ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Αυτό που διακυβεύεται είναι το δικαίωμα των εθνών και λαών στην ανεξαρτησία











Ξέρετε ποιο είναι το μικρό πρόστυχο μυστικό όλων όσοι έχουν ξεσηκωθεί με το δικαίωμα εθνικής αυτοδιάθεσης της Καταλονίας;  

Μας το αποκάλυψε ο πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου, Antonio Tajani, την Τετάρτη 4 Οκτωβρίου. Να τι δήλωσε αυτολεξεί:  «Κανείς δεν αντιμετωπίζει με ελαφρότητα τα γεγονότα που έλαβαν χώρα την Κυριακή. Ωστόσο, οι μονομερείς αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένων των δηλώσεων ανεξαρτησίας από ένα κυρίαρχο κράτος, είναι αντίθετες με την ευρωπαϊκή έννομη τάξη και είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσουν επικίνδυνες διαιρέσεις.»

Καταλάβατε; Το πρόβλημα δεν είναι η αυτονόμηση, ή η απόσχιση της Καταλονίας, αλλά η μονομερής δήλωση ανεξαρτησίας και μάλιστα με όρους ελεύθερης βούλησης ενός λαού. Κρατείστε τις λέξεις, μονομερής, ανεξαρτησία και δημοψήφισμα. Αυτά είναι τα αντίθετα με την ευρωπαϊκή έννομη τάξη!

Απόσχιση μόνο ύστερα από άνωθεν και έξωθεν έγκριση…
Η απόσχιση και η διάλυση ενός κυρίαρχου κράτους μπορεί να γίνει μόνο με επέμβαση ξένων δυνάμεων, ή κοινή συναινέσει. Τι σημαίνει απόσχιση κοινή συναινέσει; Δείτε το «βελούδινο διαζύγιο», όπως χαρακτηρίστηκε, της «γερμανικής» Τσεχίας από την «σλάβικη» Σλοβακία. Μίλησε κανείς τότε; Ουδείς. Πείραξε κανέναν το γεγονός ότι αναβίωσαν βιώματα και φυλετικές – ούτε καν εθνικές – διαφορές για να διαλυθεί ένα ενιαίο κράτος όπως ήταν η Τσεχοσλοβακία; Πείραξε κανέναν το γεγονός ότι το «διαζύγιο» αποφασίστηκε άνωθεν χωρίς να κληθεί ο λαός να αποφασίσει επί του ζητήματος;

Ούτε βέβαια ενόχλησε την ευρωπαϊκή έννομη τάξη ότι αυτό που συνέβη στην Τσεχοσλοβακία, είναι ιστορικά ανάλογο με εκείνο που έκανε στην ίδια χώρα η χιτλερική Γερμανία μετά τη Συμφωνία του Μονάχου το 1938. Πώς να την ενοχλήσει, όταν το ίδιο ακριβώς έκανε η Γερμανία και με την Γιουγκοσλαβία, όταν μονομερώς αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Κροατίας και της Σλοβενίας με κριτήρια ανάλογα μ’ εκείνα του Χίτλερ το 1941;

Όταν πρόκειται για απόσχιση με τη βούλα της ευρωπαϊκής έννομης τάξης και των μεγάλων δυνάμεων, τότε κανένα πρόβλημα. Τότε η απόσχιση προχωρά ανεξάρτητα της θέλησης των λαών. Ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ιστορικά διαμορφωμένο έθνος ή εθνότητα που διεκδικεί βάσιμα την εθνική της αυτοδιάθεση στην επικράτεια όπου κατοικεί πλειοψηφικά.

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Που οδηγείται τελικά η Ελλάδα; Τι μας επιφυλάσσουν;













Η Ελλάδα το 2010, εποχή κυβέρνησης Γ.Α. Παπανδρέου, αποδέχθηκε και υπέγραψε μια δανειακή σύμβαση, ερήμην των πολιτών και ερήμην του κοινοβουλίου, με την υπογραφή ενός υπουργού. Μια δανειακή σύμβαση που έμελλε να σημαδεύει έκτοτε την πορεία μιας υποτιθέμενης Ευρωπαϊκής ελεύθερης  χώρας, που στην πραγματικότητα είχε παραδώσει την κυριαρχία της σε ξένους δανειστές, έναντι του εξωτερικού της χρέους.
Τότε ήταν η χρονιά που η Ελλάδα κατέρρευσε πρωτίστως οικονομικά, για να φτάσει σήμερα σε επίπεδα ολοκληρωτικής κατάρρευσης, υπόδουλος των ορέξεων ξένων συμφερόντων και δη Γερμανικών. Ποια όμως θα είναι η επόμενη ήμερα για την Ελλάδα και τους Έλληνες, αν συνεχίσει και βαδίζει στα χνάρια που της έχουν σημαδέψει και ακολουθούν κατά γράμμα όλες οι Ελληνικές μνημονιακές κυβερνήσεις; Σίγουρα δεν θα είναι η Ελλάδα του 2010.

Η επόμενη Ελλάδα, σε μια πρώτη προσέγγιση και πάντα όμως με δεδομένο τη σημερινή πορεία των πραγμάτων,  θα προκύψει με δεδομένα εντός της ευρωζώνης, αλλά η  προσαρμογή της θα βρίσκεται εκτός αυτής. Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας θα έχει αλλάξει και ενώ θα γίνεται κατανοητό ότι η αντίθεση αριστερά-δεξιά δεν θα υπάρχει, όπως δεν θα υπάρχει και η αντίθεση κράτους και αγοράς. Και η εξήγηση είναι γιατί:
Σήμερα αυτό που οικοδομείται, το τραπεζικό κυρίως σύστημα με τις συνεχείς κεφαλαιοποιήσεις του δεν βρίσκεται υπό εθνικό έλεγχο αλλά υπό διεθνή. Η εμφανιζόμενη ακόμα ως Τράπεζα της Ελλάδας, αποτελεί και τυπικά υποκατάστημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Οι κύριες υποδομές της χώρας σιγά –σιγά ιδιωτικοποιούνται, δηλαδή στην ουσία και χωρίς να μας ενοχλούν οι λέξεις, απεθνικοποιούνται και περνούν στην ιδιοκτησία και στη διαχείριση ξένων κρατικών ή ιδιωτικών οργανισμών και εταιρειών.

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Συνοπτικά: Ευρώ και Εθνικό Νόμισμα, Γράφει ο Οικονομολόγος Ph.D Σπύρος Στάλιας





Από τον πατέρα της Πολίτικης Οικονομίας  Adam Smith μάθαμε ότι ο Πλούτος ενός Έθνους δεν μετριέται με χρηματικές αξίες, αλλά από την ικανότητα του Έθνους να παράγει προϊόντα και υπηρεσίες, με άλλα λόγια να απασχολεί πλήρως το εργατικό του δυναμικό με όρους αξιοπρέπειας.


Από τον Λόρδο John Maynard Keynes μάθαμε, ότι για να επιτευχθεί ο παραπάνω στόχος, η διαχείριση του χρήματος πρέπει να γίνεται από το Κράτος, το όποιο χρήμα αποκλειστικά εκδίδεται από το Κράτος και αποτελεί κοινωνικό αγαθό.


Σε αυτές τις επιστημονικά ελεγμένες θέσεις, που μας οδηγούν σε κοινωνίες πολιτισμένες, οι Νεοφιλελεύθεροι αντιπροτάσουν άλλες δήθεν επιστημονικές γνώμες, που επί της ουσίας είναι απόψεις προστασίας των Τραπεζιτών και των κατόχων του πλούτου.


Είναι  απόψεις που τρομοκρατούν και φοβίζουν τους ανθρώπους, και με βία τους σύρουν στην δουλεία. Με άλλα λόγια οι Νεοφιλελεύθεροι και οι Πολιτικοί του Ευρώ –όλοι όσοι είναι σήμερα στη Βουλή- είναι ανελέητοι τραμπούκοι και τρομοκράτες. Έτσι πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε.

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017















Όταν οι άλλοι γύριζαν ο Αλέξης και οι ΣΥΡΙΖΑίοι πήγαιναν…  

Όταν στην Μέκκα του νεοφιλελευθερισμού, τη βρετανική πρωτεύουσα λένε «ως εδώ» και «δεν πάει άλλο» με την ιδιωτικοποίηση του νερού, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ και ο Τσίπρας, όπως και εκατοντάδες άλλοι ΣΥΡΙΖΑίοι, που έχτισαν πολιτική καριέρα ως λαθρεπιβάτες του κινήματος κατά του ξεπουλήματος των νερών, τώρα υποδέχεται εν χορδαίς και οργάνοις τον Μακρόν, συνοδευόμενο από στελέχη της Suez και της EDF, οι οποίοι ετοιμάζονται να εξαγοράσουν τις ελληνικές εταιρείες ύδατος.

Τα αλλεπάλληλα ρεπορτάζ των Financial Times για την ιδιωτικοποίηση που επιβλήθηκε το 1989 επί Θάτσερ σε Αγγλία και Ουαλία ήταν καταιγιστικά: «28 χρόνια μετά, τα αποτελέσματα από το πείραμα είναι ξεκάθαρα. Έχει αποτύχει», έγραφαν σε ανάλυση με τίτλο «Το καθεστώς του νερού κραυγάζει για αλλαγή». 
Οι αιτίες που επιβεβαιώνουν την αποτυχία (για την κοινωνία) της ιδιωτικοποίησης των νερών είναι πολλές: Οι τιμές έχουν αυξηθεί ταχύτερα από τον πληθωρισμό κατά 40%, ενώ, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς που εξειδικεύεται σε έρευνες κατά των ιδιωτικοποιήσεων, αν τα νερά ήταν ακόμη δημόσια οι καταναλωτές θα πλήρωναν 500 λίρες ετησίως λιγότερες στους λογαριασμούς τους. 

Η μεγαλύτερη από τις ιδιωτικές εταιρείες η Thames Water μόλυνε τον Τάμεση ρίχνοντας στο ποτάμι (κρατηθείτε!) …4,2 δισ. λίτρα ακάθαρτων υδάτων! Μια άλλη, η Wakefield τα έριξε σε λίμνη, άλλη σε ποτάμι, κοκ. Εξαγγέλλονται θηριώδη έργα ύψους 4,2 δισ. λιρών αμφίβολης όμως αξίας που κάνουν τους περιβαλλοντολόγους – επιστήμονες να τραβούν τα μαλλιά τους. Το δε χρέος και των 9 ιδιωτικών εταιρειών φτάνει τα 42 δισ. λίρες, όταν τη στιγμή της ιδιωτικοποίησης δεν υπήρχε ούτε μισή λίρα χρέους. 

Κι όσο για τη ρυθμιστική αρχή, που με βάση το επίσημο παραμύθι θα επιβάλλει τον ανταγωνισμό, τιθασεύοντας υποτίθεται τις αχαλίνωτες δυνάμεις της αγοράς; Γράφει η εφημερίδα του Σίτι με την απαράμιλλη ειρωνεία της, ξεπερνώντας από τα αριστερά ακόμη και την Αυγή: «Είναι δύσκολο να αποφύγεις το συμπέρασμα ότι είναι πιο επικεντρωμένη στο να κρατάει τον κλάδο ευτυχή παρά τους καταναλωτές»…

Μπορεί όμως Άγγλοι και Ουαλοί να έχουν πει το νερό νεράκι (όπως θα γίνει και στην Ελλάδα αν αφεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσει τα σχέδια του) κάποιοι ωστόσο κερδίζουν δισ.! Είναι οι εταιρείες ιδιωτικού κεφαλαίου (private equity), υπεράκτιες κατά βάση, που έχουν αγοράσει τις 6 από τις 9 εταιρείες ύδατος, βγάζοντας τις από το χρηματιστήριο, με ένα και μοναδικό σκοπό: Εντελώς ιδιωτικά να νέμονται τα κέρδη τους. 

Συγκεκριμένα τα 18,1 δις. λίρες από τα 18,8 δις. κερδών, που διανεμήθηκαν ως μερίσματα. Κι όσο για τους διευθύνοντες συμβούλους τους; Οι αμοιβές τους αρχίζουν από 1,2 εκ. ετησίως και φτάνουν τα 2,8 εκ.! Να ποιοί ωφελούνται από τις ιδιωτικοποιήσεις… 

Και μαζί ορισμένοι παρακεντέδες πολιτικοί και δημοσιογράφοι που θα βρουν νέα πηγή ρευστού για να χτίσουν τις επόμενες πολιτικές καριέρες…

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Ο οικον/γος Σπ.Στάλιας στον Hellas 97.2 FM της Ν.Yόρκης - 3 Σεπτ 2017 (ηχητικο)

- Επονομαζόμενη...έξοδος της Ελλάδας στις «αγορές».

- Υποτιθέμενη ανάπτυξη, κατά αυθαίρετους και αναπόδεικτους κυβερμητικούς ισχυρισμούς.

- Προτεινόμενο μοντέλο από το Ε.ΠΑ.Μ. και περιπτώσεις εφαρμογής του κατά το παρελθόν.

- Διπλό/Παράλληλο νόμισμα.

- Ισολογισμός ιδιωτικού - δημόσιου τομέα και οι επιπτώσεις του στην οικονομία ενός κράτους.

- Επιτακτική ανάγκη έναρξης διαλόγου, επί του εθνικού νομίσματος, καθώς και την προοπτική εξόδου από ευρωζώνη και Ε.Ε.

- Εκποίηση και αισχρό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας της χώρας.

- Ελληνική «κρίση» και αποκαλούμενος...αντιμνημονιακός χώρος.

- Πολιτικές εξελίξεις και 3η αξιολόγηση.

- Πρόταση Ε.ΠΑ.Μ. και αποδοχή της από την κοινωνία.

O Σπύρος Στάλιας, οικονομολόγος Ph.D., πρώην Διευθύνων Σύμβουλος του Ο.Λ.Π. και επικεφαλής του Τομέα Οικονομίας του Ε.ΠΑ.Μ. στον ομογενειακό σταθμό "Hellas 97.2 FM" της Νέας Υόρκης και την εκπομπή του δημοσιογράφου Πέτρου Χαριτόπουλου «Με ένα Νόμο, με ένα Άρθρο».



Ποια ΔΕΘ και ποιες εξαγγελίες! Νέα μέτρα στον ορίζοντα και ΑΜΕΣΑ








Ο πρωθυπουργός με άνεση, σαν να μην τρέχει απολύτως τίποτα, έδωσε σήμερα την καθιερωμένη συνέντευξη στους εκπροσώπους των ΜΜΕ  στη ΔΕΘ. Τα πάντα είναι καλώς καμωμένα, η κυβέρνηση έχει σχέδιο, οι λύσεις είναι δρομολογημένες και μάλιστα θα έχουμε και καλλίτερες ήμερες, αλλά από το 2018 και μετά. Αυτά σε πολύ γενικές γραμμές   είναι τα συμπεράσματα της συνέντευξης, για να μην κουραζόμαστε αραδιάζοντας ψέματα.

Και γιατί το λέμε αυτό; Απλά επειδή οι τρύπες που έχουν ανοίξει στα ταμεία του Δημοσίου, δεν μπορεί παρά να φέρνουν νέα μέτρα για να …μπαλωθούν. Και αυτό το λένε τα αδιάσειστα στοιχεία. Τώρα το τι μας  λέει ο κ Τσίπρας, είναι από άλλο ανέκδοτο.

Λοιπόν έχουμε και γράφουμε. Καταστροφικές συνέπειες είχε για τα νοικοκυριά αλλά και για τον προϋπολογισμό η υπερφορολόγηση των εισοδημάτων, που ξεκίνησε από τον περασμένο χρόνο και έτσι, η επίτευξη των στόχων για πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ το 2018, έχει τεθεί σε αμφισβήτηση, πριν καν ξεκινήσει η 3η αξιολόγηση.

Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν τρύπα ύψους 2 δις. ευρώ, αφού δεν μπόρεσαν τα ταμεία να μαζέψουν τα ποσά που είχαν προϋπολογιστεί. Η υστέρηση στα έσοδα στο πρώτο επτάμηνο ανέρχονται σε 700 εκατ. Ευρώ. Πολύ πιθανό από αυτό το γεγονός και μόνο  να ζητηθούν από τους πιστωτές και ειδικά από το ΔΝΤ,  επιπλέον διασφαλίσεις, που ως συνήθως αυτές μεταφράζονται σε νέα μέτρα.

Και να ήταν μόνο αυτό; Τα περί ανάπτυξης παραμυθάκια και ανάκαμψης που μας έπρηξαν τον τελευταίο καιρό,  μεταφράζονται σε λουκέτα επιχειρήσεων, ενώ κοντά στο οριστικό κλείσιμο έχουν φτάσει 4 στις 10 επιχειρήσεις. Οι δε περίφημες νέες θέσεις εργασίας αντιστοιχούν  σε χάσιμο 21.000  θέσεων! Τόσο καλά μιλάμε. Από την άλλη πλευρά, αν δούμε πόσα εισοδήματα χάθηκαν αυτά τα 7 χρόνια, το ποσόν αγγίζει στα 24, 475 δισ. ευρώ!

Και μέσα σε όλα ο κ. Σταθάκης, ναι είναι αυτό που παριστάνει τον  υπουργό,  ο κύριος αυτός, έδωσε το  πράσινο φως για το καλό ξεκίνημα των πλειστηριασμών τη νέα περίοδο, με 3.770 σπίτια να βγαίνουν στο σφυρί με ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Για να δούμε πως θα ξεκινήσουν και τι αντιστάσεις θα δούμε . Γιατί σίγουρα θα υπάρξουν και θα είναι σθεναρές.

Σε αυτό το ωραίο οικονομικό κλίμα,  να που βγήκε και πάλι ο φιλέλληνας  επίτροπος Μοσκοβισί που έβαλε πολύ ψηλά τον πήχη στην κυβέρνηση ως προς τα έσοδα των ιδιωτικοποιήσεων. Τα καθόρισε σε ύψος 5,4 δις. ευρώ για το 2018 και τώρα δεν  έχουμε στο ΤΑΙΠΕΔ τον «εργατικότατο» κ. Πιτσιόρλα,  αφού οι επιδόσεις του εκεί εκτιμήθηκαν και προβιβάστηκε σε υφυπουργό.

Όλα αυτά τα ωραία ο κ. Τσίπρας μάλλον ξέχασε να τα αναφέρει ή μάλλον του φάνηκαν εύκολη υπόθεση, αφού βλέπετε οι δανειστές και «σύμμαχοι»  τον στηρίζουν ακόμη για τα καλά, σε θλίψη του Κυριάκου, που στενοχωριέται που δεν θα έχει να κάνει και αυτό τόσα πολλά. Όμως αυτός ξέρει και θα βρει να στριμώξει και άλλο τους Έλληνες.


Και λέμε εμείς τώρα, ότι αυτοί καλά κάνουν και σχεδιάζουν το πως θα «σπείρουν» μέτρα, θλίψη, θάνατο. Όμως ο σχεδιασμός αυτών των τύπων γίνεται πάντα χωρίς να υπολογίζουν τον ξενοδόχο, που μάλλον θα «λαγοκοιμάται» ακόμη. Όμως να είναι σίγουροι, ότι θα τον δουν ξαφνικά και δεν θα είναι νύκτα. Μέρα μεσημέρι και τότε «ποιος είδε το Θεό και δεν τον φοβήθηκε»;

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

«Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα», ή γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα;














Ο φερόμενος ως πρωθυπουργός έχει τελευταία επιδοθεί σ’ έναν μαραθώνιο διάσωσης της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ για την επόμενη ημέρα. Για την ημέρα που θα βρεθεί ξανά στην αντιπολίτευση και θα κληθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αναβιώσει την αντιμνημονιακή ριζοσπαστική αριστερά. Έως και τον Ανδρέα Παπανδρέου επιχείρησε να νεκραναστήσει με άρθρο των συνεργατών του σ’ ένα από τα δημοσιογραφικά φερέφωνα του Μαξίμου. Όχι αυτό που διαλαλεί ότι οι «μοναδικοί εργοδότες μας είναι οι αναγνώστες μας», αλλά το άλλο με τις αποκαλύψεις!

Μην φανταστείτε ότι το έγραψε ο ίδιος. Ο κ. Τσίπρας, από την εποχή που ήταν απλό μίσθαρνο στέλεχος της αριστεράς και της προόδου δεν έχει κατορθώσει να συντάξει από μόνος του ούτε μια αξιόλογη αράδα. Ομιλίες και άρθρα του τα έγραφαν πάντα άλλοι. Ο κ. Τσίπρας αντιπροσωπεύει επάξια την πλέον αμόρφωτη γενιά επαγγελματιών της πολιτικής που πέρασε από αυτόν το δύσμοιρο τόπο. Όχι μόνο στην αριστερά, αλλά και στη δεξιά.
Πρόκειται για μια τόσο επιδεικτικά αμόρφωτη γενιά πολιτικών, η οποία δεν μπορεί να διαπρέψει στην πολιτική παρά μόνο ως μαριονέτα, ως βιτρίνα για πολύ σκοτεινά συμφέροντα. Δείτε όχι μόνο τον Τσίπρα, αλλά και τον Κυριάκο, τη Φώφη, τον Φίφη κι όλα τα άλλα μεταλλαγμένα ανθρωποειδή του αδελφάτου της επαγγελματικής πολιτικής.

Ολόκληρος στρατός επικοινωνιολόγων ιδροκοπά καθημερινά για να τους μάθει να αρθρώνουν δημόσιο λόγο, έστω και με κλισέ. Δείτε πόσο στιλιζαρισμένος είναι ο λόγος τους. Σκέτα συνθήματα, που εναλλάσσονται όπως η διαδοχή εικόνων στο μηχάνημα με διαφάνειες. Ακόμη και σε επίπεδο χειρονομιών.

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Πλειστηριασμοί: Κα(θ)ένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη! Μία ακόμη μεγάλη ξεφτίλα του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ













Ηλεκτρονικοί  Πλειστηριασμοί εν Δράσει
Από σήμερα οι τράπεζες ξεπουλούν ακίνητα με ηλεκτρονική δημοπρασία τρεις φορές την εβδομάδα σε διπλή βάρδια (10:00 - 14:00 και 14:00 - 18:00) -
 Σε πρώτη δόση 5.000 σπίτια βγαίνουν στο σφυρί - Και η πρόταση του ΔΝΤ: Καταργήστε το νόμο Κατσέλη. Ε! Δεν θα αργήσει και αυτό να γίνει. Να είστε σίγουροι.
Με τριπλές βάρδιες κάθε Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή και διευρυμένο ωράριο από νωρίς το πρωί έως το απόγευμα ξεκινούν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί ακινήτων προκαλώντας μεγάλο πονοκέφαλο στην κυβέρνηση.

 Πρόκειται για μια εντελώς νέα και δύσκολη κοινωνικά πραγματικότητα, καθώς μέχρι τώρα ακούγαμε ότι επρόκειτο απλώς για «πιλοτικό πρόγραμμα πλειστηριασμών». 

Να όμως που ήρθε η ώρα της πραγματικής αποτύπωσης ενός δύσκολου μέτρου, το οποίο η κυβέρνηση επί μήνες απέφευγε, όχι όμως με την ψήφιση νομοσχεδίου που θα απέτρεπε πλήρως τις κατασχέσεις σπιτιών.

Εξάλλου, όσο κι αν το υπουργείο Οικονομικών  καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους επικοινωνούσε ότι «κανένα σπίτι δεν θα χαθεί», να που τώρα το όλο σύστημα είναι έτοιμο και ξεκινά μια εντελώς καινούρια συνθήκη. 

Ήδη οι συμβολαιογραφικοί σύλλογοι της χώρας έχουν ενημερωθεί, ενώ το σύστημα είναι 100% έτοιμο μετά από μια σειρά τεστ που εξελίχθηκαν εντός του Αυγούστου και συνολικά το φετινό καλοκαίρι. 

Βασικός στόχος είναι οι πλειστηριασμοί να διεξαχθούν σε φουλ ρυθμούς μέχρι και τα Χριστούγεννα, αν και πλέον το πλαίσιο είναι ήδη έτοιμο, με τις διαδικασίες να ξεκινούν ακόμη και εντός του Σεπτεμβρίου.
Η πλατφόρμα με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς: παρά τις υποσχέσεις ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ  για «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», ξεκινούν αυτή την εβδομάδα




Επίσης, θα υπάρχει ένα πάγιο τέλος «χρήσης των συστημάτων». Τα συστήματα αυτά για τα οποία έγινε μεγάλη συζήτηση προ ημερών θα τα διαχειρίζεται συγκεκριμένη εταιρεία την οποία επέβαλε το υπουργείο Δικαιοσύνης με κατάτμηση των ποσών. 


Σημαντικό στοιχείο επίσης στην όλη διαδικασία είναι ότι ο ηλεκτρονικός χαρακτήρας των πλειστηριασμών θα διευκολύνει όσους δεν θέλουν να έρθουν αντιμέτωποι με ομάδες και συλλογικότητες πολιτών που αντιδρούν, άρα η όλη κατάσταση θα είναι απρόσωπη και σαφώς λιγότερο επικίνδυνη για την κυβέρνηση και όσους θελήσουν να αγοράσουν κατασχεμένο ακίνητο. 

Αυτές οι εξελίξεις δεν μας ξενίζουν, αφού είναι τα γραμμάτια που ξεπληρώνονται κανονικά και με τόκο, που έχουν υπογραφεί προ πολλού από τους εθελόδουλους κυβερνήτες προς τους   εντολοδότες τους. Όμως ποιος ξέρει;  Μπορεί και να λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, την Κοινωνία, που είναι σίγουρο ότι θα βρει και πάλι τους τρόπους να αντιδράσει στην ελεεινή αυτή κατάσταση και να αποτρέψει και αυτούς τους πλειστηριασμούς όπως έκανε μέχρι και σήμερα.

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Η ενίσχυση της εθνικής υπόστασης κρίσιμο εργαλείο οικονομικής και γεωπολιτικής επιβίωσης σε μια Ευρώπη που καταρρέει













Η Ευρωζώνη όπως και το συνολικό Ευρωενωσιακό οικοδόμημα δεν "κατέρρευσε". Και δεν κατέρρευσε, γιατί απλούστατα, το πολυδιαφημισμένο μόρφωμα που παρουσίασαν, επί της ουσίας δεν δημιουργήθηκε ποτέ, με την έννοια ότι ουδέποτε πήρε πραγματική υπόσταση αυτό που επεχείρησαν να εμφανίσουν ως κατάκτηση των λαών και των ενωμένων Ευρωπαϊκών κοινοτήτων...




Η απόπειρα να μασκαρέψουν αυτό το κολαστήριο της μεταμοντέρνας καθυπόταξης των κοινωνιών, δεν άντεξε στο χρόνο, και η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 ήταν η κατακλείδα που αποκάλυψε το αποκρουστικό του πρόσωπο.

Η επικοινωνιακή εξαπάτηση ωστόσο κλιμακώνεται, αφού το ζητούμενο είναι να παραμείνουν οι λαοί φυλακισμένοι στη λαγνεία της αυταπάτης. Έτσι, οι ερμηνείες που επιχειρείται να δοθούν από τους χορογράφους  του εγχειρήματος, αποδίδουν την παταγώδη αποτυχία σε παραμορφωτικά και βεβαίως αποπροσανατολιστικά επικοινωνιακά νεφελώματα όπως:
  • Έλλειψη συνεκτικού οράματος κατά τη δημιουργία του εκτρώματος…
  • Διαφορετικότητα προσεγγίσεων στο μεταναστευτικό…
  • Οικονομική ανομοιογένεια του Ευρωπαϊκού Νότου…
  • Φαινόμενα οικονομικού εθνικισμού…
  • Και λοιπές αηδίες.
Και πρόκειται για αηδίες, όχι μονάχα γιατί τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι καταλυτικά, αλλά κυρίως γιατί οι απαντήσεις σ αυτά τα ερωτήματα, δεν...
επιδέχονται δεύτερης ερμηνείας.

Υπήρχε ποτέ περίπτωση οι ισχυροί της Ευρώπης να προσχωρήσουν σε μια γεωπολιτική ενοποίηση, προκειμένου οι μεν ισχυροί να κάνουν αναδιανομή της ευμάρειας, και οι ασθενέστεροι να ευνοηθούν με αναδιανομή της μιζέριας;;;

Υπήρχε ποτέ περίπτωση οι αυτονόητοι κανόνες του εθνικού προστατευτισμού να ανακληθούν προκειμένου να καταστεί ευκολότερη η στήριξη των αδυνάτων;;;

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

Παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, οι δυο έννοιες που θα φέρουν την κοινωνική έκρηξη, Γράφει ο Οικονομολόγος Σπύρος Στάλιας,




Η συνύπαρξη των κρατών και των εθνών στην ευρωζώνη, εξαρτάται από την ανταγωνιστικότητα  της  οικονομίας   της κάθε χώρας προς την άλλη.  Είναι ένας χώρος αμείλικτου ανταγωνισμού, αφού τα ευρώ κάθε χώρα μπορεί να τα βρει είτε από δανεισμό είτε από τις εξαγωγές.  Κατά συνέπεια η αμοιβή εργασίας  παίζει σημαντικό ρόλο για να μπορεί μια χώρα να είναι διαρκώς ανταγωνιστική.

Άλλωστε το θεμελιώδες άρθρο πίστεως πάνω στο όποιο στηρίζεται η ευρωζώνη, ως συνολικό οικοδόμημα, είναι αυτό που απαιτεί για την αύξηση της απασχόλησης ή την μείωση της ανεργίας,  οι μισθοί να είναι ευέλικτοι προς τα κάτω.

Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι  απασχόληση και μισθοί έχουν σχέση αντίστροφη. Με άλλα λόγια όσο πιο χαμηλοί θα είναι οι μισθοί  τόσο πιο πολλούς εργαζόμενους θα ζητούν οι επιχειρήσεις και τόσο πιο αυξημένη θα είναι η απασχόληση και αντιστρόφως. Από την πλευρά των εργατών όμως συμβαίνει το αντίθετο. Οι εργαζόμενοι υποτίθεται πάντα ότι προσφέρουν την εργασία τους όσο πιο αυξημένοι είναι οι μισθοί και αντιστρόφως. Συνεπώς η ανεργία είναι εθελουσία κατάσταση. Οι εργαζόμενοι δεν δουλεύουν όταν οι μισθοί δεν είναι στο επίπεδο που αυτοί θέλουν. Το πως ζουν σε αυτή την περίπτωση είναι μια άλλη ιστορία.

 Όλα αυτά συνιστούν την αγορά εργασίας, στην όποια  οίκοθεν νοείται, ότι οι μισθοί θα πρέπει να καθορίζονται ελεύθερα από την αγορά, χωρίς καμία παρέμβαση του κράτους και των εργατικών συνδικάτων. Όπως γίνεται με κάθε άλλο προϊόν. Όπως γίνεται, ας πούμε, με τις πατάτες. Η πρόσφορα και η ζήτηση καθορίζει την τιμή της και η αγορά της πατάτας βρίσκεται σε ισορροπία. Ότι προσφέρεται αγοράζεται.

Οι μαύρες πλερέζες μας ζώνουν από παντού σε τούτη την κατακαημένη πατρίδα στην οποία οι εθνικοί μειοδότες, οι προσκυνημένοι και εθνοπροδότες πλεόνασαν πάντα !!!
















Ο ελληνικός λαός νομίζει ακόμη πως είναι ελεύθερος ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία του Συστήματος.

Ο κύριος σκοπός του Συστήματος είναι να περνάνε τα πιο αντιδημοκρατικά νομοσχέδια και με τη μέθοδο του σαλαμιού να μας κόβουν τις σάρκες χιλιοστά-χιλιοστά ώστε να πονάμε το δυνατό λιγότερο και όλες οι εγκληματικές τους πράξεις να γίνονται αποδεκτές σαν αναγκαίες και να περνούν αδιαμαρτύρητα από το πόπολο.

Κάθε νομοθέτημα της Βουλής, προεδρικό διάταγμα, ή εκτελεστική εντολή (μασκαρεμένη με τη μορφή νόμου) των υπόδουλων, μνημονιακών κυβερνήσεων βρίθει ανηθικότητας, αμαρτιών και προδοτικών συνθηκολογήσεων με το διεθνές κατεστημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά πρώτο σκοπό και της Παγκοσμιοποίησης κατά δεύτερο.
Στην πατρίδα μας θα λέγαμε ότι εφαρμόζονται πειραματικά όλες οι μεθοδεύσεις της Παγκοσμιοποίησης και ιδιαίτερα της Ψυχοτεχνολογίας, με ό,τι μπορεί να εμπερικλείει ο γενικός και ασαφής αυτός όρος.

Επειδή όμως δεν επιτρέπεται τέτοιες τραγικές ώρες να παίζουμε «εν ου παικτοίς» σε θολά και άγνωστα ύδατα θα επιχειρήσουμε να αναφέρουμε κάποιες εκ των ισχυρών δυνάμεων που την προωθούν. Την πρωτοκαθεδρία έχουν η Λέχη Μπίλντερμπεργκ, η Τριμερής, ο Τεκτονισμός και οι στοές του ανά τον κόσμο, το Βατικανό και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, κολοσσιαίοι τραπεζικοί οργανισμοί ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΕΚΤ, οι Κεφαλαιαγορές και οι οίκοι αξιολόγησης όπως οι Moody’s, οι Goldman Sachs οι Standards & Poor’s κ.λπ. που έχουν τεράστια απήχηση στα κράτη και τους λαούς και ιδιαίτερα στις αγορές, στην οικονομική ανάπτυξη ή κατακρήμνιση και υπερχρέωση ολόκληρων κρατών.[1]
Μετά από αυτό το ξεκαθάρισμα είναι τίμιο όσο κι αναγκαίο να φέρουμε κάποια παραδείγματα των πειραματικών εφαρμογών όπου συγχρονισμένα η ντόπια και η διεθνής ολιγαρχία έχει οσονούπω επιβάλει στην πατρίδα μας και αν τολμάμε, ας μην υποταχθούμε, στο θέλημά της.
Όλα στημένα εξ αρχής ώστε να ισχυροποιούν το Σύστημα να υποδουλώνει την ελληνική κοινωνία και να δημιουργεί πρόβατα για σφάξιμο.

Ας δούμε για παράδειγμα πως οι νομοθέτες κλείνουν τις τρύπες της πολιτικής διαφθοράς των βουλευτών και των κυβερνητικών εκπροσώπων και στελεχών. Στο άρθρο 86 παράγραφος 1 του Συντάγματος αναφέρεται: «Μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί, για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους…»…

Λες και η Βουλή απαρτίζεται από τους πιο αξιόπιστους και τίμιους νομομαθείς και ακέραιους δικαστικούς οι οποίοι είναι τόσο ανιδιοτελείς, ώστε να αποφασίζουν μόνοι για τα παραπτώματά τους και να επιβάλλουν εντελώς ανεξάρτητα και αντικειμενικά τιμωρίες στον εαυτό τους. Όλο τούτο σε τι διαφέρει από μια ομάδα μαφιόζων που αποφασίζει η ίδια για τις παρανομίες της;  

Φυσικά θα εκτελεί εκείνους που έχει ξεγραμμένους, τα «βαρίδια» τα οποία έχει λόγους να ξεφορτωθεί διότι κατέχουν ένοχα μυστικά της κι άλλους που κρίνει απαραίτητους και χρήσιμους, τους αθωώνει.

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ. σχετικά με τις αποκαλύψεις του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Κέρκυρας








Ανακοίνωση

Ο Συμβολαιογραφικός Σύλλογος Εφετείου Κερκύρας (Σ.Σ.Ε.Κ.), με την από 28/8/2017 πολυσέλιδη ανακοίνωσή του, ξεμπροστιάζει όλο το διαπλεκόμενο παρασκήνιο μιας θλιβερής κυβέρνησης που προκειμένου να εφαρμόσει πιστά τις εντολές των δανειστών και του ευρωσυστήματος, δεν διστάζει να παραδώσει την ακίνητη περιουσία του ελληνικού λαού βορά στα χέρια των τοκογλύφων.

Το αποκαλυπτικό παρασκήνιο αφορά τις μεθοδεύσεις που ακολούθησε η κυβέρνηση για την εφαρμογή της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, μετά από τη συμφωνία της με τους αποκαλούμενους «θεσμούς» να δεχθεί τη διενέργεια των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.

Τι διαπιστώνει κανείς από τα αποκαλυπτικά στοιχεία της εν λόγω ανακοίνωσης;
– Τη διαπλοκή κυβέρνησης & ιδιωτικού τομέα με συγκεκριμένη εταιρεία για τη δημιουργία της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, και την απόφασή της να ανατεθεί το έργο στον ανάδοχο χωρίς δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό.
– Το «σπάσιμο» του έργου σε 9 υποέργα των 20.000€ το καθένα, έτσι ώστε να δικαιολογηθεί η απ’ ευθείας ανάθεση.
– Τη μετάθεση του κόστους της ηλεκτρονικής πλατφόρμας στους 9 συμβολαιογραφικούς συλλόγους της χώρας, με τη σύμφωνη γνώμη πολλών προέδρων τους να χρηματοδοτήσουν οι σύλλογοί τους κάθε «υποέργο» της επένδυσης, υπογράφοντας σύμβαση με την ανάδοχο εταιρεία.
– Το τελείως παράνομο των ενεργειών της κυβέρνησης που για να τις επιβάλλει άσκησε πιέσεις στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων, φτάνοντας μέχρι την απόλυση του βοηθού νομικού συμβούλου της ΑΑΔΣ λόγω μη συμμορφώσεώς του στις ανομίες.
– Τις κατάπτυστες ίντριγκες της κυβέρνησης που προκειμένου να νομιμοποιήσει την έκνομη αυτή και πρωτοφανή ενέργεια, τροποποίησε τον Κώδικα των Συμβολαιογράφων προσθέτοντας εμβόλιμα νέο άρθρο (το 98Α), με τροπολογία που πέρασε στο Σχέδιο Νόμου για την Παιδεία.
– Την εξάλειψη για τον ίδιο λόγο και με την ίδια τροπολογία του δημόσιου χαρακτήρα των συμβάσεων που συνάπτονται από τους συμβολαιογραφικούς συλλόγους, έτσι ώστε από τούδε και στο εξής να γίνονται με απ’ ευθείας αναθέσεις που δεν εμπίπτουν στο δημόσιο λογιστικό.
– Τη συνενοχή της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και της Αρχής Προστασίας του Πολίτη που επέδειξαν αδιαφορία στις καταγγελίες του Σ.Σ.Ε.Κ. για όλες τις πιο πάνω μεθοδεύσεις.
– Τον εξευτελισμό των περισσότερων συμβολαιογραφικών συλλόγων στα μάτια της κοινής γνώμης, αφού με ευθύνη των προεδρείων τους να συμβάλλουν οικονομικά στην ανάπτυξη της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, δίνουν σε όλους την εντύπωση ότι μετατρέπονται από ενώσεις δημόσιων λειτουργών σε αστικές εταιρείες που επενδύουν στην κερδοφορία τους.
– Την άμεση συνέργεια του προέδρου του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθηνών, που δήλωσε την ανάληψη της χρηματοδότησης εξ ολοκλήρου από το σύλλογό του, διασφαλίζοντας έτσι ότι το έργο θα προχωρήσει ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις, τις αρνήσεις ή τη μη συμμετοχή των κατά τόπους συμβολαιογραφικών συλλόγων.
– Τον εκβιασμό από την κυβέρνηση προς τους συμβολαιογραφικούς συλλόγους να έχουν υπογράψει τη σύμβαση με την ανάδοχο εταιρεία μέχρι την 1/9/2017, ειδάλλως τα μέλη τους που μετέχουν στους πλειστηριασμούς θα πιστοποιούνται από το σύλλογο των Αθηνών!

Και μέσα σε όλο αυτό τον κυκεώνα της παρανομίας και της ίντριγκας χάριν των δανειστών και με στόχο την υφαρπαγή της περιουσίας του ελληνικού λαού, έχουμε τη διπλοπροσωπία και την υποκρισία της κυβέρνησης που δια στόματος της αναπλ. υπουργού κας Φωτίου, δηλώνει… ένθερμη οπαδός του «κινήματος κατά των εξώσεων και των δανείων»!

Οι πλειστηριασμοί και η αρπαγή της ακίνητης περιουσίας των πολιτών σε περίοδο οικονομικής, νομικής και κανονιστικής κατοχής της χώρας, δεν διαφέρουν σε τίποτα από τον οικονομικό δωσιλογισμό και το οργανωμένο έγκλημα των μαυραγοριτών  της ναζιστικής κατοχής. Οι λίγοι στον αριθμό συμβολαιογράφοι ανά την Ελλάδα που επέλεξαν, σ’ αυτές τις συνθήκες, ως μέσο προσπορισμού οφέλους τους πλειστηριασμούς με επισπεύδοντες τις τράπεζες και τους κρατικούς φορείς, όπως και η ένθερμη υποστήριξη των προεδρείων πολλών συλλόγων τους σ’ αυτήν τη δραστηριότητα, εξευτελίζουν το λειτούργημα του συμβολαιογράφου, δίνοντας άλλοθι παράλληλα στην κυβέρνηση που μεταθέτει σ’ αυτούς την ευθύνη και την οργή του ελληνικού λαού.
Καλούμε τους συμβολαιογράφους ανά την Ελλάδα ν’ ακολουθήσουν το παράδειγμα των συναδέλφων τους της Κέρκυρας και της Θεσσαλονίκης απέναντι στη χρηματοδότηση της πλατφόρμας των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Οι πρώτοι όρθωσαν το ανάστημά τους μέσω του Δ.Σ. και του προεδρείου του συλλόγου τους καταγγέλλοντας τις παρανομίες της κυβέρνησης. Οι δεύτεροι, καλώντας τους συναδέλφους τους σε γενική συνέλευση, ανέτρεψαν με συντριπτική πλειοψηφία τις αρχικές συμφωνίες του Δ.Σ. του συλλόγου τους, παγώνοντας κάθε πλειστηριασμό μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου που θα πάρουν τις τελικές αποφάσεις.

Καλούμε τους συμβολαιογράφους ανά την Ελλάδα να μην δεχθούν τον εκβιασμό της κυβέρνησης και να ανατρέψουν, με μαζικές συνελεύσεις, τις αποφάσεις των Δ.Σ. των συλλόγων τους που αποδέχθηκαν να υπογράψουν σύμβαση με την ανάδοχο εταιρεία για την ηλεκτρονική πλατφόρμα των πλειστηριασμών.

Καλούμε τους συμβολαιογραφικούς συλλόγους που δεν έχουν υπογράψει ακόμη τη σύμβαση, να αρνηθούν να το κάνουν αδιαφορώντας για τους εκβιασμούς της κυβέρνησης. Υπόλογοι είναι απέναντι στην πλειοψηφία των μελών τους και όχι σε λίγους συναδέλφους τους που εξευτελίζουν το λειτούργημα και κερδοσκοπούν από τη δυστυχία του ελληνικού λαού.

Καλούμε κάθε έντιμο συμβολαιογράφο που σέβεται το λειτούργημά του και τον εαυτό του, να συμπαραταχθεί με τον ελληνικό λαό και να εμποδίσει με κάθε τρόπο την λεηλασία της περιουσίας του από τις δυνάμεις της σύγχρονης κατοχής και τους συνεργάτες τους.
Το Ε.ΠΑ.Μ. καταγγέλλει τις παράνομες και αντισυνταγματικές ενέργειες των διοικήσεων των συμβολαιογραφικών συλλόγων που συμπράττουν με το καθεστώς και υπόσχεται την παραδειγματική τιμωρία τους, αντίστοιχη με εκείνη των δωσίλογων συναδέλφων τους της ναζιστικής κατοχής. Προειδοποιεί πως από τον Σεπτέμβριο θα είναι και πάλι μπροστάρης στον αγώνα για να αποτρέψει κάθε απόπειρα πλειστηριασμού ιδιωτικής περιουσίας, είτε διεξάγεται στα ειρηνοδικεία είτε με ηλεκτρονική μορφή.

Το Ε.ΠΑ.Μ., κάνοντας το καθήκον του απέναντι στο λαό και την πατρίδα, καταγγέλλει την παράνομη και αντισυνταγματική αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της ακίνητης περιουσίας και υπενθυμίζει ξεκάθαρα και προς όλους την υπόσχεσή του πως όλες οι περιουσίες που πλειστηριάστηκαν στα χρόνια της μνημονιακής κατοχής, θα επιστρέψουν πίσω στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους αμέσως με την αποκατάσταση της νομιμότητας στην πατρίδα μας  και την  ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας.

Αθήνα, 30 Αυγούστου 2017

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Πως είπατε; Έξοδος από το μνημόνιο; Ρωτήσατε το δίδυμο της συμφοράς;

Δημήτρης Κυπριώτης


Δεν πρόλαβε η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου να καταθέσει στη Βουλή χθες το νέο πολυνομοσχέδιο που φέρνει το Μεσαίωνα στα εργασιακά και την εξαθλίωση στα συνταξιοδοτικά και το δίδυμο της συμφοράς Σόιμπλε-Λαγκάρντ, φρόντισε νωρίς-νωρίς να δείξει ο δρόμο των… νέων μέτρων. Αυτά δεν φτάνουν.

Έτσι φρόντισαν έγκαιρα μέσω διαρροών και «αξιωματούχων» αντιπροσώπων τους να διαμηνύσουν στην κυβέρνηση, ότι δεν πρέπει να πολυχαίρονται και να αυτοδιαφημίζουν την  έξοδο από το μνημόνιο, αν δεν κλείσει η 3η αξιολόγηση! Και κάτι τέτοιο, τους διαμηνύουν, δεν φαίνεται από το πολυνομοσχέδιο που κατέθεσαν, αφού έχουν βάλει στο «μικροσκόπιο» τους τις διατάξεις και έχουν βρει μεμονωμένες ενέργειες.

Δηλαδή, δεν φτάνουν αυτά τα μέτρα που στέλνουν τις επικουρικές συντάξεις στον Καιάδα και τα εργασιακά στον Άδη, διέκριναν κάποιες ελάχιστες μικροδιαφορές για τις οποίες δεν έχουν συμφωνήσει και που προσπαθεί να περάσει η κυβέρνηση από την κλειδαρότρυπα, μπας τυχόν και ξεγελάσει το «πόπολο», αλλά δεν λογάριασε τον ……ξενοδόχο. Και αυτός τους πήρε χαμπάρι.

Έτσι οι «θεσμοί» έστειλαν έγκαιρα το μήνυμά τους. "Δεν βλέπετε έξοδο από το μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018, αν δεν έχει κλείσει η 3η αξιολόγηση μέχρι τέλος Νοεμβρίου, για να μπορέσει να επικυρωθεί στο Eurogroup του Δεκεμβρίου", έτσι ψυχρά και πολύ απλά!!

Και αρχίζει πάλι το γνωστό γαϊτανάκι των σκληρών διαπραγματεύσεων που στο τέλος φέρνει υποχωρήσεις και υποκλίσεις, με αντίδωρο την παράταση της παραμονής στην εξουσία, αλλά και νέα μέτρα και νέα βάρη  στους πολίτες, μέχρι τελικά να… σκάσουν.

Και όσο ο κόσμος παραμένει στην κατάσταση της αναμονής και δεν εννοεί να αντιδράσει, όχι όμως ρωτώντας απλά …  «και τι να κάνω»,  αλλά να κάνει πράξη την αντίδραση με  συνεχείς οργανωμένες ή όχι διαμαρτυρίες, κραξίματα και ότι άλλο οργανωμένα  μπορεί να κάνει. Μην  περιμένει κανένας  ότι αυτή η κυβέρνηση ή και η  άλλη που καιροφυλακτεί να συνεχίσει το καταστροφικό έργο των δήθεν μεταρρυθμίσεων, θα λυπηθούν κανέναν πέραν του κομματικού τους στρατού. Και αν νομίζει κάποιος ότι θα βρει και αυτός κάποιον «μπάρμπα στην Κορώνη», κοιμάται τον ύπνο του δικαίου.

Δεν υπάρχει σωτηρία για τα εκατομμύρια των Ελλήνων με αυτές τις πολιτικές. Τελεία και παύλα. 

Όποιος δεν μπορεί να το αντιληφθεί να  μην διαμαρτύρεται άδικα και να αναρωτιέται τι να κάνει, γιατί στην ουσία δεν θέλει να κάνει τίποτα, πέρα από το να βρεθεί κάποιος να του λύσει το πρόβλημα. Ναι, να γίνει και αυτό, αλλά πρέπει και ο ίδιος να βοηθήσει, όπως γράφτηκε παραπάνω. Διαφορετικά,  ας κάτσει στα αβγά του και που ξέρεις, μπορεί και να φέξει.  

Πάντως όπως και να έχουν τα πράγματα, ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και η ανοχή έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αποδείχτηκαν εκτός από ψεύτες και τελείως ανάλγητοι, που σφετερίστηκαν την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού και για αυτό θα πάρουν ότι τους αξίζει. 

Αρκεί όμως αυτό να γίνει γρήγορα, όσο πιο γρήγορα γίνεται, ώστε μια πραγματικά Πατριωτική Εθνική Αναγέννηση έρθει για τη χώρα, πριν πεθάνει και ο τελευταίος Έλληνα πολίτης!

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Το χυδαίο πρόσωπο της εξουσίας...


Όποιος από μάς πιστεύει πως το πιό χυδαίο, το πιό σιχαμερόπρόσωπο της εξουσίας είναι αυτό που κόβεισυντάξεις και επιδόματα στους ανήμπορους,
     ..που υπερφορολογεί ακόμη και τους άνεργους και τους άπορους
     ..που ληστεύει την νόμιμα και τίμια αποκτημένη
περιουσία του κοσμάκη,
     ..είναι βαθιά γελασμένος.

     Το πιό αποτρόπαιο πρόσωπο της εξουσίας, είναι αυτό που δείχνει σε αυτούς που ήδη έχει καταστρέψει.
     Είναι αυτό που όταν δύο νεαρά και ορφανά αδέλφια,
     ..που ζούν επί πέντε χρόνια χωρίς ρεύμα και νερό, και χωρίς κανένα προνοιακό-κρατικό επίδομα,
..απειλούν να αυτοκτονήσουν πέφτοντας απ’ την ταράτσα των εργατικών πολυκατοικιών όπου κατοικούν,
..εσύ σαν εξουσία τα οδηγείς στην Ψυχιατρική κλινική του Νοσοκομείου του Ρίου.
Η εξουσία, το κράτος, η πολιτεία, απούσα στο δράμα των δύο συνανθρώπων (δράμα για το οποίο είναι η ίδια απολύτως υπεύθυνη),
..εξαντλεί το «καθήκον» της με λίγα ευρώ βενζίνη ή πετρέλαιο για τα οχήματα της πυροσβεστικής και των περιπολικών που «έσπευσαν» για την «διάσωση» των δύο αδελφών,
     ..καθώς και με τον εγκλεισμό τους σε ψυχιατρική κλινική.

     Τα δύο αδέλφια που τόσα χρόνια ζούσαν από το έλεος των γειτόνων, έβλεπαν επί πέντε χρόνια το φρικιαστικό, το εμετικό πρόσωπο της εξουσίας,
     ..αυτής που δίνει δυόμιση εκατομμύρια ευρώ αποζημίωση στον πρώην δοτό πρωθυπουργό-τραπεζίτη για μιά στρακαστρούκα που του γρατζούνισε τ’ @@χίδια,
     ..ενώ αρνείται την παραμικρή συνδρομή για την στοιχειώδη επιβίωση δύο πολιτών της.

     Είναι κάτι τέτοιες στιγμές που βρίσκουν δικαίωση όλοι όσοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο προσπαθούν να ανατρέψουν αυτό το είδος εξουσίας, αυτήν την «τάξη πραγμάτων»,
     ..αυτό το απάνθρωπο, τερατώδες και διαβολικό σύστημα που στρέφεται εναντίον των πολιτών, που είναι απολύτως εχθρικό προς τους αδύναμους και αδύνατους.
Μιά εξουσία-χαμαιλέοντα, πολύχρωμη, πότε δεξιά και πότε «αριστερή», μα πάντα ίδια αφού υπηρετεί τον ίδιο σκοπό,
..που είναι η Παγκοσμιοποίηση και η Νέα Τάξη (φασιστικών) Πραγμάτων.
Μιά εξουσία-δήμιο των φτωχών και των μικρών, και γλοιώδη γλύφτη των ισχυρών, των τοκογλύφων, των καθαρμάτων.

Μιά εξουσία έναντι της οποίας οι πολίτες έχουν μόνον μία υποχρέωση:
     Την ανατροπή της και την αντικατάστασή της,
     ..από ένα σύστημα αμεσοδημοκρατικό, ανθρωποκεντρικό, ουμανιστικό, πολιτισμένο.
     Ο επόμενος παγκόσμιος πόλεμος θα είναι μόνον κοινωνικός, επιβεβλημένος,
     ..και άκρως δικαιολογημένος!..


http://mandatoforos.blogspot.gr/2017/08/blog-post_28.html

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, οι δυο έννοιες που θα φέρουν την κοινωνική έκρηξη...







Η συνύπαρξη των κρατών και των εθνών στην ευρωζώνη, εξαρτάται από την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της κάθε χώρας προς την άλλη. Είναι ένας χώρος αμείλικτου ανταγωνισμού, αφού τα ευρώ κάθε χώρα μπορεί να τα βρει είτε από δανεισμό είτε από τις εξαγωγές. Κατά συνέπεια η αμοιβή εργασίας παίζει σημαντικό ρόλο για να μπορεί μια χώρα να είναι διαρκώς ανταγωνιστική.
Άλλωστε το θεμελιώδες άρθρο πίστεως πάνω στο όποιο στηρίζεται η ευρωζώνη, ως συνολικό οικοδόμημα, είναι αυτό που απαιτεί για την αύξηση της απασχόλησης ή την μείωση της ανεργίας, οι μισθοί να είναι ευέλικτοι προς τα κάτω.
Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι απασχόληση και μισθοί έχουν σχέση αντίστροφη. Με άλλα λόγια όσο πιο χαμηλοί θα είναι οι μισθοί τόσο πιο πολλούς εργαζόμενους θα ζητούν οι επιχειρήσεις και τόσο πιο αυξημένη θα είναι η απασχόληση και αντιστρόφως. Από την πλευρά των εργατών όμως συμβαίνει το αντίθετο. Οι εργαζόμενοι υποτίθεται πάντα ότι προσφέρουν την εργασία τους όσο πιο αυξημένοι είναι οι μισθοί και αντιστρόφως. Συνεπώς η ανεργία είναι εθελουσία κατάσταση. Οι εργαζόμενοι δεν δουλεύουν όταν οι μισθοί δεν είναι στο επίπεδο που αυτοί θέλουν. Το πως ζουν σε αυτή την περίπτωση είναι μια άλλη ιστορία.

Όλα αυτά συνιστούν την αγορά εργασίας, στην όποια οίκοθεν νοείται, ότι οι μισθοί θα πρέπει να καθορίζονται ελεύθερα από την αγορά, χωρίς καμία παρέμβαση του κράτους και των εργατικών συνδικάτων. Όπως γίνεται με κάθε άλλο προϊόν. Όπως γίνεται, ας πούμε, με τις πατάτες. Η πρόσφορα και η ζήτηση καθορίζει την τιμή της και η αγορά της πατάτας βρίσκεται σε ισορροπία. Ότι προσφέρεται αγοράζεται.
Με βάση αυτό το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού διαλύεται η επονομαζόμενη αγορά εργασίας στην Ευρώπη, που μετά μανίας ο σύριζα και τα κόμματα του τόξου του ευρώ, επιδίδονται με πάθος να την αποτελειώσουν και στη χώρα μας. Τα παραπάνω είναι Δόγμα της Ευρωζώνης.
Επί της ουσίας τα μνημόνια που εφαρμόζονται στη χώρα μας αυτό τον στόχο έχουν πρωταρχικά, την μείωση του κόστους εργασίας έτσι ώστε η χώρα να γίνει ανταγωνιστική ασχέτως της παραγωγικής της δομής. Επιδιώκεται με άλλα λόγια το επίπεδων τιμών στην Ελλάδα Τε, να καταστεί μικρότερο από το επίπεδο τιμών της ευρωζώνης Τez. Η εφαρμογή των μνημονίων που προϋποθέτει δραστική μείωση της ενεργούς ζήτησης και δραματική αύξηση της ανεργίας, θα αποκαταστήσει τους μισθούς στο επίπεδο που η αγορά απαιτεί και έτσι οι επιχειρήσεις θα αρχίσουν να προσλαμβάνουν εργάτες με αποτέλεσμα την εξάλειψη της ανεργίας μεταγενέστερα. Όλα αυτά βεβαίως θα γίνουν μακροχρονίως, με την βασική υπόθεση ότι τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, η Ελλάδα, θα τις νικήσει σε αυτόν τον αγώνα του δρόμου της ανταγωνιστικότητας.

Η περιγραφόμενη διαδικασία έχει ως εξής. Αν οι δαπάνες μειωθούν δραματικά τα προϊόντα που παρήχθησαν θα μείνουν απούλητα στα ράφια. Άλλα αυτό οι επιχειρήσεις δεν το
γνωρίζουν ακόμα και συνεχίζουν να παράγουν. Δεδομένου ότι η πρoσφορά προϊόντων είναι μεγαλύτερη από την ζήτηση, κατ ανάγκη οι τιμές τους θα μειωθούν στα ράφια, έτσι ώστε οι επιχειρήσεις να απαλλαγούν από τα μη αναγκαία αποθέματα προϊόντων. Αλλά αφού οι μισθοί παραμένουν στα ίδια επίπεδα, ο πραγματικός μισθός αυξάνεται, αγοράζεις πιο πολλά προϊόντα με τον ίδιο μισθό, και έτσι η προσφορά εργασίας αυξάνεται. Από την άλλη οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να προσλάβουν εργάτες με μισθούς σε αυτό το επίπεδο, αφού τα προϊόντα που θα παράγουν δεν θα πωλούνται και έτσι κατ ανάγκη οι μισθοί θα πρέπει να μειωθούν. Αν οι μισθοί είναι ευέλικτοι προς τα κάτω, και αν δεν είναι το κράτος τους κάνει, διαλύοντας την αγορά εργασίας, τότε με δεδομένη την πτώση των τιμών και των μισθών, η ζήτηση για χρήμα μειώνεται και άρα και το επιτόκιο. Δεδομένου ότι το επιτόκιο μειώνεται, αυτό ενθαρρύνει τους επιχειρηματίες να προβούν σε νέες επενδύσεις και έτσι η ανεργία να μειωθεί έως εκείνο το σημείο που δεν θα υπάρχουν πληθωριστικές πιέσεις. Με άλλα λόγια στην ευρωζώνη ο στόχος, πλήρης απασχόληση και σταθερότητα των τιμών, είναι στόχος ανέφικτος. Πάντα θα άρχει ανεργία και χαμηλοί μισθοί να προστατεύεται η αξία του ευρώ.
Συνοψίζω την πεμπτουσία της ευρωζώνης. Οι μισθοί, οι τιμές και το επιτόκιο αποτελούν ένα φυσικό μηχανισμό, που αν αφεθεί ελεύθερος να δράσει, θα φέρει την οικονομία σε ισορροπία, με άλλα λόγια σε σταθερότητα τιμών και σε σχετικώς πλήρη απασχόληση. Είναι ένας θεϊκός αυτορυθμιζόμενος μηχανισμός με στόχο το ατομικό καλό, που αναλογεί στον καθένα, σε σχέση με την θέση που έχουμε στην παραγωγική διαδικασία. Η αποθέωση της μηχανιστικής μεταφυσικής.

Ο παρακάτω πινάκας μας δίνει ανάγλυφα την διαδικασία μείωσης του μοναδιαίου κόστους εργασίας που επιχειρήθηκε στη χώρα μας από το 2010 με την εφαρμογή των μνημονίων. Το Μοναδιαίο Κόστος Εργασίας (ULC) εκφράζει το κόστος εργασίας που απαιτείται για την παραγωγή μιάς νομισματικής μονάδας (€1) ΑΕΠ. Δηλαδή, χρησιμοποιώντας τα δύσκολα μαθηματικά της πρακτικής αριθμητικής και τα δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ (Αύγουστος 2017), αν διαιρέσουμε τον συντελεστή μισθού με την παραγωγικότητα της εργασίας έχουμε το μοναδιαίο κόστος εργασίας. 

-Ο πινάκας είναι απλός στην παρακολούθηση του. Η πρώτη σειρά μας δίνει τις αμοιβές εργασίας από το 2010 έως το 2016 σε δις ευρώ, η δεύτερη σειρά μας δίνει τον αριθμό των εργαζομένων σε εκατ., η τρίτη σειρά μας δίνει τον συντελεστή μισθού, δηλαδή τον μέσο μισθό, η τέταρτη σειρά μας δίνει το ΑΕΠ σε δις ευρώ, η πέμπτη σειρά μας δίνει την παραγωγικότητα της εργασίας που σημαίνει πόσο κάθε εργαζόμενος συνέβαλε στην παράγωγη του ΑΕΠ σε ευρώ και η τελευταία σειρά μας δίνει το μοναδιαίο κόστος εργασίας που το λαμβάνουμε από τον λόγο (ULC) = w.L/Y και επειδή L/Y είναι το αντίστροφο της παραγωγικότητας της εργασίας LP, το μοναδιαίο κόστος εργασίας ULC μπορεί να γραφεί w/(Y/L) = w/LP.


Τι παρατηρούμε λοιπόν μετά από 8 χρόνια μνημονίων; Παρατηρούμε ότι παρά την άγρια λιτότητα το μοναδιαίο κόστος εργασίας ULC μειώθηκε ελαχιστότατα, παραμένει μάλλον σταθερό καίτοι ο συντελεστής μισθού (w) μειώθηκε. Δεν γίναμε χώρα ανταγωνιστική, και αυτό φαίνεται και στις εξαγωγές μας την ίδια περίοδο. Τα μνημόνια δεν επιτυγχάνουν το στόχο τους και επιμένουν να τα εφαρμόζουν. Τι συμβαίνει άραγε;
Ας πάμε στα αγχώδη μαθηματικά της πρακτικής αριθμητικής. Αν πάρουμε ένα κλάσμα, ας πούμε το 10/5, και εκτελέσουμε την διαίρεση, το πηλίκον της είναι 2. Αν θέλουμε να έχουμε μικρότερο πηλίκον με σταθερό τον παρονομαστή, στην περίπτωση μας το 5, θα πρέπει μειώσουμε τον αριθμητή και να έχουμε 9/5=1,8, 8/5=1,6 κοκ. Αν πάλι θέλουμε από μια διαίρεση να έχουμε πάντα μικρότερο πηλίκον θα πρέπει ο ρυθμός αύξησης του αριθμητή να είναι μικρότερος της αύξησης του παρανομαστή. Στην περίπτωση μας τα παραπάνω επιδιώχθησαν με τα μνημόνια αλλά το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν ’έκατσε’.

Αφού το μοναδιαίο κόστος εργασίας μας δίνει ο τύπος ULC = w/LP, όπου ο αριθμητής μειώνεται άλλα ο λόγος του κλάσματος μένει σταθερός, θα πρέπει να δούμε τι συμβαίνει με τον παρανομαστή LP, που είναι η παραγωγικότητα της εργασίας. Την παραγωγικότητα της εργασίας μας δίνει ο τύπος LP=Y/L, όπου Υ το εθνικό εισόδημα και L ο αριθμός των εργαζομένων.
Τι συνέβη σε αυτά τα μεγέθη που ο λόγος τους μας οδηγεί στη μείωση της παραγωγικότητας. Με άλλα λόγια τι συνέβη στο εθνικό εισόδημα και στο όγκο της απασχόλησης από μια πτώση των μισθών, που μας οδήγησε στη μείωση της παραγωγικότητας και στην μη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας, με αποτέλεσμα 8 χρόνια μνημονίων και θυσιών να πάνε στράφι.
Από εδώ οδηγούμεθα σε ένα συμπέρασμα. Οι μισθοί δεν είναι ένα απλό στοιχείο κόστους των επιχειρήσεων, και η μεταβολή τους επιφέρει δραματικές αλλαγές στη προσφορά και την ζήτηση, οι όποιες επηρεάζουν τις επιχειρήσεις για το πόσους εργαζόμενους θα απασχολήσουν. Με άλλα λόγια η μείωση των μισθών επιδρά στην κατανάλωση, στις επενδύσεις, στις εξαγωγές- εισαγωγές, στις κρατικές δαπάνες που συναποτελούν το εθνικό εισόδημα Υ, όπως και στο επιτόκιο αλλά και στον όγκο της απασχόλησης.

Ενώ λοιπόν οι νεοκλασικοί φωστήρες ισχυρίζονται ότι η πτώση των μισθών φέρνει ανάπτυξη, η πραγματικότητα τους διαψεύδει. Και όχι μόνον μέσω του παραπάνω πίνακα, αλλά από εκατοντάδες τέτοιους πινάκες μέσα από τα τελευταία 200 χρόνια του καπιταλισμού. Όχι, φέρνει βαθύτερη ύφεση. Μείωση του εθνικού εισοδήματος αύξηση της ανεργίας και κατά συνέπεια μείωση των επενδύσεων, της κατανάλωσης, των κρατικών δαπανών, των εισαγωγών και των εξαγωγών. Τα επιτόκια παραμένουν σε απαγορεύτηκα επίπεδα δανεισμού ενώ οι φόροι αυξάνονται αφού το ΑΕΠ μειώνεται. Μιλάμε για πλήρη καταστροφή.
Το σφάλμα ξεκινάει από την πίστη στην ύπαρξη αγοράς εργασίας. Δεν υπάρχει αγορά εργασίας, με την έννοια που υπάρχει σε κάθε προϊόν ξεχωριστά, όπου προσφορά και η ζήτηση καθορίζουν την τιμή του προϊόντος. Δεν υπάρχει δηλαδή μηχανισμός σύμφωνα με τον οποίο να προσαρμόζονται έτσι οι μισθοί που να καθιστούν την οικονομία και ανταγωνιστική και εξαλείφουν ταυτοχρόνως και την ανεργία.

Ο όγκος της απασχόλησης ή η ζήτηση εργασίας, δεν εξαρτάται από τους μισθούς, αλλά, όπως και η δημιουργία των μισθών, εξαρτώνται από το επίπεδο του εθνικού εισοδήματος. Δηλαδή από την κατανάλωση, από τις κρατικές δαπάνες, από την διαφορά εισαγωγών και εξαγωγών και από τις επενδύσεις. Από τις επενδύσεις εξαρτάται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Οι επενδύσεις εξαρτώνται από τα επιτόκια, από την προσδοκώμενη κερδοφόρα οικονομική δραστηριότης, το επίπεδο της παιδείας, της υγείας, των καλών αμοιβών και κυρίως από την θέληση του κράτους πάντα να κλείνει την διαφορά της δαπάνης μεταξύ πλήρους και μη πλήρους απασχόλησης.
Η προσφορά εργασίας εξαρτάται από την ικανότητα της οικονομίας να δημιουργεί θέσεις εργασίας.
Το ύψος της αμοιβής εργασίας εξαρτάται περισσότερο από την ζήτηση εργασίας και λιγότερο από την προσφορά εργασίας, αλλά τελικά από την έκβαση της διαμάχης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας στη διανομή του εθνικού εισοδήματος, με διαιτητή το δημοκρατικό κράτος που πάντα θα πρέπει να εγγυάται αξιοπρεπείς αμοιβές.

Συνοψίζοντας, η πολιτική που ακολουθείται είναι καταστροφική για την Ελλάδα και τους Έλληνες, αφού με κανένα τρόπο δεν αποδεικνύεται ότι οι μισθοί είναι εκείνοι που καθιστούν μια οικονομία ανταγωνιστική και που επίσης απορροφούν την ανεργία. Αυτό είναι και επιστημονικά λάθος και ιστορικά ανακριβές. Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής είναι που οδηγεί σε αιώνια φτώχεια, κατακτημένους και έτοιμους μετά να βρεθούμε σε εμφύλιο σπαραγμό.

Οίκοθεν νοείται ότι η χώρα θα πρέπει να αποχωρήσει από το τρελλοκομείο του ευρώ, να εκδώσει το νέο της Εθνικό Νόμισμα και να ακολουθήσει τις κατάλληλες επεκτατικές δημοσιονομικές πολιτικές μέσα από ανεξάρτητη νομισματική πολιτική.
Οι πολιτικοί που εξακολουθούν να υπηρετούν το ευρώ βρίσκονται σε κίνδυνο.


Αλήθεια, έχει παραδοθεί ο λαός μας;








Το ερώτημα μπορούν να το επαναλαμβάνουν μόνο όσοι δεν έχουν ιδέα για τι πράγμα μιλάνε. 

Κανένας λαός δεν παραδίδεται ποτέ. Συντρίβεται, διαλύεται, αποσυντίθεται, διχάζεται, οπισθοδρομεί πηγαίνοντας ίσως και αιώνες πίσω στην ιστορία του, αλλά δεν παραδίδεται. Ότι πλήγματα και να καταφέρουν σ’ έναν λαό οι εχθροί του – εγχώριοι και οικουμενικοί – το μόνο που καταφέρνουν είναι να δυναμώνουν τη θέλησή του για επιβίωση και να αναγεννούν την αντίσταση και τον αγώνα του με διαφορετικούς κάθε φορά ιστορικούς όρους. Αυτό λέει η ιστορία.

Και μόνο οι λαοί που αναδεικνύουν την κατάλληλη ηγεσία, διαθέτουν την κατάλληλη οργάνωση που εξασφαλίζει την ενότητα στις τάξεις και τις γραμμές τους με ξεκάθαρο σκοπό τη διεκδίκηση της δικής τους ελευθερίας και αυτοδιάθεσης, κατακτούν τη θέση τους στο ιστορικό προσκήνιο. Όλοι οι άλλοι είναι καταδικασμένοι σ’ ένα σισύφειο κυνηγητό της δικής τους αυθυπαρξίας, που είναι καταδικασμένη να παραμένει ένα όνειρο απατηλό και άπιαστο όσο ταυτίζεται με θρησκευτικές, ή φυλετικές καθαρότητες.

Δεν ασχολούμαστε μ’ εκείνους που την προσωπική τους δειλία, ανικανότητα και ανημπόρια την έχουν μετατρέψει σε κανόνα ζωής για ολόκληρο το λαό. Συνήθως αυτοί που μοιρολογούν καταλήγοντας με το γνωστό κλισέ, «τι τα θέλετε, ο λαός έχει παραδοθεί», δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να κρίνουν όλους τους άλλους με γνώμονα τον εαυτό τους. Αν διέθεταν έστω στο ελάχιστο προσωπική αξιοπρέπεια θα γνώριζαν πολύ καλά αυτό που συνιστά το δίδαγμα των διδαγμάτων από την αρχαιότητα έως σήμερα κι ο Καζαντζάκης επαναλαμβάνει στην Ασκητική του με την δύναμη και την απολυτότητα που του αρμόζει:
«Η ανώτατη αρετή δεν εϊναι να 'σαι ελεύτερος, παρά να μάχεσαι για ελευτερία.
Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: "Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;" Πολέμα! Η επιχείρηση του Σύμπαντου, για μιαν εφήμερη στιγμή, όσο ζεις, να γίνει επιχείρηση δική σου…
Φωτιά! Να το μέγα χρέος μας σήμερα, μέσα σε τόσο ανήθικο κι ανέλπιδο χάος.

Όσο οι διακοπές διαρκούν ας δούμε τις πληγές μας και ας πάρουμε αποφάσεις
















Η ραστώνη του Καλοκαιριού μπορεί να συνεχίζεται για αρκετούς ακόμη, όμως οι πληγές που άνοιξαν στην Ελλάδα και στους Έλληνες οι πολιτικές των μνημονιακών και εν πολλοίς δασολογικών κυβερνήσεων, όχι μόνο παραμένουν ανοικτές, αλλά απειλούν ακόμη και για τα χειρότερα.

Παρόλο που σε αγαστή «συνεννόηση» κυβέρνηση και αντιπολίτευση προσπαθούν να κρατήσουν τον πολιτικό διάλογο όσο ποιο μακριά από τα φλέγοντα και σοβαρά ζητήματα, τόσο το οικονομικό, όσο και το πολιτικό αλλά και το  ηθικό ναυάγιο της χώρας,  δεν μπορούν να το καλύψουν με τίποτα.

Οι λόγοι είναι πάρα πολλοί και σύνθετοι, αφού μετά την κατάρρευση της πολυδιαφημισμένης κυβερνητικής επιτυχίας της 2ης αξιολόγησης και της εξόδου στις αγορές, οι αλλεπάλληλες κυβερνητικές συσκέψεις μέσα στην κάψα του Καλοκαιριού, είναι σίγουρο ότι θα φέρουν κακά μαντάτα και οι προετοιμασίες  γίνονται μόνο και μόνο  για  να βρεθεί η κατάλληλη φόρμουλα για το καλλίτερο σερβίρισμα  στον «κοσμάκη»

Μπορεί να μας πρήζουν με το να μας λένε συνεχώς και με κάθε τρόπο, ότι η συμφωνία που έκλεισε με τους δανειστές βελτίωσε το οικονομικό κλίμα, η αλήθεια όμως είναι πολύ διαφορετική, που αποτυπώνεται εύκολα  από μια ματιά ενός αντικειμενικού παρατηρητή, ακόμα και αν δεν είναι ειδικός περί τα οικονομικά.