ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Οι Τράπεζες, η Καθημερινή και ο Σκάϊ...



του Σπύρου Στάλια*


Όλοι ακούμε από την τηλεόραση αλλά και διαβάζουμε συνεχώς σε έγκριτες και έγκυρες εφημερίδες, ότι οι Τράπεζες αδυνατούν να δανείσουν, επειδή οι πολίτες, λόγω της κατάστασης, έχουν «σηκώσει» τις καταθέσεις τους, και ότι κατατίθεται αμέσως αποσύρεται, σε μεγάλο ποσοστό, από τους κατόχους των λογαριασμών.

Έτσι οι τράπεζες πάσχουν από ρευστότητα. Πώς να δώσουν δάνεια;

Περιμένουν με αγωνία να εφαρμοστεί και στη χώρα μας η ποσοτική χαλάρωση του κύριου Ντράγκι και έτσι πάλι οι τράπεζες να ανοίξουν τις πιστωτικές κάνουλες στους επενδυτές.

Πρωταθλητές σε αυτή την είδους πληροφόρηση, είναι η ναυαρχίδα του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας, η εφημερίδα ‘Καθημερινή’ και ο ΣΚΑΪ, ο έτερος Καππαδόκης στο χώρο των μήντια.

Ας δούμε τι ακριβώς ισχυρίζονται οι πολιτικοί και οικονομικοί συντάκτες των μέσων αυτών αλλά και άλλων νεοφιλελευθέρων μέσων.

Με εντολή της Τράπεζας Ελλάδος, η κάθε τράπεζα υποχρεούται από κάθε κατάθεση 1 ευρώ να παρακρατά, ας πούμε, 0,10 ευρώ, ή 10% του 1 ευρώ ως υποχρεωτικό κλασματικό αποθεματικό. Αν τώρα διαιρέσουμε το 1 ευρώ με το 0,10, έχουμε τον λεγόμενο πολλαπλασιαστή χρήματος m, που...
ισούται 1/0,10=10. Τι μας λέει ο πολλαπλασιαστής χρήματος. Ότι για κάθε 1 νέο ευρώ που κατατίθεται σε μια τράπεζα, η προσφορά χρήματος (Μ) θα αυξηθεί κατά 10 ευρώ, αφού τα υποχρεωτικά αποθεματικά είναι 10%. Δηλαδή Μ=m x MB, όπου Μ η προσφορά χρήματος, m ο πολλαπλασιαστής χρήματος και ΜΒ η νομισματική βάση της οικονομίας, στην περίπτωση μας το 1 ευρώ που καταθέτουμε.

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Γιατί δεν πρόκειται να ανακάμψει η ελληνική οικονομία.


Φωτογραφία του χρήστη Dimitris Kazakis.









του Δ. Καζακη.

Ακούμε πολλά περί ανάπτυξης και υποσχέσεις ανόδου του ΑΕΠ μέσα στο 2017 κι άλλα πολλά παρόμοια. Ακούμε επίσης μεγαλόστομες εξαγγελίες για επενδύσεις, που θα φέρουν, λέει, την ανάπτυξη, κοκ. Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική. Η ελληνική οικονομία στερείται παρόντος, αλλά περισσότερο στερείται προοπτικής. Ότι και να λένε.
Κι ο λόγος είναι εξαιρετικά απλός. Η οικονομία δεν παράγει διαθέσιμο εισόδημα ικανό να αυξήσει την πραγματική αγοραστική δύναμη του μέσου νοικοκυριού και να βοηθήσει έτσι την οικονομία να μπει σε τροχιά ανάκαμψης. Αν δεν παραχθεί ικανό διαθέσιμο εισόδημα για το μέσο νοικοκυριό, ξεχάστε τα όλα. Ότι κι αν λένε. Ότι κι αν υπόσχονται. Όσο κι αν εμφανίζεται ο δείκτης του ΑΕΠ να αυξάνει.

Ποιά είναι η εικόνα του διαθέσιμου εισοδήματος του μέσου νοικοκυριού; Μας την δείχνει το διάγραμμα που παρουσιάζει το % της αποταμίευσης επί του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών την περίοδο 1999-2016 με βάση τα στοιχεία των εθνικών λογαριασμών. Για το έτος 2016 τα στοιχεία αφορούν μόνο το πρώτο εξάμηνο.
Αυτό που δείχνει το διάγραμμα είναι πόσο από το καθαρό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών στην Ελλάδα μένει στην άκρη ως αποταμίευση μετά την ικανοποίηση των βασικών καταναλωτικών δαπανών τους. Δηλαδή αν περισσεύει διαθέσιμο εισόδημα μετά τις βασικές καταναλωτικές δαπάνες του νοικοκυριού.

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Η ανεργία είναι επιλογή της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ...











του Σπύρου Στάλια*

Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί η ανεργία είναι επιλογή της Κυβέρνησης του Σύριζα αλλά και όλων των κομμάτων που βρίσκονται στη Βουλή, που θέλουν την χώρα στην ευρωζώνη ή αλλιώς που προτιμούν η χώρα να έχει ξένο νόμισμα.

Η βασική τους θέση είναι, ότι αν όλοι επιθυμούσαν να δουλέψουν με χαμηλότερους μισθούς, και σε ένα περιβάλλον χωρίς καμία εργατική προστασία, τότε η ανεργία ως θέμα θα έκλεινε, ανεξαρτήτως της ασκούμενης δημοσιονομικής πολιτικής.

Δεν θα ήθελα εδώ αμέσως να τονίσω ποιούς βολεύει ένα τέτοιο επιχείρημα, αλλά μπορώ απλά να πω, ότι σε μια εγχρήματη οικονομία, ο ισχυρισμός αυτός συνιστά «σφάλμα σύνθεσης».

Σφάλμα σύνθεσης αποτελεί το να ισχυριστεί κάποιος, ότι ισχύει για ένα μέλος μιας ομάδας, ισχύει και για το σύνολο της ομάδας. Με άλλα λόγια αν κάθεται στο σινεμά, στη μπροστινή θέση, ένα ψηλός, και εσείς δεν βλέπετε, αν σηκωθείτε όρθιος θα βλέπετε, άλλα αν όλοι σηκωθούν όρθιοι τότε και πάλι δεν θα βλέπετε. Αυτό συνιστά «σφάλμα σύνθεσης» ή συνιστά «απατηλή σύνθεση». Ότι ισχύει για έναν δεν ισχύει για όλους.

Είτε όμως μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, θα πρέπει να πούμε ότι αυτός ο τρόπος σκέψης, είναι...
θεμελιώδης λίθος στο σκεπτικό της οικοδόμησης του ευρώ. Δηλαδή ισχυρίζονται ότι η απασχόληση συνδέεται αντίστροφα με το ύψος των μισθών. Όσο πιο χαμηλοί οι μισθοί και οι εργατικές πρόνοιες τότε τόσο πιο πολύ η απασχόληση θα είναι υψηλότερη και αντιστρόφως.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Κύριε Κοτζιά αν δεν τινάξεις στον αέρα αυτή τη βρώμικη συνδιαλλαγή, σε λίγο καιρό κανείς δε θα μπορεί να σε συγχωρήσει για τη νέα εθνική τραγωδία

















Του Κυριάκου Κυριακόπουλου*

Αν το κεφάλαιο της Κύπρου κλείσει στα πλαίσια των δρομολογούμενων εξελίξεων, την επόμενη κιόλας στιγμή ανοίγει το κεφάλαιο του διαμελισμού της Ελλάδας, και τότε δε θα υπάρχει χώρος για συγνώμες και δε θα υπάρχει λαός πρόθυμος να συγχωρήσει τους πρωταγωνιστές της εθνικής τραγωδίας.

Ο χρόνος μαζεύει επικίνδυνα.
Το Κυπριακό εισέρχεται στην τελική και πλέον επικίνδυνη φάση του, και μαζί με τις εξελίξεις που το αφορούν - και οι οποίες σχετίζονται ευθέως με την προοπτική και εν τέλει με την ίδια την ύπαρξη του Κυπριακού κράτους - μια σειρά από νέα προβλήματα και ασφυκτικά δεδομένα, έρχονται να περιπλέξουν τη γεωπολιτική υπόσταση της Ελλάδας, και να φέρουν σύμπαντα τον Ελληνισμό αντιμέτωπο με πολύ σοβαρές και ιστορικές προκλήσεις.

Το περιβάλλον μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται αυτή η ολέθρια συναλλαγή την οποία επιχειρούν να εμφανίσουν ως διαπραγμάτευση, είναι αποκαλυπτικό για το τι ακριβώς συμβαίνει αυτή την περίοδο πίσω από τις...κλειστές πόρτες και μακριά από τον ίδιο το λαό που τον αφορά.

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Γιατί καταρρέει η Βιομηχανία και ο Ιδιωτικός Τομέας






του Σπύρου Στάλια*

Το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο στους βιομήχανους και σε όσους ανήκουν στον ιδιωτικό τομέα, για να κατανοήσουν ότι η επική ύφεση που έρχεται, δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο και φυσικά ούτε αυτούς. Όσο δε, δεν κατανοούν ότι η έξοδος από το ευρώ τους αφορά πρωταρχικά, τότε αυτό σημαίνει ότι δεν θέλουν να διατηρήσουν και να αυξήσουν τον πλούτο τους. Στρουθοκαμηλίζουν. Και στρουθο-καμηλίζουν γιατί η σχέση των πιο πολλών Ελλήνων επιχειρηματιών με το επιχειρείν, είναι παρόμοια με την σχέση Μογγόλου εφοπλιστή με την θάλασσα.

1. Τα κέρδη και το ποσοστό του κέρδους σε μια ιδιωτική κλειστή οικονομία

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε μια κλειστή ιδιωτική οικονομία, δηλαδή δεν υπάρχει δημόσιος τομέας αλλά ούτε και εξωτερικός τομέας. Στην οικονομία αυτή ισχύουν δυο λογιστικές ταυτότητες που χρησιμοποιούμε στην απεικόνιση των Εθνικών Λογαριασμών παγκοσμίως.
(1) Υ=C+I
(2) Υ=W+P,
όπου Υ= Εθνικό Εισόδημα, C=Κατανάλωση, I=Επενδύσεις , και W= Μισθοί, P =Κέρδη.

Κατά συνέπεια θα ισχύει C+I =W+P και (3) P= C+I –W, δηλαδή τα κέρδη είναι άθροισμα της κατανάλωσης και των επενδυτικών δαπανών μείον οι μισθοί.

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Η αναξιοπιστία φταίει...ηλίθιε !!!














Του Αντώνη Παπαντωνίου*

Επί τέλους μετά από μερικούς μήνες προσδοκίας ξεκίνησε η "Πλεύση" με όλα τα καλούδια και με μια στιβαρή Καπετάνισσα για να μας οδηγήσει από ένα κυκλώνα σε ένα ασφαλές Λιμάνι.

Όλοι πιστεύω ότι καταλάβαμε ότι εννοούμε την Κυρία τ. Πρόεδρο του "Κυνοβουλίου" η οποία μας καλεί να ανεβούμε στο "πλεούμενό" της για να μας σώσει, αλλά πρίν ανεβούμε καλό θα ήταν να κάνουμε μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν της και να δούμε όσο πιο αντικειμενικά μπορούμε τη διαδρομή της από τον Μάη του 2010 .όταν στην Ελλάδα έγινε ΤΟ Πραξικόπημα, όπως έχει τεκμηριώσει και Νομικά, μεταξύ άλλων, και ο Καθηγητής Κος Γ. Κασιμάτης. Θα είμαι πολύ συγκεκριμένος και γι αυτό θα τα αριθμήσω ένα πρός ένα :

1.-Το Πραξικόπημα την βρήκε στη Βουλή σαν Βουλευτή και αυτή αντί να το καταγγείλει και να παραιτηθεί γιατί είχε ορκιστεί "Πίστη στο Σύνταγμα"(Άρθρο 103), καλώντας το Λαό σε εξέγερση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, παρέμεινε εντός και έγινε επίορκος.

2.-Συνέχισε να παραμένει και απλώς να διαπιστώνει και να καταγγέλει τον βιασμό του Λαού με την εντεινόμενη φτωχοποίηση του και την καταπάτηση όλων των Συνταγματικών Δικαιωμάτων του, παραλαμβάνοντας βέβαια κάθε μήνα τη Βουλευτική της αποζημείωση.

3.- Σαν μέλος του ΣΥΡΙΖΑ,υποσχόταν πρίν τις Εκλογές σκίσιμο των Μνημονίων, ενώ λίγο μετά σαν Πρόεδρος της Βουλής απάντησε σε σχετική ερώτηση Δημοσιογράφου ότι "ήταν σχήμα λόγου"!

4.- Όταν σαν Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τίς Εκλογές του Γενάρη 2015,εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής, Στην παρθενική της ομιλία στο "Κυνοβούλιο" μας έκανε αναφορά και ανάλυση του άρθρου 120παρ.4 του Συντάγματος, που και η ίδια είχε παραβιάσει, όπως προείπαμε, και στρεφόμενη πρός τον "Πρωθυπουργό"της εδήλωσε ότι δεν θα δεχθεί Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, ενώ λίγες ημέρες πρίν τίς Εκλογές σε συνέντευξή της στην Εφημερίδα των "Συντακτών" είχε δηλώσει ότι Πραξικόπημα δεν γίνεται μόνον με Τάνκς αλλά και με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου. Λίγες ημέρες μετά ξεκίνησε τις Π.Ν.Π. με την πλέον κατάπτυστη που επέτρεπε την κλοπή των Διαθεσίμων της Γενικής Κυβέρνησης δηλ. των πάντων και μάλιστα "κατά παρέκλιση κάθε άλλης ειδικής διάταξης η διαδικασίας", που σημαίνει στην απλή Ελληνική κατά παρέκλιση (έτσι γουστάρω) του Συντάγματος!!

5.- Ψήφισε για ΠτΔ τον Πάκη τον Παυλόπουλο που σε Ραδιοφωνική Συνέντευξη τον Φλεβάρη του 2012 σαν "Υπουργός" στην "Κυβέρνηση" Παπαδήμου έιχε απαντήσει ως εξής: <Ναί παραβιάσαμε το Σύνταγμα για να το σώσουμε> και συνέχισε<αυτή η "Κυβέρνηση είναι "Κυβέρνηση επιβολής". Ο εν λόγω... "Κύριος' είχε βεβαίως ψηφίσει και μνημόνιο. Φαίνεται λοιπόν ότο για την Κυρία Ζωή είχε όλα τα προσόντα!!!

6.- Όταν ο "Φίλος " της και "Πρωθυπουργός" της είπε ότι τα μέτρα του μνημονίου του δεν περνάνε παρά μόνον με "Κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού η Δικτατορία" εκείνη δεν ομίλησε αν και ήταν ακόμα ΠτΒ! Και δεν τον διόρθωσε καν ότι και τώρα Δικτατορία έχουμε αλλά όχι Στρατιωτική, γιατί ούτε το μπορούμε ούτε και χρειάζεται. Έχουμε τον Πρετεντέρη!

7.- Σαν Π.τ.Β. είπε το θρυλικό ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ ΑΛΛΑ ΣΤΗΡΙΖΩ όταν ήρθε για ψήφιση στη "Βουλή" το 3ο Μνημόνιο και απλώς δεν κάθησε στην Έδρα της αλλά κατέβηκε στην "ΠΛΑΤΕΑ", επιτρέποντας, και όχι μόνον αυτή. να ψηφιστεί ο Ν.4336/14-8-2015 ΦΕΚ94Α(ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣΓ, ΣΕΛ. 1014. με τον οποίο καταργείται και τυπικά η Νομική Προσωπικότητα της Ελληνικής Δημοκρατίας!

8.- Δεν έβγαλε επίσης μηλιά όταν ο συνοδοιπόρος της ανά τας Ευρώπας Βαρουφάκης ετοίμαζε εντελώς κίβδηλο Νόμισμα I.O.U, ενώ ήταν ακόμη Π.τ.Β.

9.- Πάντως μετά απ όλα τα πιό πάνω παραιτήθηκε γιατί ...διεφώνησε!!!

Έτσι λοιπόν τώρα με καθαρή τη συνείδηση ότι έπραξε το καθήκον της και μας απέδειξε στην πράξη πόσο συνεπής είναι στίς υποχρεώσεις της και πόσο ΑΞΙΟΠΙΣΤΗ είναι απέναντί μας έρχεται να οργανωθεί για να ζητήσει την ψήφο μας οψέποτε γίνουν Εκλογές!

Εδώ κλείνω φωνάζοντας με όλη τη δύναμη της ψυχής μου:
ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ο Αντώνης Παπαντωνίου, Υποναύαρχος Λ.Σ. (ε.α.) - Νομικός, είναι μέλος του Ε.ΠΑ.Μ.

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

«Κein pardon».











του Νίκου Καραβέλου

«Κein pardon». (Δεν υπάρχει συγγνώμη).
Η επιγραφή κρεμασμένη ψηλά στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης Μανχάιμ, απειλούσε όσους θα τολμούσαν να μπουν στο τρένο, χωρίς να επικυρώσουν το εισιτήριό τους.

Ούτε «παρακαλείσθε να επικυρώσετε» ούτε τίποτε. Μόνο η ξερή προειδοποίηση που θα ταίριαζε περισσότερο στην πρόσοψη στρατοπέδου συγκέντρωσης. Δύο λέξεις μοναχά σαν βήχας πνιχτός, σαν στρίγκλισμα σκουριασμένης γκαραζόπορτας, σαν εκδήλωση ερωτισμού στα γερμανικά.

«Kein pardon».
Τουτέστιν, δεν υπάρχει λύπηση ή συγγνώμη! Μόνο τιμωρία. Δεν υπάρχουν ελαφρυντικά, ούτε συγγνωστή αμέλεια, ούτε πλάνη, ούτε επιείκεια. Μοναχά η ποινή, ο πέλεκυς, το τσεκούρι, με το οποίο ζούσαν ζωσμένοι οι πρόγονοι των σημερινών Γερμανών μέσα στα σκοτεινά δάση τους.

Θα πει κάποιος πως είναι θεμιτό το κράτος να προειδοποιεί και να υπενθυμίζει στους πολίτες τις υποχρεώσεις τους. Έτσι γίνεται παντού. Πουθενά, όμως, δεν υπάρχει αυτό το «kein pardon». Για να το ξεστομίσεις, πρέπει να έχεις προπονηθεί πάνω σε πτυελοδοχείο ή να έχεις μάθει τα γερμανικά.

Κοντολογίς, όποιος συλλαμβάνεται, τιμωρείται αυστηρά. Κι ας έχουν πει κάποιοι μεγάλοι Γερμανοί νομικοί πως η επιείκεια είναι η αντανάκλαση της ιδέας της δικαιοσύνης. Μόνο η τιμωρία σώζει! Το διακηρύσσει η προτεσταντική ηθική και η ταμπέλα στον σταθμό της γερμανικής πόλης Μανχάιμ. Κάτι ανάλογο ξεφώνιζαν κάποιες άλλες ταμπέλες στα στρατόπεδα του Νταχάου, του Μπέλσεν, του Μπιρκενάου, του Άουσβιτς.

Για τους Γερμανούς, ο πλησίον είναι μόνο ο κρατούμενος ή, έστω, το θύμα του επαγγέλματος στο οποίο οι ίδιοι και οι Άγγλοι διέπρεψαν ανταγωνιζόμενοι. Του τοκογλύφου.

«Kein pardon».
Δεν γλιτώνεις. Η παραβίαση της ευταξίας στη χώρα των Γότθων έχει ως συνέπεια τη σύλληψή σου για τα περαιτέρω. Είναι γνωστό πως η υπακοή είναι το πρώτο μέλημα για τον Γερμανό, όπως η κλεψιά για τον Γύφτο, η κακότητα για τον Τούρκο και η σαχλαμάρα, δυστυχώς, για τον Έλληνα.

Στη Γερμανία, αν σε τσιμπήσουν να παρανομείς, κατά το κοινώς λεγόμενο, την έβαψες. Εκεί δεν ανέχονται τις εκτροπές, εξαιρουμένων, φυσικά, των απλών παραβάσεων, όπως είναι η ενεργητική και παθητική δωροδοκία από τις γερμανικές πολυεθνικές προς τρίτους, οι μίζες, η κρατική και τραπεζική τοκογλυφία και γενικώς τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Οι Γερμανοί έχουν επίσης μια παροιμιώδη ανεκτικότητα στην ελεύθερη έκφραση της σεξουαλικότητας, προς τούτο έχουν φυτέψει στη χώρα τους ειδικά μπουρδέλα που ικανοποιούν την ακμάζουσα τάση τους προς την κτηνοβασία.

Ακόμη είναι -και το αξίζουν- οι πρώτοι πελάτες της διεθνούς παιδεραστίας στις δυστυχισμένες χώρες της Ανατολής, εκεί που ο ιμπεριαλισμός και η μαφία επενδύουν για τον σκοπό αυτόν τεράστια κεφάλαια.

Επομένως, νομιμοποιούνται να σου φωνάξουν με την «ευγένεια» ενός κροκοδείλου: «Kein pardon».

Στη Γερμανία, αν δεν σε πιάσουν «στα πράσα», θα σε καρφώσει ο γείτονας, ο φίλος ή ακόμα και η γκόμενα. Φίλος δικηγόρος, με σπουδές στην Πολιτική Δικονομία στο Μόναχο, μου διηγήθηκε πως έκοψε ένα λουλούδι από δημοτικό πάρκο και το χάρισε στη Γερμανίδα φίλη του. Την επομένη, του ήρθε το πρόστιμο. Τον είχε καταδώσει η ίδια!

«Kein pardon». Άλλος φίλος, σπουδαίος σήμερα μαθηματικός, φοιτητής τότε, ταξίδευε σιδηροδρομικώς από τη Δανία προς τη Γερμανία. Στον έλεγχο, βρέθηκε το εισιτήριό του σε αταξία.

Αμέσως το τρένο σταμάτησε στη χιονισμένη ερημιά και ο ελεγκτής του ζήτησε να πληρώσει την αξία του εισιτηρίου. Δεν είχε. Τότε, η πόρτα άνοιξε και με σκαιό ύφος του ζήτησε να κατεβεί από το τρένο. Εκεί, στο πουθενά μέσα στη νύχτα! Ο φίλος αντιστάθηκε, το τρένο καθυστερούσε.

Ένας καλοντυμένος Γερμανός προσφέρθηκε να πληρώσει κι έτσι το επεισόδιο έληξε. Όταν τον ευχαρίστησε, ο άλλος του είπε πως το έκανε αποκλειστικά και μόνο γιατί βιαζόταν! Αν, δηλαδή, δεν βιαζόταν, ο νεαρός θα κατέληγε κατεψυγμένος ή τροφή στην κοιλιά των λύκων!

«Kein pardon». Παρά ταύτα οι «φίλοι μας οι Γερμανοί» έχουν προφορικώς ψελλίσει κάτι ανοησίες για συγγνώμη. Ως εραστές της Ελλάδος υποτίθεται, ταξιδιώτες, αρχαιοκάπηλοι, συγγραφείς, ιστορικοί, απλοί πολίτες. Άπαντες με το θράσος του ρινόκερου σαν να μη συνέβη τίποτα. Σαν να ήταν οι κακουργίες τους απλά φυσικά φαινόμενα όπως το χαλάζι και η βροχή.

13-12-1943, Καλάβρυτα. Ερήμωση, σφαγή, πυρκαγιά. Ο χρόνος σταμάτησε ! Το ρολόι της Εκκλησίας σταμάτησε! Όταν εκείνο το ρολόι αρνείται να ξεχάσει, πώς μπορώ να ξεχάσω εγώ;

Με ποιό δικαίωμα θα λησμονήσω;

Πώς νομιμοποιούμαι να ξεχάσω το πρόσωπο της χαροκαμένης μάνας των Καλαβρύτων, ενώ σπαράζει μουσκεύοντας το άδειο κρανίο του σκοτωμένου παιδιού της και θα σπαράζει μπροστά στα μάτια μας μέχρι να διαλυθεί ο χρόνος;

Ποιος είμαι εγώ που τολμώ να ξεχάσω;

Ποιος είμαι εγώ που θα ξεχάσω τον αιωνόβιο ρατσισμό, τον απεχθή φασισμό τους, τον ιμπεριαλισμό τους (δεν είναι οι μόνοι), την κατασυκοφάντηση της πατρίδας μου, την κακοήθειά τους;

Ποιος είμαι που θα αγνοήσω αυτά που πράττουν τώρα ξανά σε βάρος μας;

Δεν έχω την άδεια των απογόνων μου για να τους συγχωρήσω!

Δεν πρόλαβα να πάρω την άδεια των νεκρών μου για να συγχωρήσω!

Γι αυτό, στον σταθμό του τρένου της ψυχής, που οδηγεί βαθιά μέσα μου, όσο ζω, θα μεταφράζεται στα γερμανικά η πινακίδα με την επιγραφή: «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΓΓΝΩΜΗ».



Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Εάν φύγουμε από την «πατρίδα» τους, την ΕΕ, θα έρθει η καταστροφή!




Είναι οι πολιτικοί τους φίλοι, οι «σύμμαχοι» τους, άλλες φορές οι πολιτικοί τους κριτές και άλλες οι πολιτικοί τους προστάτες. Για ό,τι κάνουν πρέπει να υπάρχει η άδεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ, τους Σόιμπλε και τους Νταϊσελμπλουμ.

Ό,τι και να προκύψει από το παζάρι στις Βρυξέλλες και στη συνέχεια στο Βερολίνο, είτε γίνουν άμεσα ή αργότερα εκλογές, αυτό το οποίο αποκαλύπτεται (πάλι) είναι πως η χώρα δεν έχει τίποτα θετικό να περιμένει από εκείνους που έχουν μετατρέψει το λαό σε πειραματόζωα για νέες καταστροφές. Αντίθετα, μόνο νέα δεινά καταγράφονται στις συμφωνίες που έχουν υπογράψει.

Η σύνοδος κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το ταξίδι του πρωθυπουργού, αμέσως μετά, στη Γερμανία, αποκτούν χαρακτηριστικά τα οποία δείχνουν τι είναι και ποιοι είναι οι κυρίαρχοι πολιτικοί εκπρόσωποι στην Ελλάδα. Οι εξελίξεις με το «πάγωμα» των βραχυπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, με την απαίτηση του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών για εξέταση των πρόσφατων εξαγγελιών...
της κυβέρνησης, με τη συμφωνία της Κομισιόν και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) για το σχετικό έλεγχο, είναι ένα τυπικό δείγμα πολιτικής των «συμμάχων».

Η κυβέρνηση εμφανίζεται …αντιστασιακή (και πρόθυμη να δεχθεί τον έλεγχο των δανειστών για το εάν οποιαδήποτε κίνηση της είναι ταιριάζει στα μνημονιακά μέτρα και στις συμφωνίες που έχει υπογράψει) και η Νέα Δημοκρατία …λογική (και πρόθυμη να «μαλώσει» την κυβέρνηση που δεν είχε πάρει την ολοκληρωμένη άδεια των δανειστών).

Πέρα από το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι των εντυπώσεων, με ανακοινώσεις …παλικαρίσιες και χαρακτηρισμούς (μεταξύ κυβέρνησης και ΝΔ), υπάρχει το «σφαγείο», το «σφαγείο» των δικαιωμάτων, των στοιχειωδών προϋποθέσεων επιβίωσης. Αυτό το «σφαγείο» έχει όνομα και λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Η «αγία» ΕΕ, λοιπόν (ανεξαρτήτως των αντιφάσεων που μπορεί να εκφράζονται σε κάθε χρονική στιγμή) θέλει να αποφασίζει για τη ζωή μας.

Τα πράγματα για το λαό γίνονται χειρότερα, την ίδια στιγμή που ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, και ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης, αλληλοκατηγορούνται για το ποιος έχει σκοπό να φέρει τέταρτο μνημόνιο. Υπερασπιστές και οι δύο των μόνιμων μνημονίων της εξαθλίωσης «διαπραγματεύονται» το μέγεθος της καταστροφής. Γιατί; Διότι εάν φύγουμε από την «πατρίδα» τους, την ΕΕ, θα έρθει η καταστροφή…

Τώρα που βρισκόμαστε στην «πατρίδα» τους την ΕΕ έχουμε «προνόμια»: Τους βλέπουμε να παζαρεύουν πόσο ζωή ακόμα θα μας αφαιρέσουν!


από το «Ημερόδρομος»

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Μετά από πόσες συγνώμες άραγε έρχεται η σειρά του φιλότιμου;;;

















Το πολιτικό ανεμογκάστρι που αναβιώνει, προφανώς και δε συνιστά μνημονιακό ανάχωμα, ούτε τύποις ούτε πολύ περισσότερο στην ουσία της ίδιας του της υπόστασης...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι μια κακά φιλοτεχνημένη απόπειρα επανασυγκόλλησης πολιτικών ρεταλιών, που περίμεναν παρκαρισμένα το βολικό πολιτικό χρόνο, για να λειτουργήσουν ως ανάχωμα με την ανοχή του συστήματος που υπηρέτησαν (μαζί φυσικά και τα μνημόνια του), και με προσδοκώμενο όφελος την επαναφορά τους στο κάδρο των εξελίξεων.

Μόνο που αυτή τη φορά, το εγχείρημα είναι προγραμματισμένο να αυτοκαταστραφει, ενδεχομένως πριν καταφέρει καλά καλά να φέρει σε πέρας την πολιτική προσδοκία αυτών που είναι διατεθειμένοι να το αβαντάρουν.

Η "πατριωτική" γαρνιτούρα που το πασπάλισαν, αποδομείται εν τη γενέσει της από τις μνήμες του πατριωτισμού των χαρατσιών της κ. Βαλαβάνη, και η επιλογή να την τιμήσουν αναβιώνοντας την πατριωτική γαρνιτούρα στη φιέστα της εκδότριας, μόνο ως ατυχέστατη επιλογή μπορεί να εκλαμβάνεται.

Η γαρνιτούρα του "ασυμβίβαστου" προκαλεί τουλάχιστον θυμηδία για το στοιχειωδώς σκεπτόμενο κουκί, που θέλει δεν θέλει θα θυμάται πρωτίστως όσα...
δεν έκανε ο κ. Λαφαζάνης από τη θέση του Υπουργού, σ ένα υπουργείο πιυ ώφειλε να είχε ξεσκεπάσει μπόλικη βρωμιά αλλά δυστυχώς το... λησμόνησε.
Η γαρνιτούρα του φαφλατισμού, δεν είναι το δυνατό τους χαρτί, τουλάχιστον για όποιον τολμά να θυμάται τη θέρμη με την οποία ο κατά τα λοιπά συμπαθής Στάθης, στήριξε την επιλογή ΣΥΡΙΖΑ τις μέρες του μεγάλου ξεπεσμού.

Η γαρνιτούρα της ενότητας, οσονούπω θα σκοντάψει στις μωροφιλόδοξες βλέψεις της κ. Ζωής που δεν είναι διατεθειμένη να ανεχτεί δεύτερο ρόλο μετά τις κορυφαίες παραστάσεις που έδωσε στηρίζοντας μνημονιακές και αμφιλεγόμενες πρακτικές ως άλλη κυρια διευθυντού.

Η γαρνιτούρα τέλος της υπεύθυνης αντιστασιακής δράσης... Ας μη τη σχολιάσουμε. Να ρωτήσουμε απλά το εξής: Πόσες συγνώμες θα ζητήσεις ακόμη μπάρμπα Μανώλη; Δε φτάνει η μια που έκαψε όσους σε πίστεψαν; Έχεις τα κότσια να ξανασυγχωρεθείς, επειδή κάπου μπέρδεψες το μαϊντανό με την αντιστασιακή παρακαταθήκη;;;

Και για να τελειώνουμε. Όλο αυτο το φοβερό και τρομερό πράγμα, που πλάι σ όλα οσα είχε από παλιά, πρόσθεσε μια πρέζα πατριωτισμό και ολίγην από Αλαβάνο, δεν είναι τίποτε παραπάνω από κείνον το συνασπισμό της ήττας που καταποντίστηκε στις εκλογές του Σεπτέμβρη, και τώρα απλά ξαναδίνει τα ρέστα του.

Σας κερνά εξαπάτηση... Το κερνάτε περιφρόνηση και... πατσίσατε. Οσονούπω άλλωστε έρχεται φαγωμάρα. Δύσκολο πράγμα η διαχείριση της μιζέριας, ειδικά όταν σε βαραίνει το αμείλικτο παρελθόν που είναι νωπό και δεν ξεχνιέται.

Ε.ΠΑ.Μ.: Η ΛΑΕ δεν ενδιαφέρεται για την ενότητα του λαού για Δημοκρατία και Εθνική αυτοδιάθεση, αλλά μόνο για την ενότητα ενός παρηκμασμένου τμήματος της Αριστεράς...





Ανακοίνωση του Ε.ΠΑ.Μ. για τις σχέσεις του με τη ΛΑΕ

Με αφορμή τα σχετικά δημοσιεύματα που θέτουν ζήτημα ρήξης στις σχέσεις επικοινωνίας του ΕΠΑΜ με τη ΛΑΕ, εξ αιτίας της άρνησης της τελευταίας να συμμετέχει στην ημερίδα που οργανώθηκε από το ΕΠΑΜ με θέμα το μεταναστευτικό - προσφυγικό πρόβλημα στην Ελλάδα και τις προεκτάσεις του, η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ επισημαίνει τα παρακάτω:


  • 1.      Τόσο ο χρόνος κοινοποίησης (μεσάνυκτα της παραμονής της ημερίδας), όσο και το περιεχόμενο της επιστολής της ΛΑΕ, με την οποία γνωστοποίησε την άρνηση της συμμετοχής της, παραπέμπει σε προσχηματική διαχείριση και πρακτική, αλλά και ανακόλουθη στάση, αφού είχε αποδεχτεί τη συμμετοχή της, έχοντας βεβαίως πλήρη γνώση, τόσο του προγράμματος όσο και των συντελεστών.
  • 2.      Η πραγματική αιτία αυτής της άρνησης, ενδεχομένως σχετίζεται με τη διαχείριση εσωτερικών διεργασιών και εσωκομματικών ισορροπιών, που ωστόσο αφήνουν αδιάφορους, τόσο την Ελληνική κοινωνία, όσο και το ΕΠΑΜ.
  • 3.      Η επίκληση «ξενοφοβικών αντιλήψεων ορισμένων εκ των ομιλητών» ως αιτία της άρνησης συμμετοχής της, πέραν του γεγονότος ότι είναι αυθαίρετη, συνιστά επιπροσθέτως φυγομαχία, αλλά και στάση προσβλητική απέναντι σε απόψεις που έτσι κι αλλιώς συζητούνται ευρύτατα μέσα στην Ελληνική κοινωνία.


Για το ΕΠΑΜ…

1.      Η ανάληψη της πρωτοβουλίας για τη διοργάνωση της συγκεκριμένης ημερίδας, υπήρξε κορυφαία πολιτική πράξη, αναφορικά με την ανάδειξη των παραμέτρων ενός σοβαρότατου προβλήματος, που απασχολεί όλο το λαό και γεννά έντονες αντιπαραθέσεις και προβληματισμούς που δεν είναι δυνατόν ούτε να αποκρύπτονται ούτε και να αποσιωπούνται.

2.      Το ΕΠΑΜ ως διοργανωτής δεν απέφυγε, ούτε να ακούσει, ούτε βεβαίως να αναμετρηθεί με απόψεις που ενδεχομένως δεν συμφωνεί, αλλά που ωστόσο υπάρχουν και διχάζουν -ίσως- τμήματα της Ελληνικής κοινωνίας.

Για την ΛΑΕ…

Η επιλογή της συγκεκριμένης στάσης, δεν υπήρξε κεραυνός εν αιθρία. Υπήρξε απότοκος μιας συνολικότερης ερμαφρόδιτης τακτικής που σέρνεται από τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015, όταν με ανάλογα προσχήματα και πολιτικούς καιροσκοπισμούς, αρνείται συστηματικά κάθε πολιτικό διάλογο με το ΕΠΑΜ επί συγκεκριμένης βάσεως.

Στη συνέχεια και μέχρι σήμερα -και παρά τη συνεύρεση σε κοινούς αγώνες- αποφεύγει επίσης συστηματικά την κοινή παρουσία σε εκδηλώσεις που θα επέτρεπαν την αμοιβαία έκθεση των απόψεων μπροστά στο λαό.

Παρά ταύτα, το ΕΠΑΜ θεώρησε υποχρέωσή του να προσκαλέσει τη ΛΑΕ σε αυτή την κορυφαία πολιτική πρωτοβουλία, θεωρώντας ότι οι απόψεις της όπως και οι απόψεις όλων των άλλων προσκεκλημένων, χωρίς υποβολείς και χωρίς προληπτική ή κάθε είδους λογοκρισία, έχουν να προσφέρουν στο συνολικό προβληματισμό.

Και αυτό γιατί για το ΕΠΑΜ, η συνύπαρξη σε συζήτηση για τα κορυφαία πολιτικά προβλήματα, δεν μπορεί να έχει ως προαπαιτούμενο οποιουδήποτε είδους πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, αφού αυτά όχι μόνο δεν προάγουν το διάλογο, αλλά δολοφονούν τη Δημοκρατία.

Η επίκληση ωστόσο από την ηγεσία της ΛΑΕ της άποψης για τη «…συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου ριζοσπαστικών, αριστερών, προοδευτικών, πατριωτικών δυνάμεων…» καταδεικνύει πως το πραγματικό ζητούμενο, δεν είναι η ενότητα του λαού για Δημοκρατία και Εθνική αυτοδιάθεση, αλλά η απόπειρα περιχαράκωσης αποκλειστικά και μόνο επιλεγμένων τμημάτων του, για εκλογική και μικροπολιτική εκμετάλλευση.

Το ΕΠΑΜ σε αντιδιαστολή με ανάλογες μικροκομματικές και υστερόβουλες προσεγγίσεις, προτάσσει την ενότητα του λαού πέρα και πάνω από ιδεολογικές περιχαρακώσεις και πολιτικές καταβολές.

Υπερβαίνοντας τη μιζέρια ανάλογων μικροκομματικών προσεγγίσεων, το ΕΠΑΜ επιμένει ενωτικά, επιμένει πατριωτικά, επιμένει δημοκρατικά και αταλάντευτα να ανοίγει δρόμους για τη μαχητική συνάντηση όλου του λαού, προκειμένου να καταστεί επιτέλους νοικοκύρης στον τόπο του.


Αθήνα 14 Δεκεμβρίου 2016

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016







του Δ. Καζακη

Σύμφωνα με πηγές του Μεγάρου Μαξίμου, την Τετάρτη ο Πρωθυπουργός θα αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες. Το απόγευμα της ίδιας μέρας θα έχει συνάντηση με τον πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη, στην οποία θα συμμετέχουν και οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Νίκος Κοτζιάς και Ιωάννης Κασουλίδης αντίστοιχα.

Την Πέμπτη, ο κ. Τσίπρας θα συναντήσει σε πρόγευμα τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς, ο οποίος έχει ήδη δηλώσει ότι θα είναι ο "αντίπαλος" της Μέρκελ στις ερχόμενες Γερμανικές εκλογές. Στη συνέχεια θα συμμετέχει στην Προπαρασκευαστική Σύνοδο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών ως παρατηρητής. Γιατί άραγες;

Θα συμμετάσχει επίσης στη Σύνοδο Κορυφής, στο περιθώριο της οποίας θα έχει την ευκαιρία να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ. Ενώ την Παρασκευή ο Αλέξης Τσίπρας συναντάται στο Βερολίνο με την Άνγκελα Μέρκελ.
Τσίπρας και Μέρκελ θα έχουν γεύμα εργασίας στην Καγκελαρία κατά τη διάρκεια του οποίου ο έλληνας πρωθυπουργός θα επιδιώξει να πείσει πως η αξιολόγηση θα πρέπει να κλείσει το συντομότερο δυνατό, χωρίς να τίθενται εκβιαστικά διλήμματα από την πλευρά των εταίρων. Έτσι μας λέει το Μαξίμου.

Ποιά είναι η αλήθεια;
Η αλήθεια είναι ότι ο Τσίπρας πάει να "πουλήσει" στους δανειστές ένα σενάριο έκτακτων εκλογών με σκοπό την πολιτική διάσωση της δικής του παράταξης. Γνωρίζει πολύ καλά ότι στο τελευταίο Eurogroup έκλεισαν όλα τα θέματα και οι δανειστές- εταίροι δεν άφησαν κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης. Αποφάσισαν "πρόσθετο μνημόνιο" από τις αρχές του νέου έτους με ότι σημαίνει αυτό σε πρόσθετα μέτρα σε βάρος του ελληνικού λαού και της χώρας.

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

WALL STREET JOURNAL : "Είναι το 2016 ένα νέο 2014 για την Ελλάδα; - Πολλές οι ομοιότητες αλλά ... "













- " Αυτή τη φορά, δεν υπάρχει κάποιος «ήρωας» κατά των μνημονίων να περιμένει τη σειρά του."  

Εκτενές άρθρο για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και τις ομοιότητες με την περίοδο που υπήρχε σε εξέλιξη διαπραγμάτευση και το 2014, δημοσιεύει η Wall Street Journal. Η αμερικανική εφημερίδα επισημαίνει πως υπάρχουν πολλές ομοιότητες αλλά και διαφορές και η αρθρογράφος αναρωτιέται στον τίτλο: «Είναι το 2016 ένα νέο 2014 για την Ελλάδα;».
Οπως αναφέρει το δημοσίευμα

Τα κοινά σημεία
2014: Στα μέσα Νοεμβρίου, η στατιστική υπηρεσία της Ελλάδας ανακοίνωσε την επιστροφή της χώρας στην ανάπτυξη μετά από μία εξαετία ύφεσης, με τον ρυθμό ανάπτυξης να φθάνει στο 1,7% κατά το γ' τρίμηνο. Λίγες εβδομάδες μετά, ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος προσπαθούσε να κλείσει την αξιολόγηση, αποκάλεσε τις απαιτήσεις των δανειστών «παράλογες και αβάσιμες». Ο κ. Σαμαράς ανέμενε κάποια μέτρα για το χρέος, όπως και η σημερινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. «Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μας αντιμετωπίζει με τον τρόπο που μας αντιμετώπισαν... όταν όλα κατέρρεαν», ανέφερε και λίγες ημέρες αργότερα δρομολόγησε προεδρικές εκλογές που οδήγησαν σε γενικές εκλογές και στην ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ.

2016: Η ελληνική οικονομία «έτρεξε» με ρυθμό 1,8% στο γ' τρίμηνο. Την προηγούμενη εβδομάδα ο Έλληνας πρωθυπουργός, υποστήριξε ότι η κυβέρνηση «δεν θα μπει στον κόπο να συζητήσει παράλογες απαιτήσεις», κυρίως εάν αυτές σχετίζονται με τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν μετά τη λήξη του προγράμματος το 2018. Προειδοποίησε ότι μια πιθανή αποτυχία στις διαπραγματεύσεις της χώρας για την δεύτερη αξιολόγηση «μπορεί να οδηγήσει σε εκλογές».
Σε συνέντευξη του στη Wall Street Journal, ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, κάλεσε τους πιστωτές να εμπιστευτούν την ελληνική κυβέρνηση.

Οι διαφορές

2014: Με τη δημοτικότητα της Νέας Δημοκρατίας να βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, ο κ. Σαμαράς προχώρησε σε ανασχηματισμό, αντικαθιστώντας μεταρρυθμιστές υπουργούς με λαϊκιστές. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους, η κυβέρνηση της Ελλάδας εξόργισε τους πιστωτές καταθέτοντας ένα σχέδιο προϋπολογισμού χωρίς την έγκριση τους. Η στήριξη για το αντικαθεστωτικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που υποσχόταν να καταργήσει τα μέτρα λιτότητας, αυξανόταν.

2016: Για να επιταχυνθούν οι συνομιλίες με τους πιστωτές, στις αρχές Νοεμβρίου ο κ. Τσίπρας ανασχημάτισε την κυβέρνηση, αντικαθιστώντας τους «εχθρούς» των μεταρρυθμίσεων με μεταρρυθμιστές. Η κυβέρνηση κατέθεσε το προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2017, αφού πρώτα ήρθε σε συνεννόηση με τους πιστωτές και είχε, παράλληλα, «κλείσει» όλα τα χρηματοδοτικά κενά. Όπως και η Νέα Δημοκρατία στο παρελθόν, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και αυτός αντιμέτωπος με μια μεγάλη πτώση στις δημοσκοπήσεις. Αλλά αυτή τη φορά, δεν υπάρχει κάποιος «ήρωας» κατά των μνημονίων να περιμένει τη σειρά του.


Η συμμετοχή στην Ε.Ε. και την ΟΝΕ ως κύρια αιτία της ελληνικής τραγωδίας, Γράφει ο Κώστας Παπουλής



Αποτελεί η συμμετοχή της χώρας στην Ε.Ε. και στην Ζώνη του Ευρώ την βασική αιτία της χρεοκοπίας; Γιατί διάφοροι αρθρογράφοι της «αριστεράς» και της «δεξιάς» προσπαθούν να αποσυνδέσουν την τραγική κατάσταση της χώρας από την συμμετοχή της στην διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης;

Ακόμη και σήμερα, διάφοροι αρθρογράφοι της «αριστεράς» και της «δεξιάς», προσπαθούν να αποσυνδέσουν την τραγική κατάσταση της χώρας από την βασική αιτία της καταστροφής της, την συμμετοχή της στην διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης και ιδιαίτερα στον σκληρό της πυρήνα την ζώνη του ευρώ. Και στις δύο περιπτώσεις, δεν έχουμε παρά αριστερο(α)δέξιες προσπάθειες που δεν έχουν βάση την λογική, την οικονομική επιστήμη και την πραγματικότητα, παρά μόνο την ιδεοληψία.

Οι «δεξιοί», πιστεύουν ακράδαντα όπως οι ιεχωβάδες, στις δυνάμεις της αγοράς, στην απολυτή ελευθερία του εμπορίου και στην απουσία κρατικής παρέμβασης. Η συμμετοχή της χώρας στην Ε.Ε. και στο ευρώ, εξασφαλίζει ακριβώς αυτή την απόλυτη κυριαρχία των δυνάμεων της αγοράς. Όμως, ως γνωστόν, σε μια τέτοια κατάσταση επιβιώνουν οι επιχειρήσεις που διαθέτουν απόλυτο πλεονέκτημα, εις βάρος των πιο αδύναμων. Το ίδιο ισχύει και για ολόκληρες οικονομίες.

Οι πιο αδύναμες αποδιαρθρώνονται περαιτέρω, ενώ αυτές της υψηλής παραγωγικότητας ενισχύονται. «Κάτι» που μεταφράζεται στον οικονομικό και γεωγραφικό χώρο σε αποψίλωση της «περιφέρειας» και σε ενίσχυση του «κέντρου». Η πόλωση είναι ο κανόνας της απελευθέρωσης του εμπορίου, του κεφαλαίου και των υπηρεσιών. Η παγκοσμιοποίηση σήμερα, εκφράζει τους ισχυρούς παίκτες στον πλανήτη, το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και τις πολυεθνικές.

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Insert Coin-Eισάγετε Nόμισμα...

















του Σπύρου Στάλια

Θα έχετε δει αυτόματους πωλητές προϊόντων. Είναι ένα μεγάλο καλοχρωματισμένο κουτί, έντονα φωτισμένο, τοποθετημένο σε «περατζάδα» και μέσα έχει σάντουιτς, γλυκά, νερά, σοκολάτες, καφέδες, αναψυκτικά κα.

Στο πλάι δεξιά ή αριστερά, υπάρχει μια εισδοχή και εκεί εισάγετε τα χρήματα που απαιτούνται για να αγοράσετε αυτό που επιθυμείτε. Ρίχνετε τα αναγκαία κέρματα, επιλέγετε αυτό που θέλετε, πατώντας ένα κουμπί, και σε μια καταπακτή κατεβαίνει η ’όρεξη’ σας και όλα είναι μια χαρά. Εσείς πήρατε αυτό που θέλετε και το μηχάνημα σας το έδωσε, αφού πρώτα δαπανήσατε.

Αν υποθέσουμε ότι για αρκετές μέρες κάνεις δεν αγοράζει τίποτα, δεν δαπανά κάνεις, τότε ότι υπάρχει μέσα στο μηχάνημα θα χαλάσει. Αν κανείς δεν δαπανήσει, κατ’ ανάγκη αυτοί που παράγουν, για να γεμίσει με εμπορεύματα το μηχάνημα, θα σταματήσουν να παράγουν. Δηλαδή η δαπάνη προηγείται της παραγωγής.

Κάπως έτσι, και χωρίς να κάνουμε μεγάλο λάθος, είναι και η πραγματική οικονομία. Φανταστείτε...
την οικονομία σαν αυτό το μεγάλο κουτί που πριν περιέγραψα. Μέσα υπάρχουν εργαζόμενοι και υλικοί πόροι. Κάποιος λοιπόν θα πρέπει να ρίξει σε αυτό το κουτί χρήμα για να αγοράσει την εργατική τους δύναμη και τους πόρους που υπάρχουν, και να τους «καταναλώσει» στην παραγωγική διαδικασία. Αν κάνεις αυτό δεν το κάνει τότε θα έχουμε ανέργους, ανενεργούς πόρους, δυστυχισμένη χώρα, έτοιμη για κοινωνική αναταραχή. Όπως είμαστε ακριβώς τώρα.

Το ερώτημα είναι, γιατί δεν ρίχνει κάνεις λεφτά στο κουτί;

Αφήνοντας κατά μέρος τις θεωρητικές αναλύσεις για την φύση του ευρώ, που ως νόμισμα αποκτά και διατηρεί την αξία του ως μέσο αποθησαυρισμού, παρά από το να θέτει σε κυκλοφορία την παραγωγική διαδικασία, κανείς λοιπόν δεν δαπανά γιατί δεν έχουμε ευρώ. Δεν έχουμε δε ευρώ, επειδή το ευρώ, ως ξένο νόμισμα, το αποκτάς είτε από εξαγωγές, που δεν μπορούμε να κάνουμε, είτε από δανεισμό, που δεν μπορούμε να δανειστούμε.

Και έτσι το κουτί της Οικονομίας παραμένει αδρανές, η Χώρα φτωχαίνει όλο και πιο πολύ κάθε μέρα, και τώρα λόγω μείωσης της δαπάνης των εξοπλισμών τον Ενόπλων Δυνάμεων φαίνεται να μπαίνει σε κάποια δοκιμασία επικίνδυνη.

Με αλλά λόγια, λόγω ευρώ έχουμε βρεθεί σε φτώχεια και ανασφάλεια.

Καιρός είναι λοιπόν να δαπανήσουμε και αυτό μπορούμε να το κάνουμε με την επιστροφή μας στο Εθνικό Νόμισμα. Σας διαβεβαιωθώ δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Προϋπόθεση της ανάπτυξης είναι η δαπάνη και όχι η λιτότητα των τραπεζιτών και των πολιτικών τους

Insert Coin, Eισάγετε Nόμισμα, Ελληνικό Νομισμα για να κινήσουμε την Οικονομία μας, να ξεφύγουμε από την δυστυχία του ευρώ.

spyridonstalias@hotmail.com

*Ο Σπύρος Στάλιας είναι οικονομολόγος PhD

Εθνική επιτυχία τα πλεονάσματα 3,5% για 10 χρόνια;











Απαράδεκτα αρνητικό, σε σχέση με τις υπο-χωρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης, ήταν το αποτέλεσμα της συνόδου του Γιούρογκρουπ στις 5 Δεκεμβρίου 2016.

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μια ψυχρή αποτίμηση της απόφασης, που δε διακατέχεται από το άγχος της επιβεβαίωσης, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ήταν μία επιβλαβής για τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας απόφαση, που παγιώνει και δεν αναιρεί την υπερχρέωση, για πέντε συγκεκριμένους λόγους.

Πρώτος, η κυβέρνηση πίστευε ότι το Γιούρογκρουπ της 5ης Δεκεμβρίου θα επιτάχυνε την ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Θα εκβίαζε δηλαδή τους θεσμούς για μια συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο, που θα έδινε το πράσινο φως για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Αυτό δεν έγινε. Η ανακοίνωση (http://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2016/12/05-eurogroup-statement-greece/) επισημαίνει στην αρχή της 7ης παραγράφου ότι «το Γιούρογκρουπ καλεί τους θεσμούς και την Ελλάδα να επαναλάβουν τις διαπραγματεύσεις προκειμένου να φτάσουν σε τεχνική συμφωνία όσο το δυνατό συντομότερα». Κανένα έλεος για τους προσκυνημένους…

Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΡΑ!











Γράφει ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ


Θα το πούμε καθαρά: Ο μόνος που δίνει τεκμηριωμένες απαντήσεις για το πώς θα βγούμε από τη γερμανοευρωπαϊκή κατοχή είναι ο έγκριτος οικονομολόγος κ. Δημήτρης Καζάκης. Για μιαν ακόμη φορά, σε συνέντευξή του στο κανάλι Kontra, στην εκπομπή του Αιμίλιου Λιάτσου, ο κ. Καζάκης ανέλυσε πλήρως όσα κρύβουν οι μνημονιακοί προσκυνημένοι.


Διέλυσε όλη την ανίερη προπαγάνδα ότι δήθεν θα καταστραφούμε εάν φύγουμε από το ευρώ. Περιέγραψε με σαφήνεια τους στόχους του Βερολίνου αλλά και των Αμερικανών, που στοχεύουν στην πλήρη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, και φώτισε όχι μόνο τα οικονομικά αλλά και τα γεωπολιτικά σχέδιά τους. Διευκρίνισε ότι τα λεγόμενα για διπλό νόμισμα αποτελούν καταστροφή και τόνισε ότι η επιστροφή σε ΕΘΝΙΚΟ νόμισμα όχι μόνο δεν θα έχει συνέπειες αλλά και θα μας απελευθερώσει από τα δεσμά της αποικιοκρατικής δουλείας.

Οι διάφοροι πολιτικάντηδες ευρωλάγνοι μέσα στη Βουλή, εάν δεν γνωρίζουν αυτήν την αλήθεια, είναι ανίκανοι και άχρηστοι για τον ρόλο τους. Εάν τη γνωρίζουν και την αποκρύπτουν, διαπράττουν εθνική προδοσία. Και στις δύο περιπτώσεις οι άνθρωποι αυτοί είναι επικίνδυνοι και οι πολίτες οφείλουν να τους γυρίσουν τα νώτα. Ο κ. Καζάκης με το κίνημά του, το ΕΠΑΜ, εκφράζει την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ Αριστερά και όχι την εθνομηδενιστική του ΣΥΡΙΖΑ, που καπηλεύεται ιδέες στις οποίες ποτέ δεν πίστεψε. Με τον ανασχηματισμό ο Τσίπρας έφερε στο προσκήνιο αμερικανοκατευθυνόμενους συνεργάτες του, σε μια ακόμη προσπάθεια αυτός ο κυβερνητικός θίασος να ξεγελάσει τους ψηφοφόρους, να εξυπηρετήσει τα ξένα συμφέροντα, ώστε να μείνει γαντζωμένος στην εξουσία. Μάταιος κόπος! Μέχρι την άνοιξη το θλιβερό αυτό σουρεαλιστικό κατασκεύασμα θα έχει γκρεμισθεί κάτω από τις κατάρες των εξαθλιωμένων πολιτών.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Παν. Λαφαζάνης, εάν θέλουν να συμβάλουν στη μεγάλη προσπάθεια να σπάσουμε τις ευρωγερμανικές αλυσίδες, θα πρέπει να αφήσουν κατά μέρος εγωιστικές αντιλήψεις και να πλαισιώσουν τον κ. Καζάκη, για να υλοποιηθεί το ευρύ Λαϊκό Μέτωπο, που μπορεί να φέρει την ανατροπή. Και τότε, Τσίπρας, Μητσοτάκης και τα άλλα μνημονιακά κομματίδια θα σαρωθούν.

Αν ανατρέξουμε στην παγκόσμια Ιστορία, θα δούμε ότι η μέθοδος του καπιταλισμού, όπως εκφράζεται μέσα από το ασύδοτο τραπεζικό κεφάλαιο, δεν έχει αλλάξει στην πορεία του χρόνου. Στα 1917, γιατί έγινε και γιατί πολεμήθηκε λυσσωδώς η σοβιετική επανάσταση; Αφήνουμε στην άκρη πρόσωπα και τα τρωτά του κομμουνισμού και κοιτάμε την ουσία των γεγονότων. Εμπνευστής του εμφυλίου πολέμου στη Ρωσία και της ξένης ένοπλης επέμβασης ήταν η διεθνής αντίδραση, με καθοδηγητικό πυρήνα την Αγγλία, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ. Συσπειρώθηκαν, δηλαδή, όλες οι καπιταλιστικές χώρες του κόσμου σε ένα ενιαίο μέτωπο εναντίον του σοσιαλισμού, που τότε για πρώτη φορά ύψωνε ανάστημα. Στη σύγκρουση αυτή κρινόταν η σχέση μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου, μεταξύ καταπιεζομένων και καταπιεστών (το ίδιο δεν γίνεται και σήμερα;). Τα τραστ και τα μονοπώλια, με τις εθνικοποιήσεις, στερήθηκαν τα εργοστάσια, τις επενδύσεις, τα προνόμιά τους. Ένα άλλο μέτρο της σοβιετικής εξουσίας το οποίο πρέπει να μας γίνει σήμερα παράδειγμα ήταν η ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΎ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ και των υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει οι κυβερνήσεις της προεπαναστατικής Ρωσίας. Η οικονομική διείσδυση του ξένου κεφαλαίου στην οικονομία της Ρωσίας είχε αποτέλεσμα την οικονομική εξάρτηση της χώρας.

Σήμερα, είμαστε υπόδουλοι διότι έχουμε πλήρη αποικιοκρατική εξάρτηση από τις Βρυξέλλες και από το ευρώ. Πολλοί μας ρωτούν: Μα, είναι δυνατή η αντιμνημονιακή συσπείρωση κομμάτων και προσώπων που έχουν –έστω και περιορισμένες– διαφορές αντιλήψεων και θέσεων; Αυτό, π.χ., συμβαίνει μεταξύ πολύ αξιόλογων ανθρώπων, όπως είναι ο Καζάκης, η Κωνσταντοπούλου ή ο Λαφαζάνης. Κι ακόμα, γιατί όχι, και κάποιων αντιμνημονιακών Δεξιών; Ασφαλώς κάθε κόμμα έχει μια ολοκληρωμένη αντίληψη της εξελίξεως. Ένα «μέγιστον πρόγραμμα». Εάν σε αυτό δεν διέφεραν από τα άλλα, δεν θα είχαν λόγο να υπάρχουν. Σίγουρα υφίστανται διαφορές. Αλλά, όταν προβάλλει μια εθνική ανάγκη, επιβάλλεται η δυνατότητα συσπειρώσεως σε ένα ελάχιστο πρόγραμμα, και κανέναν αντιμνημονιακό δεν μπορούμε να αποκλείσουμε. Μακάρι να άκουγε αυτήν τη φωνή και το ΚΚΕ.

Όσοι διακηρύσσουν ότι πρέπει να αποκατασταθεί στον τόπο μας η εθνική ανεξαρτησία ξέρουν καλά ότι, εάν δεν επιτευχθεί η ενότητα των αντιμνημονιακών δυνάμεων, η κυβέρνηση θα βρίσκεται στα χέρια των «χαμάληδων» των Βρυξελλών και του Βερολίνου. Είτε θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ είτε η Νέα Δημοκρατία, με τα κομματίδια που εύκολα γίνονται δορυφόροι τους. Η αντιμνημονιακή συνέπεια επιβάλλει τη χρησιμοποίηση των εκάστοτε κατάλληλων μέσων για την επιτυχία του σκοπού, δηλαδή την έξοδό μας από το γερμανοευρωπαϊκό γκέτο. Ο Σαίξπηρ έλεγε στο έργο του «Ιούλιος Καίσαρ»: «Δεν φταίει το άστρο μας, φίλε Βρούτε, που είμαστε δούλοι. Είναι δικό μας το λάθος…». Είναι δικό μας το λάθος αν δεν μπορούμε να ενωθούμε και παραμένουμε δούλοι.

Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου τόνιζε κάποτε: «Εκείνο που λείπει από τη σύγχρονη Ελλάδα δεν είναι ούτε το τάλαντο, ούτε οι γνώσεις, ούτε η γενναιότητα, αλλά η ΣΚΕΨΗ…». Η βασική μας αδυναμία τότε, αλλά πολύ περισσότερο σήμερα. Οι δικοί μας δεν σκέφτονται ότι Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ αποτελούν ενιαίο γεωπολιτικό σύνολο. Όπως έγραψε και ο πρέσβης κ. Περικλής Νεάρχου, οι δύο αυτοί γεωπολιτικοί ατλαντικοί πυλώνες έγιναν το πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώθηκε η νέα γεωπολιτική τάξη, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, με την ένταξη στους δύο αυτούς Οργανισμούς των πρώην ανατολικών χωρών, από τη Βαλτική έως τα Βαλκάνια. Η αποχώρηση της Αγγλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η πρώτη διάσπαση του συνόλου αυτού. Αυτόν τον δρόμο θα πρέπει να ακολουθήσουν Ελλάδα και Ιταλία για να γκρεμιστεί το ευρώ και να υπάρξουν ρήγματα στη νέα αυτή γεωπολιτική «τάξη», ή μάλλον αταξία. Κι ακόμα πρέπει να σκεφθούμε ότι η εκλογή Τραμπ μπορεί να έχει το καλό ότι θα χτυπηθεί ο ισλαμικός κίνδυνος, τον οποίο οι εθνομηδενιστές του ΣΥΡΙΖΑ θεσμοθετούν με εγκληματική νοοτροπία στη χώρα μας.

Πρέπει να παλέψουμε για να φύγουμε από το ευρωπαϊκό γκέτο. Ο Μπρεχτ έλεγε: «Άκου, λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι, σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις…». Αν δεν παλέψουμε, οι «εταίροι» και τα μίσθαρνα όργανά τους θα μας πεθάνουν. Ο λαός απαιτεί ΕΞΈΓΕΡΣΗ. Ο Δημήτρης Γληνός στο περίφημο κείμενό του «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ» σήμαινε προσκλητήριο: «Ο λαός αναζητεί τους αρχηγούς του. Όσοι είναι κλητοί και εκλεχτοί ας ακούσουν τη φωνή του και ας τρέξουν στο πλευρό του…». Η φωνή του Γληνού από τα βάθη της Ιστορίας σαλπίζει πάλι προσκλητήριο. Αρχηγούς αναζητούμε. Πού να βρίσκονται, άραγε; Ακούει κανείς «εκλεκτός» τη φωνή του εξαθλιωμένου και απελπισμένου λαού; Ο κ. Καζάκης ανταποκρίθηκε θετικά στο κάλεσμα. Ας τον ακολουθήσουν κι άλλοι κι ας τον πλαισιώσουν. Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και η στρατιά των ανέργων δεν μπορούν να περιμένουν. Η υπομονή εξαντλήθηκε. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ξεπούλησε τα πάντα και ο Κυριάκος περιμένει να συμπληρώσει την καταστροφή, χάριν των Ευρωπαίων.

Το πολύ ενδιαφέρον περιοδικό πολιτικού διαλόγου «Τετράδια», που εκδίδει ο κ. Λουκάς Αξελός με ένα εκλεκτό επιτελείο συνεργατών, στο 66ο τεύχος έχει ένα αφιέρωμα με τον γενικό τίτλο: «Ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς προσωπείο». Συνιστώ σε όλους να το διαβάσουν. Μέσα εκεί βλέπουμε τη ρεαλιστική προειδοποίηση που διετύπωσε ο κ. Αξελός στον Τσίπρα στα τέλη του 2013. Του είπε: «Το Βερολίνο είναι και θα είναι αμείλικτο στην εφαρμογή των κεντρικών του στοχεύσεων. Δεν σκοπεύει να αφήσει στην Αριστερά να του ξηλώσει το πουλόβερ της ευρωπαϊκής του πολιτικής και θα αντιδράσει κλείνοντας τη στρόφιγγα παροχής ρευστού, βυσσοδομώντας πολιτικά και ενεργοποιώντας, με κάθε τρόπο και μέσο, εσωτερικές δυνάμεις που εκφράζουν το στρατόπεδο της εθελοδουλίας…».
Ο Τσίπρας, αντί να προβληματισθεί από τα σοφά λόγια του κ. Αξελού, έγινε ο ίδιος εθελόδουλος. Γι’ αυτό και ο λαός ζητάει επανάσταση.
Όπως έλεγε ο Ρήγας Βελεστινλής: «Όταν η Διοίκησις βιάζει, αθετεί, καταφρονεί τα δίκαια του λαού, το να κάμει ο λαός επανάστασιν είναι το πλέον ιερόν από όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητον από όλα τα χρέη του…».!!!!!!

Από το ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ


http://dimtris-kypriotis.blogspot.gr/2016/12/blog-post_66.html