάκτηση της φερεγγυότητας του ελληνικού κράτους. Αν δεν την ανακτήσουμε και γίνουμε φυσιολογικό κράτος, διαρκώς θα πηγαίνουμε με το χέρι ανοιχτό να μας δανείσουν άλλα κράτη και διαρκώς θα μας βάζουν επαχθή και επώδυνα μέτρα».
Ή βγαίνουμε να δανειστούμε από τους τοκογλύφους στις αγορές, ή δανειζόμαστε με το χέρι ανοιχτό από άλλα κράτη και δεχόμαστε επαχθή και επώδυνα μέτρα. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει κατά τον κ. Χρυσόγονο. Είδατε πώς είναι όταν μιλάνε τα 26 χιλιάρικα μηνιάτικο - χώρια τα άλλα τυχερά - ως αμοιβή για τη συμμετοχή σ' ένα από τα αθλιότερα παρλαμέντα του μεσαίωνα, που σήμερα αποκαλούν ευρωκοινοβούλιο;

Τέτοια νομικά έχει διδαχθεί ο κ. Χρυσόγονος; Τέτοια διδάσκει ή μάλλον δίδασκε; Φυσιολογικό και φερέγγυο είναι ένα κράτος όταν ενδίδει στις πιο άνομες ορέξεις των αγορών και των κρατών που το δανείζουν. Και τα ανθρώπινα δικαιώματα; Η εθνική κυριαρχία; Η συνταγματική έννομη τάξη; Δεν έχουν κανένα νόημα. Όποιος έχει το χρήμα έχει δίκιο. Τελεία και παύλα!
Φυσικά, δεν υπάρχει τίποτε το φυσιολογικό και το φερέγγυο σε ένα κράτος που είναι αναγκασμένο να βγει στις αγορές για να δανειστεί. Οι αγορές λατρεύουν τα κράτη που έχουν τεράστιες δανειακές ανάγκες και δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα προηγούμενα δάνειά τους χωρίς να πάρουν καινούργια. Λειτουργούν όπως οι τοκογλύφοι ή οι έμποροι εξαρτησιογόνων ουσιών. Όσο περισσότερο εθισμένο είναι ένα κράτος στο δανεισμό, τόσο περισσότεροι προσφέρονται να το δανείσουν.

Όσο λιγότερο φυσιολογικό είναι ένα κράτος και με μικρότερη φερεγγυότητα απέναντι στους πολίτες του, τόσο καλύτερα για τους δανειστές των αγορών. Διότι χωρίς εξαγοράσιμο πολιτικό προσωπικό, δεν υπάρχει δημόσιος δανεισμός. Κι αυτός είναι ο χρυσός κανόνας από τότε που επινοήθηκε ο δημόσιος δανεισμός.
Η επιστήμη και η εμπειρία λέει ότι ο δημόσιος δανεισμός είναι η κυριότερη μορφή εξαγοράς του κοινοβουλίου και του κράτους. Το δημόσιο ή εθνικό χρέος εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Αγγλία μετά την «βελούδινη επανάσταση» και την ίδρυση της Τράπεζας της Αγγλίας μετά το 1690.
Ο Δούκας του Μπεφορντ το 1947 λέει το πώς και το γιατί: Το Εθνικό χρέος άρχισε το 1694, όταν η κυβέρνηση της εποχής απερίσκεπτα κανόνισε έτσι ώστε ένα ιδιωτικό συνδικάτο, που αργότερα έγινε γνωστό ως η «Τράπεζα της Αγγλίας», να την δανείσει £ 1.200.000 σε χρυσό, με επιτόκιο 8%. Με ακόμα μεγαλύτερη βλακεία, στη συνέχεια αφήνεται το συνδικάτο να εκδώσει χαρτονομίσματα στην τιμή των £ 1.200.000, που ήταν σε θέση να δανείσει σε κυκλοφορία, απαιτώντας τόκο. Έτσι, αν και η Τράπεζα της Αγγλίας δεν επιβαρύνθηκε με καμία δαπάνη πέρα από το κόστος του χαρτιού και της εκτύπωσης, είχε τη δυνατότητα να αντλήσει τόκο για τα δύο μέρη των χρημάτων, το δικό της χρυσό και τα νέα χαρτονομίσματα με αντίκρισμα χρυσού!

Από τότε μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένα δάνειο του κράτους, ούτε μια σειρά κρατικών ομολόγων που να μην αφορούσε σε μια διαδικασία εξαγοράς των πολιτικών, της κυβέρνησης, του κοινοβουλίου και του κράτους από την πιο παρασιτική μερίδα της οικονομικής ολιγαρχίας, τους τοκογλύφους. Μάλιστα, ο εξωτερικός δανεισμός είτε πρόκειται για διακρατικό, είτε μέσω των αγορών, είτε μέσω διεθνών οργανισμών «η πολιτική αναγκαιότης», έγραφε ένας από τους πιο γνωστούς αμερικανούς οικονομολόγους της δεκαετίας του 1960, Simon Kuznets, «υπερίσχυε της οικονομικής σκοπιμότητος – αν και τα πολιτικά κριτήρια επηρέαζον σημαντικώς την διεθνή κίνησην του κεφαλαίου και κατά την περίοδον του μεσοπολέμου και την προ του Πρώτου παγκοσμίου πολέμου περίοδον.»

Μέχρι σήμερα δεν υπήρξε ούτε ένα δάνειο σε κράτος που να μην υπερίσχυσε η πολιτική αναγκαιότητα έναντι της οικονομικής. Γι' αυτό και οι επενδυτές των κεφαλαιαγορών ενδιαφέρονται πρωτίστως για την πολιτική κατάσταση του κράτους-δανειολήπτη και δευτερευόντως για την οικονομική του δυνατότητα. Ο δανεισμός γίνεται για να κερδίσουν οι κεφαλαιαγορές, οι τράπεζες και οι επενδυτές-τοκογλύφοι. Κι όχι γιατί έχει ανάγκες το κράτος που δεν θα μπορούσαν να καλυφθούν από την εσωτερική συσσώρευση και αποταμίευση.
Δείτε για παράδειγμα το παρακάτω διάγραμμα με στοιχεία του ΟΟΣΑ. Δείτε πώς εκτινάσσεται η παροχή δανείων παγκόσμια και στην Ελλάδα, χωρίς κανένα σοβαρό αντίκρισμα στο επίπεδο των επενδύσεων. Η εκτίναξη του δανεισμού δεν είχε ως κίνητρο ούτε την οικονομική άνοδο, ούτε την άνοδο των επενδύσεων, αλλά την τοκογλυφική εκμετάλλευση της οικονομίας και της κοινωνίας με τις πλάτες εξαγορασμένων κυβερνήσεων και κοινοβουλίων.

Κι αυτό ονομάζει ο κ. Χρυσόγονος φυσιολογικό και φερέγγυο κράτος. Κι έχει δίκιο. Μόνο όταν πρόκειται για πολιτικές συμμορίες που διοικούν το κράτος και τις μαφίες των αγορών. Η αλήθεια είναι ότι το φυσιολογικό και φερέγγυο κράτος είναι εκείνο που δεν δανείζεται. Ή τουλάχιστον δεν δανείζεται σε τακτική βάση.

Χωρίς χρέη και δάνεια το κράτος γίνεται φυσιολογικό και φερέγγυο προς τον πολίτη του. Μόνο τότε θα έχει βουλευτές και πολιτικούς που θα υπερασπίζονται τα δικά του συμφέροντα κι όχι τα παρασιτικά κέρδη των τοκογλύφων. Μόνο τότε θα έχει κοινοβουλιο και κράτος που δεν θα ενδίδει σε εκβιασμούς και εξαγορές, αλλά θα θέτει το συμφέρον της χώρας και των πολιτών πάνω απ' όλα. Κάτι βέβαια που δεν αφορά ούτε στο ελάχιστο τον κ. Χρυσόγονο και την υπόλοιπη πολιτική μαφία που έχει ξεπουλήσει ολόκληρη τη χώρα στους δανειστές και θεωρεί φυσιολογικό και φερέγγυο το κράτος που λειτουργεί με τα ήθη και τους κανόνες του Αλ Καπόνε.

Φωτογραφία του χρήστη Dimitris Kazakis.

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Στην προσπάθειά τους να επιβάλουν τους κλώνους του συστήματος, απαντάμε με καθαρή και ισχυρή επιλογή

Στην προσπάθειά τους να επιβάλουν τους κλώνους του συστήματος, απαντάμε με καθαρή και ισχυρή επιλογή


Του Κυριάκου Κυριακόπουλου

Δεν έχουν αξία οι αφορισμοί.
Και φυσικά δεν αρκούν από μόνοι τους για να παράξουν κανενός είδους συγκεκριμένο πολιτικό αποτέλεσμα.
Το σύστημα άλλωστε διαθέτει περίσσευμα πολιτικού υλικού για να μπορεί να ανακατεύει - σε μια πληθώρα συνδυασμών - την τράπουλα της εξουσίας.
Γι αυτό και αυτή τη στιγμή, το κυρίαρχο πρόβλημα όλων, δεν είναι η διασφάλιση συσχετισμών εξουσίας, αλλά η εξασφάλιση μιας καθολικά και πάσει θυσία, ελεγχόμενης πολιτικής αντιπολίτευσης.

Η νέα Βουλή - όποτε κι αν αυτή προκύψει - θα κληθεί να παίξει έναν ρόλο πολυδιάστατο, και αυτός δεν περιορίζεται στη νομοθετική διαχείριση των μνημονιακών πολιτικών.
Η νέα Βουλή θα είναι πρωτίστως χωνευτήρι, αλλά και εργαλείο που θα κληθεί να εμπεδώσει στην Ελληνική κοινωνία τη νέα αντίληψη της απόλυτης υποταγής της Εθνικής διοίκησης στους υπερεθνικούς μηχανισμούς, στη βάση και των αποφάσεων της πρόσφατης Διακήρυξης της Ρώμης.

Η νέα Βουλή, θα κληθεί επίσης να καθυποτάξει τα πάντα, στη βάση της μεθοδευόμενης Συνταγματικής αλλαγής, και ο κρίσιμος ρόλος της σε σχέση μ αυτό, αφορά πλέον στην επιλογή της εκ θεμελίων μετάλλαξης της ίδιας της φυσιογνωμίας της χώρας.

Μέσα σε αυτή τη Βουλή επομένως, αυτό που δεν θέλουν, είναι την ύπαρξη του πολιτικού καταλύτη, που με την παρουσία και τους πολιτιικούς του χειρισμούς, θα μπορέσει να μπλοκάρει αυτούς τους σχεδιασμούς, και να εμπνεύσει δυναμική ανατροπής στην ελληνική κοινωνία.

Αν έχουμε υπο όψιν μας όλα τα παραπάνω, τότε δεν είναι καθόλου δύσκολο να ερμηνευτεί το δημοσκοπικό προϊόν που μας σερβίρεται ως «καταγραφή», ενώ στην ουσία του συνιστά και αποτυπώνει τη σύνθεση που θα ήθελαν να υπάρχει στην επόμενη Βουλή, η οποία θα κληθεί να επιτελέσει τον πιο βρώμικο ρόλο της στην ιστορία της Ελληνικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Και αυτό ακριβώς είναι το σχέδιο που πρέπει πάσει θυσία να ανατραπεί. Οι πολιτικές τερατογενέσεις που ανακύπτουν από το πολιτικό προσωπικό, που έχει ενσωματωθεί στη λογική του συστήματος, είναι από τη φύση τους και θα παραμένουν διαχρονικά ενσωματώσιμες και χαλιναγωγούμενες από αυτό.

Πρόκειται για σχηματισμούς - κλώνους, που δεν τρομάζουν το σύστημα, γιατί κατασκευάστηκαν από αυτό... γιατί φυτοζωούν στα απόνερά του... γιατί λειτούργησαν ως θεραπαινίδες του... γιατί στην καλύτερη περίπτωση λειτούργησαν ως η νομιμοποιητική και καθαγιαστική αντιπολίτευσή του.

Πρόκειται για οχήματα ευκαιρίας, που δεν σταμάτησαν να γοητεύονται από τον πολιτικό καιροσκοπισμό... που δεν λειτουργούν με αναστολές απέναντι στο σεχταρισμό και στις αυτοαναιρέσεις... που κατασκευάστηκαν και υπάρχουν, όχι για να χορογραφήσουν την πολιτική ανατροπή, αλλά για να την μπλοκάρουν και να την ακυρώσουν, στην πιο κρίσιμη ιστορική στιγμή για τον τόπο.
Γι αυτό και δεν έχουν κανένα δισταγμό να εμφανίζονται ότι ενστερνίζονται λογικές που μέχρι χθες στοχοποιούσαν. Το ζητούμενο για όλους αυτούς, είναι ο ρόλος που θα κληθούν να παίξουν, γι αυτό και ιχνηλατούν τη διαδρομή που θα τους εξασφαλίσει αυτή τη δυνατότητα.
Δεν έχουν κανένα δισταγμό να το κάνουν, και το μόνο που τους προδίδει, είναι οι διαχρονικές ιδεοληπτικές τους εμμονές.

Η Ελλάδα ωστόσο, στη μετά ΣΥΡΙΖΑ εποχή, δεν έχει την πολυτέλεια να κάψει το τελευταίο ισχυρό χαρτί της.
Και η ανάγκη της αυστηρής προσήλωσης σ αυτή τη διαπίστωση, δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Διότι όταν είσαι πολιτική δύναμη ευθύνης, οφείλεις να γνωρίζεις πως αν αυτό το χαρτί καεί, τότε η χώρα θα παραδοθεί στην κόλαση μιας ανεξέλεγκτης έκρηξης με απρόβλεπτες και οδυνηρές προεκτάσεις.

Η δύναμη λοιπόν που δεν θέλουν στο κοινοβούλιο που θα διαχειριστεί την πλήρη και οριστική αυτοκατάργηση της Ελληνικής Δημοκρατίας, είναι η δύναμη που μπορεί να ανακόψει αυτή την πορεία της καταστροφής.
Και αυτή η δύναμη, είναι μόνο το Ε.ΠΑ.Μ., και εναπόκειται σε όλους εμάς να επιβάλουμε με τρόπο ισχυρό, καθαρό και αδιαμφισβήτο, την παρουσία που επιδιώκουν πάσει θυσία να αποτρέψουν.
Όλοι αυτοί, αυτό που τρέμουν, είναι το πολιτικό πρόγραμμα του Ε.ΠΑ.Μ., και την αποφασιστικότητα των στελεχών του, να ανατρέψουν το δολοφονικό τους σχέδιο σε βάρος της χώρας.

Γι αυτό και η επιλογή μας είναι μια και μοναδική.
Να κάνουμε τις νύχτες τους εφιαλτικές, αν δε θέλουμε να παραδοθεί η χώρα μας στην κόλαση που προετοιμάζουν !!!

Ο Κυριάκος Κυριακόπουλος, είναι μέλος της Γραμματείας Πολιτικού Σχεδιασμού του Ε.ΠΑ.Μ.

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Ε.ΠΑ.Μ. – Ισχυρός πυλώνας πολιτικής αντίστασης και εμπνευστής της πολιτικής ανατροπής


Ε.ΠΑ.Μ. – Ισχυρός πυλώνας πολιτικής αντίστασης και εμπνευστής της πολιτικής ανατροπής








Του Κυριάκου Κυριακόπουλου*

Διεργασίες, σενάρια που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, αλλά και πολιτικά γεγονότα της τελευταίας περιόδου, έρχονται να αποτυπώσουν μια σειρά από πολύ συγκεκριμένα συμπεράσματα, τα οποία οφείλουμε να καταδείξουμε, με τρόπο νηφάλιο και μεθοδικό…

Κι αυτό οφείλουμε να το κάνουμε σε μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, που η πραγματικότητα γύρω μας, δείχνει να ασφυκτιά, όχι μονάχα από υπερσυσσωρευμένη αγανάκτηση, αλλά πρωτίστως από ένα εκρηκτικό μείγμα αδιεξόδων και οργής, το οποίο έχει τις προδιαγραφές να πυροδοτήσει κρίσιμες ανατροπές και δραματικές πολιτικές εξελίξεις.

Η πατρίδα μας εισέρχεται με βίαιο τρόπο, στην τελευταία πράξη του δράματος που χορογράφησαν για λογαριασμό της, οι συμμορίες των ισχυρών με τη συνενοχή του εθελόδουλου πολιτικού προσωπικού που σφετερίζεται την πολιτική εξουσία στον τόπο.

Στην πορεία για την ολοκλήρωση της «επαναξιολόγησης», και κυρίως στα απόνερα της υλοποίησης των δεσμεύσεών της, αυτό που πρόκειται να διευθετηθεί είναι μια σειρά από ταπεινωτικές δεσμεύσεις κατοχικού χαρακτήρα, μέσα από...
τις οποίες ολοκληρώνεται ο κύκλος της δρομολογημένης καταστροφής.

Το παρατεταμένο μορατόριουμ στη λειτουργία των τραπεζών το οποίο βάφτισαν capital control, και μέσω του οποίου έχουν ουσιαστικά κατασχεθεί οι όποιες καταθέσεις πολιτών και επιχειρήσεων, δεν πρόκειται να αρθεί αν πρώτα δεν υλοποιηθεί στον κατάλληλο χρόνο ένα εκτεταμένο κούρεμα καταθέσεων για λογαριασμό του ταμείου της κατοχικής διοίκησης.

Οι πολυσυζητημένες διαπραγματεύσεις και τα παζάρια περί τα «ενεργειακά», επιταχύνονται στο παρασκήνιο, αφού αυτό στο οποίο αποσκοπούν, είναι στην ολοκλήρωση του προκλητικού όσο και πρωτοφανούς πλιάτσικου που συντελείται σε ολόκληρη τη χώρα, με στόχο τον πλήρη αφελληνισμό του πραγματικού εθνικού πλούτου.

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ...

Αυριο Τετάρτη 5 Απριλίου: Η πρόταση για ολοκληρωτική διαγραφή του χρέους.
Το Ε.ΠΑ.Μ σας προσκαλεί στη δημόσια παρουσίαση της πρότασής του για το Χρέος της Χώρας και τη δυνατότητα μονομερούς διαγραφής του στο σύνολό του.

Την πρόταση θα παρουσιάσει και θα αναλύσει ο Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ
.Μ. Δημήτρης Καζάκης, Αθήνα, Τετάρτη 5 Απριλίου 2017 ώρα 17.30
Ξενοδοχείο ROYAL OLYMPIC αίθουσα “ΟΛΥΜΠΙΑ” οδός Αθανασίου Διάκου 28-34, περιοχή Μακρυγιάννη (απέναντι από τους στύλους Ολυμπίου Διός, σταθμός ΜΕΤΡΟ Ακρόπολη)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ
17.00 Προσέλευση
17.30 Έναρξη
ΟΜΙΛΙΑ Δημήτρη Καζάκη
18.30 Παρεμβάσεις πολιτικών φορέων και προσωπικοτήτων
19.30 Ερωτήσεις συζήτηση

Στην παρουσίαση της πρότασης και τη συζήτηση που θα ακολουθήσει θα παρίστανται οι νομικοί σύμβουλοι του Ε.ΠΑ.Μ κκ:
• Λεπίδας Φώτης , Δικηγόρος – Δημοσιολόγος, DEA droit Public
• Μαζαράκης Φώτης, Δικηγόρος, Δρ Νομικής 
• Παναγιωτόπουλος Δημήτρης, Δικηγόρος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών 
Κλείσιμο εκδήλωσης



Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Η Ευρωπαϊκή Ένωση γιάφκα των εγκληματιών, των λαών της Ευρώπης











του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου

Ποτέ δεν ήταν το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, αίτημα των λαών. Ποτέ δεν είδαμε κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις σε καμμιά χρο-νική περίοδο, σε καμμιά χώρα της Ευρώπης, υπέρ της ενωμένης Ευρώπης. Από τότε που τέλειωσε ο β’ παγκόσμιος πόλεμος, κανένας λαός, κανένας πολίτης, σε κανένα μέρος της Ευρώπης δεν νοιάστηκε, δεν διεκδίκησε την ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Αντίθετα! Ήταν η πρεμούρα των ισχυρών, των ηγεμόνων και αυτοκρατόρων από το 1ο Ράιχ, πίσω στα χρόνια του Καρλομάγνου, να δουν την ευρωπαϊκή ήπειρο ενοποιημένη. Και χρειάστηκαν πόλεμοι, λεηλασίες και σφαγές, όταν κάθε τέτοια προσπάθεια ενοποίησης έμπαινε σε εφαρμογή.

Σάμπως η απάντηση της αντίδρασης στην Γαλλική επανάσταση δεν ήταν η ενοποιημένη Ευρώπη της Ιεράς Συμμαχίας στα 1815;

Αλλά και μετά οι επαναστάσεις του 1848, δεν ήταν αποτέλεσμα του αιτήματος των λαών για δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία; Απέναντι στην οικονομική ένωση zolverein (κατά πολλούς η 1η ευρωπαϊκή κοινότητα) και την πρωσική επικυριαρχία δεν ξεσηκώθηκε ο γερμανικός λαός τον 19ο αιώνα; Από...
αυτήν την ένωση δεν προέκυψε με πόλεμους σφαγές και πολύ αίμα το 2ο γερμανικό ράιχ υπό τον Kaiser και τον Μπίσμαρκ, μέχρι να καταλήξει στον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο;

Πότε προσπάθησε να ενωθεί η Ευρώπη και δεν προέκυψε απολυταρχία. Μήπως η προσπάθεια της Ναζιστικής Γερμανίας από το 1933 δεν είχε όραμα ακριβώς αυτό; Πόσοι τόνοι μελάνι δεν χύθηκαν από τους ιδεολόγους του ρατσισμού και του φυλετικού διαχωρισμού για την Πανευρώπη. Με τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο δεν ήταν η Γερμανία του Χίτλερ που προσπάθησε μέσω των όπλων και των σφαγών να υλοποιήσει τα σχέδια των ιδεολόγων για την ενωμένη Ευρώπη, και ειδικά του οικονομολόγου στο πανεπιστήμιο της Νυρεμβέργης και στενού συνεργάτη του Χίτλερ, Λούντβιχ Έρχαρντ; Παρεμπιπτόντως ο Έρχαρντ διετέλεσε υπουργός οικονομικών επί Αντενάουερ, ενώ το 1963 εξελέγη καγκελάριος της Δ. Γερμανίας.

Αλλά ας δούμε καλύτερα μερικά αποφθέγματα για την Ενωμένη Ευρώπη, έτσι όπως αποτυπώθηκαν από πολλούς εμπνευστές και υποστηρικτές της:

«Οι Ευρωπαϊκοί λαοί αντιπροσωπεύουν μια οικογένεια. Δεν είναι πολύ ευφυές να φανταστούμε ότι σε ένα τόσο κατακερματισμένο κοινό χώρο, όπως αυτό της Ευρώπης, μια κοινότητα λαών μπορεί να διατηρεί επί μακρόν διαφορετικά νομικά συστήματα και αντιλήψεις δικαίου.» (Αδόλφος. Χίτλερ, 1936, ομιλία στο Ράιχσταγκ).

«Η νέα Ευρώπη της αλληλεγγύης και της συνεργασίας ανάμεσα στους λαούς της, θα βρει ταχέως ευημερία, όταν τα εθνικά σύνορα θα παραμεριστούν» (Άρθουρ Ζάις Ίνκαρτ, κατοχικός επίτροπος Ολλανδίας, 11.9.1940 - κρεμάστηκε στη Νυρεμβέργη).

«Πρέπει να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη με αλληλεγγύη, μια συμπαγή ενότητα. Έτσι θα γίνει πλουσιότερη, ισχυρότερη και πιο πολιτισμένη» (Βίντκουν Κούισλινκ, 25.11.1942.)

«Το όραμα της ευρωπαϊκής κοινότητας. Αυτός είναι ο μεγάλος στόχος που θέτουμε για τα ευρωπαϊκά έθνη. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μόνο με εθελοντική συνεργασία των ανεξάρτητων κρατών, αποδεχόμενων φυσικά την πολιτική ηγεσία ενός μόνο έθνους… η περιφερειακή συνεργασία των ευρωπαϊκών χωρών και η οργανική ανάπτυξη των οικονομικών δυνάμεών τους θα προετοιμάσει και θα ενισχύσει, μέσα από τα σύγχρονα εργαλεία δημοσιονομικής εξυγίανσης, την ευρωπαϊκή οικονομική τάξη και την ευρωπαϊκή νομισματική ένωση…». (Χάινριχ Χούνκ - σύμβουλος της οικονομικής επιτροπής του ναζιστικού κόμματος και πρόεδρος της Ένωσης Βιομηχανίας και Εμπορίου του Βερολίνου).

Κι έτσι φτάσαμε στις 23 Ιουλίου 1952 για να τεθεί σε εφαρμογή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), μία από τις κοινότητες προπομπού της σημερινής ΕΕ. Το νερό μπήκε ξανά στο αυλάκι, και οι ιδέες του «εμποράκου των εθνών» Ζαν Μονέ με τα μεγάλα οικονομικά «πάρε-δώσε» με τον Αδόλφο Χίτλερ για την ανάπτυξη της χημικής βιομηχανίας και της αυτοκινητοβιομηχανίας της ναζιστικής Γερμανίας, ο οποίος ορίζεται Πρόεδρος της Ανώτατης Αρχής, υιοθετούνται στο έπακρο.

Να τι μας έλεγε ο Μονέ: «Δεν θα υπάρξει ειρήνη για την Ευρώπη, αν τα κράτη συνεχίζουν να βασίζονται στην εθνική κυριαρχία. Οι χώρες της Ευρώπης είναι πολύ μικρές για να εγγυηθούν στους πολίτες τους την αναγκαία ευημερία και την κοινωνική πρόοδο. Τα κράτη της Ευρώπης θα πρέπει να επιλέξουν τη συνεργασία και την ομοσπονδιακή μορφή».

Στις 24 Μαρτίου 1957, υπογράφηκε η περιβόητη Συνθήκη της Ρώμης, η ίδρυση της Ευρωπαϊκής οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ). Από αυτή την συνθήκη γιορτάσανε προχτές οι νέοι επίδοξοι αυτοκράτορες της Ευρώπης τα 60 χρόνια. Και περήφανος ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής επιτροπής Γιούνκερ υπέγραψε με την ιστορική πένα που υπέγραψε τότε ο εκπρόσωπος του Λουξεμβούργου, για να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του πρώτου προέδρου και οργανωτή της ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλτερ Χαλστάιν. Ο Χαλστάιν υπογράφοντας εκ μέρους της Γερμανίας την Συνθήκη μαζί με τον Αντενάουερ, διετέλεσε πρόεδρος της ευρωπαϊκής Επιτροπής από το 1958 έως το 1967 κι εργάστηκε με ζήλο για την υλοποίηση της Κοινής Αγοράς.

Ποιος ήταν όμως ο βίος και η πολιτεία του Χαλστάιν; Πολύ απλά. Ο Χαλστάιν ήταν ο άνθρωπος που ως ενδιάμεσος κρίκος ανάμεσα στα γερμανικά καρτέλ της χημικής βιομηχανίας και του ναζιστικού κόμματος, συντέλεσε με το αζημίωτο την εδραίωση και συντήρησε την παραμονή του Χίτλερ στην εξουσία. Ήταν ο ίδιος που πίσω στα 1938 συμμετείχε στις συζητήσεις εκ μέρους της ναζιστικής κυβέρνησης της Γερμανίας με του Ιταλούς φασίστες του Μουσολίνι στην διαμόρφωση του θεμέλιου λίθου του Άξονα στη Νέα Ευρώπη που οραματίζονταν. Αιχμάλωτος στις ΗΠΑ μετά τον πόλεμο, προκρίθηκε για να υπηρετήσει τον προαιώνιο σκοπό της ενωμένης Ευρώπης.

Ήταν αυτός που με την επίσκεψή του στην Ελλάδα το 1959 ζήτησε και πέτυχε από την ελληνική κυβέρνηση του «εθνάρχη Καραμανλή» την οριστική διευθέτηση των εγκληματιών πολέμου στην Ελλάδα, με αντάλλαγμα την γερμανική οικονομική βοήθεια και την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Τότε ξέσπασε και η γνωστή υπόθεση Μέρτεν, με τον Γερμανό εγκληματία πολέμου που είχε εμπλακεί στην δολοφονία χιλιάδων εβραίων στην Θεσσαλονίκη να αμνηστεύεται να αποφυλακίζεται και να φυγαδεύεται από την χώρα.

Ο Βάλτερ Χαλστάιν ήταν συνέταιρος με τον Μαξ Μέρτεν σε δικηγορικό γραφείο στην Γερμανία με την επωνυμία «Βάλτερ Χαλστάιν και Μαξ Μέρτεν»!

Σε αυτή την γιάφκα, οι απόγονοι των εγκληματιών, των δολοφόνων και των σφαγέων των λαών της Ευρώπης, οικοδομούν τη νέα ΕΕ. Την απροκάλυπτα πλέον, Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων. Και σε αυτή την Ένωση, ο πρωθυπουργός και σύσσωμο το λεγόμενο κοινοβουλευτικό συνταγματικό τόξο, δίδει όρκους υποταγής και υποτέλειας, παραδίδοντας μαθήματα δοσιλογισμού και προδοσίας σε βάρος του ελληνικού λαού.

Η Ελλάδα αποφάσισε να ανήκει αμετάκλητα στον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης και της ΕΕ, διαμήνυσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις 25 Μαρτίου. Και διάλεξε καθόλου τυχαία, την εθνική επέτειο της παλιγγενεσίας για να ενσταλάξει το δηλητήριο του ρόλου που ετάχθη να υπηρετεί.

Μα δεν θα αργήσει η ώρα που ο ελληνικός λαός θα δώσει την απάντηση του.

Δεν είναι ευχή. Είναι απλά, νομοτέλεια.

Κανείς λαός, δεν θα μπορεί να ζήσει τον εφιάλτη που μας ετοιμάζουν.

Γι’ αυτό όσο γίνεται γρηγορότερα, η έξοδός μας από την ΕΕ και την ευρωζώνη πρέπει να γίνει πραγματικότητα, πριν ο αριθμός των θυμάτων, λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Έχουμε το σχέδιο, έχουμε την γνώση, έχουμε την θέληση. Έχουμε το πολιτικό υποκείμενο για να το κάνουμε πράξη.

ΑΠΟΨΕ Τρίτη 28 Μαρτίου, στις 23.55, στο "Kontra Channel" στην εκπομπή "Kontra 24", ο Δημήτρης Καζάκης Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ., είναι καλεσμένος του δημοσιογράφου Αιμίλιου Λιάτσου.






τηλ.εκπομπής : 210- 3489008

Σε επίγεια μετάδοση στην Αττική, μέσω Nova και OTE TV, και μέσω διαδικτύου στο http://live24.gr/webtv/kontrachannel/

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Η οφειλόμενη απάντηση στην τραπεζική μαφία και στα ανίκανα τσιράκια της









του ΟΘΩΝΑ ΚΟΥΜΑΡΕΛΛΑ



Μια σύντομη απάντηση στον τρομολάγνο «καθηγητή» Περικλή Γκόγκα και στο άρθρο του με τίτλο «»Επιστροφή στη Δραχμή»: Ο μύθος και 15 σοβαρά προβλήματα»…


1. Το σύστημα Bretton Woods δεν ήταν νομισματική ένωση, αλλά σύστημα ισοτιμιών, μεταξύ διαφορετικών νομισμάτων, με το δολλάριο των ΗΠΑ στο ρόλο μεν «παρεμβατικού νομίσματος», αλλά τις  επί μέρους χώρες να διαθέτουν το δικό τους εθνικό νόμισμα, διατηρώντας το αποκλειστικό δικαίωμα έκδοσης και κυκλοφορίας του.

Αντίθετα η ευρωζώνη είναι πραγματική νομισματική ένωση, με ένα νόμισμα κοινό, το ευρώ και με εκχώρηση του προνομίου της έκδοσης και κυκλοφορίας του νομίσματος από τις επί μέρους συμμετέχουσες χώρες σε έναν υπερεθνικό ιδιωτικό οργανισμό (ΕΚΤ). Η ΕΚΤ δεν μπορεί όμως, ούτε να χρηματοδοτεί, ούτε καν να δανείζει απ’ ευθείας τα κράτη. Αποτελεί μηχανισμό δημιουργίας χρέους. Τελεία!
2. Αντίθετα με την παλιά δραχμή έστω κι αν αυτή ήταν συνδεδεμένη μέχρι το 1971 στο διεθνές σύστημα ισοτιμιών με peg δολλαρίου 1/30, που παρά τους περιορισμούς σε σχέση με τη διατήρηση ικανών αποθεμάτων χρυσού και ξένου συναλλάγματος, επέτρεπε πολλούς βαθμούς ελευθερίας άσκησης οικονομικής πολιτικής, το ευρώ δεν επιτρέπει στοιχειώδεις βαθμούς ελευθερίας. Το ευρώ όντας σταθερής (αναγκαστικής) κυκλοφορίας δεν έχεις άλλο τρόπο να το αποκτήσεις για να ικανοποιήσεις τις ανάγκες σου, παρά μόνο να το δανείζεσαι. Αποκτά αξία μέσω ακριβώς του δανεισμού του. Είναι χρεόγραφο και δεν αντικατοπτρίζει αξίες παρά μόνο συσχετισμούς στις διεθνείς χρηματαγορές.
3. Για να μην είσαι υποχρεωμένος να δανείζεσαι το ευρώ για να ικανοποιείς τις χρηματοδοτικές σου ανάγκες θα πρέπει να εξασφαλίζεις ικανοποιητικά πλεονάσματα στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών. Δηλαδή, πάντα οι εξαγωγές σου να είναι μεγαλύτερες από τις εισαγωγές και ταυτόχρονα να μην έχεις δημοσιονομικά ελλείμματα. Αυτό σημαίνει ότι οι δαπάνες του κράτους θα πρέπει πάντα να υπολείπονται των εσόδων. Ο περιορισμός όμως της δαπάνης του δημόσιου τομέα δημιουργεί έλλειμμα στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Αυτό είναι αξιωματική αρχή! Δεν μπορείς να έχεις ταυτόχρονα πλεονάσματα στον εξωτερικό τομέα, στον ιδιωτικό και στον δημόσιο. Μόνο εφαρμόζοντας αρπακτικές πολιτικές ορντολιμπεραλισμού, όπως η Γερμανία, καταστρέφοντας τους εταίρους σου.

Εάν όλες οι χώρες της ευρωζώνης και εν γένει της Ε.Ε. υποχρεώνονται να εφαρμόζουν τέτοιες πολιτικές, τότε αυτό σημαίνει ότι έχουν εμπλακεί σε έναν εξοντωτικό ανταγωνισμό προς τα κάτω και προς την πλήρη εξαθλίωση των πληθυσμών τους. Αφού για να κερδίζουν «ανταγωνιστικότητα» σε σχέση με τους εταίρους τους, θα πρέπει ολοένα να μειώνουν τις κρατικές δαπάνες, τους μισθούς και κάθε κοινωνική μέριμνα. Βεβαίως οι πιο μικρές και αδύναμες οικονομίες μέσω της υπερχρέωσης καταστρέφονται πρώτες, αλλά ακολουθούν και οι πιο ισχυρές. Έτσι, όμως ούτε ανταγωνιστικότητα επιτυγχάνεται, εφ’ όσον όλες οι οικονομίες υποχρεώνονται να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο, αλλά ισορροπούν κάθε φορά σε χαμηλότερο επίπεδο. Τα κράτη δεν επενδύουν, αλλά και ο ιδιωτικός τομέας, όντας ελλειμματικός και υπερχρεωμένος αρνείται, αφού συρρικνώνεται η δαπάνη και συνεπώς η ενεργός ζήτηση, αρκούμενος -εάν διαθέτει κάποια αποθέματα-, είτε σε αποθησαυρισμό, είτε σε κερδοσκοπικές τοποθετήσεις και αρπαχτές.

Αυτό είναι το νομισματικό σύστημα «Φρανκενστάιν» που καθιέρωσε το ευρώ και η Ε.Ε… Καμία σχέση δεν έχει με το σύστημα ισοτιμιών του Bretton Woods, όπου όλες οι χώρες είχαν διατηρήσει το αποκλειστικό δικαίωμα έκδοσης και κυκλοφορίας του νομίσματός τους, αλλά με την τραπεζική μαφία ανίκανο τσιράκι της οποίας αποδεικνύεται ο «καθηγητής».
Αυτά τα τόσο απλά θα έπρεπε να τα γνωρίζει ο ψευτοκαθηγητής, που πήρε το υποτιθέμενο πτυχίο του σε κάποιο σκοτεινό υπόγειο γραφείο της ΝΔ, ή του ΠΑΣΟΚ, για να μας κάνει προπαγάνδα. Αλλά ούτε για προπαγάνδα δεν είναι ικανός, αγνοώντας τα βασικά και λέγοντας τόσο χονδροειδή ψέματα!

Σε κάθε περίπτωση, είτε τα γνωρίζει, είτε όχι, θα πρέπει να του αφαιρεθεί το πτυχίο και η έδρα του καθηγητή, καθόσον το πανεπιστήμιο είναι δημόσιο και πληρώνεται ο κύριος αυτός από τη τσέπη όλων μας.
Τα υπόλοιπα τρομολαγνικά του άρθρου είναι ανάξια απαντήσεως.

Είναι λυπηρό όμως να διαπιστώνει κάποιος το πόσο «σανοφάγοι» είναι μερικοί εδώ μέσα, που η ιδεοληψία τους δεν τους επιτρέπει να βλέπουν πέρα από τη μύτη τους και έτσι τρώνε το σανό, που τους πετάει ο κάθε τυχάρπαστος που παριστάνει τον ειδήμονα, αμάσητο…..
(Το παρόν αποτελεί σχόλιο κάτω από το άρθρο που δημοσιεύτηκε εδώ:

http://www.huffingtonpost.gr/perikl…/-15-_8_b_15486714.html…#)

http://www.triklopodia.gr/

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Καζάκης: Λαϊκός ξεσηκωμός για απαλλαγή από το μνημόνιο και αποφυγή της “καταστροφής”...









του Δ. Καζακη.

Όταν όλα τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σιωπή!

Αλλαγή....ρότας και παλλαϊκό ξεσηκωμό για να “γλιτώσει ο τόπος την ολοκληρωτική καταστροφή” και να απαλλαγεί από το μνημόνιο, πρότεινε ο γνωστός οικονομολόγος- αναλυτής και αρθρογράφος της εφημερίδας “το Ποντίκι”, Δημήτρης Καζάκης, μιλώντας το βράδυ της Τετάρτης (13 Μαρτίου) στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Δ. Π. Θ, στη Νέα Ορεστιάδα, σε εκδήλωση που διοργάνωσε η Β΄ ΕΛΜΕ Έβρου και ο τοπικός σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. 

“Μνημόνιο: Πράξη σωτηρίας της χώρας ή υπογραφή κατοχής και υποτέλειας;” ήταν το θέμα- ερώτημα της εκδήλωσης, αλλά ως “σωτηρία” ουδείς εκ των ομιλητών, τόσο ο κ. Καζάκης όσο και ο Φάνης Μαλκίδης (λέκτορας του Δ. Π. Θ), το παρουσίασαν...

Καταγγελία της δανειακής σύμβασης, μη αναγνώριση του δημόσιου χρέους και εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας και μερικών μεγάλων τραπεζών, είναι τα τρία, “πρώτα” βήματα που πρέπει να γίνουν, στο πλαίσιο μιας στρατηγικής αντιμετώπισης του προβλήματος, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο κ. Καζάκης. Επόμενη και...αναπόφευκτη κίνηση η “έξοδος από το ευρώ και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα”. “Βήματα δύσκολα με αρκετή δόση ρίσκου, αλλά καλύτερα να δυσκολευτούμε και να πάρουμε ρίσκα, παρά να οδηγηθούμε στην ολοκληρωτική καταστροφή, όπως οδηγούμαστε με τα σημερινά δεδομένα”, είπε χαρακτηριστικά ο γνωστός οικονομολόγος, τονίζοντας ότι όλα αυτά μπορούν να γίνουν μόνο με ένα “λαϊκό κίνημα” που θα επιφέρει μια “μεγάλη κοινωνικοπολιτική αλλαγή” και όχι με τα υπάρχοντα “πολιτικά μορφώματα”.

Ο κ. Καζάκης υποστήριξε πως το πρώτο βήμα που θα πρέπει να κάνουμε, ως χώρα, είναι “να καταγγείλουμε τη σύμβαση ως απεχθή και επαχθή και, με βάση το διεθνές και εθνικό δίκαιο, να διεκδικήσουμε ξανά την εθνική μας κυριαρχία, γιατί χωρίς εθνική κυριαρχία η χώρα θα καταλυθεί. Ούτε το μεροκάματο μπορείς να εξασφαλίσεις, ούτε την περιουσία, ούτε να έχεις τα εχέγγυα ότι θα υπάρχεις αύριο, σε αυτό τον τόπο.

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Μία Διδακτική Ιστορία: Ο Στίγκαλ, ο Γκλάς, ο Βάντεμπεργκ και Εμείς











του Σπύρου Στάλια*

Τον Ιούνιο του 1933, ο Χένρυ Στίγκαλ, βουλευτής από την Αλαμπάμα, ο Κάρτερ Γκλάς γερουσιαστής από την Βιρτζίνια, συνε-πικουρούμενοι από τον γερουσιαστή του Μίσιγκαν Άρθουρ Βάντεμπεργκ, πέρασαν ένα νόμο που άλλαξε ριζικά την λειτουργία της τραπεζικής δραστηριότητας παγκοσμίως.

Ο νόμος αυτός, γνωστός διεθνώς ως Γκλάς-Στίγκαλ act.

α) Επέβαλε στις Τράπεζες αυστηρούς κανονισμούς λειτουργίας με ελέγχους από την Κεντρική Τράπεζα κυρίως ως προς την κεφαλαιακή τους επάρκεια.
β) Απαγόρευσε στις Τράπεζες να πωλούν ιδιωτικά χρεόγραφα ή να γίνονται ανάδοχοι ποικίλων κερδοσκοπικών και μη ιδιωτικών μετοχικών ή ομολογιακών εκδόσεων ή ακόμα να παίζουν τις κατα-θέσεις των πελατών τους στο Χρηματιστήριο.
γ) Απαγόρευσε στις Τράπεζες να έχουν οποιαδήποτε έμμεση ή άμεση σχέση με το Χρηματιστήριο, με Χρηματοπιστωτικούς Οίκους, Επενδυτικές Τράπεζες, να δημιουργούν ή να αγοράζουν Χρηματιστη-ριακές Εταιρίες ή να έχουν επενδυτικές θυγατρικές Τράπεζες που δραστηριοποιούνται στο Χρημα-τιστήριο.
δ) και τέλος, με βάση αυτόν τον νόμο, ιδρύθηκε η Ομοσπονδιακή Εταιρία Ασφάλισης Καταθέσεων (FDIC).

Με το άκουσμα της κατάθεσης ενός τέτοιου νόμου προς ψήφιση, οι Τράπεζες και οι Τραπεζίτες...
στην Αμερική σήκωσαν επανάσταση. Κατηγόρησαν τον νόμο ως «παράλογο, αντιεπιστημονικό, άδικο και επικίνδυνο».

Ο Ρούζβελτ αμύνθηκε του νόμου, χαρακτηρίζοντας τους Τραπεζίτες υπόκοσμο όμοιο με τους γκάγκστερς του μεσοπολέμου.

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Το ΕΠΑΜ σας προσκαλεί στην Ημερίδα που διοργανώνει για το Χρέος, αυτήν την Κυριακή 19 Μαρτίου 2017




ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ στο πλαίσιο σειράς δράσεων για την ανάδειξη και εμβάθυνση κρισίμων ζητημάτων που αφορούν τον ελληνικό λαό, ανέλαβε πρωτοβουλία δημόσιας συζήτησης για το Χρέος και την πρόταση διαγραφής του.

Κυριακή 19 Μαρτίου 2017, ώρα 11:00 - 18:00

Ξενοδοχείο ROYAL OLYMPIC

Αίθουσα ¨Καλλιρρόη"

Αθανασίου Διάκου 28-34

Περιοχή Μακρυγιάννη

(Απέναντι από στύλους Ολυμπίου Διός, σταθμός ΜΕΤΡΟ Ακρόπολη)

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Ο φερετζές της προδοσίας..








Και καλά.
   
Τα μνημόνια δεν τα σκίσατε. Ούτε τους εφαρμοστικούς τους νόμους καταργήσατε. Ούτε τον ΕΝΦΙΑ. Ούτε επαναφέρατε την κατώτατη σύνταξη στα 751 ευρώ. Το καταλαβαίνουμε. Όλα αυτά θα είχαν ένα δυσβάστακτο δημοσιονομικό κόστος για τις τσέπες των τοκογλύφων αφεντικών σας.
 
  Γιατί δεν προχωρήσατε όμως σε
άλλες υποσχέσεις σας, που θα είχαν δημοσιονομικό όφελος χωρίς να θιχθεί στο ελάχιστο ο απλός λαός;

     Φερ' ειπείν, γιατί δεν καταργήσατε τον νόμο "περί ευθύνης υπουργών", που ζέχνει την βρωμερή αποφορά τού κήτους-καθάρματος που τον έφτιαξε;
     Θα είχαμε έτσι ένα μεγάλο όφελος από το σταμάτημα της αυθαιρεσίας της εξουσίας που στοιχίζει στο δημόσιο εκατοντάδες εκατομμύρια κάθε χρόνο.

     Την διαπλοκή θεωρείτε πως την χτυπήσατε επειδή σταμάτησε να μεταδίδει ειδήσεις το Μούγκα, ή επειδή έκλεισαν κανα δυό εφημερίδες;
     Μα το μπομπολιστάν (και όχι μόνο) είναι εδώ ισχυρό και δυνατό και λυμαίνεται όσα δημόσια έργα έχουν απομείνει,
     ..καθώς και συμμετέχει σαν συνεταίρος σε όλες τις εξαγορές-αρπαγές φιλέτων του δημοσίου.

     Τις πρακτικές που θα έβαζαν τέλος σε φαινόμενα πρόκλησης της κοινωνίας με μισθούς 50, 60 και εκατό χιλιάδων των μήνα, καθώς και σε ηγεμονικά για την εποχή εφ' άπαξ των 250 και βάλε χιλιάδων ευρώ,
     ..τις βρήκατε; Τις εφαρμόσατε;

     Τις γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις τις διεκδικήσατε;  Έστω σαν διαπραγματευτικό όπλο πάνω στο τραπέζι των τάχα διαπραγματεύσεων;

     Όλα αυτά ήταν δικές σας προεξαγγελίες,
     ..κι εκτός απ' την τελευταία, για τις άλλες δεν νομίζουμε να είχαν καμία αντίρρηση αυτοί που εσείς ονομάζετε "θεσμούς".
     Για όλα όμως και σε κάθε επίκριση που σας γίνεται, εσείς επικαλείστε το αισχρό και κουτοπόνηρο επειχείρημα πως εφαρμόζετε τον νόμο.
     Δεν υπάρχει χυδαιότερο επιχείρημα από αυτό.
     Οι νόμοι καθώς και κάθε τι άλλο που υπογράφηκε μετά την επίσημη χρεοκοπία της χώρας το 2010, και όντας αυτή σε κατάσταση επικυριαρχίας,
     ..και που γράφτηκαν καθ' υπαγόρευση των τοκογλύφων και απατεώνων δανειστών,
     ..δεν συνιστούν κράτος δικαίου, και δεν δομούν Δημοκρατία παρά Τυραννίδα.

     Πρόκειται για νόμους ανήθικους, καταχρηστικούς, αντισυνταγματικούς,
     ..οι οποίοι καταργούν κάθε έννοια ισονομίας και δικαίου,
     ..και στους οποίους δεν έχουμε καμία υποχρέωση υπακοής,
     ..ενώ υποχρεούμαστε κατά το Σύνταγμα να τους αντικρούουμε και να ανυπακοούμε εναντίον τους.

     Με δυό λόγια: τους έχουμε χ@σμένους τους μνημονιακούς νόμους σας,
     ..και μη μας ξαναφέρετε ως επιχείρημα την τήρησή τους γιατί εκτός από δωσίλογοι και προδότες του λαού και της χώρας,
     ..γινόσαστε και μισητοί μέχρι εγκλήματος.
     ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΕΡΕΤΖΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΣΑΣ.

     Ανυπακοή, αντίδραση και εξέγερση τώρα! 
     Είναι οι μόνες υποχρεώσεις που έχουμε!.. 


http://mandatoforos.blogspot.gr/2017/03/blog-post_9.html#more

Όλο το κοινοβουλευτικό σύστημα παίζει στις πλάτες και με τις τσέπες του Ελληνικού λαού, που μέχρι τώρα όμως κάθεται και ατενίζει μακαρίως. Άξιοι της τύχης μας!


Δημήτρης Κυπριώτης









του Δ. Κυπρωτη.

  Διαψεύδονται από τον ίδιο το νόμο - έκτρωμα οι χτεσινές δικαιολογίες του προέδρου της Βουλής και του υπουργείου Οικονομικών και επιβεβαιώνεται το καραμπινάτο σκανδαλώδες ρουσφέτι υπέρ της τσέπης όλου του κομματικού συστήματος που ψήφισε η Βουλή και απαλλάσσει από μεγάλο κομμάτι της  έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης όλους τους πολιτικούς, αυτοδιοικητικούς και τους υψηλόμισθους διοικητές και συμβούλους του δημοσίου!

Και τους απαλλάσσει με τον ίδιο νόμο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (!) που επέβαλλε:

·                     Περικοπές στις συντάξεις
·                     Κατάργηση του ΕΚΑΣ
·                     Αύξηση ασφαλιστικών εισφορών στους ελεύθερους επαγγελματίες και τα μπλοκάκια
·                     Μείωση του αφορολόγητου συντελεστή για μισθωτούς και συνταξιούχους
·                    
Ποιοι είναι οι ωφελημένοι από τον σκανδαλώδη νόμο- ρουσφέτι, οι οποίοι γλιτώνουν από 1050 μέχρι 2000 ευρώ το χρόνο;

* Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
* Ο πρωθυπουργός.
* Ο Πρόεδρος και οι αντιπρόεδροι της Βουλής.
* Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.
* Οι υπουργοί.
* Οι αναπληρωτές υπουργοί.
* Οι υφυπουργοί.
* Οι γενικοί και ειδικοί γραμματείς υπουργείων.
* Οι γενικοί γραμματείς των αποκεντρωμένων διοικήσεων.
* Οι περιφερειάρχες.
* Οι βουλευτές και ευρωβουλευτές.
* Οι δήμαρχοι.
* Oι διοικητές, υποδιοικητές, πρόεδροι διοικητικών συμβουλίων, διευθύνοντες και εντεταλμένοι σύμβουλοι των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.
* Τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών καθώς και των αρχών που χαρακτηρίζονται με νόμο ως ανεξάρτητες ή ρυθμιστικές.

Τι έγινε πραγματικά;
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατάργησε τη διάταξη νόμου του 2015, που επέβαλε αυξημένη εισφορά αλληλεγγύης στα υψηλόμισθα μέλη του πολιτικού και διοικητικού προσωπικού λόγω προνομιούχων αποδοχών και θέσεων.

Και με την κατάργηση ωφελεί όλο αυτό το καλά αμειβόμενο προσωπικό κατά 1050 ως 2.000 ευρώ το χρόνο την ίδια ώρα που:

·                     Το Συμβούλιο Επικρατείας έχει κηρύξει την εισφορά αντισυνταγματική, αλλά η κυβέρνηση εξακολουθεί και την απαιτεί από όλους τους φορολογούμενους!
·                     Η κυβέρνηση αυξάνει τους φορολογικούς συντελεστές, φτωχοποιώντας ακόμα μεγαλύτερα κομμάτια του πληθυσμού.
·                     Ετοιμάζει φόρο- τέρας κατά της περιουσίας που απέμεινε στους πολίτες.
·                     Παζαρεύει το αφορολόγητο και τη νέα περικοπή των συντάξεων.
·                     Χάνει δισεκατομμύρια από ασφαλιστικές εισφορές εξ αιτίας της ασχετοσύνης της στη σύνταξη του ασφαλιστικού νόμου του … καθηγητή Πανεπιστημίου νομικού Κατρούγκαλου.

Το πρόσθετο σκάνδαλο είναι ότι κανείς από το πολιτικό κομματικό σύστημα δεν βγήκε να διαμαρτυρηθεί για το νομοσχέδιο πριν ψηφιστεί! Και κανείς δεν κατάγγειλε τον νόμο αφού τον ψήφισε η πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Προφανέστατα γιατί εξυπηρετούσε την τσέπη όλων! Η οποία… δεν άντεχε το ένα χιλιάρικο επί πλέον το χρόνο υπέρ του ταμείου αλληλεγγύης, αλλά αντέχει να το κόβει από κείνον που παίρνει έξι χιλιάρικα το χρόνο, όχι το μήνα!

Όλα τα κόμματα είχαν το χρόνο για να αντιδράσουν. Γιατί  ο νόμος ψηφίστηκε πέρυσι τον Μάιο και δεν θα τον έπαιρνε κανείς είδηση αν δεν έβρισκαν οι δημοσιογράφοι στον νέο Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος το σχετικό άρθρο. Όπως βρήκαν χτες και τους μπαταχτσήδες βουλευτές με τα ευνοϊκά δάνεια του κοινοβουλίου. Για να καταλάβουν οι πολίτες γιατί το πολιτικό σύστημα πολεμάει με νύχια και με δόντια να απαξιώσει τον Τύπο και να τον ελέγξει.

Χτες το ίδιο το υπουργείο για να δικαιολογήσει τη διάταξη έβγαλε ανακοίνωση, με την οποία παραδέχεται την αλλαγή και την αποδίδει στον πόνο του για ισονομία των πολιτών! Για να μην πληρώνουν παραπάνω οι προνομιούχοι! Και για να αποδείξει ότι δεν έχει συναίσθηση των νομοθετημάτων του και της κατάστασης των πολιτών θριαμβολογεί στο τέλος ότι αύξησε ακόμα και για τους φτωχότερους την εισφορά αλληλεγγύης από το 8% στο 10%!!! Για ισονομία!!!

Ο πρόεδρος της Βουλής από την πλευρά του επιχείρησε χτες να δικαιολογήσει το σκάνδαλο με έωλα επιχειρήματα. Μας είπε ότι δεν ζήτησαν τίποτε οι πολιτικοί ή το πολιτικό προσωπικό και ότι ήταν σύλληψης του υπουργείου Οικονομικών για να φέρει ισορροπία στα δημόσια οικονομικά!

Προφανώς ο πολύ ευφυής πρόεδρος της Βουλής θεωρεί τους πολίτες ηλίθιους. Γιατί ακόμα κι αν δεν ζήτησαν όλοι ετούτοι να ευνοηθούν δεν αντέδρασαν όταν ευνοήθηκαν!

 Την ώρα που η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών όχι απλώς αδικείται. Σφαγιάζεται.

Και το υπουργείο Οικονομικών έχει 100 διαφορετικές οικονομικές αντιμετωπίσεις για τους διορισμένους σε όλο το δημόσιο, ανάλογα με τα πελατειακά συμφέροντα. Οι υπάλληλοί του για παράδειγμα αμείβονται πολύ περισσότερο από τους συναδέρφους τους σε άλλα υπουργεία για τις ίδιες ώρες δουλειάς. Και το ενιαίο μισθολόγιο είναι ένα παραμύθι από την εποχή των γιαγιάδων μας. Για ποιά ισορροπία στα δημόσια οικονομικά μιλάει ο πρόεδρος!

Αλλά, ο πρόεδρος της Βουλής μας θύμισε τις περικοπές σε αμοιβές και συντάξεις βουλευτών, λες κι πρέπει να τους λυπηθούμε που έκοψαν από τα δεκαχίλιαρα την ώρα που κόβονται τα δικά μας πεντακοσάρικα! Υποχρέωσή τους ήταν. Δεν έκαναν χάρη σε κανέναν. Για να μη θυμίσω ότι σχεδόν κανείς δεν αρνήθηκε και αντιθέτως έγινε επανάσταση… ταξική από τους βουλευτές του κόμματός του όταν η τέως πρόεδρος της Βουλής και ο πρωθυπουργός πήγαν να τους κόψουν τα αδασμολόγητα αυτοκίνητα! Τα οποία κατέχουν ήδη!

Και ο πρόεδρος επιχειρηματολόγησε, για να μην κακολογούμε ο πολιτικό σύστημα και τους βουλευτές, που πριν γίνει κυβέρνηση δεν το’ χε και σε εκτίμηση, με το επιχείρημα ότι η Βουλή έχει βγάλει περίσσευμα στον προϋπολογισμό της, που θα διατεθεί σε ευάλωτες ομάδες!

Ναι. Στους υπαλλήλους της Βουλής και στους 2.500 ειδικούς συμβούλους των βουλευτικών και υπουργικών γραφείων, που πληρώνονται όλοι όσα δεν ονειρεύεται σήμερα ούτε διευθυντής ξενοδοχείου ή ιδιωτικής εταιρίας, που τους βγαίνει η πίστη 16 ώρες τη μέρα στη δουλειά και στην ευθύνη, όχι στο χαλαρά και λάιτ.

Αλλά, ο πρόεδρος της Βουλής δεν μας είπε λέξη για όλο αυτό το προσωπικό που δεν πληρώνεται από τον προϋπολογισμό της Βουλής και που εκτός από τους βουλευτές και ευρωβουλευτές ωφελείται από τον νόμο- σκάνδαλο.

Δηλαδή για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό, τους αντιπροέδρους της κυβέρνησης, όλο το υπουργικό συμβούλιο και τους γραμματείς των  υπουργείων, τους γραμματείς αποκεντρωμένων διοικήσεων, τους περιφερειάρχες, τους δημάρχους, τους διοικητές, υποδιοικητές, συμβούλους και διαβούλους όλων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (!) και τα μέλη των ανεξάρτητων ή συναφών αρχών! Μιλάμε για πάνω από μια χιλιάδα κόσμο!

Το κυριότερο: Τα δυο εκατομμυριάκια που θα λείψουν από το δημόσιο κορβανά εξ αιτίας του ρουσφετιού θα τα πληρώσουν ως συνήθως οι πολίτες!

Στην επωδό των δικαιολογιών του ο πρόεδρος της Βουλής ανησυχεί μήπως η επίθεση κατά του πολιτικού προσωπικού συλλήβδην χαϊδεύει μια αντί- πολιτική στάση, που μπορεί να οδηγεί «σε τέρατα διαφόρων καταστάσεων». Είναι ίσως το μόνο σημείο της ανακοίνωσής του που περιγράφει την πραγματικότητα.

Μόνο που η επίθεση γίνεται εξ αιτίας της ασυδοσίας του πολιτικού κομματικού προσωπικού. Και με στόχο την εξαφάνιση του πολιτικού προσωπικού που έχει τέτοια νοοτροπία. Η οποία λειτουργεί σε βάρος των πολιτών. Του λαού. Τα τέρατα θα είναι γεννήματα αυτού του ασύδοτου μεταπολιτευτικού κομματικού συστήματος. Όχι των πολιτών που ανησυχούν, αντιδρούν, εξοργίζονται, επαναστατούν.
Το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται στη Βουλή και στην κυβέρνηση, όχι στους πολίτες. Αλλά, δυστυχώς οι πολίτες δεν αντιδρούν. Ανέχονται. Και έτσι αποθρασύνουν το φίδι.

Για έναν νόμο που χάιδευε τους πολιτικούς ο ρουμανικός λαός βγήκε στους δρόμους και απείλησε με νέα επανάσταση, την ώρα που οι Έλληνες πολίτες μαθαίνουν τα αίσχη του δικού τους διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος και συνεχίζουν ατάραχοι και αμέτοχοι την υπόδουλη ζωή τους. Σαν να μην τους αφορά!

«Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα προσμένουν ίσως κάποιο θάμα».



Ντροπή κκ Παυλόπουλε, Βούτση, Τσίπρα, Μητσοτάκη, Κουτσούμπα, Θεοδωράκη, Γεννηματά, Λεβέντη, Καμμένε, Μιχαλολιάκο

Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Αυτό είναι το ψήφισμα του ΟΗΕ για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους...












Του Δημήτρη Κυπριώτη


Επειδή πολλοί είναι εκείνοι που ακούγοντας διάφορα τερατουργήματα για το χρέος και κυρίως όλους τους μνημονιακούς πολιτικούς  και όχι μόνο, ότι δεν μπορεί να γίνει μονομερής διαγραφή του χρέους μιας χώρας, αμφιβάλουν για αυτήν τη δυνατότητα.

 Και δεν είναι μόνο αυτό, το κυριότερο είναι ότι, οι πολίτες αυτοί, έχουν πειστεί ότι έτσι και μια χώρα, η Ελλάδα π.χ  αποφασίσει να προχωρήσει σε μονομερή διαγραφή του χρέους της, τότε θα ανοίξουν οι ουρανοί της κολάσεως και θα την καταπιούν. Κυρίως δε έχουν σαν δεδομένο, ότι οι δανειστές στην περίπτωση αυτή, θα βάλουν τους Τούρκους να μας κάνουν πόλεμο!! Για τόσες μεγάλες ανοησίες μιλάμε.

Έτσι λοιπόν, όταν ακόμη και ως επιχείρημα τους αντιτείνεται ότι αυτή η ενέργεια, δηλαδή  της μονομερούς διαγραφής χρέους,  είναι πράξη εθνικής κυριαρχίας ενός κράτους και μάλιστα προβλεπόμενη από τα διεθνές δίκαιο και καλύπτεται από αποφάσεις του ΟΗΕ, η δυσπιστία εξακολουθεί να υπάρχει.

Για το λόγο αυτό, παραθέτουμε την πλέον το πρόσφατο ψήφισμα  του ΟΗΕ της 10ης Σεπτεμβρίου 2015, που προβλέπει τη μονομερή διαγραφή χρέους. Το υπόψη ψήφισμα, για τους βασικούς κανόνες της αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους,  εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία έλαβε 136 θετικές ψήφους, 6 αρνητικές και 41 αποχές! Μεταξύ των αποχών, άκουσον – άκουσον, η Ελλάδα!!!

Το ψήφισμα του ΟΗΕ, αν και μη δεσμευτικό, είναι πολιτικά φορτισμένο και αναμένεται να ασκήσει πιέσεις στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Βάσει του ψηφίσματος, πιστωτές και οφειλέτες οφείλουν να συμπράττουν με καλή πίστη και συνεργασία, προκειμένου να φθάσουν σε μία αμοιβαία συμφωνία για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους.

«Ένα ανεξάρτητο κράτος έχει το δικαίωμα να χαράσσει τη μακροοικονομική του πολιτική, συμπεριλαμβανομένης και της αναδιάρθρωσης του χρέους της»  αναφέρεται χαρακτηριστικά στο ψήφισμα.

http://www.fortunegreece.com/wp-content/uploads/2015/09/11/OHE.pdf

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Η μπαλάντα του ηλίθιου...













του Δ. Καζακη

Ευτυχώς γλυτώσαμε ακόμη μια φορά. Για φανταστείτε να μην γινόταν η αξιολόγηση. Για φανταστείτε να μην είχαμε να πληρώσουμε τους δανειστές. Δεν θα είχαμε να φάμε. Δεν θα είχαμε καύσιμα, χαρτί υγείας, φάρμακα. Δεν θα μπορούσαμε να ταξιδέψουμε. Όσο για δουλειές, άστα! Δεν θα είχαμε πια ούτε ένα γιαουρτάκι για τον παππού και τη γιαγιά. Αφήστε που οι Τούρκοι, οι Αλβανοί, μαζί με τον Αλάριχο, την Ζήνα (την πολέμαρχο κι όχι την τραγουδίστρια) μαζί με τον Αττίλα θα ρήμαζαν με επιδρομές τον άτυχο τόπο μας.
Κι όλα αυτά γιατί ορισμένοι τρελοί απαιτούν να φύγουμε από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Απαιτούν εδώ και τώρα να σταθούμε με τις δικές μας δυνάμεις στα πόδια μας, ανεξάρτητοι, αφεντικά στον τόπο μας. Άκου τρέλα! Μα γίνονται αυτά! Πού αλλού στον κόσμο έγιναν για να γίνουν σε μας! Δηλαδή τι θέλουν; Να φέρουν τα πάνω-κάτω; Να σηκωθούν τα πόδια να βαρέσουν το κεφάλι; Να μας κάνουν Βόρεια Κορέα;
Ο Λεβέντης τ' άκουσε και του 'ρθε αποπληξία. Μα καλά τι λένε αυτοί οι τρελοί, είπε ο μέγας αυτός εθνοπατέρας; Και που θα βρούμε τζόκερ πού να κερδίζει 1 εκατομμύριο ευρώ; Σκέτη τρέλα, αναφώνησε...

Μέχρι και η κ. Βανδή, η γνωστή κυρία του πενταγράμμου, βγήκε να μας συνετίσει. Έτσι και φύγουμε από το ευρώ, θα είναι καταστροφή. Μας το διαβεβαιώνει η κ. Βανδή. Όπως παραμονές του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 μας το διαβεβαίωνε κι ο κ. Ρουβάς μαζί με όλο το αφάν γκατέ του καλλιτεχνικού στερεώματος της νύχτας.

Γιώργος Γεωργής : «Επιτέλους, υπάρχει κάποιος που είναι σε θέση να μας ενημερώσει υπεύθυνα, για το ποιός κυβερνά τελικά αυτήν την Χώρα ;;;»










Τα πέντε βήματα για μια Ελλάδα Ανεξάρτητη - Κυρίαρχη - Δημικρατική :

- Διαγραφή Χρέους
Η μη αναγνώριση του δημόσιου χρέους με βάση το διεθνές δίκαιο, επιτρέπει σε ένα κυρίαρχο κράτος να αρνηθεί να πληρώσει όλα τα παράνομα, τοκογλυφικά και καταχρηστικά χρέη, που οδηγούν τον λαό και την χώρα στην χρεοκοπία. Αυτό σημαίνει άμεση παύση πληρωμών προς τους δανειστές εδώ και τώρα, ώστε να σταματήσει ο φόρος αίματος τον οποίο καταβάλλουν η χώρα και ο λαός στους διεθνείς τοκογλύφους και κερδοσκόπους.

Μη αναγνώριση του χρέους.
Σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε κανενός είδους απαίτηση που θα επιτρέψει στους δανειστές της χώρας να τη δημεύσουν, να την κατασχέσουν, να τη λεηλατήσουν.
Σημαίνει ότι σταματάμε να πληρώνουμε δάνεια που έχουμε πληρώσει διπλά και τρίδιπλα.
Σημαίνει ότι διεθνοποιούμε το πρόβλημα της Ελλάδας, ως πρόβλημα καταπάτησης θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατάλυσης του πολιτεύματος ενός τυπικά ανεξάρτητου κράτους από τους δανειστές του, όπως άλλωστε έχει προτείνει η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ήδη από τον Απρίλη του 2014.
Σημαίνει ότι διαγράφουμε μονομερώς όλες τις οφειλές που υπήρξαν προϊόν ρεμούλας και κερδοσκοπίας εις βάρος της χώρας και του λαού της.
Σημαίνει ότι αρνούμαστε επιτέλους να ματώνουμε για δάνεια που έρχονται από τον 19ο αιώνα, αλλά οι αγορές και οι μεγάλοι «εταίροι» μας έχουν επιβάλει να τα πληρώνουμε έως σήμερα.
Σημαίνει πολύ απλά ότι σταματάμε να πληρώνουμε τα κερατιάτικα στους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους..
Ο ελληνικός λαός οφείλει να προχωρήσει σε μη αναγνώριση του χρέους, όχι γιατί θέλει να βλάψει κανέναν ή να «φάει» τα λεφτά των δανειστών του.
Οφείλει να το κάνει γιατί έτσι θα ανατρέψει την σχέση οφειλέτη-δανειστή υπέρ της χώρας του και θα αποφύγει οριστικά την επίσημη χρεοκοπία.
Οφείλει να το κάνει γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να σταθεί στα πόδια του, για να διεκδικήσει τη χώρα του από τις αγορές και τα αρπακτικά τους, για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, για να λυτρωθεί επιτέλους από το διεφθαρμένο σύστημα που τον κυβερνά.
Γι’ αυτό και αιτήματα που αφορούν δάνεια τα οποία συνήφθησαν καλή τη πίστει και συνέβαλαν αποδεδειγμένα στην ανάπτυξη της χώρας, ο λαός δεν θα αρνηθεί να συζητήσει την ικανοποίησή τους.
Στη βάση του αμοιβαίου οφέλους.
Ιδίως αν συνδέονται με χρήματα μικροκαταθετών και ασφαλιστικών ταμείων, που έτσι κι αλλιώς δεν υπερβαίνουν το 15% του σημερινού δημόσιου χρέους.
Πάντα με βασική προϋπόθεση ότι καμιά τέτοια απαίτηση δεν θα υπονομεύσει την πορεία της χώρας, δεν θα υποθηκεύσει το μέλλον της και ούτε θα θέσει τη χώρα υπό καθεστώς ομηρίας.
Αν χρειαστεί να χάσει κάποιος, αυτός σίγουρα δεν θα είναι ο λαός και η χώρα.

- Εθνικό Νόμισμα
Αποχώρηση της χώρας μας από την Ε.Ε. με πρώτο βήμα την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος που να εκφράζει τη δυναμική μιας νέας οικονομικής πορείας της χώρας προς όφελος του λαού.

Η Πολιτική Οικονομία του Εθνικού Νομίσματος










του Σπύρου Στάλια*

Θα έχετε παρατηρήσει ότι στα ΜΜΕ απαγορεύεται οποιαδήποτε αναφορά στην επιστροφή στο Εθνικό Νόμισμα. Αναφορά στο Εθνικό Νόμισμα θεωρείται ύβρις. Το Εθνικό Νόμισμα λοιδορείται. Κάθε συζήτηση επ’ αυτού τους θέματος τερματίζεται εν τη γενέσει της. Στο κείμενο που ακολουθεί προσπαθώ να πω τι απαγορεύεται να λεχθεί.

Η επικυριαρχία ενός κράτους σηματοδοτείται με την έκδοση του νομίσματος του. Δεν μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη κρατική οντότητα αν πρώτα δεν προηγηθεί η πράξη έκδοσης νομίσματος. Έτσι ένα κράτος, που εκδίδει το νόμισμα του, το όποιο στις διεθνείς αγορές ελευθέρα διακυμαίνεται, είναι επικυρίαρχο, ασκεί δηλαδή ανεξάρτητη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική. Ένα κράτος που δεν εκδίδει το νόμισμα του δεν είναι επικυρίαρχο, αφού δεν ασκεί ανεξάρτητη νομισματική πολιτική και δημοσιονομική πολιτική.

Η κρατική υπόσταση που εκδίδει το νόμισμα της έχει τις παρακάτω θεμελιώδεις υποχρεώσεις:

1. Η Κυβέρνηση θα πρέπει να διατηρεί το επίπεδο της εθνικής δαπάνης-ζήτησης ανάλογα με το ύψος της απασχόλησης ανθρώπων και πόρων.

2. Η Κυβέρνηση πρέπει να διατηρεί τα επιτόκια σε αυτό το ύψος που να καθιστούν τις επενδύσεις εφικτές.

3. Κάνοντας αυτά η Κυβέρνηση θα πρέπει να αδιαφορεί για το αν ο προϋπολογισμός της είναι...
ελλειμματικός όσο και αν είναι μεγάλο το έλλειμμα. Αν πάλι χρειαστεί να είναι πλεονασματικός, αυτό πάλι μπορεί να το κάνει. Οι έννοιες ελλειμματικός ή πλεονασματικός προϋπολογισμός, δεν είναι καλές ή κακές, απλά είναι καταστάσεις για την επίτευξη των στόχων της πλήρους απασχόλησης ανθρώπων, πόρων, παροχής αξιοπρεπών αμοιβών, υψηλής παιδείας και υγείας.

Πάνω σε αυτό το πλαίσιο οικοδομείται η μορφή του Κράτους, με την επιθυμία του Λαού που εκφράζεται μέσω των πολιτικών κομμάτων.

Τους παραπάνω στόχους, αυτούς καθ’ εαυτούς, οι νεοφιλελεύθεροι τραπεζίτες του ευρώ και οι υπάλληλοι τους πολιτικοί των κρατών μελών της ΕΕ, δεν τους αμφισβητούν αμέσως, αλλά θεωρούν ότι όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν μέσα από την λειτουργία της ελεύθερης αγοράς, μέσω της λιτότητας και όχι με την παρέμβαση του επικυρίαρχου κράτους.

Η ελεύθερη αγορά θεωρείται από αυτούς ως ένας φυσικός νόμος, πέραν πάση πολιτική επιθυμίας του Λαού, όχι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα, και κατά συνέπεια είναι αποτελεσματική στην επίτευξη αυτών των στόχων. Νομοτελειακά αυτά θα γίνουν.

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Όταν παραληρούν οι ένοχοι της σημερινής κατάστασης, σημαίνει ότι τρέμουν τις αποφάσεις του λαού.







του Δημητρη Καζακη

Πανικός έχει καταλάβει τη συμμορία του ευρώ. Όλοι εκείνοι που πρωταγωνίστησαν στη λεηλασία της ελληνικής οικονομίας και του εργαζόμενου νοικοκυριού όλα τα προηγούμενα χρόνια. Όλοι αυτοί που εμπλέκονται σε όλα τα μικρά και μεγάλα σκάνδαλα με το δημόσιο χρήμα, είτε ως πολιτικοί, είτε ως διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες, είτε ως παρατρεχάμενοι των δύο. Όλοι όσοι εμπλέκονται σε κάθε λογής απάτες και ύποπτες συναλλαγές σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, ξεσηκώθηκαν για μια ακόμη φορά στην προοπτική ο λαός μας να απαιτήσει το αυτονόητο. Να δραπετεύσει η χώρα από το λάκκο των λεόντων του ευρώ και της ΕΕ, πριν την ερημώσουν παντελώς. Πριν την μετατρέψουν σε Υποσαχάρια Αφρική της Ευρώπης.

Όσο βρισκόμαστε υπό καθεστώς κατοχής της ΕΕ κανένας από δαύτους δεν κινδυνεύει. Κανένας από τη συμμορία δεν φοβάται μήπως και λογοδοτήσει στη δικαιοσύνη γιατί έφεραν τη χώρα σ' αυτή την κατάντια. Κανείς δεν φοβάται μήπως και καθίσει στο σκαμνί του κατηγορουμένου για τη γενοκτονία στην οποία υπόκειται ο ελληνικός λαός ειδικά τα τελευταία χρόνια. Κι έτσι υπουργοί και πρωθυπουργοί που κανονικά θα έπρεπε να είχαν καθίσει στο σκαμνί προσπαθούν να μας κατατρομάξουν ότι έτσι και δραπετεύσουμε από το μπουντρούμι του ευρώ και της ΕΕ, θα καταστραφούμε.