ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

Αριστερός μεσαίωνας



Συντάκτης: Δημήτρης Νανούρης

Φιαναρού (ρουφιάνα στ' ανάποδα) Ιστορία, επαναλαμβάνεσαι σαν κακόγουστη φάρσα. Εσφαλλα νομίζοντας πως οι πολιτικοί μας ταγοί, Δεξιοί και αδέξιοι Αριστεροί, έχουν γυρίσει τη χώρα πενήντα χρόνια πίσω. Διαπιστώνω, εντρυφώντας στο παρελθόν της προσφιλούς νήσου της καταγωγής μου, πως παρόμοιες με τις μεγαλόπνοες πολιτικές τους εφαρμόζονταν και πριν από πέντε αιώνες από ανάλγητους αυθέντες, που κέρδιζαν προνόμια, κάνοντας τσιριμόνιες, εδαφιαίες υποκλίσεις και τα συναφή, σε δόγηδες και σουλτάνους. Στα μέσα του 16ου μ.Χ. αιώνα το άλλοτε κραταιό Δουκάτο της Νάξου βίωνε ολέθρια παρακμή.
Ο εσμός περί τον δούκα Τζάκομο τον Δ' ήταν ολοκληρωτικά δοσμένος σε γιορτές, πανηγύρια, παράτες, ασωτίες και ακολασίες κάθε λογής. Οι φραγκοπαπάδες δεν είχαν τον παραμικρό ενδοιασμό να επιδεικνύουν φανερά τα πλούτη και τις ερωμένες τους, με αποκορύφωμα την παρουσία του καθολικού επισκόπου στην κηδεία της ευνοούμενης μετρέσας του. Δεχόταν μάλιστα τα εγκάρδια συλλυπητήρια των παρισταμένων. Η χλιδή της αυλής βασιζόταν στην επιβολή δυσβάστακτων φόρων, που από ένα σημείο και μετά οι Νάξιοι αποδείχτηκαν ανάξιοι να καταβάλουν.

Ρεμπεσκές ολκής, Εβραίος εκδιωχθείς απ' την Πορτογαλία, καθαρματάκι για όλες τις βρομοδουλειές, κοινός προικοθήρας, βρέθηκε να διευθύνει τις τράπεζες και τα εμπόρια της συζύγου και εξαδέλφης του. Ατακτο και τζαναμπέτικο αγόρι, με κακή φήμη στις μεγαλουπόλεις της Ευρώπης, κατέφυγε με το όνομα Ιωσήφ Νάζης -ένα απ' τα πολλά του- στην Πόλη, όπου απέκτησε σημαντική επιρροή στο σεράι του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, μεσολαβώντας στη διευθέτηση εξωτερικών οικονομικών υποθέσεων. Στον διάδοχό του Σελίμ τον Β', άλλως αποκαλούμενο Μέθυσο, προμήθευε εκλεκτά κρασιά από την Κύπρο και τα νησιά του Αιγαίου. Πάνω στη σούρα του ο σουλτάνος υποσχέθηκε να του παραχωρήσει το νησί της Αφροδίτης, δωρεά που απέτρεψε νηφάλιος ο μεγάλος βεζίρης. Ετσι ο Ζοζέφ βολεύτηκε προσωρινά με τις Κυκλάδες, έναντι ενοικίου 6.000 δουκάτων ετησίως.

Οίδιος δεν πάτησε ποτέ στα νησιά. Τον πείραζε η θάλασσα, λένε κάποιοι, ή φοβόταν, όπως ισχυρίζονται άλλοι, την οργή του λαού, που φορολόγησε με υπερδεκαπλάσιο ποσόν, το καθήκον της είσπραξης του οποίου ανέθεσε στον τοποτηρητή του Φραγκίσκο Κορονέλλο. Η φοροδοτική ικανότητα των κατοίκων είχε εξαντληθεί από την εποχή των Λατίνων, είδαν κι απόειδαν οι καψεροί και μετανάστευσαν μαζικά στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης. Κίνησε γη και ουρανό να τους επαναπατρίσει ο Νάζης, με απειλές και σουλτανικά φιρμάνια, αλλά οι προσπάθειές του απέβησαν άκαρπες και το ταμείον παρέμενε μείον. Ματαιότης ματαιοτήτων... Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Το ιδιότυπο μεσαιωνικό Μνημόνιο δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και έπειτα απ' τον θάνατο του πλεονέκτη Εβραίου, στα 1579, ο μπεκρής Σελίμ προσάρτησε τας νήσους στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και το Δουκάτο της Νάξου έπαψε και τυπικά να υπάρχει.

Ιδιαζόντως ντόμπρος και φιλαλήθης ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρύφων Αλεξιάδης, παραδέχτηκε πως διαφωνεί με την προσαρμογή της πολιτικής Νάζη στη σύγχρονη Ελλάδα, αλλά, πώς να γίνει, τους κόντρα φόρους επιτάσσουν οι διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Τουτέστιν οι υπογραφές που έπεσαν φαρδιές πλατιές στις Βρυξέλλες τον Ιούλιο και η επικύρωσή τους στη Βουλή δεκαπενταυγουστιάτικα. Δεν ρώτησε, όμως, κανείς αγρότες, μισθωτούς, συνταξιούχους και ελεύθερους επαγγελματίες αν αντέχουν να πληρώσουν το μάρμαρο ή θα γίνουν κονιορτός και πούλβερη στα μαρμαρένια αλώνια.


 http://www.efsyn.gr/arthro/aristeros-mesaionas

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

όποιος θέλει μπορεί να γράψει ο,τι σχόλιο θέλει, αλλά στα Ελληνικά.!!!