ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Η μπαλάντα του ηλίθιου...













του Δ. Καζακη

Ευτυχώς γλυτώσαμε ακόμη μια φορά. Για φανταστείτε να μην γινόταν η αξιολόγηση. Για φανταστείτε να μην είχαμε να πληρώσουμε τους δανειστές. Δεν θα είχαμε να φάμε. Δεν θα είχαμε καύσιμα, χαρτί υγείας, φάρμακα. Δεν θα μπορούσαμε να ταξιδέψουμε. Όσο για δουλειές, άστα! Δεν θα είχαμε πια ούτε ένα γιαουρτάκι για τον παππού και τη γιαγιά. Αφήστε που οι Τούρκοι, οι Αλβανοί, μαζί με τον Αλάριχο, την Ζήνα (την πολέμαρχο κι όχι την τραγουδίστρια) μαζί με τον Αττίλα θα ρήμαζαν με επιδρομές τον άτυχο τόπο μας.
Κι όλα αυτά γιατί ορισμένοι τρελοί απαιτούν να φύγουμε από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Απαιτούν εδώ και τώρα να σταθούμε με τις δικές μας δυνάμεις στα πόδια μας, ανεξάρτητοι, αφεντικά στον τόπο μας. Άκου τρέλα! Μα γίνονται αυτά! Πού αλλού στον κόσμο έγιναν για να γίνουν σε μας! Δηλαδή τι θέλουν; Να φέρουν τα πάνω-κάτω; Να σηκωθούν τα πόδια να βαρέσουν το κεφάλι; Να μας κάνουν Βόρεια Κορέα;
Ο Λεβέντης τ' άκουσε και του 'ρθε αποπληξία. Μα καλά τι λένε αυτοί οι τρελοί, είπε ο μέγας αυτός εθνοπατέρας; Και που θα βρούμε τζόκερ πού να κερδίζει 1 εκατομμύριο ευρώ; Σκέτη τρέλα, αναφώνησε...

Μέχρι και η κ. Βανδή, η γνωστή κυρία του πενταγράμμου, βγήκε να μας συνετίσει. Έτσι και φύγουμε από το ευρώ, θα είναι καταστροφή. Μας το διαβεβαιώνει η κ. Βανδή. Όπως παραμονές του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 μας το διαβεβαίωνε κι ο κ. Ρουβάς μαζί με όλο το αφάν γκατέ του καλλιτεχνικού στερεώματος της νύχτας.

Γιώργος Γεωργής : «Επιτέλους, υπάρχει κάποιος που είναι σε θέση να μας ενημερώσει υπεύθυνα, για το ποιός κυβερνά τελικά αυτήν την Χώρα ;;;»










Τα πέντε βήματα για μια Ελλάδα Ανεξάρτητη - Κυρίαρχη - Δημικρατική :

- Διαγραφή Χρέους
Η μη αναγνώριση του δημόσιου χρέους με βάση το διεθνές δίκαιο, επιτρέπει σε ένα κυρίαρχο κράτος να αρνηθεί να πληρώσει όλα τα παράνομα, τοκογλυφικά και καταχρηστικά χρέη, που οδηγούν τον λαό και την χώρα στην χρεοκοπία. Αυτό σημαίνει άμεση παύση πληρωμών προς τους δανειστές εδώ και τώρα, ώστε να σταματήσει ο φόρος αίματος τον οποίο καταβάλλουν η χώρα και ο λαός στους διεθνείς τοκογλύφους και κερδοσκόπους.

Μη αναγνώριση του χρέους.
Σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε κανενός είδους απαίτηση που θα επιτρέψει στους δανειστές της χώρας να τη δημεύσουν, να την κατασχέσουν, να τη λεηλατήσουν.
Σημαίνει ότι σταματάμε να πληρώνουμε δάνεια που έχουμε πληρώσει διπλά και τρίδιπλα.
Σημαίνει ότι διεθνοποιούμε το πρόβλημα της Ελλάδας, ως πρόβλημα καταπάτησης θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατάλυσης του πολιτεύματος ενός τυπικά ανεξάρτητου κράτους από τους δανειστές του, όπως άλλωστε έχει προτείνει η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ήδη από τον Απρίλη του 2014.
Σημαίνει ότι διαγράφουμε μονομερώς όλες τις οφειλές που υπήρξαν προϊόν ρεμούλας και κερδοσκοπίας εις βάρος της χώρας και του λαού της.
Σημαίνει ότι αρνούμαστε επιτέλους να ματώνουμε για δάνεια που έρχονται από τον 19ο αιώνα, αλλά οι αγορές και οι μεγάλοι «εταίροι» μας έχουν επιβάλει να τα πληρώνουμε έως σήμερα.
Σημαίνει πολύ απλά ότι σταματάμε να πληρώνουμε τα κερατιάτικα στους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους..
Ο ελληνικός λαός οφείλει να προχωρήσει σε μη αναγνώριση του χρέους, όχι γιατί θέλει να βλάψει κανέναν ή να «φάει» τα λεφτά των δανειστών του.
Οφείλει να το κάνει γιατί έτσι θα ανατρέψει την σχέση οφειλέτη-δανειστή υπέρ της χώρας του και θα αποφύγει οριστικά την επίσημη χρεοκοπία.
Οφείλει να το κάνει γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να σταθεί στα πόδια του, για να διεκδικήσει τη χώρα του από τις αγορές και τα αρπακτικά τους, για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, για να λυτρωθεί επιτέλους από το διεφθαρμένο σύστημα που τον κυβερνά.
Γι’ αυτό και αιτήματα που αφορούν δάνεια τα οποία συνήφθησαν καλή τη πίστει και συνέβαλαν αποδεδειγμένα στην ανάπτυξη της χώρας, ο λαός δεν θα αρνηθεί να συζητήσει την ικανοποίησή τους.
Στη βάση του αμοιβαίου οφέλους.
Ιδίως αν συνδέονται με χρήματα μικροκαταθετών και ασφαλιστικών ταμείων, που έτσι κι αλλιώς δεν υπερβαίνουν το 15% του σημερινού δημόσιου χρέους.
Πάντα με βασική προϋπόθεση ότι καμιά τέτοια απαίτηση δεν θα υπονομεύσει την πορεία της χώρας, δεν θα υποθηκεύσει το μέλλον της και ούτε θα θέσει τη χώρα υπό καθεστώς ομηρίας.
Αν χρειαστεί να χάσει κάποιος, αυτός σίγουρα δεν θα είναι ο λαός και η χώρα.

- Εθνικό Νόμισμα
Αποχώρηση της χώρας μας από την Ε.Ε. με πρώτο βήμα την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος που να εκφράζει τη δυναμική μιας νέας οικονομικής πορείας της χώρας προς όφελος του λαού.

Η Πολιτική Οικονομία του Εθνικού Νομίσματος










του Σπύρου Στάλια*

Θα έχετε παρατηρήσει ότι στα ΜΜΕ απαγορεύεται οποιαδήποτε αναφορά στην επιστροφή στο Εθνικό Νόμισμα. Αναφορά στο Εθνικό Νόμισμα θεωρείται ύβρις. Το Εθνικό Νόμισμα λοιδορείται. Κάθε συζήτηση επ’ αυτού τους θέματος τερματίζεται εν τη γενέσει της. Στο κείμενο που ακολουθεί προσπαθώ να πω τι απαγορεύεται να λεχθεί.

Η επικυριαρχία ενός κράτους σηματοδοτείται με την έκδοση του νομίσματος του. Δεν μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη κρατική οντότητα αν πρώτα δεν προηγηθεί η πράξη έκδοσης νομίσματος. Έτσι ένα κράτος, που εκδίδει το νόμισμα του, το όποιο στις διεθνείς αγορές ελευθέρα διακυμαίνεται, είναι επικυρίαρχο, ασκεί δηλαδή ανεξάρτητη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική. Ένα κράτος που δεν εκδίδει το νόμισμα του δεν είναι επικυρίαρχο, αφού δεν ασκεί ανεξάρτητη νομισματική πολιτική και δημοσιονομική πολιτική.

Η κρατική υπόσταση που εκδίδει το νόμισμα της έχει τις παρακάτω θεμελιώδεις υποχρεώσεις:

1. Η Κυβέρνηση θα πρέπει να διατηρεί το επίπεδο της εθνικής δαπάνης-ζήτησης ανάλογα με το ύψος της απασχόλησης ανθρώπων και πόρων.

2. Η Κυβέρνηση πρέπει να διατηρεί τα επιτόκια σε αυτό το ύψος που να καθιστούν τις επενδύσεις εφικτές.

3. Κάνοντας αυτά η Κυβέρνηση θα πρέπει να αδιαφορεί για το αν ο προϋπολογισμός της είναι...
ελλειμματικός όσο και αν είναι μεγάλο το έλλειμμα. Αν πάλι χρειαστεί να είναι πλεονασματικός, αυτό πάλι μπορεί να το κάνει. Οι έννοιες ελλειμματικός ή πλεονασματικός προϋπολογισμός, δεν είναι καλές ή κακές, απλά είναι καταστάσεις για την επίτευξη των στόχων της πλήρους απασχόλησης ανθρώπων, πόρων, παροχής αξιοπρεπών αμοιβών, υψηλής παιδείας και υγείας.

Πάνω σε αυτό το πλαίσιο οικοδομείται η μορφή του Κράτους, με την επιθυμία του Λαού που εκφράζεται μέσω των πολιτικών κομμάτων.

Τους παραπάνω στόχους, αυτούς καθ’ εαυτούς, οι νεοφιλελεύθεροι τραπεζίτες του ευρώ και οι υπάλληλοι τους πολιτικοί των κρατών μελών της ΕΕ, δεν τους αμφισβητούν αμέσως, αλλά θεωρούν ότι όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν μέσα από την λειτουργία της ελεύθερης αγοράς, μέσω της λιτότητας και όχι με την παρέμβαση του επικυρίαρχου κράτους.

Η ελεύθερη αγορά θεωρείται από αυτούς ως ένας φυσικός νόμος, πέραν πάση πολιτική επιθυμίας του Λαού, όχι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα, και κατά συνέπεια είναι αποτελεσματική στην επίτευξη αυτών των στόχων. Νομοτελειακά αυτά θα γίνουν.

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Όταν παραληρούν οι ένοχοι της σημερινής κατάστασης, σημαίνει ότι τρέμουν τις αποφάσεις του λαού.







του Δημητρη Καζακη

Πανικός έχει καταλάβει τη συμμορία του ευρώ. Όλοι εκείνοι που πρωταγωνίστησαν στη λεηλασία της ελληνικής οικονομίας και του εργαζόμενου νοικοκυριού όλα τα προηγούμενα χρόνια. Όλοι αυτοί που εμπλέκονται σε όλα τα μικρά και μεγάλα σκάνδαλα με το δημόσιο χρήμα, είτε ως πολιτικοί, είτε ως διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες, είτε ως παρατρεχάμενοι των δύο. Όλοι όσοι εμπλέκονται σε κάθε λογής απάτες και ύποπτες συναλλαγές σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, ξεσηκώθηκαν για μια ακόμη φορά στην προοπτική ο λαός μας να απαιτήσει το αυτονόητο. Να δραπετεύσει η χώρα από το λάκκο των λεόντων του ευρώ και της ΕΕ, πριν την ερημώσουν παντελώς. Πριν την μετατρέψουν σε Υποσαχάρια Αφρική της Ευρώπης.

Όσο βρισκόμαστε υπό καθεστώς κατοχής της ΕΕ κανένας από δαύτους δεν κινδυνεύει. Κανένας από τη συμμορία δεν φοβάται μήπως και λογοδοτήσει στη δικαιοσύνη γιατί έφεραν τη χώρα σ' αυτή την κατάντια. Κανείς δεν φοβάται μήπως και καθίσει στο σκαμνί του κατηγορουμένου για τη γενοκτονία στην οποία υπόκειται ο ελληνικός λαός ειδικά τα τελευταία χρόνια. Κι έτσι υπουργοί και πρωθυπουργοί που κανονικά θα έπρεπε να είχαν καθίσει στο σκαμνί προσπαθούν να μας κατατρομάξουν ότι έτσι και δραπετεύσουμε από το μπουντρούμι του ευρώ και της ΕΕ, θα καταστραφούμε.

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Η σωτηρία του ευρώ είναι πολύ μεγάλο πράγμα..










Του Κώστα Μαντατοφόρου

Σαν έτοιμη από καιρό (και πώς να μην είναι άλ-λωστε με επτά χρόνια τώρα πρόβες και παρα-στάσεις) η Ορχήστρα των μνημονιακών Καθαρ-μάτων πολιτικών και δημοσιογράφων,
…με μαέστρο και ενορχηστρωτή το κτήνος της Τράπεζας της Ελλάδος,
…έδωσαν και πάλι χθες μεγαλειώδη παράσταση με το μελοποιημένο ποιηματάκι: "Πόσο καλό είν' το ευρώ", και το άλλο που λέει: "Καταστροφή ειν' η δραχμή".

Δεν μας τραγούδησαν όμως πως καταστροφή δεν είναι για τους ήδη κατεστραμμένους, αλλά για τις τσέπες και τις καρέκλες εκείνων των ίδιων,
…που ξέρουν πολύ καλά πως μία επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα αποδείξει περίτρανα τα αισχρά ψέματα περί μονοδρόμων και καταστροφών,
…θα ξαναδούμε φως στο τούνελ πραγματικό, και όχι το φως του τρένου που έρχεται κατά πάνω μας, θα ξαναβρούμε ελπίδα ανάκαμψης,
…και όλα αυτά θα οδηγήσουν την συμμορία του ευρώ στην φυλακή, αν όχι στο λυντσάρισμα.

Από κοντά και ο κλάδος της συμμορίας εξωτερικού, με τον Μοσχαροβισί να μας λέει χθες πως....
πρέπει να ψηφίσουμε προληπτικά τα μέτρα-κόφτες για μετά το 2018,
…αλλά "δε θα χρειαστεί βρε αδελφέ να τα εφαρμόσετε, αφού οι οικονομικές μας προβλέψεις λένε πως όλα θα πάνε καλά και δεν θα τα χρειαστείτε".
Και πότε ρε Μόσχε-βισί πέσατε μέσα στις προβλέψεις σας όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων;
Αλλά όταν θάρθει η ώρα που θάχουν γίνει οι φτωχοί φτωχότεροι, θα έχουν κλείσει κι άλλες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι άνεργοι θα είναι ο μισός πληθυσμός, και που το "πρόγραμμα" πιά δεν θα βγαίνει,
…όλα εσείς τα μνημονιακά καθάρματα εσωτερικού-εξωτερικού θα σφυρίζετε και θα λέτε: "α, τα ψηφίσατε, πρέπει να τα εφαρμόσετε!"

Φυσικά εκτός απ' την Ορχήστρα των Καθαρμάτων, έτοιμος από χθες κι ο αντιπερισπασμός της κοινής γνώμης, του λαού,
…με το βίντεο των ακροδεξιών γιορτών που κοινοποίησε χθες την ύπαρξή του η Εφημερίδα των Συντακτών Συνταγματαρχών συριζαίων.
Το θέμα κι η ουσία εδώ δεν είναι αυτές καθ' αυτές οι γιορτές των ναζιστών, αλλά γιατί δημοσιοποιήθηκαν τώρα, και όχι χθες ή προχθές, ή αύριο ή σ' έναν μήνα.
Τώρα που η συμμορία των καθαρμάτων του ευρώ είναι έτοιμη να ξανα-υπογράψει την ήδη υπογεγραμμένη παράδοση της χώρας και του λαού στους τοκογλύφους "εταίρους".
ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΝΑΖΙΣΤΩΝ,
…Ή, Η ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΠΡΟΔΟΤΩΝ;

Όταν πριν εβδομήντα χρόνια οι πολύ κοντινοί πρόγονοι τής καγκελαρίου και του φον-σακάτη,
…έστελναν στους φούρνους τους εβραίους, είχαν μιάν ορχήστρα -εβραίων κι αυτή- που έπαιζε για να ηρεμεί τους μελλοθάνατους και να σκεπάζει τις φωνές και τους θρήνους τους.

Τον ρόλο αυτής της ορχήστρας που καλύπτει τα εγκλήματα των νεοναζιστών της Νέας ευρωπαϊκής Τάξης και των ντόπιων νεο-δωσιλόγων, παίζουν οι εφημερίδες τύπου Συντακτών Συνταγματαρχών, και όλα τα συστημικά ΜΜΕ.

Στον ρόλο των εβραίων, οι Έλληνες.
Στον ρόλο του διοικητή του νέου Άουσβιτς, το κτήνος της Τράπεζας της Ελλάδος.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται ατόφια,
…με άλλα ονόματα!...

Υ.Γ. Οι διοικητές στο στρατόπεδο εξόντωσης Άουσβιτς ΙΙ Μπιρκενάου ήταν:
Ρούντολφ Ες, (Μάιος 1940 - Νοέμβριος 1943)
Φρίντριχ Χαρτγιενστάιν, (Νοέμβριος 1943 - 15 Μαΐου 1944)
Γιόζεφ Κράμερ, (Μάιος 1944 - Δεκέμβριος 1944)
Ρίχαρντ Μπαιρ, (από Μάιο 1944 του Άουσβιτς Ι, από Δεκέμβριο 1944 μέχρι Ιανουάριο 1945 και του Άουσβιτς ΙΙ Μπίρκεναου)

Η τύχη τους ήταν η εξής:
Ο Ρούντολφ Ες απαγχονίστηκε το1947 μπροστά στην είσοδο του κρεματορίου του Άουσβιτς Ι.
Ο Χαρτγιενστάιν καταδικάστηκε σε θάνατο. Πέθανε το 1954 φυλακισμένος στο Παρίσι.
Ο Κράμερ εκτελέστηκε το 1945 στοΧάμελν.
Ο Μπαιρ πέθανε σε φυλακή της Φρανκφούρτης το 1963, λίγο πριν από την έναρξη της δίκης του.


Ουδέν Σχόλιον

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Η αλήθεια για το χρέος, το νόμισμα κι ένας Πίνακας όλο το «ζουμί»


















του Όθωνα Κουμαρέλλα

Όλοι μιλούν για το νόμισμα, αλλά ελάχιστοι για το χρέος. Μιλούν για μέτρα μιας κάποιας ελάφρυνσης μέσω επιμήκυνσης, ή μείωσης των επιτοκίων, αλλά ουδείς βάζει το δάκτυλον επί των τύπον των ήλων.

Η αλήθεια είναι ότι και τα δύο -το ευρώ και το χρέος- είναι τόσο πολύ δεμένα μεταξύ τους, που εάν δεν απαλλαγούμε και από τα δύο ταυτό-χρονα, η πορεία προς την τελική καταστροφή είναι προδιαγεγραμμένη και αναπόδραστη.

Ποια είναι η αιτία, που μας είπαν, ότι προκάλεσε τη συνεχιζόμενη για επτά χρόνια «κρίση»;

Η υπερχρέωση της χώρας, που οφείλονταν στη «σπάταλη» ζωή μας και την «άρνησή» μας να γίνουμε.... προοδευμένοι Ευρωπαίοι.

Μας είπαν -και εξακολουθούν να μας λένε- ότι η σωτηρία θα έρχονταν από την αλληλεγγύη των «εταίρων» μας, αφού βέβαια κι εμείς θα γινόμασταν λιτοδίαιτοι και «νοικοκύρηδες». Εμείς όμως εκεί… πεισματάρηδες ανατολίτες αρνούμαστε να μεταρρυθμιστούμε….

Η αλήθεια όμως είναι λίγο διαφορετική και «κρύβεται» μέσα στον παρακάτω Πίνακα:







Τι τόσο παραστατικά μας δείχνει σε σχέση με την ελληνική τραγωδία ο παραπάνω πίνακας;

Η σημαδιακή ημερομηνία ορόσημο είναι η 31η Δεκεμβρίου 2001. Είναι η βραδιά προς το....
ξημέρωμα της Πρωτοχρονιάς του 2002 που η Ελλάδα με πολλές φαμφάρες και αντίστοιχες προσμονές, εγκαταλείπει το εθνικό της νόμισμα -τη δραχμή- και υιοθετεί ένα κοινό με άλλες χώρες της Ε.Ε. -το ευρώ-, παραδίδοντας τη νομισματική της κυριαρχία σε υπερεθνικά κέντρα, τις αποφάσεις των οποίων πολύ λίγο, έως καθόλου, θα μπορούσε να επηρεάζει στο εξής.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Μπορούμε να αποκτήσουμε την ανεξαρτησία μας από ευρωζώνη και ΕΕ;









του Δημητρη Καζακη

Το κουβεντολόι για την μετάβαση σε εθνικό νόμισμα έχει φουντώσει. Λέμε κουβεντολόι γιατί δεν πρόκειται για σοβαρό και τεκμηριωμένο διάλογο. Κανείς δεν θέλει έναν τέτοιο διάλογο. Διότι άλλοι μιλάνε για δραχμή και εννοούν διπλό ή παράλληλο νόμισμα, πρόταση Βαρουφάκη, η οποία στην ουσία της δεν είναι παρά η πρόταση Σόιμπλε. Μάλιστα την πρόταση του Σόιμπλε περί διπλού νομίσματος υπό καθεστώς κατοχής και καθεστώς εξαίρεσης εντός της ΕΕ με αντάλλαγμα το κούρεμα μέρους του χρέους έχουν υιοθετήσει ανοιχτά οι κ. Κατσανέβας και Μιχαλολιάκος με την ελπίδα προφανώς να τους επιλέξουν οι Γερμανοί στη θέση των Τσίπρα-Καμμένου σήμερα.

Άλλοι μιλάνε για την επαναφορά της παλιάς δραχμής υπό καθεστώς υποτιμήσεων για να ξεφτιλιστεί έτι περαιτέρω η εργασία στην Ελλάδα στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης (πρόταση Λαμπαβίτσα). Μάλιστα ο κ. Λαμπαβίτσας φαντασιώνεται ένα ειδικό καθεστώς εξαιρέσεων της Ελλάδας εντός της ΕΕ - περίπου όπως το οριοθετεί και στην πρότασή του ο Σόιμπλε - έτσι ώστε να νομιμοποιηθεί de facto το καθεστώς κατοχής και οι δανειστές να είναι ελεύθεροι να εκβιάζουν χωρίς η χώρα μας να μπορεί να επικαλεστεί εθνικό, διεθνές ή έστω ευρωπαϊκό δίκαιο.

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Μα με την Δραχμή θα Πεινάσουμε! Θα Πεινάσουμε;












του Σπύρου Στάλια*

Κάθε Κυβέρνηση στον κόσμο, ανεξαρτήτου μορφής πολιτεύματος και οικονομικής οργάνωσης, θα επιθυμούσε το νόμισμα της να έχει μια σταθερή ισοτιμία ως προς τα αλλά νομίσματα, θα επιθυμούσε να ασκεί ανεξάρτητη νομισματική πολιτική και τέλος θα επιθυμούσε η διακίνηση των κεφαλαίων να είναι ελεύθερη.

Το άσχημο, και μάλιστα το πολύ κακό, είναι, ότι από τις τρεις αυτές οικονομικές επιλογές, μόνο δυο μπορεί να επιλέξει. Δεν μπορεί να έχει και τις τρεις μαζί. Δεν μπορούν και οι τρεις επιλογές να συνυπάρξουν. Είναι σαν να καίγεται το σπίτι σου και να σου πουν, διάλεξε δυο απ’ ότι έχεις αγαπητά μέσα στο σπίτι να σώσεις, αλλά το τρίτο θα καεί.




Με άλλα λόγια, παρατηρώντας την παραπάνω εικόνα:

α) αν μια κυβέρνηση επιλέξει την πολιτική A δηλαδή να έχει σταθερή ισοτιμία νομίσματος και ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων τότε παύει να είναι επικυρίαρχη, αφού δεν μπορεί να καθορίσει τα δικά της επιτόκια, και κατ’ αναλογία,

β) αν επιλέξει την πολιτική B τότε θα πρέπει το νόμισμα της ελεύθερα να διακυμαίνεται, να ....
μην είναι σταθερό και,

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Η απελευθέρωση της χώρας από χρέος και ευρώ σε 15 βήματα -Ένας συνοπτικός οδηγός












του Όθωνα Κουμαρέλλα*

Η συζήτηση γύρω από τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα, μπροστά στα αδιέξοδα που δημιούρ-γησε το καθεστώς κατοχής φουντώνει. Πολλοί έρχονται να συμμεριστούν την αναγκαιότητα της μετάβασης σε εθνικό νόμισμα, αλλά ομιλούν χωρίς να έχουν ολοκληρωμένη αντίληψη γι’ αυτό, με συνέπεια η σύγχυση και η παραπλη-ροφόρηση να επικρατούν.

Πρέπει να τονιστεί, ότι ολόκληρη η διαδικασία είναι ενιαία και αδιαίρετη. Δεν μπορεί να γίνουν κάποια από τα παρακάτω βήματα και άλλα να παραμεληθούν. Διότι τότε, τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε θα είναι μεγάλα και απρόβλεπτα.

Εννοείται, ότι το εγχείρημα πρέπει να το αναλάβει εξ αρχής και να το διεκπεραιώσει μια νέα δημοκρατική και πατριωτική κυβέρνηση, τα στελέχη της οποίας οφείλουν, να πιστεύουν ακράδαντα στο εγχείρημα και να γνωρίζουν στη λεπτομέρειά του κάθε του τεχνική πτυχή.

Έτσι το σημερινό πολιτικό προσωπικό και όλα τα άλλα στελέχη που με ψεύτικη επιστημονικοφάνεια υπηρέτησαν και υπηρετούν το κατοχικό καθεστώς, ούτε θέλουν, ούτε γνωρίζουν το πως, ούτε μπορούν. Συνεπώς, είναι αδύνατο να περιμένουμε απ’ αυτούς το οτιδήποτε κι εναπόκειται σε δυνάμεις όπως το ΕΠΑΜ, που διαθέτουν τη βούληση, τη γνώση και την εμπειρία να το αναλάβουν, και στον κόσμο να υποστηρίξει αυτή την επιλογή.

Παρακάτω παρουσιάζονται συνοπτικά τα 15 βήματα μιας πολιτικής απελευθέρωσης με σκοπό την αποκατάσταση της Εθνικής Κυριαρχίας, της Δημοκρατίας, την ανάταξη της οικονομίας και την ευημερία για την μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.


Αυτά είναι:

1. Η καταγγελία του χρέους και η οριστική παύση αποπληρωμής του.
2. Ακύρωση όλου του μνημονιακού θεσμικού πλαισίου που άλλαξε το νομικοπολιτικό καθεστώς της χώρας και επέβαλε την κατοχή.
3 Η αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη.....
4. Η καθιέρωση εθνικού κρατικού νομίσματος.
5. Η εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας.
6. Η επιβολή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων.
7. Η εκκαθάριση σε καθεστώς λειτουργίας των «συστημικών» τραπεζών.
8. Η εξασφάλιση της ομαλότητας των συναλλαγών στη μεταβατική περίοδο.
9. Η εξασφάλιση της επάρκειας των αγαθών.
10. Η προστασία και ο έλεγχος της αγοράς και των τιμών των προϊόντων.
11. Η άμεση αποκατάσταση των εισοδημάτων.
12. Η «σεισάχθεια» των εσωτερικών χρεών των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων.
13. Η αποκατάσταση της Δικαιοσύνης.
14. Ο έλεγχος των στρατηγικών τομέων της οικονομίας και των αντίστοιχων επιχειρήσεων.
15. Η Συντακτική Εθνοσυνέλευση και το νέο Σύνταγμα


1. Η καταγγελία του χρέους και η οριστική παύση αποπληρωμής του.

Με ρηματική διακοίνωση προς τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ μέσω του Γενικού του Γραμματέα, η Ελλάδα ανακοινώνει προς τη διεθνή κοινότητα ότι καταγγέλλει το παράνομο χρέος, ως απόρροια καταναγκασμού, εκβιασμών και σωρευτικής απάτης και σταματά άπαξ δια παντός την αποπληρωμή στο σύνολό του, βάσει των άρθρων 48-52 της Σύμβασης της Βιέννης του ΟΗΕ, αναφορικά με το Δίκαιο των Συνθηκών. Τα άρθρα αυτά προβλέπουν την ακύρωση μιας συνθήκης, εφ’ όσον χρησιμοποιήθηκε δόλος, υπήρξε σφάλμα, απειλή κατά εκπροσώπου του κράτους κλπ.

Επίσης, διότι οι δανειακές συμβάσεις και τα απορρέοντα από αυτές μνημονιακά μέτρα έρχονται σε πλήρη αντίθεση τόσο με το πρωτογενές δίκαιο της Ε.Ε. περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όσο και των αντίστοιχων προβλέψεων του διεθνούς δικαίου και του ΟΗΕ κτλ.

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Η Φιλοσοφία της Κουλτούρας της Σταθερότητας...

... ή Γιατί ισχύει η εξίσωση ΝΔ=ΠΑΣΟΚ=Ποταμι=ΧΑ= ΣΥΡΙΖΑ=ΚΚΕ


του Σπύρου Στάλια*

Όσο τα κόμματα αποδέχονται το ευρώ και την παραμονή μας στην ευρωζώνη, τόσο πολύ διολισθαίνουν προς την ταύτιση.

Όσοι ακούτε ότι μπορεί από τα κόμματα και τα κινήματα της αντιπολίτευσης να ασκηθεί μια άλλη καταστρεπτική πολιτική πέραν αυτής των μνημονίων, κλείστε τα’ αυτιά σας, συνειδητά ψεύδονται. Και κυρίως, όσοι ισχυρίζονται ότι θα ασκήσουν πολιτική που αντιβαίνει στις αρχές του ευρώ ψεύδονται ασυστόλως ή έχουν μαύρα μεσάνυχτα.
Ο καυγάς γίνεται για την εξουσία, χωρίς εξουσία.

Εδώ υπάρχει μια μικρή απλή οικονομική ιστορία που εξηγεί πως η δομή του ευρώ οδηγεί σε μια και μοναδική πολιτική που εξισώνει τα κόμματα, πως συνδέονται με την προστασία του ευρώ και των κατόχων του, και πως η αξία του ευρώ είναι αντιστρόφως ανάλογη του ύψους της ανεργίας και της λιτότητας, δηλαδή της φτώχειας της μεσαίας τάξης.

Με άλλα λόγια λιτότητα και ανεργία είναι οι δυο όψεις του ευρώ. Αυτά το ευρώ σίγουρα τα εξασφαλίζει, το ζούμε άλλωστε.

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Μια συνέντευξη που σπάει κόκκαλα...






Καζάκης στο bankingnews: Δεν μιλάω για τη νέα δραχμή για να πληρώνομαι ως βουλευτής σε ευρώ - Δεν μοιάζω με τους… άλλους

Ο νόμιμος εκπρόσωπος του ΕΠΑΜ απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις υπερασπιζόμενος την επιλογή του εθνικού νομίσματος, καταθέτοντας τις δικές του προτάσεις και θέτοντας αυτές στην κρίση των αναγνωστών.

Το bankingnews δεν φοβάται την διαφορετική άποψη.

Σκοπός της οικονομικής ιστοσελίδας ήταν και παραμένει η ενημέρωση των πολιτών με επιχειρήματα.

Η συνέντευξη του Γενικού Γραμματέα και νόμιμου εκπροσώπου του ΕΠΑΜ, Δημήτρη Καζάκη, επιβεβαιώνει τον ρόλο μας στην ενημέρωση.

Ωστόσο δεν του χαριστήκαμε αφού θέσαμε ερωτήσεις που έφθασαν στα όρια της προκλητικότητας αναλαμβάνοντας ακόμη το ρίσκο να κατηγορηθούμε ότι δεν σεβόμαστε την διαφορετική άποψη.

Στον κ. Δημήτρη Καζάκη θέσαμε απλά και σκληρά ερωτήματα, αυτά που νομίζουμε ότι θα έθετε ο ανώνυμος πολίτης με σκοπό να διερευνήσουμε τις αντοχές του και τα επιχειρήματα του.

Ο νόμιμος εκπρόσωπος του ΕΠΑΜ απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις υπερασπιζόμενος την επιλογή του εθνικού νομίσματος, καταθέτοντας τις δικές του προτάσεις και θέτοντας αυτές στην κρίση των αναγνωστών.

Ως πολιτικός υπόσχεται τη διαγραφή χρεών, ενώ για τους τραπεζίτες λέει ότι θα έρθουν αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη και όχι μόνο.

Υπόσχεται καλύτερες ημέρες με τη νέα δραχμή, ενώ δεν τον ενδιαφέρει να πληρώνεται ως βουλευτής σε ευρώ για να υπερασπίζεται τη νέα δραχμή.
Πάντως η είσοδος του ΕΠΑΜ στη Βουλή θα είναι το πρώτο βήμα.

Η συνέντευξη έχει ως εξής:

Περιγράφετε τα 10 βήματα για την επιστροφή της χώρας στο Εθνικό νόμισμα.
Μπορείτε να περιγράψετε και το 11 και να υποθέσετε ποια θα είναι η ισοτιμία του εθνικού νομίσματος με το ευρώ ή με το δολάριο των ΗΠΑ;

Δημήτρης Καζάκης: Αν μου πείτε σε ποιά κατάβαθα θα έχει κατρακυλήσει το ευρώ έναντι του....
δολαρίου, θα σας πω κι εγώ την ισοτιμία του νέου εθνικού νομίσματος, της νέας δραχμής για να συνεννοούμαστε.
Τι θέλω να πω μ' αυτό.
Κάτι εξαιρετικά απλό που ακόμη και οι πιο αδαείς μπορούν να αντιληφθούν.
Με την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, το ευρώ θα δεχθεί μεγάλο πλήγμα.
Ειδικά έναντι του δολαρίου.
Η εισαγωγή της νέας δραχμής θα γίνει υπό συνθήκες γρήγορης ανόδου του λαϊκού εισοδήματος και επέκτασης της παραγωγής υπό καθεστώς ελέγχου της κίνησης κεφαλαίου.
Την ίδια ώρα η ΕΚΤ θα αγωνίζεται να περιορίσει την πτώση του ευρώ έναντι του δολαρίου.
Έτσι η νέα δραχμή θα εισαχθεί σ' ένα οικονομικό περιβάλλον που θα της επιτρέψει ισοτιμία ακόμη και σε βάρος του ευρώ.
Η άποψή μας είναι ότι τουλάχιστον για το πρώτο διάστημα το νέο εθνικό νόμισμα θα ακολουθήσει ένα σύστημα ρυθμιζόμενης ελεύθερης ισοτιμίας (Managed Floating), που θα προσφέρει τη μεγαλύτερη δυνατή ελευθερία κινήσεων, αλλά και θα εξαρτά τη σταθερότητα της νέας δραχμής από δυο θεμελιώδεις συντελεστές: την αγοραστική δύναμη του νομίσματος στην εσωτερική αγορά μέσα από την αύξηση του λαϊκού εισοδήματος και την ταχύτατη άνοδο της παραγωγικότητας και της παραγωγής της εθνικής οικονομίας.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει κάτι εξαιρετικά απλό.
Όσο το εθνικό και κυρίως το λαϊκό εισόδημα αυξάνει πραγματικά και η παραγωγή αναπτύσσεται η σταθερότητα του νομίσματος δεν μπορεί να απειληθεί.
Αυτό αποδεικνύουν οι οικονομίες, όπως π.χ. της Νορβηγίας, με δικά τους εθνικά νομίσματα, τα οποία στηρίζονται στην άνοδο της εσωτερικής αγοραστικής δύναμης, αλλά και στην ανάπτυξη της παραγωγής.

Αν κλειδώσεις την ισοτιμία για τις τράπεζες σε μια εβδομάδα δεν υπάρχουν τράπεζες να παίρνουν το εθνικό νόμισμα; Τι εκτιμάτε;

Δημήτρης Καζάκης: Πρώτα-πρώτα εμείς δεν είμαστε υπέρ κανενός είδους κλειδώματος ισοτιμιών.
Δεύτερο, για εμάς και μόνο η ύπαρξη των σημερινών "συστημικών" τραπεζών, αποτελεί σκάνδαλο πρώτου μεγέθους.
Αν κάτι έχει επιβεβαιώσει η παγκόσμια κρίση πέρα από κάθε αμφιβολία είναι ότι το δόγμα που θέλει τις οικονομίες να στηρίζονται στη γιγάντωση του τραπεζικού τομέα και των χρηματαγορών στη λογική is too big to fail, αποδείχτηκε απόλυτα καταστροφικό.
Οδήγησε στη μεγαλύτερη και πιο παρατεταμένη Παγκόσμια Ύφεση σ' ολόκληρη την ιστορία της παγκόσμιας οικονομίας.
Αν το δόγμα αυτό δεν ανατραπεί εκ βάθρων, δεν πρόκειται να δούμε φως στο τούνελ ούτε στον αιώνα τον άπαντα.
Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα;
Κάτι πολύ απλό.
Η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να αντέξει τράπεζες με ενεργητικά δύο και τρεις φορές μεγαλύτερα του ετήσιου ΑΕΠ.
Για να συντηρηθούν τέτοιες τράπεζες θα πρέπει η ελληνική κοινωνία και οικονομία να βυθίζεται εσαεί στα χρέη, τα ιδιωτικά χρέη.
Και μάλιστα με πρακτική άκρως σαράφικη και τοκογλυφική.
Αυτό το "μοντέλο" έχει χρεοκοπήσει και μας παρασύρει στην άβυσσο.
Επομένως αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι θέσουμε τις "συστημικές" τράπεζες σε εκκαθάριση εν λειτουργία υπό τον ανακριτικό έλεγχο της δικαιοσύνης.
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε το ίδιο βιολί.
Να ρίχνουμε δηλαδή εκατοντάδες δις σ' ένα βαρέλι χωρίς πάτο.
Να ξεκαθαρίσουμε τι απέγινε, πώς λεηλατήθηκε η καταθετική βάση των τραπεζών, ποιοί πήραν δάνεια με δόλο ή όρους κερδοσκοπίας, τι απέγιναν οι ανακεφαλαιοποιήσεις που πλήρωσε ο έλληνας φορολογούμενος, κοκ.
Όσοι βρεθούν ένοχοι οφείλουν να ακολουθήσουν την οδό της δικαιοσύνης για τα προβλεπόμενα.
Στους υπόλοιπους, δηλαδή τους μικρομεσαίους, τους αγρότες, τα νοικοκυριά, τους ελευθεροεπαγγελματίες, τα δάνεια θα σβήσουν για να επανεκκινήσει η οικονομία.
Όπως άλλωστε γίνεται πάντα σε συνθήκες ανάλογων κρίσεων.
Στη θέση των παλιών "συστημικών" τραπεζών θα δημιουργηθούν νέα τραπεζικά ιδρύματα με σκοπό να αποδώσουν τις λεηλατημένες καταθέσεις πίσω στους Έλληνες πολίτες και να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη, δηλαδή η πίστη στην τραπεζική λειτουργία.
Όχι τράπεζες σούπερ μάρκετ πιστωτικών προϊόντων, κερδοσκοπίας και ξεπλύματος χρήματος, αλλά τράπεζες που υποστηρίζουν κυρίως την επιχειρηματική δράση χωρίς υπεγγυήσεις και τοκογλυφία.
Φυσικά υπό δημόσιο έλεγχο και πλήρη διαφάνεια.

Αν η χώρα επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα θα θυμίζει την ταινία MAD –MAX. Όλοι θα ψάχνουν για λίγο νερό και λίγο φαγητό;

Δημήτρης Καζάκης: Σίγουρα!
Απ' ότι έχω ακούσει μάλιστα είναι επίσης σίγουρο ότι δεν θα έχουμε χαρτί υγείας, ενώ τα οικόσιτα και αγροτικά ζώα ολόκληρης της χώρας θα αυτοκτονήσουν ομαδικά σε ένδειξη διαμαρτυρίας γιατί δεν θα έχουμε πια ευρώ.
Το αποτέλεσμα θα είναι οι φιλοζωικές οργανώσεις ανά τον κόσμο να οργανώσουν παγκόσμια εκστρατεία εναντίον μας γιατί φερθήκαμε τόσο άκαρδα στα κακόμοιρα τα ζώα.
Αφήστε που είναι απολύτως σίγουρο ότι τα Επτάνησα θα γίνουν Τρίνησα, οι Κυκλάδες θα βυθιστούν και τα Δωδεκάνησα θα γίνουν Εξάνησα και μάλιστα υπό την κατοχή των Τούρκων.
Όλα αυτά κι ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νοσηρός νους του πιο ευφάνταστου συνωμοσιολόγου μπορεί να συμβεί έτσι και φύγουμε από το ευρώ.
Έστω κι αν τίποτε απ' όλα αυτά δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα.
Ας μιλήσουμε όμως σοβαρά.
Ο πρώτος που μίλησε για την ανάγκη του εθνικού νομίσματος και μάλιστα για τις αδύναμες οικονομίες ήταν ο πατέρας της φιλελεύθερης οικονομίας, Άνταμ Σμιθ.
Γιατί;
Διότι μόνο δια του νομίσματος δικής τους έκδοσης θα μπορούσαν να γλυτώσουν από τη δικτατορία του χρυσού ως παγκόσμιου συναλλακτικού μέσου, εκείνη την εποχή, το οποίο συσσωρεύουν και ελέγχουν οι μεγάλες χώρες.
Από τότε μέχρι σήμερα κάθε φορά που μια οικονομία - ιδίως αδύναμη σαν την ελληνική - έμπαινε σε τροχιά χρεοκοπίας και κατάρρευσης, το πρώτο που έκανε ήταν πάντα να ελέγξει το νόμισμα, να χρηματοδοτήσει την ανάκαμψη με το δικό της νόμισμα.
Καμιά και το τονίζω αυτό, καμιά οικονομία από τις αρχές του 19ου αιώνα δεν μπόρεσε να ανακάμψει από χρεοκοπία και κατάρρευση χωρίς το δικό της εθνικό νόμισμα.
Κι αυτό είναι ένα δίδαγμα που μας προσφέρει και η δική μας οικονομική ιστορία των τεσσάρων προηγούμενων πτωχεύσεων πριν την σημερινή.
Αντίθετα, όσες επέμειναν να εξαρτώνται από ξένα νομίσματα και εξωτερικές χρηματοδοτήσεις δεν ανέκαμψαν ποτέ.
Πήγαν από το κακό στο χειρότερο.
Το παράδειγμα χωρών όπως η Ζιμπάμπουε είναι χαρακτηριστικό.

Για να παραχθεί ένα προϊόν στην Ελλάδα χρειάζονται εισαγωγές πρώτης ύλης. Ποιος θα δεχθεί το δικό σας εθνικό νόμισμα και με ποια ανταλλακτική αξία;

Δημήτρης Καζάκης: Θα σας κάνω μια πολύ μεγάλη και συγκλονιστική αποκάλυψη.
Οι οικονομίες με δικά τους εθνικά νομίσματα δεν κάνουν τις εξωτερικές τους συναλλαγές μ' αυτά, αλλά με συνάλλαγμα.
Εκτός βέβαια κι αν είναι οικονομίες σαν τις ΗΠΑ και τη Βρετανία, που το δικό τους εθνικό νόμισμα είναι ταυτόχρονα διεθνές συναλλακτικό μέσο και παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.
Το νέο εθνικό νόμισμα της Ελλάδας δεν χρειάζεται ούτε να γίνει διεθνές συναλλακτικό μέσο, ούτε αποθεματικό νόμισμα για την παγκόσμια οικονομία.
Για τις εξωτερικές της συναλλαγές θα χρησιμοποιήσει συνάλλαγμα.
Όπως έκανε σ' ολόκληρη την περίοδο της παλιάς δραχμής και μάλιστα με όρους εμπορίου πολύ καλύτερους, όπως μας λένε οι στατιστικές από την περίοδο του ευρώ.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι ποιός θα δέχεται το δικό μας νόμισμα, αλλά το αν θα έχουμε διαθέσιμο συνάλλαγμα για τις εξωτερικές μας συναλλαγές.
Η Ελλάδα σήμερα διαθέτει το απαραίτητο συνάλλαγμα για να φύγει από το ευρώ.
Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία στους Χρηματοπιστωτικούς Λογαριασμούς της Τραπέζης της Ελλάδος (3ο Τρίμηνο 2016) η ΤτΕ διαθέτει νόμισμα-καταθέσεις αξίας σχεδόν 31,5 δις ευρώ.
Ταυτόχρονα οι τράπεζες διαθέτουν χαρτοφυλάκιο μακροπρόθεσμων ομολόγων εξωτερικού αξίας 55,7 δις ευρώ.
Πρόκειται κυρίως για κρατικά ομόλογα Βρετανίας και Λουξεμβούργου, τα οποία αποκτήθηκαν κυρίως με τα 60 δις ευρώ των τριών ανακεφαλαιοποιήσεων σε βάρος του Έλληνα φορολογούμενου.
Το άθροισμά τους ανέρχεται σε άνω των 87 δις ευρώ, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως συναλλαγματικό απόθεμα αμέσως μόλις φύγουμε από το ευρώ.
Πόσες είναι οι ετήσιες εισαγωγές αγαθών της ελληνικής οικονομίας;
Γύρω στα 42 δις ευρώ.
Ακόμη κι αν θεωρήσουμε ότι δεν κάνουμε για δυο χρόνια κανενός είδους εξαγωγή σαν οικονομία, ούτε ένας τουρίστας δεν πατά στην Ελλάδα, ούτε ένα πλοίο δεν δένει στα λιμάνια μας, ούτε μια νταλίκα διεθνών μεταφορών δεν περνά από την επικράτειά μας και ούτε ένα αεροσκάφος δεν περνά από το FIR της Ελλάδας, έχουμε ικανό οιονεί συναλλαγματικό απόθεμα.
Βέβαια, από την πρώτη ημέρα θα επιβληθεί έλεγχος στις εισαγωγές.
Θα απαγορευτούν, π.χ., όλες οι εισαγωγές διατροφικών προϊόντων ώστε εκτός των άλλων να προστατευθεί και η εγχώρια αγροτική παραγωγή.
Μόνο οι εισαγωγές τροφίμων και ζώντων ζώων ξεπερνούν τα 5,2 δις ευρώ κάθε χρόνο, δηλαδή πάνω από το 11% των εισαγωγών.
Μια ανοικτή πληγή όχι μόνο για το εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας, αλλά και για την εγχώρια αγροτική οικονομία.

Ψάχνετε μέσα από το εκλογικό σώμα των 5,5 εκατομμυρίων πολιτών για να βρείτε άλλους 150.000 ψηφοφόρους (στις τελευταίες εκλογές βρήκατε τους 41.000) για να εκλεγείτε βουλευτής και να πληρώνεστε σε ευρώ;

Δημήτρης Καζάκης: Πρώτα-πρώτα δεν ψάχνω για ψηφοφόρους.
Αν ασκούμασταν σε ψηφοθηρία για να ζούμε παρασιτικά από την πολιτική, όπως οι χθεσινοί και οι σημερινοί 300, υπήρχαν και υπάρχουν πολύ πιο εύκολοι τρόποι.
Η ευλύγιστη μέση, οι εξαρτήσεις παντός είδους από κυκλώματα εντός και εκτός πολιτικής, αλλά και οι προδοσίες αρχών και αξιών πάντα έχαιραν υψηλού αντιτίμου στην Ελλάδα.
Έως και πρωθυπουργός μπορείς να γίνεις αν διακρίνεσαι για τέτοιου είδους προσόντα.
Στο ΕΠΑΜ δεν έχουμε επαγγελματίες πολιτικούς.
Ούτε επαγγελματικά στελέχη.
Αποτελεί ιδρυτική μας δέσμευση.
Πιστεύουμε πώς ένας πολιτικός σχηματισμός οφείλει να βασίζεται στην εθελοντική δουλειά των μελών και των φίλων του και να επιβιώνει αποκλειστικά από τις εισφορές τους ώστε να εξαρτάται μόνο απ' αυτούς.
Λέμε λοιπόν από θέση αρχής όχι στις κρατικές έμμεσες και άμεσες επιδοτήσεις των κομμάτων, ώστε να σταματήσει επιτέλους η Βουλή και το κράτος να είναι κομματικό φέουδο.
Λέμε όχι στα τραπεζικά και άλλα δάνεια των κομμάτων.
Λέμε όχι στις επιχειρηματικές δοσοληψίες των κομμάτων.
Για μας η είσοδος στην Βουλή δεν είναι αυτοσκοπός.
Είναι το απαραίτητο βήμα για να συσπειρώσουμε τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας για την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας μας ώστε να προχωρήσουμε ελεύθεροι, με ομαλότητα και δημοκρατία στην εκ βάθρων ανοικοδόμηση της χώρας μας προς όφελος των πολλών.
Ιδρυθήκαμε και αγωνιζόμαστε όχι για να παρασιτούμε δια της πολιτικής, αλλά για να γλυτώσουμε τους εαυτούς μας, τα παιδιά και τα γονικά μας από την ολοκληρωτική καταστροφή που μας υπόσχεται το καθεστώς του ευρώ.

Τα κρυμμένα ευρώ στο μαξιλάρι με ποια ισοτιμία θα τα δέχονται οι τράπεζες; Ποιος ο Έλληνας θα θέλει να έχει στα χέρια του ένα εθνικό νόμισμα χωρίς καμία αξία;

Δημήτρης Καζάκης: Δεν ασπαζόμαστε τη λογική των τοκογλύφων που εποφθαλμιούν τα κρυμμένα ευρώ του κοσμάκη.
Αυτή είναι η λογική που επέβαλλε και το κλείσιμο των τραπεζών το 2015, το οποίο συνεχίστηκε κατόπιν με το μορατόριουμ τραπεζικών εργασιών έως σήμερα.
Μόνο και μόνο για να καταχραστούν οι επιτήδειοι τις όποιες καταθέσεις των Ελλήνων έχουν απομείνει στις τράπεζες και φυσικά για να βάλουν χέρι στα κρυμμένα ευρώ.
Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό.
Όποιος θέλει να κρύβει τα ευρώ του, ας το κάνει.
Θέλει να διατηρήσει τις καταθέσεις του σε ευρώ και μετά την εισαγωγή του νέου εθνικού νομίσματος;
Ας το κάνει.
Θα έχει τη δυνατότητα.
Μόνο που οι αναλήψεις του δεν θα είναι σε ευρώ, αλλά σε νέα δραχμή.
Στην τρέχουσα πάντα ισοτιμία.
Το ευρώ ως τέτοιο θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο στο εξωτερικό.
Φυσικά δεν πρόκειται να χαριστούμε σε όσους θα βγάλουν έξω τα λεφτά τους για να κερδοσκοπήσουν με τις ισοτιμίες.
Γι' αυτό θα υπάρχει έλεγχος κίνησης κεφαλαίου.
Και ειδικότερα όποιος βγάζει έξω χρήματα για "παρκάρισμα" σε κερδοσκοπικούς τίτλους, ή για παιχνίδια με ισοτιμίες θα καταβάλει στην έξοδο έναν αρκετά σημαντικό φόρο.
Τον εκάστοτε ανώτατο συντελεστή φορολογίας εισοδήματος.
Συνεπώς το ζήτημα δεν είναι ποιός θα θέλει το νέο εθνικό νόμισμα, αλλά το ποιός θα είναι τόσο ανισσόροπος που να θέλει να διατηρήσει τα χρήματά του σε ευρώ.
Ας μην ξεχνάμε πώς αυτές τις μέρες, μόνο και μόνο γιατί ο Τραμπ κάνει δηλώσεις προστατευτισμού, το ευρώ έχασε 5% της αξίας του έναντι του δολαρίου, αναγκάζοντας την ΕΚΤ να αγοράζει μαζικά το νόμισμά της διεθνώς για να αναχαιτίσει την πτώση. Φανταστείτε τι έχει να γίνει όταν η Ελλάδα ανακοινώσει και αρχίσει την έξοδό της από την ευρωζώνη και την ΕΕ.
Ποιός θα είναι τόσο ανισσόροπος ώστε να θέλει να κρατήσει τα χρήματά του σε ευρώ;
Φαντάζομαι, μόνο όσοι πάσχουν από τον ανίατο φετιχισμό του ευρώ.
Κανένας φυσιολογικός άνθρωπος, επιχειρηματίας, ή εργαζόμενος.

Γιατί δεν συνεργάζεστε με το ΚΚΕ, τη Λαϊκή Ενότητα, την Πλεύση Ελευθερίας κι άλλα κόμματα που έχουν ως πολιτικό στόχο τη διαγραφή χρέους και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα;

Δημήτρης Καζάκης: Καταρχάς μια πιθανή συνεργασία θέλει τουλάχιστον δύο.
Έχετε ρωτήσει τα κόμματα στα οποία αναφέρεστε αν θέλουν τη συνεργασία με το ΕΠΑΜ;
Αν ναι, τότε πολύ θα θέλαμε να μάθουμε την απάντησή τους.
Βλέπετε, όταν εμείς εξ ιδρύσεως θέσαμε θέμα συνεργασίας, το μεν ΚΚΕ μας κατήγγειλε ότι θέλουμε να του "κλέψουμε" τις ψήφους του.
Η δε ΛΑΕ μας είπε ότι μας θεωρεί πολύ πατριώτες.
Για την κ. Κωνσταντοπούλου δεν γνωρίζουμε διότι αισθάνεται πολύ γαλαζοαίματη για να απαντήσει σε μας τους πληβείους.
Από την άλλη, σε ποιά βάση να συνεργαστούμε;
Στη βάση που συνεργάστηκαν τα σημερινά στελέχη της ΛΑΕ και η κ. Κωνσταντοπούλου με το ΣΥΡΙΖΑ;
Δηλαδή για μια έδρα στη Βουλή;
Το ΕΠΑΜ πιστεύει ότι μας αρκούν οι εκατοντάδες πολιτευτές και τα κόμματά τους που διαγκωνίζονται για μια θέση το κοινοβούλιο.
Δεν μας αφορά μια θέση καλύτερης αντιπολίτευσης στη Βουλή με την οποία θα εκτονώνεται ο λαός καθώς θα πεθαίνει αυτός και η χώρα του.
Μας ενδιαφέρει να ανατραπεί το καθεστώς κατοχής προς όφελος της πατρίδας και του λαού.
Και εκτός από το ΕΠΑΜ δεν γνωρίζουμε καμιά άλλη δύναμη που να θέτει ως άμεσο πολιτικό στόχο, ως θεμελιώδες πρόταγμα την εθνική απελευθέρωση από τα δεσμά του ευρώ και των ξένων θεσμών.
Το μεν ΚΚΕ από το 2002 έχει δηλώσει ότι του είναι αδιάφορο αν έχουμε δραχμή ή ευρώ, δηλαδή του είναι αδιάφορο αν ο Ελληνικός λαός είναι ελεύθερος και ανεξάρτητος ή όχι.
Η ΛΑΕ φιλοδοξεί να αναδειχθεί ως η καλή αριστερά που θα κάνει ότι δεν έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Λες και το πρόβλημα είναι πόσο αριστερός είναι κανείς.
Όσο για την κ. Κωνσταντοπούλου τι να πει κανείς;
Μέσα στο αυτοκρατορικό της ιδεασμό φαντάζεται ότι μπορεί να φέρει τη δημοκρατία στον ολοκληρωτισμό της ΕΕ.
Όπως περίπου ο Θεός του Αβραάμ επέβαλε την τάξη στο χάος.
Σε ποιά βάση λοιπόν μπορούμε να συνεργαστούμε;

Πρέπει να μάθει απ’ εσάς οι Έλληνες πολίτες πόσο χρόνο θα κάθονται στις ουρές για λίγο ψωμί, για κρέας και άλλα βασικά καταναλωτικά αγαθά;

Δημήτρης Καζάκης: Αυτό νομίζω οφείλετε να το ρωτήσετε στα κοντά 1 εκατομμύριο νοικοκυριά που σύμφωνα με τις κοινωνικές οργανώσεις δεν μπορούν να επιβιώσουν σήμερα στην Ελλάδα χωρίς να καταφύγουν στα κοινωνικά παντοπωλεία, τα κοινωνικά ιατρεία, τα κοινωνικά μαγειρεία και τα συσσίτια της εκκλησίας.
Είμαστε η χώρα με τον υψηλότερο ρυθμό ανόδου σε υλικές στερήσεις από οποιαδήποτε άλλη χώρα της δυτικής και ανατολικής Ευρώπης στις ηλικίες πρωτίστως από 0-17 ετών.
Με τάση δραματικής επιδείνωσης για το προβλεπόμενο μέλλον.
Κι όλα αυτά γιατί το πολιτικό μας σύστημα αποφάσισε να θυσιαστούν οι Έλληνες προκειμένου να επιβιώσει η "Ευρώπη", όπως αποκαλούν παραπλανητικά το τερατούργημα του ολοκληρωτισμού των Βρυξελλών.
Το ερώτημα λοιπόν για τους περισσότερους Έλληνες δεν είναι αν θα πεινάσουμε χωρίς το ευρώ, αλλά πώς θα γλυτώσουμε από την πείνα και την καταστροφή που βιώνουμε υπό καθεστώς ευρώ.
Από την αρχή την μνημονιακής κατοχής, κάθε φορά που άκουγα να λένε τερατολογίες για το τι θα πάθουμε έτσι και φύγουμε από το ευρώ, εγώ πάντα έλεγα το εξής: Ακούστε τους καλά, γιατί ότι σας λένε ότι θα γίνει έτσι και φύγουμε, είναι απολύτως σίγουρο ότι θα το πάθουμε με το ευρώ.
Σήμερα 7 χρόνια μετά, ποιός έχει δικαιωθεί;
Πέστε μου μια περίοδο όπου η Ελλάδα είχε το δικό της νόμισμα, όσο υποτιμημένο κι αν ήταν, και να είχε τόσα νοικοκυριά σε συσσίτια, τόσα νοικοκυριά χωρίς επαρκή θέρμανση, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς δουλειά και επαρκές εισόδημα.
Πέστε μου πότε βρεθήκαμε με κλειστές τις τράπεζες για να μην καταρρεύσουν - όπως μας λένε;
Ποτέ ξανά σε ειρηνική περίοδο.
Μόνο σε συνθήκες πολέμου.
Και τι κάνει μια οικονομία για να γλυτώσει τα νοικοκυριά της από τη δύνη της φτώχειας, της αναδουλειάς και της μαζικής στέρησης;
Διασώζει τις τράπεζες και υποτάσσεται στους δανειστές της;
Όχι βέβαια.
Κάνει ότι ήθελε να κάνει η κυβέρνηση εθνικής ενότητας μετά την απελευθέρωση της χώρας.
Διαγράφει όλα τα χρέη, εκδίδει το δικό της νόμισμα για να χρηματοδοτήσει χωρίς χρέη το εισόδημα και τον ιδιωτικό τομέα και εφαρμόζει ένα ταχύρυθμο πρόγραμμα παραγωγικής ανοικοδόμησης με μοχλό τις δημόσιες επενδύσεις.
Όποιος αρνείται αυτή τη διέξοδο, στην ουσία ανοίγει τον δρόμο στην ολοκληρωτική καταστροφή, σαν αυτή που επέβαλλαν μεταπολεμικά οι εμπνευστές του εμφυλίου, οι εταίροι και σύμμαχοι προκειμένου να μην λυτρωθεί η Ελλάδα από την επικυριαρχία τους.

Στις επόμενες εκλογές πιστεύετε ότι το Ε.ΠΑ.Μ θα είναι στη Βουλή;

Δημήτρης Καζάκης: Αυτό που ξέρω στα σίγουρα είναι ότι εμείς, το ΕΠΑΜ, δεν πρόκειται να σταματήσουμε μέχρις ότου χαράξει η αυγή μιας ελεύθερης και δημοκρατικής Ελλάδας, όπου ο λαός της θα μπορεί να ευημερεί και να μεγαλουργεί.
Επομένως, ναι, είμαι σίγουρος ότι όχι μόνο η είσοδος στη Βουλή, αλλά η επικράτηση του ΕΠΑΜ είναι απολύτως σίγουρη.
Και είμαι τόσο βέβαιος, για δυο πολύ απλούς λόγους:
Πρώτο, γιατί δεν υπάρχει άλλη διέξοδος απ' αυτή που ευαγγελίζεται το ΕΠΑΜ.
Και δεύτερο, γιατί η ανάγκη επιβίωσης και μάλιστα όταν καταντά τόσο επιτακτική και ζωτική όσο γίνεται σήμερα για τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, ξεπερνά κάθε είδους φοβία που σπέρνεται σκόπιμα στον πληθυσμό από το σημερινό καθεστώς.
Η μεγάλη πλειοψηφία του λαού θα αναγκαστεί από τα πράγματα - ανεξάρτητα του τι πιστεύει, ή ποιές είναι οι φοβίες της - να κινηθεί προς την κατεύθυνση που του υποδεικνύουμε και του αναλύουμε.
Είναι κάτι παραπάνω από φυσική νομοτέλεια.
Εκτός κι αν επιλέξει να την σβήσουν από τον χάρτη.
Όμως κι αυτό να επιλέξει υπό το καθεστώς αφόρητου φόβου και απελπισίας, δεν πρόκειται να συμβεί.
Κι ο λόγος είναι απλός.
Υπάρχει το ΕΠΑΜ, τόσο καλά δικτυωμένο και οργανωμένο μέσα στην κοινωνία, όπως υπήρξε στις απαρχές του ελληνικού έθνους η Φιλική Εταιρεία.
Κι όσο υπάρχουμε εμείς κανένας δεν θα σβήσει από τον χάρτη τον ελληνικό λαό και την πατρίδα του.

Σας αρέσει να λέτε τερατώδη ψέματα ή λόγω Δημοκρατίας μπορείτε να λέτε ότι θέλετε;

Δημήτρης Καζάκης: Πρώτα-πρώτα δεν έχουμε και δεν είχαμε ποτέ δημοκρατία.
Δημοκρατία σημαίνει κράτος δικαίου κι αν είχαμε έστω και σκιά από κάτι τέτοιο, τότε τίποτε απ' ότι συνέβη τα τελευταία 7 χρόνια δεν θα είχε συμβεί.
Δεύτερο, αυτό που λατρεύω και με διασκεδάζει αφάνταστα είναι να παρακολουθώ τις ατυχείς προσπάθειες όλων εκείνων που 7 και πλέον χρόνια τώρα επιχειρούν να διαψεύσουν αυτά που λέω.
Οι πιο έντιμοι απ' αυτούς σήμερα έχουν έρθει στα λόγια μου και φλερτάρουν με τη λύση που προτείνει το ΕΠΑΜ.
Οι υπόλοιποι εν μέσω μιας ζοφερής και αδιέξοδης πραγματικότητας, συναγωνίζονται σε τερατολογίες και ανοησίες πρωτοφανούς διαμετρήματος.
Κι αν δεν τους έντυνε με τα ιμάτια της αντικειμενικότητας και της επιστημοσύνης ένα από τα διεφθαρμένα και διαβλητά συστήματα ενημέρωσης που υπάρχουν στον πλανήτη, θα τους είχε πάρει με τις πέτρες ο κόσμος εδώ και καιρό.
Βλέπετε, έχω το ατυχές προνόμιο να έχω προβλέψει επακριβώς το τι θα συμβεί με τη χρεοκοπία της χώρας τουλάχιστον από το 2009 μέχρι σήμερα.
Και λέω ατυχές γιατί δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις μου να αναδειχθώ σε Μέγα Προφήτη.
Το μόνο που έκανα ήταν και είναι να αναλύω σε βάθος την κατάσταση για να κατανοήσει ακόμη και ο πιο αδαής το που αναγκαστικά μας πηγαίνουν κι επομένως τι οφείλουμε σαν λαός να κάνουμε.
Αν θέλουμε να σωθούμε.
Παρόλα αυτά ο κόσμος ζει στα αλήθεια στον παραλογισμό ενός τερατώδους ψέματος.
Με το ευρώ θα είναι καλύτερα.
Δεν υπάρχει ίσως πιο τερατώδες ψέμα που επιβεβαιώνει απόλυτα αυτό που έλεγε ο Χίτλερ ότι "στο τερατώδες ψέμα υπάρχει πάντα μια ορισμένη δύναμη αξιοπιστίας, επειδή οι πλατιές μάζες ενός έθνους είναι πάντα πιο εύκολο να διαφθαρούν στα κατάβαθα της συναισθηματικής φύσης τους από ό,τι συνειδητά ή εθελοντικά.
Και, συνεπώς, στην πρωτόγονη απλότητα του μυαλού τους πέφτουν πιο εύκολα θύματα στο τερατώδες ψέμα από το μικρό ψέμα, αφού οι ίδιοι λένε συχνά μικρά ψέματα σε μικρά θέματα, αλλά ντρέπονται να καταφεύγουν σε ψεύδη μεγάλης κλίμακας.
Ποτέ δεν θα έρθει στο μυαλό τους να κατασκευάσουν κολοσσιαίες αναλήθειες, και δεν θα πιστέψουν ότι οι άλλοι θα μπορούσαν να έχουν το θράσος να νοθεύσουν την αλήθεια τόσο πρόστυχα.
Ακόμα κι αν τα γεγονότα τα οποία αποδεικνύουν το γεγονός αυτό διαφωτίσουν το μυαλό τους, θα εξακολουθούν να αμφιβάλλουν και αμφιταλαντεύονται και θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση.
Το τερατώδες ψέμα αφήνει πάντα κάποια ίχνη πίσω του, ακόμη και αφού έχει αποκαλυφθεί ως τέτοιο.
Ενα γεγονός το οποίο είναι γνωστό σε όλους τους αρτίστες της απάτης..."

Και για όλα αυτά αρκεί να έχεις από το πρωί μέχρι το βράδυ ένα ολόκληρο καθεστώς, ένα ολόκληρο σύστημα να σου επαναλαμβάνει ότι αν βγεις έξω θα γίνεις μούσκεμα από την καταρρακτώδη βροχή, έστω κιαν εσύ βλέπεις τον ήλιο να λάμπει όπως συνηθίζει στο κατακαλόκαιρο.

Νίκος Θεοδωρόπουλος
ntheo@bankingnews.gr

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Και δραχμή άμα λάχει θα μας φέρουν προκειμένου να διασωθεί το καθεστώς κατοχής.









του Δ. Καζακη.


Τελευταία έχουν πληθύνει οι φωνές που μιλάνε για κούρεμα χρέους και εισαγωγή κάποιου είδους νέου εναλλακτικού νομίσματος, ή δραχμής υπό καθεστώς - προσωρινής έστω - εξόδου από το ευρώ. Το κουβεντολόι αυτό ενισχύεται και από την αρθρογραφία του Γερμανικού τύπου, η οποία επιχειρεί να επαναφέρει τη γνωστή πρόταση Σόιμπλε στο τραπέζι.
Κανείς όμως δεν αναφέρεται στο καθεστώς κατοχής που έχει επιβληθεί στη χώρα μας. Ένα καθεστώς κατοχής από ξένους "θεσμούς" και δανειστές.

Κατοχή; Ποιά κατοχή; Πού την είδατε την κατοχή; Ακόμη και σήμερα, 7 χρόνια μετά την πρώτη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης και το πρώτο μνημόνιο, υπάρχουν πολλοί που αρνούνται να δουν το πιο εντυπωσιακό γεγονός απ' όλα. Το γεγονός ότι ένα συγκροτημένο κράτος και ο λαός του τέθηκε υπό κατοχή προκειμένου να υποβληθεί σε θυσίες για να στηριχθεί το ευρώ και η ΕΕ, αλλά και για να προστατευθούν οι μεγάλες τράπεζες και οι κεφαλαιαγορές από ένα ντόμινο χρεοκοπιών.

Αυτό δεν ομολόγησε κι ο κ. Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη στις 14/12/2016, όταν εμφανίστηκε να θριαμβολογεί γιατί επεκτείνει σε 7 Δήμους τα συσσίτια για ανήλικα; 
Δείτε τι είπε: "Νομίζω ότι οφείλουν όλοι να σεβαστούν τον ελληνικό λαό, που εδώ και επτά χρόνια κάνει πολύ μεγάλες θυσίες στο όνομα της Ευρώπης. Κρατάμε στις πλάτες μας την προσφυγική κρίση. Έχουμε εφαρμόσει στο όνομα της Ευρώπης, τα τελευταία χρόνια, μια εξαιρετικά σκληρή πολιτική λιτότητας."

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Η Αξία του Εθνικού Νομίσματος...












του Σπυρου Στάλια*

Ένα από τα επιτακτικά θέματα που τίθενται από την πλειοψηφία των πολιτών πια, παρά το φόβο που διασπείρουν διάφοροι κύκλοι που ελέγχονται από τους τραπεζίτες και τους πολιτικούς τους, που είναι στη Βουλή, είναι πως καθορίζεται η αξία του Εθνικού Νομίσματος ή γιατί θα έχει αξία το Εθνικό Νόμισμα αν θα φύγουμε από το Ευρώ.

Εισαγωγή

Ας αρχίσουμε από την θέση, ότι όταν ένα Κράτος που εκδίδει το δικό του νόμισμα, και το νόμισμα αυτό διακυμαίνεται ελεύθερα στις αγορές, ο μόνος περιορισμός που έχει να δαπανήσει το Κράτος, έτσι ώστε να επιτύχει την πλήρη απασχόληση, είναι η διαθεσιμότητα των πόρων της οικονομίας. Άλλος περιορισμός δεν υπάρχει στην άσκηση μιας ελεύθερης δημοσιονομικής πολίτικης.

Δημοσιονομική Πολιτική ονομάζουμε τις ενέργειες δαπάνης και φορολόγησης του Κράτους.

Κατά συνέπεια η δημοσιονομική πολιτική είναι αναπτυξιακό όργανο στα χέρια του Κράτους με προεξάρχοντα άξονα τις δαπάνες του και με αμυντικό άξονα την φορολογία.

Με άλλα λόγια προηγείται η δαπάνη της ανάπτυξης, ασχέτως αν ακούτε «να μειωθούν οι δαπάνες του Κράτους και θα πάμε στην ανάπτυξη». Κλείστε τ’ αυτιά σας, είναι ανοησία αυτό το τελευταίο, όπως ανοησία είναι ότι της δαπάνης προηγείται η φορολογία.

Φορολογία και αποδοχή του Εθνικού Νομίσματος

Δεδομένων αυτών, το πρώτο ερώτημα που εγείρεται είναι πως ο Λαός θα αποδεχτεί το νέο Εθνικό Νόμισμα, ή καλυτέρα γιατί ο Λαός θα ζητήσει το Εθνικό Νόμισμα; Η ζήτηση του Εθνικού....
Νομίσματος θεμελιώνεται πάνω στη φορολογία. Αν το Κράτος επιβάλει φορολογία στον ιδιωτικό τομέα, η οποία θα εξοφλείται με το Εθνικό Νόμισμα, τότε κατ’ ανάγκη το Εθνικό Νόμισμα θα γίνει αποδεκτό. Αυτό γίνεται αιώνες τώρα, δεν είναι κάτι καινούργιο.

Όποτε πάμε στο δεύτερο ερώτημα. Πως οι πολίτες θα βρουν το Εθνικό Νόμισμα; Το Κράτος λοιπόν θα πρέπει πρώτα να δαπανήσει, για να μπορούν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις να βρουν το νόμισμα, για να ικανοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους. Με την δαπάνη το Κράτος, θέτει μέρος της παραγωγής των αγαθών και των υπηρεσιών του ιδιωτικού τομέα υπό τον έλεγχο του, και την διαθέτει σύμφωνα με το πρόγραμμα του. Από την άλλη ο ιδιωτικός τομέας αποκτά το χρήμα για να ικανοποιήσει την ανάγκη της φορολόγησης του.

Οίκοθεν νοείται ότι οι πολίτες θα μπορούν να συναλλάσσονται όπως αυτοί επιθυμούν, με ή χωρίς το νέο Εθνικό Νόμισμα, αλλά στο βαθμό που ικανοποιούν την νομοθεσία περί φορολογίας, το νόμισμα έχει γίνει ήδη αποδεκτό. Με τον χρόνο, για λόγους ασφάλειας των συναλλαγών και την επιθυμία για αποταμίευση σε νόμισμα που το Κράτος εγγυάται, όλοι θα συναλλάσσονται με το Εθνικό Νόμισμα.

Συνεπώς πάνω στη φορολογία θεμελιώνεται η ζήτηση του Εθνικού Νομίσματος.

Οι Δαπάνες του Κράτους και η Αξία του Νομίσματος

Νικάμε αδέλφια!.. ( Χρειάζεται μόνο, ..να τραβήξουμε το καζανάκι!..)





    

Αυτές τις μέρες ζούμε το απόλυτο ξεβράκωμα της κυβέρνησης-παραδουλεύτρας του φον-σακάτη.
     Το προτελευταίο "αφήγημα" του πρωθυπουργού έλαβε τέλος.
     ( Αλήθεια τί "αφήγημα";  Γιατί αφήγημα;  Εμείς ζητήσαμε πρωθυπουργό και κυβέρνηση και όχι παραμυθάδες να μας αφηγούνται "αφηγήματα" )

     Ήταν αυτό που μας "αφηγήθηκε" τον περασμένο Μάϊο και Ιούνιο για να μας
πείσει πως τα μέτρα που ψηφίζονταν τότε,
     ..θα ήταν αυτά που θα μας οδηγούσαν τσιφ στην ελάφρυνση(;) διαγραφή(;) επιμήκυνση(;), κάτι τέλος πάντων τού χρέους.
     Τώρα μέσα στον ορυμαγδό τού τί θα δώσουμε ακόμη για να μας δώσουν την  "αξιολόγηση" (γ@μώ την γλώσσα σας ανθέλληνες που μας έχετε κάνει να μιλάμε με εισαγωγικά), και του τί θα μας ζητήσουν ακόμη παραπάνω,
     ..έχουν ξεχαστεί και ελαφρύνσεις, και αφηγήματα και χρέη, και η παραμύθα πάπαλα.

     Τώρα ζούμε στον αστερισμό του "μηχανισμού αυξημένων εγγυήσεων" (φτού να χαθείτε ανελλήνιστοι κι αγράμματοι που μας ρημάξατε τη γλώσσα), όπως λένε τώρα τον "κόφτη",
     ..γιατί ντρέπονται ή φοβούνται ακόμη και να χρησιμοποιήσουν την λέξη. (Αν ντρέπονται σιγά τις παρθένες, αν φοβούνται όμως πολύ καλά κάνουν.)
     Ταλανίζονται, λέει, από το δίλημμα αν θα φηφίσουν ή όχι την επέκταση του κόφτη και μετά το 2018.
     Γι αυτό και είπαμε πριν πως η ελάφρυνση του χρέους ήταν το προτελευταίο "αφήγημα" του πινόκιο:
     Το τελευταίο φαίνεται πως είναι η υπεράσπιση του Συντάγματος, διότι τάχα λέει, η κυβέρνηση δεν ψηφίζει μέτρα εκ των προτέρων. Είναι, μάλλον, λέει, αντισυνταγματικό!

     Αυτό μάρανε τις παρθένες καλντεριμιτζούδες.
     Όταν έκαναν το Σύνταγμα κ@λόχαρτο για τους καμπινέδες της Βουλής, ήταν όλα συνταγματικά.
     Όταν παραχωρούσαν την δημόσια περιουσία για 99 χρόνια,
     ..όταν δεχόντουσαν την επιμήκυνση του χρέους μέχρι το 2060,
     ..όταν νομοθετουσαν φόρους και χαράτσια για ψεύτικα, ανύπαρκτα εισοδήματα,
     ..λογίζεται πως δεν ψήφιζαν εκ των προτέρων,
     ..και πως δεν δέσμευαν εκ των προτέρων τις επόμενες κυβερνήσεις,
     ..ή το κυριότερο πως δεν προεξοφλούσαν την γνώμη των ερχόμενων γενεών.

     Νομίζουν πως θα βγουν στο μεϊντάνι σαν υπερασπιστές του Συντάγματος, και όλοι πιά θα τρέχουν να τους φιλήσουν τα χέρια.
     Μιλάμε για τους απόλυτους πολιτικούς απατεώνες, για τα τελευταία κατακάθια του απόπατου.
     Πιό κάτω απ' αυτούς δεν έχει.

     Ως εκ τούτου, νικάμε αδέλφια!
     Οι επόμενοι δεν μπορεί να είναι χειρότεροι. Το πολύ-πολύ να είναι οι ίδιοι.
     Ο Κούλης ο επίδοξος νέος "αφηγητής", είναι τόσο ανίκανος, που είναι ανίκανος να γίνει χειρότερος απ' το "αριστερό" πινόκιο.
     (Εκτός κι αν γίνει χειρότερος απ' την ανικανοσύνη του!  Μπέρδεμα.)

     Ως εκ τούτου, νικάμε: είδαμε τον πολιτικό πάτο.
     Ζούμε ήδη το χειρότερο. Τί να φοβηθούμε πιά;
     Χρειάζεται μόνο, 
     ..να τραβήξουμε το καζανάκι!..


"Ουδέν Σχόλιον"

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Οι Τράπεζες, η Καθημερινή και ο Σκάϊ...



του Σπύρου Στάλια*


Όλοι ακούμε από την τηλεόραση αλλά και διαβάζουμε συνεχώς σε έγκριτες και έγκυρες εφημερίδες, ότι οι Τράπεζες αδυνατούν να δανείσουν, επειδή οι πολίτες, λόγω της κατάστασης, έχουν «σηκώσει» τις καταθέσεις τους, και ότι κατατίθεται αμέσως αποσύρεται, σε μεγάλο ποσοστό, από τους κατόχους των λογαριασμών.

Έτσι οι τράπεζες πάσχουν από ρευστότητα. Πώς να δώσουν δάνεια;

Περιμένουν με αγωνία να εφαρμοστεί και στη χώρα μας η ποσοτική χαλάρωση του κύριου Ντράγκι και έτσι πάλι οι τράπεζες να ανοίξουν τις πιστωτικές κάνουλες στους επενδυτές.

Πρωταθλητές σε αυτή την είδους πληροφόρηση, είναι η ναυαρχίδα του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας, η εφημερίδα ‘Καθημερινή’ και ο ΣΚΑΪ, ο έτερος Καππαδόκης στο χώρο των μήντια.

Ας δούμε τι ακριβώς ισχυρίζονται οι πολιτικοί και οικονομικοί συντάκτες των μέσων αυτών αλλά και άλλων νεοφιλελευθέρων μέσων.

Με εντολή της Τράπεζας Ελλάδος, η κάθε τράπεζα υποχρεούται από κάθε κατάθεση 1 ευρώ να παρακρατά, ας πούμε, 0,10 ευρώ, ή 10% του 1 ευρώ ως υποχρεωτικό κλασματικό αποθεματικό. Αν τώρα διαιρέσουμε το 1 ευρώ με το 0,10, έχουμε τον λεγόμενο πολλαπλασιαστή χρήματος m, που...
ισούται 1/0,10=10. Τι μας λέει ο πολλαπλασιαστής χρήματος. Ότι για κάθε 1 νέο ευρώ που κατατίθεται σε μια τράπεζα, η προσφορά χρήματος (Μ) θα αυξηθεί κατά 10 ευρώ, αφού τα υποχρεωτικά αποθεματικά είναι 10%. Δηλαδή Μ=m x MB, όπου Μ η προσφορά χρήματος, m ο πολλαπλασιαστής χρήματος και ΜΒ η νομισματική βάση της οικονομίας, στην περίπτωση μας το 1 ευρώ που καταθέτουμε.

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Γιατί δεν πρόκειται να ανακάμψει η ελληνική οικονομία.


Φωτογραφία του χρήστη Dimitris Kazakis.









του Δ. Καζακη.

Ακούμε πολλά περί ανάπτυξης και υποσχέσεις ανόδου του ΑΕΠ μέσα στο 2017 κι άλλα πολλά παρόμοια. Ακούμε επίσης μεγαλόστομες εξαγγελίες για επενδύσεις, που θα φέρουν, λέει, την ανάπτυξη, κοκ. Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική. Η ελληνική οικονομία στερείται παρόντος, αλλά περισσότερο στερείται προοπτικής. Ότι και να λένε.
Κι ο λόγος είναι εξαιρετικά απλός. Η οικονομία δεν παράγει διαθέσιμο εισόδημα ικανό να αυξήσει την πραγματική αγοραστική δύναμη του μέσου νοικοκυριού και να βοηθήσει έτσι την οικονομία να μπει σε τροχιά ανάκαμψης. Αν δεν παραχθεί ικανό διαθέσιμο εισόδημα για το μέσο νοικοκυριό, ξεχάστε τα όλα. Ότι κι αν λένε. Ότι κι αν υπόσχονται. Όσο κι αν εμφανίζεται ο δείκτης του ΑΕΠ να αυξάνει.

Ποιά είναι η εικόνα του διαθέσιμου εισοδήματος του μέσου νοικοκυριού; Μας την δείχνει το διάγραμμα που παρουσιάζει το % της αποταμίευσης επί του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών την περίοδο 1999-2016 με βάση τα στοιχεία των εθνικών λογαριασμών. Για το έτος 2016 τα στοιχεία αφορούν μόνο το πρώτο εξάμηνο.
Αυτό που δείχνει το διάγραμμα είναι πόσο από το καθαρό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών στην Ελλάδα μένει στην άκρη ως αποταμίευση μετά την ικανοποίηση των βασικών καταναλωτικών δαπανών τους. Δηλαδή αν περισσεύει διαθέσιμο εισόδημα μετά τις βασικές καταναλωτικές δαπάνες του νοικοκυριού.

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Η ανεργία είναι επιλογή της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ...











του Σπύρου Στάλια*

Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί η ανεργία είναι επιλογή της Κυβέρνησης του Σύριζα αλλά και όλων των κομμάτων που βρίσκονται στη Βουλή, που θέλουν την χώρα στην ευρωζώνη ή αλλιώς που προτιμούν η χώρα να έχει ξένο νόμισμα.

Η βασική τους θέση είναι, ότι αν όλοι επιθυμούσαν να δουλέψουν με χαμηλότερους μισθούς, και σε ένα περιβάλλον χωρίς καμία εργατική προστασία, τότε η ανεργία ως θέμα θα έκλεινε, ανεξαρτήτως της ασκούμενης δημοσιονομικής πολιτικής.

Δεν θα ήθελα εδώ αμέσως να τονίσω ποιούς βολεύει ένα τέτοιο επιχείρημα, αλλά μπορώ απλά να πω, ότι σε μια εγχρήματη οικονομία, ο ισχυρισμός αυτός συνιστά «σφάλμα σύνθεσης».

Σφάλμα σύνθεσης αποτελεί το να ισχυριστεί κάποιος, ότι ισχύει για ένα μέλος μιας ομάδας, ισχύει και για το σύνολο της ομάδας. Με άλλα λόγια αν κάθεται στο σινεμά, στη μπροστινή θέση, ένα ψηλός, και εσείς δεν βλέπετε, αν σηκωθείτε όρθιος θα βλέπετε, άλλα αν όλοι σηκωθούν όρθιοι τότε και πάλι δεν θα βλέπετε. Αυτό συνιστά «σφάλμα σύνθεσης» ή συνιστά «απατηλή σύνθεση». Ότι ισχύει για έναν δεν ισχύει για όλους.

Είτε όμως μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, θα πρέπει να πούμε ότι αυτός ο τρόπος σκέψης, είναι...
θεμελιώδης λίθος στο σκεπτικό της οικοδόμησης του ευρώ. Δηλαδή ισχυρίζονται ότι η απασχόληση συνδέεται αντίστροφα με το ύψος των μισθών. Όσο πιο χαμηλοί οι μισθοί και οι εργατικές πρόνοιες τότε τόσο πιο πολύ η απασχόληση θα είναι υψηλότερη και αντιστρόφως.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Κύριε Κοτζιά αν δεν τινάξεις στον αέρα αυτή τη βρώμικη συνδιαλλαγή, σε λίγο καιρό κανείς δε θα μπορεί να σε συγχωρήσει για τη νέα εθνική τραγωδία

















Του Κυριάκου Κυριακόπουλου*

Αν το κεφάλαιο της Κύπρου κλείσει στα πλαίσια των δρομολογούμενων εξελίξεων, την επόμενη κιόλας στιγμή ανοίγει το κεφάλαιο του διαμελισμού της Ελλάδας, και τότε δε θα υπάρχει χώρος για συγνώμες και δε θα υπάρχει λαός πρόθυμος να συγχωρήσει τους πρωταγωνιστές της εθνικής τραγωδίας.

Ο χρόνος μαζεύει επικίνδυνα.
Το Κυπριακό εισέρχεται στην τελική και πλέον επικίνδυνη φάση του, και μαζί με τις εξελίξεις που το αφορούν - και οι οποίες σχετίζονται ευθέως με την προοπτική και εν τέλει με την ίδια την ύπαρξη του Κυπριακού κράτους - μια σειρά από νέα προβλήματα και ασφυκτικά δεδομένα, έρχονται να περιπλέξουν τη γεωπολιτική υπόσταση της Ελλάδας, και να φέρουν σύμπαντα τον Ελληνισμό αντιμέτωπο με πολύ σοβαρές και ιστορικές προκλήσεις.

Το περιβάλλον μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται αυτή η ολέθρια συναλλαγή την οποία επιχειρούν να εμφανίσουν ως διαπραγμάτευση, είναι αποκαλυπτικό για το τι ακριβώς συμβαίνει αυτή την περίοδο πίσω από τις...κλειστές πόρτες και μακριά από τον ίδιο το λαό που τον αφορά.