ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Ευρώ και συντάξεις είναι παραμύθι. Δραχμή, συντάξεις και αξιοπρεπής βίος είναι στόχος εφικτός.


















Συντάξεις και ευρώ.

Το οικοδόμημα του ευρώ, στηρίχτηκε στην διαπίστωση των τραπεζιτών, των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και των πολιτικών της αριστεράς στις ευρωπαϊκές αναζητήσεις τους, ότι το επικυρίαρχο κεϋνσιανό κράτος πράττει αντιφατικά αναλαμβάνοντας τα καθήκοντα από την μια, να διατηρεί και να δημιουργεί τους όρους κερδοφόρας συσσώρευσης κεφαλαίου για τους καπιταλιστές, και από την άλλη, να δημιουργεί και να διατηρεί και όρους κοινωνικής αρμονίας, μέσω της πλήρους απασχόλησης. 

Αυτό συνεπάγεται εξαιρετικά υψηλές δαπάνες, τις οποίες το κράτος μπορεί να εξασφαλίσει μόνο μέσω μιας διαρκώς αυξανόμενης φορολογίας και δανεισμού, με αποτέλεσμα να προκύψει κρίση. Προσθέτοντας στο παραπάνω σκεπτικό και την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μέσα στην ευρωζώνη και την παγκοσμιοποίηση, δημοσιονομικά είναι αδύνατον το εθνικό κράτος να δαπανά και να διατηρεί την πλήρη απασχόληση.

Ξεπέρασαν τις θέσεις των Μαρξ και Κέϋνς, που ερμήνευαν την κρίση μέσω της έλλειψης επαρκών δαπανών για την στήριξη δημιουργίας κεφαλαίου, παραγωγής και πλήρους απασχόλησης.

Δεδομένης αυτής της ερμηνείας, ο αποκλεισμός του κράτους από την έκδοση νομίσματος, ήταν κατ’ ανάγκη το επόμενο βήμα για την ολοκλήρωση της ΕΕ.

Η έκδοση και η διαχείριση του χρήματος ανετέθη στην ΕΚΤ, έναν υπερεθνικό ιδιωτικό οργανισμό. Υπέρτατο καθήκον αυτού του οργανισμού είναι η διατήρηση της αξίας του ευρώ χωρίς καμία πολιτική παρέμβαση.

Αφού το χρήμα έγινε ιδιωτικό, επόμενο βήμα ήταν και τα κράτη να γίνουν ιδιωτικά. Αυτό σημαίνει ότι τα κράτη μέλη, θα πρέπει να απέχουν από την δημιουργία χρήματος, να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και να ασκούν εισοδηματική πολιτική που δεν θα προκαλεί πληθωρισμό. Εφ’ όσον έχουν δανειακές ανάγκες, θα πρέπει σαν ιδιωτικές εταιρείες ή σαν νοικοκυριά να προσφεύγουν στο Τραπεζικό σύστημα, ικανοποιώντας τα κριτήρια των τραπεζών για δανεισμό.

Συνοψίζοντας, σε ένα τέτοιο τοπίο, η πολιτική είναι απούσα αφού το επικυρίαρχο κράτος δεν μπορεί να ασκήσει καμία πολιτική (δημοσιονομική, νομισματική, εισοδηματική συναλλαγματική, εμπορική), ερήμην της ΕΚΤ. Με άλλα λόγια οι πολιτικοί και οι λαοί είναι υπόδουλοι στους διεθνείς κατόχους κεφαλαίων. Η χρήση του ευρώ απαιτεί διαρκή λιτότητα και υψηλή ανεργία. Η πραγματική αξία του ευρώ στηρίζεται στον αποθησαυρισμό του και όχι στη δαπάνη του. Δηλαδή πλήρης απασχόληση και ευρώ είναι αμοιβαίως αποκλειόμενες έννοιες.

Ας δούμε τώρα τον αντίκτυπο των παραπάνω στο ασφαλιστικό. Δεδομένου ότι η αξία του ευρώ είναι συνδεδεμένη με ένα ποσοστό ανεργίας, που ποικίλει από χώρα σε χώρα, ανάλογα με την παραγωγικότητα της, το πρώτο χτύπημα στο ασφαλιστικό είναι η διαρκής ανεργία για την προστασία της αξίας του ευρώ.

Πέραν αυτού υπάρχει ένας δείκτης που λέγεται δείκτης αλληλεξάρτησης των γενεών (=dependency ratio). Αυτός ο δείκτης μας δίνει το βαθμό εξάρτησης εκείνων που είναι από 65 ετών και πάνω και εκείνων που είναι από 1-15 ετών, από αυτούς που είναι από 15-65 ετών. Δηλαδή [{(πληθυσμός από 1-15 ετών) + (πληθυσμός από 65-και άνω)}/ (πληθυσμός από 15-65) ] x 100.

Αν προσθέσουμε στον αριθμητή του δείκτη, φοιτητές, ανέργους, ημιαπασχολούμενους και άλλους ανήμπορους προς εργασία που είναι μεταξύ 15-65 ετών,  έχουμε μια καλή εικόνα για την σχέση των οικονομικά ενεργών και μη. Όσο αυτός ο δείκτης μεγαλώνει, δεδομένου ότι οι χώρες της ευρωζώνης έχουν δημοσιονομικούς περιορισμούς, οι νεοφιλελεύθεροι τρελαίνονται. Αν ο δείκτης μεγαλώνει (οι μη εργαζόμενοι αυξάνονται) σημαίνει ότι το κράτος θα εισπράττει λιγότερους φόρους και από την άλλη οι εργαζόμενοι θα πρέπει να φορολογηθούν πιο πολύ για να στηρίξουν τους μεγάλους και μικρούς της οικονομίας, που πιθανότατα θα οδηγήσει το κράτος σε νέα ελλείμματα, σε νέους φόρους και νέο δανεισμό.

Έτσι αρχίζουν οι ανόητες προτάσεις, η κοινωνική ασφάλιση να ιδιωτικοποιηθεί (δεν έχουν ιδέα πως το σύστημα λειτουργεί) ή για να βελτιωθεί ο δείκτης να εισάγουμε ξένους εργάτες. Ας αφήσουμε αυτές τις ανοησίες κατά μέρους.Το πρόβλημα λοιπόν στη σκέψη τους είναι ‘χρηματοδοτικό’. Πως θα εξασφαλίσουμε χρήματα για τους νέους και τους συνταξιούχους να μπορούν να αγοράζουν υπηρεσίες και προϊόντα στο μέλλον.

Με βάση αυτό το σκεπτικό το πρόβλημα το κάνουν χειρότερο. Η σκέψη και η πράξη που ακολουθεί είναι του τύπου ‘κατά συνέπεια η κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει δραστικές μειώσεις στις δαπάνες της, να αυξήσει του φόρους, να μειώσει τις παρούσες συντάξεις, να διαλύσει τα επικουρικά ταμεία έτσι ώστε να συσσωρευτούν κεφάλαια για το μέλλον’.

Αυτό το τελευταίο είναι η αποθέωση της υπέρτατης βλακείας. Δηλαδή με στόχο να αποταμιεύσουμε κεφάλαια για ένα καλύτερο μέλλον, κόβουμε τις σημερινές δαπάνες γενικώς, με αποτέλεσμα να μειώνουμε το ΑΕΠ, να αυξάνουμε την ανεργία. Ενώ ο στόχος είναι να πάμε στο μέλλον πλουσιότεροι πηγαίνουμε φτωχότεροι και με τους νέους εκείνης της εποχής αμόρφωτους τουλάχιστον παραγωγικά.

Μας πως μπλέξαμε έτσι; Μπλέξαμε λόγω ευρώ. Είπαμε το ευρώ αντλεί την αξία του από την σπανιότητα του. Για να έχουμε όμως ανάπτυξη, προηγούνται οι δαπάνες που δημιουργούν αποταμιεύσεις στο τέλος, και όχι οι αποταμιεύσεις που δημιουργούν φτώχεια. Αυτή όμως είναι η φιλοσοφία του ευρώ. Η άξια του ευρώ προηγείται. Και έτσι μπλέξαμε.

Συντάξεις και ευρώ δεν μπορούν να συνυπάρξουν

Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι όλα αυτά τα κεφάλαια που θα μαζεύονται, αλλά που κάθε χρόνο θα λιγοστεύουν λόγω πτώσης του ΑΕΠ, θα τα έχουμε επενδύσει σε ασφαλή ομολόγα κάποιας αξιόπιστης ξένης χώρας (αλήθεια, σήμερα τα χρήματα των ασφαλισμένων που επενδύονται;), αυτά θα εξαφανιστούν, όπως το βραστό νερό στην κατσαρόλα. Σε μια χώρα που δεν παράγει, τα κεφάλαια αυτά θα τα εξατμίσει ο πληθωρισμός.

Άρα το ασφαλιστικό πρόβλημα δεν έχει σχέση με την χρηματοδότηση του, όπως αυτοί της ‘πρώτης φοράς αριστεράς’ μας λένε, μαζί με τους άλλους τους ευρωχτυπημένους και με τους σοφούς τους. Είναι θέμα της πραγματικής οικονομίας. Έχει να κάνει με τις παραγωγικές δαπάνες μιας χώρας που εκδίδει το δικό της νόμισμα.

Ας έχουμε κατά νου, στο οποίο δεν χωρά αμφισβήτηση, ότι μια χώρα που εκδίδει το δικό της νόμισμα ποτέ δεν πτωχεύει και ότι έχει απεριόριστη δυνατότητα δαπάνης, δηλαδή να αγοράσει οτιδήποτε μπορεί να παραχθεί στη χώρα σε κατάσταση πλήρους απασχόλησης. Αυτό το κάνει με απλό τρόπο. Πληκτρολογεί χρήμα στους λογαριασμούς των πολιτών της. Τόσο απλά γίνεται.

Δεδομένου αυτού, όταν μια χώρα φαίνεται ότι θα έχει πρόβλημα με τον δείκτη αλληλεξάρτησης των γενεών στο μέλλον, χαράσσει από τώρα εκείνη την οικονομική πολιτική έτσι ώστε, οι δαπάνες της από σήμερα, να δημιουργούν εκείνες τις συνθήκες, που οι εργαζόμενοι στο μέλλον να μπορούν να παράγουν σε καθεστώς πλήρους απασχόλησης και να ικανοποιούν τις ανάγκες όλου του πληθυσμού εκείνης της εποχής.

Με άλλα λόγια δεν περικόπτεις δαπάνες για την παιδεία, γιατί στο μέλλον θα έχεις εργατικό προσωπικό και ελάχιστο επιστημονικό προσωπικό χωρίς γνώση και τεχνολογία για να ‘τρέξουν’ την οικονομία της εποχής τους.

Άρα όλοι πρέπει να κατανοήσουν ότι το πρόβλημα με τους συνταξιούχους δεν είναι πρόβλημα που έχει σχέση με την χρηματοδότηση τους. Το επικυρίαρχο κράτος κάθε πρώτη του μηνός έχει την δυνατότητα να ‘βάζει’ όσα χρήματα απαιτούνται να ζουν μια καλή ζωή.

Το θέμα είναι αν η χώρα θα παράγει και τότε το ερώτημα γίνεται πολιτικό με την έννοια, πόσα αγαθά θα δώσουμε για κατανάλωση στους συνταξιούχους; Πόση υγεία; Πόσες διακοπές; Πόσα ρούχα; Πόση ενέργεια; Πόσο πολιτισμό; και οτιδήποτε άλλο. Όλα αυτά συνιστούν το πραγματικό κόστος για μας, και όχι τα χρήματα που δεν είναι τίποτα άλλο παρά αριθμοί σε λογαριασμούς τραπεζών.

Δυστυχώς έχουμε να κάνουμε με πολιτικές ηγεσίες στη χώρα μας που έχουν παντελή έλλειψη γνώσης για το πώς το νόμισμα λειτουργεί στην οικονομία. Έτσι ζούμε στο ψεύδος και στο φόβο του ευρώ, με όλες τις καταστροφές που μας έχει επιφέρει ως σήμερα, και που δεν θα έχουν τελειωμό απ ότι φαίνεται, αν σθεναρά δεν αντιδράσουμε σε αυτή την λαίλαπα των ευρωδούλων. Yποψιάζομαι πια ότι είναι ιδιοτελείς με πολύ ύπουλο τρόπο. Πιθανολογώ ότι είναι ‘πολλά τα λεφτά’ κάτω από το τραπέζι.

Νομίζω ότι η παρουσίαση ήταν ξεκάθαρη. Ευρώ και συντάξεις είναι παραμύθι. Δραχμή, συντάξεις και αξιοπρεπής βίος είναι στόχος εφικτός.

New York 28-11-2017



*Ο Σπύρος Στάλιας είναι οικονομολόγος Ph.D, πρώην Διευθύνων Σύμβουλος ΟΛΠ και  επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΕΠΑΜ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Εκλογές;


 











Με το κλείσιμο της αξιολόγησης κλείνει ένας κύκλος. Η κυβέρνηση αποφάσισε να τελειώσει με το θέμα όσο πιο γρήγορα μπορεί, θεωρώντας μάλλον ότι όταν αιωρείται το κλείσιμο μιας αξιολόγησης,  το πολιτικό κόστος αυξάνεται. 

Έτσι, γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχουν ως προαπαιτούμενα, δημοσιονομικά μέτρα που πλήττουν άμεσα τους πολίτες, όπως περικοπές ή αύξηση φορολογίας (εκτός από την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά), θεώρησε πως το έργο της αυτή την φορά θα είναι εύκολο. Αυτό που δεν εκτιμήθηκε σωστά όμως είναι πως πολλά από τα προαπαιτούμενα, στρέφονται κατά των πυρηνικών δομών του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ.

Πρώτα και κύρια οι πλειστηριασμοί. Η δράση μελών και ψηφοφόρων του στην περίοδο διακυβέρνησης Σαμαρά Βενιζέλου στα κινήματα κατά των πλειστηριασμών με κεντρικό σύνθημα «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» όπως και οι δηλώσεις του προέδρου του και νυν πρωθυπουργού περί σεισάχθειας, αναγκάζει τους ευφάνταστους επικοινωνιακά κυβερνώντες, να κάνουν έναν μεγάλο αγώνα ώστε να μεταστρέψουν το κλίμα στη κοινή γνώμη. Η συνταγή γνωστή και πολύ διαδεδομένη σε νεοφιλελεύθερα περιβάλλοντα: ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥ και ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ των ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ.

Έτσι λοιπόν όροι όπως στρατηγικοί κακοπληρωτές και λαϊκή κατοικία, εντάχθηκαν πλέον στην καθημερινότητά μας, με σκοπό την συσκότιση του λαού ως προς το φλέγον κοινωνικό αυτό θέμα. Η αυταπάγγελτη δε δίωξη των όποιων κρίνεται πως παρεμποδίζουν τους συμβολαιογράφους στο να εκπλειστηριάσουν κάποιο ακίνητο, είναι πλέον νόμος του κράτους. Φαίνεται όμως πως δεν τα κατάφεραν όπως θα επιθυμούσαν. Τα επεισόδια της περασμένης Τετάρτης, καθώς και η δημοσιοποίηση πλειστηριασμών κατοικιών πολύ κάτω του ορίου των τριακοσίων χιλιάδων που η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι ισχύει για τις τράπεζες, φάνηκε να ακυρώνουν την επιμελή τους επικοινωνιακή προσπάθεια στο να πείσουν τον κόσμο ότι καλώς πράττουν!

Έτσι, ο ίδιος ο Δραγασάκης ανέλαβε να οργανώσει ομάδα όπου θα παρακολουθεί τα ακίνητα που θα βγαίνουν στους πλειστηριασμούς, ώστε να μην υπάρξουν φαινόμενα  πρώτης κατοικίας κάτω των τριακοσίων χιλιάδων. Τα επεισόδια δε, ιδιαιτέρως μετά και την ρίψη των χημικών στον χώρο του ειρηνοδικείου Αθηνών, ενεργοποιεί τα «αριστερά» αντανακλαστικά του ΣΥΡΙΖΑ κατά της αστυνομικής βίας, με αποτέλεσμα να αναβληθούν οι πλειστηριασμοί και αυτή την Τετάρτη, σε αντίθεση με ότι είχαν συμφωνήσει με τους «θεσμούς»!

Τα «αριστερά αντανακλαστικά» του ΣΥΡΙΖΑ όμως, ενεργοποιήθηκαν και με την τροπολογία για τα εργασιακά και το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία, όπου πήγε να περάσει «νύχτα», αλλά τελικά αποσύρθηκε! Βέβαια, δεν θα αργήσει να επανέλθει «βελτιωμένη» και οι πάντα πρόθυμοι κυβερνητικοί βουλευτές να την υπερψηφίσουν!

Το άλλο μέτωπο στο οποίο θα δοκιμαστούν οι πυρηνικές «αρχές» του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι ιδιωτικοποιήσεις. Συγκεκριμένα  πρόκειται για 14 διαγωνισμούς, οι οποίοι «πρόκειται να προκηρυχθούν» και προβλέπονται στον προϋπολογισμό του 2018.  Ανάμεσα σε αυτούς περιλαμβάνονται οι πλέον εμβληματικές και πολιτικά δύσκολες αποκρατικοποιήσεις του ελληνικού προγράμματος, δηλαδή η ΔΕΠΑ (65%), τα ΕΛΠΕ (35%), η ΔΕΗ (17%), η ΕΥΔΑΠ (11%) και η ΕΥΑΘ (23%).

Το κυβερνητικό αφήγημα ήδη διαχέεται στους πολίτες, σε όλους τους τόνους. Γρήγορο κλείσιμο τρίτης και τέταρτης αξιολόγησης, τέλος προγράμματος, έξοδο στις αγορές, τέλος της επιτροπείας! Ο λαός όμως, δεν μπορεί να πειστεί αφού  η ίδια η καθημερινότητά του τους διαψεύδει, πράγμα που δεν απαιτεί το παραμικρό οικονομικό στοιχείο προς επιβεβαίωση της τραγικής κατάστασης που η πλειονότητα έχει περιέλθει!

Το βέβαιο είναι πως ήδη βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο.Αν μάλιστα οι κυβερνώντες θεωρήσουν πως το πολιτικό κόστος της συμφωνίας για το κλείσιμο της τρίτης και της τέταρτης αξιολόγησης είναι αρκετά μεγάλο, ίσως οι εκλογές να είναι πολύ κοντά! Ας είμαστε έτοιμοι λοιπόν!

Πάτρα, 13 Δεκεμβρίου 2017


Ο Γιάννης Σιδέρης είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του Ε.ΠΑ.Μ.

Πωλείται Πατρίς
























Πωλείται Πατρίς

Πωλείται μετά των ασημικών της, μετά των υποδομών της, μετά της περιουσίας των παιδιών της….

Σε τελευταία ανάλυση όλοι εμείς προς πώληση είμαστε: Είτε ως μετανάστες στο εξωτερικό, στις χώρες των δανειστών, είτε ως μετανάστες στην ίδια μας την πατρίδα! Ανέστιοι, απάτριδες, δούλοι του παγκοσμιοποιημένου καθεστώτος των ελεύθερων Αγορών είναι οι μετανάστες; Έτσι μας θέλουν! Χωρίς βιός, χωρίς εργασιακά, κοινωνικά, πολιτικά δικαιώματα! Θα τους κάνουμε τη χάρη; Θα τους αφήσουμε; Θα τους παραδώσουμε το μέλλον μας, τα παιδιά μας;

Αρκούν οι επετειακές απεργίες που προκηρύσσουν οι ηγεσίες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας;

Προφανώς όχι! Είναι όμως η ευκαιρία να εκφράσουμε την αντίθεση και τη θέση μας! Την οργή, αλλά και τη δύναμή μας! Ευκαιρία που μπορούμε είτε να την αφήσουμε ανεκμετάλλευτη, είτε να την αξιοποιήσουμε στον αγώνα! ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ!

Το καινούργιο «success story», αυτό της αριστερής κυβέρνησης περιλαμβάνει:

Α) την επίτευξη πλεονάσματος μέρος του οποίου διανέμεται στους «μη έχοντες», πάντα με τη σύμφωνη γνώμη των «θεσμών»

Β) το επίσης γνωστό από την εποχή Σαμαρά αφήγημα: «βγάζουμε τη χώρα από τα μνημόνια»!

Γ) τον τερματισμό(;) της νέας αξιολόγησης με διαδικασίες «fast track». Εφόσον δεν προκύψουν νέοι εκβιασμοί των γκαουλάιτερ των Αγορών, ανακοινώνεται ότι έκλεισε η συμφωνία με τους δανειστές.

Προκαλούν το φθόνο, τόσο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όσο και της -υπό αναστήλωση- «μεγάλης(;) δημοκρατικής(!) παράταξης». Προκαλούν το φθόνο και των λοιπών μνημονιακών δυνάμεων της ελάσσονος αντιπολίτευσης εντός κι έκτος κοινοβουλίου. Χθες εγκαλούσαν την φερόμενη ως ελληνική κυβέρνηση, γιατί καθυστερούσε στην «διαπραγμάτευση» με τους δανειστές. Σήμερα, γιατί βιάζεται να υπογράψει «4ο μνημόνιο»!

Τελικά η κόντρα γίνεται για το ποιος υπογράφει τα καλύτερα μνημόνια (ή «μη μνημόνια»)! Για το ποιος θα μας βγάλει στις αγορές να δανειστούμε, προκειμένου να πάψουμε να δανειζόμαστε από το ΔΝΤ και τον ΕΜΣ! Στο μεταξύ, μαζί με τα σπίτια, τα μαγαζιά και τα χωράφια μας, υποθηκεύεται κι εκπλειστηριάζεται ο δημόσιος πλούτος μας στις διεθνείς Αγορές!

Δικό μας δημιούργημα δεν είναι η ΔΕΗ, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, ο σιδηρόδρομος, η χώρα και οι υποδομές της; Όλα όσα πουλήθηκαν κι όσα πουλιούνται; Και γιατί;

Βάλτε ότι πουλήσαν οι προηγούμενοι, ότι πουλήσαν οι τωρινοί… Βάλτε όλες τις περικοπές μισθών και συντάξεων, όλες τις αυξήσεις σε φόρους, τέλη και εισφορές, όλο το ρήμαγμα των ζωών μας τα τελευταία χρόνια, με όλες αυτές τις αξιολογήσεις από τους «σωτήρες» μας… Συνυπολογίστε όλον αυτό τον πακτωλό δισεκατομμυρίων με το κούρεμα του χρέους στο μισό (PSI), με…, με…, τελικά χρωστάμε, σήμερα, περισσότερα από όσα χρωστάγαμε πριν αρχίσουν να μας «σώζουν»! Κι αυτό τόσο σε καθαρό ποσό, όσο και σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ!

Αν τα πουλήσουμε όλα, αν τα χάσουμε όλα, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι θα πάμε καλύτερα;

Μόνο οι αξιολογούμενοι δωσίλογοι! Μόνο ενεργούμενα της νέας κατοχής μπορούν, έχουν συμφέρον να μιλούν έτσι! Μόνο αυτοί που συνέδεσαν τη ζωή, τη καριέρα και το μέλλον τους με αυτό των δανειστών, μόνο αυτοί που συνδέουν την ύπαρξή τους, με την ύπαρξη του ευρώ και των ελεύθερων Αγορών του… Μόνο αυτοί που έδωσαν, δίνουν κι ετοιμάζονται να δώσουν και αύριο τα κλειδιά και το τιμόνι της πατρίδας που τους εμπιστεύεται ο λαός μας στις τρόικες και τους θεσμούς! Και να είστε σίγουροι ότι το κάνουν οικειοθελώς και με το αζημίωτο!

Γι αυτό κι ό αγώνας είναι παλλαϊκός, εθνικός κι επομένως πολιτικός! Είναι αγώνας, όχι μόνο για δικαιώματα, αλλά για Δημοκρατία!

Απεργούμε Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου

Υπερασπίζουμε την εθνική περιουσία δημόσια και ιδιωτική, υπερασπίζουμε εργασιακά δικαιώματα, μισθούς Συντάξεις Ασφάλιση κι Αξιοπρέπεια! Υπερασπίζουμε το δικαίωμα του λαού σε φθηνή και ποιοτική ενέργεια, ιδιαίτερα στις μέρες μας που εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά ανακαλύπτουν ότι η πρόσβαση σε εθνικά, δημόσια και κοινωνικά αγαθά όπως ο ηλεκτρισμός και ο πολιτισμός, η παιδεία και η υγεία, η πρόνοια και η ασφάλιση δεν είναι δεδομένη για όλους! Που ανακαλύπτουν ότι τα «φίλτρα» τους αποκόπτουν κι από αυτό ακόμα το βοήθημα του «κοινωνικού μερίσματος!

Υπερασπίζουμε, τέλος, το ύψιστο αγαθό, το δικαίωμά μας σε μια πατρίδα ελεύθερη από τα τοκογλυφικά δεσμά του ευρώ και της ΕΕ! Υπερασπίζουμε το δικαίωμά μας ως Έλληνες στην εθνική αυτοδιάθεση! Το δικαίωμά μας, ως λαός να διαφεντεύουμε εμείς τον τόπο μας, όχι οι Αγορές και οι «θεσμοί» τους!

Αθήνα, 12 Δεκεμβρίου 2017


Ο Συνδικαλιστικός Τομέας του Ε.ΠΑ.Μ.

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Η Απάτη Και Η Ανοχή Της , καιρός είναι πλέον είναι να τελειώνουμε με τους Απατεώνες-Δωσίλογους. !!








  
 Του Αντώνη Παπαντωνίου

Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό της Ελληνικής Κοινωνίας τα τελευταία επτά τουλάχιστον χρόνια είναι ότι έχει αποδείξει μια απίστευτη ανοχή, έως και εθισμό, στην Απάτη και έχει επιβραβεύσει με τον πλέον πρόσφορο τρόπο αυτούς που εφαρμόζουν την απάτη, δηλαδή τους λεγόμενους Απατεώνες.  

Αυτό το σύμπτωμα παρουσιάστηκε, τουλάχιστον στην έκταση αυτή, από το 2010 όταν για πρώτη φορά στην Παγκόσμια Ιστορία, αν δεν με απατά η μνήμη μου, κλήθηκε από μια Εθνική,υποτίθεται, Κυβέρνηση μια Συμμορία από Ξένες Κυβερνήσεις, Τραπεζίτες και λοιπούς Εγκληματίες να καταλάβει στην κυριολεξία την Ελλάδα δίνοντάς τους το ελεύθερο να αρπάξουν και να καταστρέψουν κατά βούληση όχι μόνον τα υλικά αγαθά που είχαν δημιουργηθεί από τον κόπο των Παππούδων, των Πατεράδων μας αλλά και των σημερινών Ελλήνων Πολιτών αλλά να καταστρέψουν και τη ίδια τη ζωή των κατοίκων αυτού του ευλογημένου Τόπου.

Γίναμε λοιπόν όλοι μάρτυρες ενός μαζικού και ατέλειωτου ξεπουλήματος κάθε δημόσιου αγαθού αλλά και μιάς πρωτοφανούς καταπάτησης όλων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με μια ποταπή παραβίαση όχι μόνον του Εσωτερικού Δικαίου σε όλα τα επίπεδα του Θετού Δικαίου αλλά και αυτών που προστατεύονται από το Διεθνές Δίκαιο, όπως από τον Ο.Η.Ε., το Συμβούλιο της Ευρώπης, την Διεθνή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Ρώμης, από την Διεθνή Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων FIDHE και, εν τέλει, από την ίδια την Θεωρία της Ανθρώπινης Ζωής!

Όλα τα πιο πάνω είναι πια, νομίζω, «κοινός τόπος» και δεν χρειάζεται κάποια ειδική επιχειρηματολογία για να πειστεί κανείς. Εκείνο όμως που πρέπει να αποτελεσει, κατά την άποψή μου, αντικείμενο σχολιασμού είναι η αποδοχή όλης αυτής της απάτης που από την αρχή αυτής της ξέφρενης κατάπτωσης κάθε αξίας επιβιώνει και μεγαλουργεί.

Γιατί πως αλλιώς μπορώ να χαρακτηρίσω την αντίδρασή μας η μάλλον την μη αντίδρασή μας στο ότι αποδεχόμαστε όλα αυτά κοροιδεύοντας τον εαυτό μας ότι τάχα μου δεν συμβαίνει και τίποτα το εξαιρετικό, ότι έχουμε Δημοκρατία γιατί πηγαίνουμε όταν μας φωνάξουν και ψηφίζουμε και έχουμε και λειτουργεί και……Κοινοβούλιο και ….Κυβέρνηση εκλεγμένη απ το Λαό;
Έχουμε όμως σκεφθεί ποτέ ότι Εκλογές σημαίνει μια διαδικασία συγκεκριμένη που ορίζεται ο τρόπος πραγματοποίησης από Σύνταγμα και τους Νόμους και όχι από τον «Κουλοχέρη» που αν σου «κάτσει» παίρνεις 50 έδρες BONUS και…καθάρισες, και πώς να μην σου «κάτσει» όταν η ελευθερία του λόγου και η διάδοσή του ελέγχεται από τα «Κανάλια» και αποφασίζει τελικά μια Ιδιωτική Εταιρεία για το αποτέλεσμα;;; Θα ήμουν πολύ γραφικός αν επικαλούμην την Δημοκρατία που δίδαξε πρίν μερικές χιλιάδες χρόνια ο Μέγας Φιλόσοφος ΙΣΣΟΚΡΑΤΗΣ και που έμεινε στην Ιστορία με τον χαρακτηρισμό  η Δημοκρατία των 3Ι, δηλαδή ΙΣΟΚΡΑΤΙΑ-ΙΣΗΓΟΡΙΑ-ΙΣΟΝΟΜΙΑ!!!
Όμως επειδή όταν ξεκινήσει ο κατήφορος και έχουν σπάσει τα φρένα, το όχημα της απάτης δεν σταματά με τίποτα από την ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ και την άτυπη ΚΑΤΟΧΗ που βιώνουμε από την 6-5-2010 το 2015 περάσαμε και στην DE JURE KATOXH με τον…..Ν.4336/14-8-2015 Φ.Ε.Κ. 94Α(ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ Γ-ΣΕΛ΄1014), όπου τα πράγματα ξεκαθαρίζονται πλήρως και το θράσος και ο Δωσιλογισμός περισσεύουν δεδομένου ότι ορίζεται πως δεν μπορεί να συζητηθεί καν Νομικό Κείμενο για ψήφιση από την….. Βουλή, αν προηγουμένους δεν υπάρξει έγκριση από το Δ.Ν.Τ, την Ε.Κ.Τ. και την Ευρωπαική Επιτροπή!!!

Και εδώ πιά μπαίνουμε στο μεγάλο ερώτημα, στη μεγάλη απορία μου όπως και κάθε στοιχειωδώς νοήμονα Ανθρώπου. Εμείς τι κάνουμε γι αυτό;; πως αποδεχόμαστε μια τέτοια τεράστια απάτη που συστηματικά εφαρμόζεται από όλους διαχρονικά μεταξύ υποσχέσεων και πράξεων;; Πως αποδεχόμαστε να ξευτιλίζεται κάθε Ανθρώπινο δικαίωμα με τα γνωστά αποτελέσματα (φτώχια, αυτοκτονίες, άστεγοι,τρόφιμοι των σκουπιδιών η των υπολοίπων των λαικών αγορών, κ.λ.π.) και εμείς να διαπληκτιζόμαστε για το ποιόν θα…. Ψηφίσουμε στις επόμενες Εκλογές ανάμεσα πάντα από εκείνους που μας ξευτίλισαν και ξευτιλίζουν;;; Αλλά ξέρω. Αυτούς ξέρουμε γιατί αυτοί και μόνον υπάρχουν αφού μέχρι και οι Τηλεοράσεις αυτό λένε.

Έτσι λοιπόν πρέπει να επιλέξουμε το πιο αποτελεσματικό και συνεπή απατεώνα-σφαγέα, γιατί πώς να το κάνουμε, αυτούς έχουμε δοκιμάσει και αυτούς ξέρουμε! Η απόλυτη τρέλα. Δεν μας περνάει καθόλου απ το μυαλό ότι πρέπει να τους στείλουμε όλους εκεί που πρέπει, δεν το λέω για να μην με πούν κάποιοι «ακραίο», αλλά εσείς οι πολλοί με καταλαβαίνετε, και ακόμα περισσότερο δεν μας περνάει καθόλου απ το μυαλό ότι εκεί πρέπει να στείλουμε όχι μόνον αυτούς που ψηφίσανε τα πάντα και εφαρμόσανε τα πάντα αλλά και όσους περάσανε από τα «Μεγαλεία» και δεν αντιδράσανε παραιτούμενοι όταν ο Λαός παραμιλούσε προβάλλοντας ότι αντιδρούσαν με το να μην ψηφίζουν και να διαπιστώνουν και να καταγγέλλουν, εισπράττοντας βέβαια κάθε μήνα την αμοιβή τους.
Νομίζω λοιπόν ότι καιρός πλέον είναι να τελειώνουμε με τους Απατεώνες-Δωσίλογους και να μην αναγκαστούμε να θυμηθούμε τους στίχους του Στρισμέχιστου Ποιητή μας ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ:
Δεν έχεις Όλυμπε Θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα, ραγιάδες έχεις μάνα γή, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι κι οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχειά σου γλώσσα,των Ευρωπαίων περίγελα και των Αρχαίων παλιάτσοι!!!

Ο Αντώνης Παπαντωνίου είναι Υποναύαρχος Λ.Σ. (ε.α.) & Νομικός

Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Είναι απαραίτητο να τονιστεί, για μια ακόμη φορά, ότι η αναγκαιότητα μετάβασης σε νέο εθνικό κρατικό νόμισμα προκύπτει από δύο κύριους λόγους και δεν έχει να κάνει καθόλου με την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ή άλλα που ακούγονται κατά καιρούς:

Φωτογραφία του χρήστη ΕΠΑΜ - Ενιαίο Παλλαικό Μέτωπο.



1. επιβάλλεται προκειμένου να ανακτηθεί ο έλεγχος της ελληνικής οικονομίας από τον φορέα της, καθώς και της ίδιας της χώρας από τον φυσικό της ιδιοκτήτη, δηλαδή τον ελληνικό λαό, αφού είναι γνωστό -και αποδεκτό από όλους-, ότι η εθνική ανεξαρτησία περνά μέσα από τη νομισματική κυριαρχία και,

2. να καταστεί δυνατή η απελευθέρωση από το βραχνά του παράνομου χρέους, προκειμένου να απελευθερωθούν οι παραγωγικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας και να γίνει δυνατή η παραγωγική ανασυγκρότηση με τελικό στόχο την ευημερία της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, πράγμα που δεν μπορεί να συμβεί εντός του δοσμένου πλαισίου των ευρωπαϊκών «θεσμών».
Έτσι, η μετάβαση σε νέο εθνικό νόμισμα αφορά καθαρά σε πολιτική απόφαση στρατηγικής σημασίας για την προοπτική της χώρας και την ευημερία του ελληνικού λαού.
Ενώ από τεχνική άποψη η μετάβαση σε νέο εθνικό νόμισμα είναι μια σχετικά εύκολη υπόθεση, στο πλαίσιο όμως που αυτή θα αποφασιστεί, λαμβάνοντας υπ’ όψη τα συμφέροντα που θα θιγούν, τις αντιδράσεις που θα προκληθούν, τις πολιτικές ακόμη και τις γεωπολιτικές αναταράξεις που ενδεχομένως να υπάρξουν στην περίπτωση της Ελλάδας, το εγχείρημα καθίσταται εξαιρετικά λεπτό και απαιτείται πολύ καλά επεξεργασμένο σχέδιο, αποφασιστικότητα στην υλοποίησή του και παράλληλα προστατευτικά μέτρα, που μπορεί να μην έχουν άμεση σχέση με την τεχνική διαδικασία αλλαγής του νομίσματος, αλλά είναι αναγκαία για την ομαλή εξέλιξη αυτής της διαδικασίας.

Ακολουθούν συνοπτικά τα βήματα για το εθνικό νόμισμα.
  • Βημα 1ο: παύση πληρωμων προς δανειστές και διαγραφή χρεών
  • Βημα 2ο: κρατικοποίηση της Τράπεζάς της Ελλάδος
  • Βημα 3ο: έλεγχος στη διακίνηση κεφαλαίων
  • Βημα 4ο: εκκαθάριση "συστημικών" τραπεζών
  • Βημα 5ο: συγκέντρωση όλων των αποθεμάτων σε μετρητά
  • Και τα πέντε προαναφερόμενα μέτρα αποφασίζονται, ανακοινώνονται και υλοποιούνται ταυτόχρονα και άμεσα εντός 24ώρου, πριν την εξαγγελία της μετάβασης σε νέο εθνικό κρατικό νόμισμα.
  • Βημα 6ο: εξαγγελία της μετάβασης στο νέο νόμισμα και διασφάλιση των καταθέσεων από το κράτος
  • Βημα 7ο: καθολικοποίηση χρεωστικών καρτών για τις εσωτερικές συναλλαγές
  • Βημα 8ο: μέτρα ανακούφισης του εμπορικού ισοζύγιου και αποτροπής ελλείψεων στην εγχώρια αγορά
  • Βημα 9ο: έλεγχος και διατίμηση στα καύσιμα, στα τρόφιμα, στα φάρμακα κτλ, σπάσιμο των καρτέλ που ελέγχουν σήμερα την αγορά
  • Βημα 10ο: αποκατάσταση λαϊκού εισοδήματος


Όλα αυτά μαζί τα μέτρα και η άμεση εφαρμογή τους θα οδηγήσουν επίσης, στη δημιουργία του αρραγούς εκείνου εσωτερικού μετώπου, που είναι αναγκαίο για την κατακόρυφη ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας καθιστώντας κάθε εγχείρημα εξωτερικής επέμβασης με χρήση των εθνικών μας θεμάτων και την απειλή της Τουρκίας, δύσκολη και πολύ ακριβή υπόθεση για τους διοργανωτές μιας τέτοιας μεθόδευσης σε βάρος της πατρίδας μας.


Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Η πλατφόρμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών στον αέρα.. Και τώρα; Αγώνας, αγώνας, αγώνας.....








 Έστω και έτσι οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί δεν μπορούν να γίνουν μέχρι 31 Δεκεμβρίου. Αιτία η αποχή που αποφάσισε χθες 4 Δεκεμβρίου η Γενική Συνέλευση  του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθηνών-Πειραιώς, αφού και αυτός όπως και οι υπόλοιποι Σύλλογοι στην χώρα, αποφάσισε να μη συμμετάσχει στην ηλεκτρονική πλατφόρμα πλειστηριασμών. 

 Προφανώς και η κατάληξη αυτή, έστω και αν δίνει μία μικρή αναβολή στο έγκλημα που σχεδιάζεται να διαπραχθεί, δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν είναι μία νίκη των πολιτικών φορέων και όλων όσων συμμετέχουν στην αποτροπή των πλειστηριασμών κάθε Τετάρτη στα Ειρηνοδικεία της Χώρας. Κάθε  άλλο μάλιστα. Είναι πάρα πολύ μεγάλη και γεμίζει με αισιοδοξία τον ελληνικό λαό,  για το τελικό αποτέλεσμα αυτού του αγώνα.

Από τη άλλη πλευρά όμως, αποτελεί μεγάλη ήττα για όλους αυτούς που συμμαχούν στο έγκλημα κατά της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών. Και που δεν είναι άλλοι από τη συμμαχία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, των τραπεζιτών και ελαχίστων συμβολαιογράφων, με προεξάρχοντα τον γνωστό και μη εξαιρετέο Ρούσκα.

Έτσι λοιπόν από χθες και  οι εννέα Συμβολαιογραφικοί Σύλλογοι της Ελλάδας, έχουν ήδη πάρει την απόφαση να μην υπογράψουν τη σύμβαση για να δημιουργηθεί η πλατφόρμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Αυτό θα  έχει σαν αποτέλεσμα να μην διεξαχθούν ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του χρόνου, αλλά να βάλει τους κρατούντες να μεθοδεύσουν και να σκαρφιστούν οτιδήποτε άλλο, για να εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους.

Αρκεί όμως αυτή η αποχή; Προφανώς και όχι, αφού πρόκειται μόνο για μια ανακωχή. Ο πόλεμος όμως συνεχίζεται και είναι αδυσώπητος, πλην  όμως όχι μη αντιμετωπίσιμος. Ο αγώνας και η αντίσταση των πολιτών κατά των πλειστηριασμών, που μετράει τώρα πάνω από 3 χρόνια, έχει φέρει διακριτά αποτελέσματα, έστω και αν η πλειοψηφία της κοινωνίας καθυστερημένα άρχισε να δίνει τη δική της μαζική συμμετοχή.    
Κανείς δεν πρέπει να ξεγελαστεί και να χαλαρώσει από την προσπάθεια της αντίστασης. Τα όσα έχουν υπογράψει οι μνημονιακές κυβερνήσεις, αλλά και αυτοί που στηρίζουν τις μνημονιακές πολιτικές, με όποιο μείγμα και αν προτείνουν να εφαρμοστούν, θα πάνε την υπόθεση «πλειστηριασμοί σπιτιών, οικοπέδων και  επιχειρήσεων στα άκρα». Στα άκρα όμως πρέπει να φτάσει και ο αγώνας ενάντια στους πλειστηριασμούς.

Οι  αποφάσεις όμως  των Συμβολαιογραφικών Συλλόγων, όπως και οι ανακοινώσεις Αστυνομικών Συνδικάτων προηγούμενα, φανερώνουν ότι κανένας αγώνας δεν είναι μάταιος, αρκεί να δοθεί και  ειδικά όταν αυτός ο αγώνας έχει σαν επίκεντρό του  την προστασία της περιουσίας των Ελλήνων, τη δημόσια  περιουσία, τη Δημοκρατία, της Λαϊκής κυριαρχία και την  Εθνική Αναγέννηση της πατρίδας μας.

Εγκληματική Οργάνωση...











Το να συστήσει Εγκληματική Οργάνωση ένας Άνθρωπος ή ένα σύνολο Ανθρώπων δεν είναι κάτι παράξενο και ασυνήθιστο και πολύ τακτικά, δυστυχώς, το ακούμε από τα Δελτία Ειδήσεων.
Όμως το να συστήσει Εγκληματική Οργάνωση ένα ολόκληρο Πολιτικό Σύστημα με τα «παρακολουθήματά» του δεν ήταν καθόλου συνηθισμένο, μέχρι που εμφανίστηκε με «Λάμψη και Γοητεία» η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από την εμφάνισή της έχουμε την δημιουργία και λειτουργία Υποκαταστημάτων ανά την Ευρώπη, ένα εκ των οποίων και εξαιρετικά αποδοτικό είναι εγκατεστημένο στην Πατρίδα μας κάνοντας εγκαίνια της λειτουργίας του στις 6-5-2010, όταν ο τότε Αρχηγός της πραγματοποίησε το ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ με παράδοση «άνευ όρων και αμετάκλητα κάθε ασυλία λόγω άσκησης Εθνικής Κυριαρχίας», στα Κεντρικά της Γραφεία που βρίσκονται στην Πολιτισμένη Ευρώπη του Ευρωπαϊκού Ιδεώδους, όπως εκφράζεται διαχρονικά από την μπότα του Κατακτητή με την απαραίτητη προσαρμογή στις επικρατούσες εκάστοτε συνθήκες.|

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Πέμπτη 26 Οκτωβρίου​ 2017, 23.55 – 0:200...



...στο "KONTRA CHANNEL", στην εκπομπή "KONTRA 24", ο ​Πρόεδρος ​του Ε.ΠΑ.Μ., Δημήτρης Καζάκης, είναι καλεσμένος του δημοσιογράφου Αιμίλιου Λιάτσου.


e-mail εκπομπής: aimiliosliatsos-kontra24@kontrachannel.gr
τηλ. εκπομπής : 210- 3489008
KONTRA CHANNEL ​


Σε επίγεια μετάδοση στην Αττική, μέσω Nova και OTE TV, και μέσω διαδικτύου 

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Αυτό που διακυβεύεται είναι το δικαίωμα των εθνών και λαών στην ανεξαρτησία











Ξέρετε ποιο είναι το μικρό πρόστυχο μυστικό όλων όσοι έχουν ξεσηκωθεί με το δικαίωμα εθνικής αυτοδιάθεσης της Καταλονίας;  

Μας το αποκάλυψε ο πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου, Antonio Tajani, την Τετάρτη 4 Οκτωβρίου. Να τι δήλωσε αυτολεξεί:  «Κανείς δεν αντιμετωπίζει με ελαφρότητα τα γεγονότα που έλαβαν χώρα την Κυριακή. Ωστόσο, οι μονομερείς αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένων των δηλώσεων ανεξαρτησίας από ένα κυρίαρχο κράτος, είναι αντίθετες με την ευρωπαϊκή έννομη τάξη και είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσουν επικίνδυνες διαιρέσεις.»

Καταλάβατε; Το πρόβλημα δεν είναι η αυτονόμηση, ή η απόσχιση της Καταλονίας, αλλά η μονομερής δήλωση ανεξαρτησίας και μάλιστα με όρους ελεύθερης βούλησης ενός λαού. Κρατείστε τις λέξεις, μονομερής, ανεξαρτησία και δημοψήφισμα. Αυτά είναι τα αντίθετα με την ευρωπαϊκή έννομη τάξη!

Απόσχιση μόνο ύστερα από άνωθεν και έξωθεν έγκριση…
Η απόσχιση και η διάλυση ενός κυρίαρχου κράτους μπορεί να γίνει μόνο με επέμβαση ξένων δυνάμεων, ή κοινή συναινέσει. Τι σημαίνει απόσχιση κοινή συναινέσει; Δείτε το «βελούδινο διαζύγιο», όπως χαρακτηρίστηκε, της «γερμανικής» Τσεχίας από την «σλάβικη» Σλοβακία. Μίλησε κανείς τότε; Ουδείς. Πείραξε κανέναν το γεγονός ότι αναβίωσαν βιώματα και φυλετικές – ούτε καν εθνικές – διαφορές για να διαλυθεί ένα ενιαίο κράτος όπως ήταν η Τσεχοσλοβακία; Πείραξε κανέναν το γεγονός ότι το «διαζύγιο» αποφασίστηκε άνωθεν χωρίς να κληθεί ο λαός να αποφασίσει επί του ζητήματος;

Ούτε βέβαια ενόχλησε την ευρωπαϊκή έννομη τάξη ότι αυτό που συνέβη στην Τσεχοσλοβακία, είναι ιστορικά ανάλογο με εκείνο που έκανε στην ίδια χώρα η χιτλερική Γερμανία μετά τη Συμφωνία του Μονάχου το 1938. Πώς να την ενοχλήσει, όταν το ίδιο ακριβώς έκανε η Γερμανία και με την Γιουγκοσλαβία, όταν μονομερώς αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Κροατίας και της Σλοβενίας με κριτήρια ανάλογα μ’ εκείνα του Χίτλερ το 1941;

Όταν πρόκειται για απόσχιση με τη βούλα της ευρωπαϊκής έννομης τάξης και των μεγάλων δυνάμεων, τότε κανένα πρόβλημα. Τότε η απόσχιση προχωρά ανεξάρτητα της θέλησης των λαών. Ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ιστορικά διαμορφωμένο έθνος ή εθνότητα που διεκδικεί βάσιμα την εθνική της αυτοδιάθεση στην επικράτεια όπου κατοικεί πλειοψηφικά.

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Που οδηγείται τελικά η Ελλάδα; Τι μας επιφυλάσσουν;













Η Ελλάδα το 2010, εποχή κυβέρνησης Γ.Α. Παπανδρέου, αποδέχθηκε και υπέγραψε μια δανειακή σύμβαση, ερήμην των πολιτών και ερήμην του κοινοβουλίου, με την υπογραφή ενός υπουργού. Μια δανειακή σύμβαση που έμελλε να σημαδεύει έκτοτε την πορεία μιας υποτιθέμενης Ευρωπαϊκής ελεύθερης  χώρας, που στην πραγματικότητα είχε παραδώσει την κυριαρχία της σε ξένους δανειστές, έναντι του εξωτερικού της χρέους.
Τότε ήταν η χρονιά που η Ελλάδα κατέρρευσε πρωτίστως οικονομικά, για να φτάσει σήμερα σε επίπεδα ολοκληρωτικής κατάρρευσης, υπόδουλος των ορέξεων ξένων συμφερόντων και δη Γερμανικών. Ποια όμως θα είναι η επόμενη ήμερα για την Ελλάδα και τους Έλληνες, αν συνεχίσει και βαδίζει στα χνάρια που της έχουν σημαδέψει και ακολουθούν κατά γράμμα όλες οι Ελληνικές μνημονιακές κυβερνήσεις; Σίγουρα δεν θα είναι η Ελλάδα του 2010.

Η επόμενη Ελλάδα, σε μια πρώτη προσέγγιση και πάντα όμως με δεδομένο τη σημερινή πορεία των πραγμάτων,  θα προκύψει με δεδομένα εντός της ευρωζώνης, αλλά η  προσαρμογή της θα βρίσκεται εκτός αυτής. Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας θα έχει αλλάξει και ενώ θα γίνεται κατανοητό ότι η αντίθεση αριστερά-δεξιά δεν θα υπάρχει, όπως δεν θα υπάρχει και η αντίθεση κράτους και αγοράς. Και η εξήγηση είναι γιατί:
Σήμερα αυτό που οικοδομείται, το τραπεζικό κυρίως σύστημα με τις συνεχείς κεφαλαιοποιήσεις του δεν βρίσκεται υπό εθνικό έλεγχο αλλά υπό διεθνή. Η εμφανιζόμενη ακόμα ως Τράπεζα της Ελλάδας, αποτελεί και τυπικά υποκατάστημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Οι κύριες υποδομές της χώρας σιγά –σιγά ιδιωτικοποιούνται, δηλαδή στην ουσία και χωρίς να μας ενοχλούν οι λέξεις, απεθνικοποιούνται και περνούν στην ιδιοκτησία και στη διαχείριση ξένων κρατικών ή ιδιωτικών οργανισμών και εταιρειών.

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Συνοπτικά: Ευρώ και Εθνικό Νόμισμα, Γράφει ο Οικονομολόγος Ph.D Σπύρος Στάλιας





Από τον πατέρα της Πολίτικης Οικονομίας  Adam Smith μάθαμε ότι ο Πλούτος ενός Έθνους δεν μετριέται με χρηματικές αξίες, αλλά από την ικανότητα του Έθνους να παράγει προϊόντα και υπηρεσίες, με άλλα λόγια να απασχολεί πλήρως το εργατικό του δυναμικό με όρους αξιοπρέπειας.


Από τον Λόρδο John Maynard Keynes μάθαμε, ότι για να επιτευχθεί ο παραπάνω στόχος, η διαχείριση του χρήματος πρέπει να γίνεται από το Κράτος, το όποιο χρήμα αποκλειστικά εκδίδεται από το Κράτος και αποτελεί κοινωνικό αγαθό.


Σε αυτές τις επιστημονικά ελεγμένες θέσεις, που μας οδηγούν σε κοινωνίες πολιτισμένες, οι Νεοφιλελεύθεροι αντιπροτάσουν άλλες δήθεν επιστημονικές γνώμες, που επί της ουσίας είναι απόψεις προστασίας των Τραπεζιτών και των κατόχων του πλούτου.


Είναι  απόψεις που τρομοκρατούν και φοβίζουν τους ανθρώπους, και με βία τους σύρουν στην δουλεία. Με άλλα λόγια οι Νεοφιλελεύθεροι και οι Πολιτικοί του Ευρώ –όλοι όσοι είναι σήμερα στη Βουλή- είναι ανελέητοι τραμπούκοι και τρομοκράτες. Έτσι πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε.

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017















Όταν οι άλλοι γύριζαν ο Αλέξης και οι ΣΥΡΙΖΑίοι πήγαιναν…  

Όταν στην Μέκκα του νεοφιλελευθερισμού, τη βρετανική πρωτεύουσα λένε «ως εδώ» και «δεν πάει άλλο» με την ιδιωτικοποίηση του νερού, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ και ο Τσίπρας, όπως και εκατοντάδες άλλοι ΣΥΡΙΖΑίοι, που έχτισαν πολιτική καριέρα ως λαθρεπιβάτες του κινήματος κατά του ξεπουλήματος των νερών, τώρα υποδέχεται εν χορδαίς και οργάνοις τον Μακρόν, συνοδευόμενο από στελέχη της Suez και της EDF, οι οποίοι ετοιμάζονται να εξαγοράσουν τις ελληνικές εταιρείες ύδατος.

Τα αλλεπάλληλα ρεπορτάζ των Financial Times για την ιδιωτικοποίηση που επιβλήθηκε το 1989 επί Θάτσερ σε Αγγλία και Ουαλία ήταν καταιγιστικά: «28 χρόνια μετά, τα αποτελέσματα από το πείραμα είναι ξεκάθαρα. Έχει αποτύχει», έγραφαν σε ανάλυση με τίτλο «Το καθεστώς του νερού κραυγάζει για αλλαγή». 
Οι αιτίες που επιβεβαιώνουν την αποτυχία (για την κοινωνία) της ιδιωτικοποίησης των νερών είναι πολλές: Οι τιμές έχουν αυξηθεί ταχύτερα από τον πληθωρισμό κατά 40%, ενώ, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς που εξειδικεύεται σε έρευνες κατά των ιδιωτικοποιήσεων, αν τα νερά ήταν ακόμη δημόσια οι καταναλωτές θα πλήρωναν 500 λίρες ετησίως λιγότερες στους λογαριασμούς τους. 

Η μεγαλύτερη από τις ιδιωτικές εταιρείες η Thames Water μόλυνε τον Τάμεση ρίχνοντας στο ποτάμι (κρατηθείτε!) …4,2 δισ. λίτρα ακάθαρτων υδάτων! Μια άλλη, η Wakefield τα έριξε σε λίμνη, άλλη σε ποτάμι, κοκ. Εξαγγέλλονται θηριώδη έργα ύψους 4,2 δισ. λιρών αμφίβολης όμως αξίας που κάνουν τους περιβαλλοντολόγους – επιστήμονες να τραβούν τα μαλλιά τους. Το δε χρέος και των 9 ιδιωτικών εταιρειών φτάνει τα 42 δισ. λίρες, όταν τη στιγμή της ιδιωτικοποίησης δεν υπήρχε ούτε μισή λίρα χρέους. 

Κι όσο για τη ρυθμιστική αρχή, που με βάση το επίσημο παραμύθι θα επιβάλλει τον ανταγωνισμό, τιθασεύοντας υποτίθεται τις αχαλίνωτες δυνάμεις της αγοράς; Γράφει η εφημερίδα του Σίτι με την απαράμιλλη ειρωνεία της, ξεπερνώντας από τα αριστερά ακόμη και την Αυγή: «Είναι δύσκολο να αποφύγεις το συμπέρασμα ότι είναι πιο επικεντρωμένη στο να κρατάει τον κλάδο ευτυχή παρά τους καταναλωτές»…

Μπορεί όμως Άγγλοι και Ουαλοί να έχουν πει το νερό νεράκι (όπως θα γίνει και στην Ελλάδα αν αφεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσει τα σχέδια του) κάποιοι ωστόσο κερδίζουν δισ.! Είναι οι εταιρείες ιδιωτικού κεφαλαίου (private equity), υπεράκτιες κατά βάση, που έχουν αγοράσει τις 6 από τις 9 εταιρείες ύδατος, βγάζοντας τις από το χρηματιστήριο, με ένα και μοναδικό σκοπό: Εντελώς ιδιωτικά να νέμονται τα κέρδη τους. 

Συγκεκριμένα τα 18,1 δις. λίρες από τα 18,8 δις. κερδών, που διανεμήθηκαν ως μερίσματα. Κι όσο για τους διευθύνοντες συμβούλους τους; Οι αμοιβές τους αρχίζουν από 1,2 εκ. ετησίως και φτάνουν τα 2,8 εκ.! Να ποιοί ωφελούνται από τις ιδιωτικοποιήσεις… 

Και μαζί ορισμένοι παρακεντέδες πολιτικοί και δημοσιογράφοι που θα βρουν νέα πηγή ρευστού για να χτίσουν τις επόμενες πολιτικές καριέρες…

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Ο οικον/γος Σπ.Στάλιας στον Hellas 97.2 FM της Ν.Yόρκης - 3 Σεπτ 2017 (ηχητικο)

- Επονομαζόμενη...έξοδος της Ελλάδας στις «αγορές».

- Υποτιθέμενη ανάπτυξη, κατά αυθαίρετους και αναπόδεικτους κυβερμητικούς ισχυρισμούς.

- Προτεινόμενο μοντέλο από το Ε.ΠΑ.Μ. και περιπτώσεις εφαρμογής του κατά το παρελθόν.

- Διπλό/Παράλληλο νόμισμα.

- Ισολογισμός ιδιωτικού - δημόσιου τομέα και οι επιπτώσεις του στην οικονομία ενός κράτους.

- Επιτακτική ανάγκη έναρξης διαλόγου, επί του εθνικού νομίσματος, καθώς και την προοπτική εξόδου από ευρωζώνη και Ε.Ε.

- Εκποίηση και αισχρό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας της χώρας.

- Ελληνική «κρίση» και αποκαλούμενος...αντιμνημονιακός χώρος.

- Πολιτικές εξελίξεις και 3η αξιολόγηση.

- Πρόταση Ε.ΠΑ.Μ. και αποδοχή της από την κοινωνία.

O Σπύρος Στάλιας, οικονομολόγος Ph.D., πρώην Διευθύνων Σύμβουλος του Ο.Λ.Π. και επικεφαλής του Τομέα Οικονομίας του Ε.ΠΑ.Μ. στον ομογενειακό σταθμό "Hellas 97.2 FM" της Νέας Υόρκης και την εκπομπή του δημοσιογράφου Πέτρου Χαριτόπουλου «Με ένα Νόμο, με ένα Άρθρο».



Ποια ΔΕΘ και ποιες εξαγγελίες! Νέα μέτρα στον ορίζοντα και ΑΜΕΣΑ








Ο πρωθυπουργός με άνεση, σαν να μην τρέχει απολύτως τίποτα, έδωσε σήμερα την καθιερωμένη συνέντευξη στους εκπροσώπους των ΜΜΕ  στη ΔΕΘ. Τα πάντα είναι καλώς καμωμένα, η κυβέρνηση έχει σχέδιο, οι λύσεις είναι δρομολογημένες και μάλιστα θα έχουμε και καλλίτερες ήμερες, αλλά από το 2018 και μετά. Αυτά σε πολύ γενικές γραμμές   είναι τα συμπεράσματα της συνέντευξης, για να μην κουραζόμαστε αραδιάζοντας ψέματα.

Και γιατί το λέμε αυτό; Απλά επειδή οι τρύπες που έχουν ανοίξει στα ταμεία του Δημοσίου, δεν μπορεί παρά να φέρνουν νέα μέτρα για να …μπαλωθούν. Και αυτό το λένε τα αδιάσειστα στοιχεία. Τώρα το τι μας  λέει ο κ Τσίπρας, είναι από άλλο ανέκδοτο.

Λοιπόν έχουμε και γράφουμε. Καταστροφικές συνέπειες είχε για τα νοικοκυριά αλλά και για τον προϋπολογισμό η υπερφορολόγηση των εισοδημάτων, που ξεκίνησε από τον περασμένο χρόνο και έτσι, η επίτευξη των στόχων για πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ το 2018, έχει τεθεί σε αμφισβήτηση, πριν καν ξεκινήσει η 3η αξιολόγηση.

Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν τρύπα ύψους 2 δις. ευρώ, αφού δεν μπόρεσαν τα ταμεία να μαζέψουν τα ποσά που είχαν προϋπολογιστεί. Η υστέρηση στα έσοδα στο πρώτο επτάμηνο ανέρχονται σε 700 εκατ. Ευρώ. Πολύ πιθανό από αυτό το γεγονός και μόνο  να ζητηθούν από τους πιστωτές και ειδικά από το ΔΝΤ,  επιπλέον διασφαλίσεις, που ως συνήθως αυτές μεταφράζονται σε νέα μέτρα.

Και να ήταν μόνο αυτό; Τα περί ανάπτυξης παραμυθάκια και ανάκαμψης που μας έπρηξαν τον τελευταίο καιρό,  μεταφράζονται σε λουκέτα επιχειρήσεων, ενώ κοντά στο οριστικό κλείσιμο έχουν φτάσει 4 στις 10 επιχειρήσεις. Οι δε περίφημες νέες θέσεις εργασίας αντιστοιχούν  σε χάσιμο 21.000  θέσεων! Τόσο καλά μιλάμε. Από την άλλη πλευρά, αν δούμε πόσα εισοδήματα χάθηκαν αυτά τα 7 χρόνια, το ποσόν αγγίζει στα 24, 475 δισ. ευρώ!

Και μέσα σε όλα ο κ. Σταθάκης, ναι είναι αυτό που παριστάνει τον  υπουργό,  ο κύριος αυτός, έδωσε το  πράσινο φως για το καλό ξεκίνημα των πλειστηριασμών τη νέα περίοδο, με 3.770 σπίτια να βγαίνουν στο σφυρί με ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Για να δούμε πως θα ξεκινήσουν και τι αντιστάσεις θα δούμε . Γιατί σίγουρα θα υπάρξουν και θα είναι σθεναρές.

Σε αυτό το ωραίο οικονομικό κλίμα,  να που βγήκε και πάλι ο φιλέλληνας  επίτροπος Μοσκοβισί που έβαλε πολύ ψηλά τον πήχη στην κυβέρνηση ως προς τα έσοδα των ιδιωτικοποιήσεων. Τα καθόρισε σε ύψος 5,4 δις. ευρώ για το 2018 και τώρα δεν  έχουμε στο ΤΑΙΠΕΔ τον «εργατικότατο» κ. Πιτσιόρλα,  αφού οι επιδόσεις του εκεί εκτιμήθηκαν και προβιβάστηκε σε υφυπουργό.

Όλα αυτά τα ωραία ο κ. Τσίπρας μάλλον ξέχασε να τα αναφέρει ή μάλλον του φάνηκαν εύκολη υπόθεση, αφού βλέπετε οι δανειστές και «σύμμαχοι»  τον στηρίζουν ακόμη για τα καλά, σε θλίψη του Κυριάκου, που στενοχωριέται που δεν θα έχει να κάνει και αυτό τόσα πολλά. Όμως αυτός ξέρει και θα βρει να στριμώξει και άλλο τους Έλληνες.


Και λέμε εμείς τώρα, ότι αυτοί καλά κάνουν και σχεδιάζουν το πως θα «σπείρουν» μέτρα, θλίψη, θάνατο. Όμως ο σχεδιασμός αυτών των τύπων γίνεται πάντα χωρίς να υπολογίζουν τον ξενοδόχο, που μάλλον θα «λαγοκοιμάται» ακόμη. Όμως να είναι σίγουροι, ότι θα τον δουν ξαφνικά και δεν θα είναι νύκτα. Μέρα μεσημέρι και τότε «ποιος είδε το Θεό και δεν τον φοβήθηκε»;

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

«Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα», ή γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα;














Ο φερόμενος ως πρωθυπουργός έχει τελευταία επιδοθεί σ’ έναν μαραθώνιο διάσωσης της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ για την επόμενη ημέρα. Για την ημέρα που θα βρεθεί ξανά στην αντιπολίτευση και θα κληθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αναβιώσει την αντιμνημονιακή ριζοσπαστική αριστερά. Έως και τον Ανδρέα Παπανδρέου επιχείρησε να νεκραναστήσει με άρθρο των συνεργατών του σ’ ένα από τα δημοσιογραφικά φερέφωνα του Μαξίμου. Όχι αυτό που διαλαλεί ότι οι «μοναδικοί εργοδότες μας είναι οι αναγνώστες μας», αλλά το άλλο με τις αποκαλύψεις!

Μην φανταστείτε ότι το έγραψε ο ίδιος. Ο κ. Τσίπρας, από την εποχή που ήταν απλό μίσθαρνο στέλεχος της αριστεράς και της προόδου δεν έχει κατορθώσει να συντάξει από μόνος του ούτε μια αξιόλογη αράδα. Ομιλίες και άρθρα του τα έγραφαν πάντα άλλοι. Ο κ. Τσίπρας αντιπροσωπεύει επάξια την πλέον αμόρφωτη γενιά επαγγελματιών της πολιτικής που πέρασε από αυτόν το δύσμοιρο τόπο. Όχι μόνο στην αριστερά, αλλά και στη δεξιά.
Πρόκειται για μια τόσο επιδεικτικά αμόρφωτη γενιά πολιτικών, η οποία δεν μπορεί να διαπρέψει στην πολιτική παρά μόνο ως μαριονέτα, ως βιτρίνα για πολύ σκοτεινά συμφέροντα. Δείτε όχι μόνο τον Τσίπρα, αλλά και τον Κυριάκο, τη Φώφη, τον Φίφη κι όλα τα άλλα μεταλλαγμένα ανθρωποειδή του αδελφάτου της επαγγελματικής πολιτικής.

Ολόκληρος στρατός επικοινωνιολόγων ιδροκοπά καθημερινά για να τους μάθει να αρθρώνουν δημόσιο λόγο, έστω και με κλισέ. Δείτε πόσο στιλιζαρισμένος είναι ο λόγος τους. Σκέτα συνθήματα, που εναλλάσσονται όπως η διαδοχή εικόνων στο μηχάνημα με διαφάνειες. Ακόμη και σε επίπεδο χειρονομιών.